صفحه قبل

ماهنامه قهوه شماره ۲۳

صفحه بعد

ماهنامه قهوه شماره 23

ماهنامه قهوه شماره 23

‫مــــــــصــــــــو‏ر‬ ‫ّ‪‎‬‬ ‫مــــــــاهــــــــنــــــــامــــــــه‌ی‬ ‫‪23‬‬ ‫شم ـ ــاره‌ی ‪ /// 23‬بهمــن ‪20 /// 96‬هــــزار تومـــان‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪۱‬‬
‫‪۲‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪۳‬‬
‫‪۴‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪۵‬‬
‫‪۶‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪۷‬‬
‫��ر وز ا���ل ��‬ ‫آژا�� د���‬ ‫��� ����‬ ‫آ�� ���ی �����‬ ‫�� ز��‬ ‫ار و��‬ ‫�� وا�� و ������ن‬ ‫و����م‬ ‫���‬ ‫آژا�� د���‬ ‫������ه ر��� �� وش ���� در ا��ان‬ ‫���� ‪�� VIP‬ز���ی ��م ����� را‬ ‫در ���ان در���� ����‬ ‫ﺷﻬﺮک ﻏﺮب‪ ،‬ﺗﻘﺎﻃﻊ ﺑﻠﻮار درﻳﺎ و ﺧﻮردﯾﻦ‪ ،‬ﻣﺠﺘﻤﻊ‬ ‫اداری روﻳﺎل‪ ،‬ﻃﺒﻘﻪ ‪ ،٧‬واﺣﺪ‪٧٠٣‬‬ ‫ﺗﻠﻔﻦ‪ ۴۰۸۸۰۱۱۸ :‬و ‪۴۱۷۰۱‬‬ ‫‪www.dibatravel.com‬‬ ‫‪https://www.instagram.com/dibatravel/‬‬ ‫‪telegram.me/dibatravel‬‬ ‫‪۸‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪۹‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫]���� ��دری[‬ ‫در ﻣﯿﺎن ﺣﺠﻤﯽ از اﺧﺒﺎر ﻧﺎراﺣﺖﮐﻨﻨﺪه و روﯾﺪادﻫﺎی‬ ‫ﮐﺎﻣﻞ ﺣﻘﻮق ﻣﻌﻨﻮی و ﻣﺎدی آﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻗﻬﻮه ﻣﯽرﺳﻨﺪ‪.‬‬ ‫در ﺑﻬﻤﻦﻣﺎه ‪ .۱۳۹۶‬ﺑﺎ ﻫﺪف ﭘﺎﯾﻪﮔﺬاری ﯾﮏ ﺗﺠﺮﺑﻪی ﺟﺪﯾﺪ‬ ‫رﻋﺎﯾﺖ آﯾﯿﻦ ﻧﮕﺎرش و ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ درﺳﺖﻧﻮﯾﺴﯽ از ﻧﻈﺮ‬ ‫ﻧﻪﭼﻨﺪان اﻣﯿﺪﺑﺨﺶ‪ ،‬ﺑﻪ ﺗﻮﻟﺪ دو ﺳﺎﻟﮕﯽ ﻗﻬﻮه رﺳﯿﺪﯾﻢ؛‬ ‫ﻣﺘﻦ ﻧﺸﺮﯾﻪ از ﻃﺮﯾﻖ وﺳﻮاس در اﻧﺘﺨﺎب واژهﻫﺎ‪،‬‬ ‫ﺑﻪ ﻣﯿﺪان آﻣﺪﯾﻢ و اﮐﻨﻮن‪ ،‬ﺧﻮد آﮐﻨﺪه از ﺗﺠﺮﺑﻪﻫﺎی ﻧﻮ‬ ‫ﻓﻨﯽ و ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ آﻣﺎده ﻣﯽﺷﻮد و ﻣﺪﻋﯽ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ از‬ ‫ﻗﻬﻮهﺧﻮرﻫﺎی اﯾﺮان ﯾﺎ ﺻﻨﻌﺘﮕﺮان و ﺑﺎزرﮔﺎﻧﺎن ﻗﻬﻮه در‬ ‫و ﮐﻤﺎلﮔﺮاﯾﯽ درد ﻣﺸﺘﺮک ﺗﻤﺎم ﻫﻤﮑﺎران ﻣﻦ در ﻗﻬﻮه‬ ‫ﻫﺴﺘﯿﻢ‪ .‬ﻗﻬﻮه آنﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ از اﺳﻤﺶ ﺑﺮﻣﯽآﯾﺪ ارﮔﺎن‬ ‫اﯾﺮان ﻧﺸﺪ‪ .‬ﭼﻮن اﯾﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺨﺸﯽ از ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎی ﻣﺎ در‬ ‫زﻣﯿﻨﻪی ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﺤﺘﻮا اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﮐﻢﻏﻠﻂﺗﺮﯾﻦ ﻧﺸﺮﯾﺎت اﯾﺮان ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽآﯾﯿﻢ‪ .‬وﺳﻮاس‬ ‫ﺑﻮده اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﻗﻬﻮه ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼﻮر اﺳﺖ؛ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ دورهای ﮐﻪ‬ ‫ﻗﻬﻮه ﻧﺸﺮﯾﻪی ﯾﮏ ﻗﺸﺮ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﮐﻮﺷﺪ‬ ‫ﺣﺲ ﺑﯿﻨﺎﯾﯽ ﻣﺎ از ﺳﺎﯾﺮ ﺣﻮاﺳﻤﺎن ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﻓﻌﺎلﺗﺮ‬ ‫ﺟﺴﺖوﺟﻮ ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻗﻬﻮه ﻧﻤﺎد اﻧﺘﺨﺎﺑﻬﺎی ﻣﺘﻔﺎوت اﺳﺖ؛‬ ‫ﺷﺒﮑﻪی ﺗﻮزﯾﻊ ﻣﺨﺼﻮص ﺑﻪ ﺧﻮد‪ ،‬و ﺗﮑﻤﯿﻞ ﻓﻬﺮﺳﺖ‬ ‫ﺳﺒﮏ زﻧﺪﮔﯽ دﯾﮕﺮی‪ ،‬ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﮐﯿﻔﯿﺖ زﻧﺪﮔﯽ و ﻫﻨﺮ را‬ ‫اﻧﺘﺨﺎﺑﻬﺎی ﺑﻬﺘﺮ‪ .‬از ﻫﻤﯿﻦرو ﺑﺎ ﺻﺒﺮ و ﺣﻮﺻﻠﻪ اﯾﻦ ﻣﺴﯿﺮ‬ ‫را ﻃﯽ ﮐﺮدﯾﻢ و ﻗﺪمﺑﻪﻗﺪم ﺑﻪ ﺷﮑﻞﮔﯿﺮی اﯾﻦ ﻣﻔﻬﻮم‬ ‫ﻋﻤﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬در دو ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ و در ﭘﯽ ﺳﺎﻣﺎﻧﺪﻫﯽ‬ ‫ﻣﺸﺘﺮﮐﺎن‪ ،‬رﻓﺘﻪرﻓﺘﻪ ﮔﺮدش ﻣﺎﻟﯽ ﻧﺸﺮﯾﻪ ﺳﺎﻣﺎن ﯾﺎﻓﺖ و‬ ‫ﻣﺎ را از ﻧﮕﺮاﻧﯽ در ﻣﻮرد ﻣﯿﻞ و ﺧﻮاﺳﺖ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ‬ ‫ﻧﺰدﯾﮏ ﺷﺪﯾﻢ‪ .‬ﺻﺎدﻗﺎﻧﻪ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ اﯾﻦ ﭼﺸﻢاﻧﺪاز از روز‬ ‫ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﺤﺘﻮا ﺑﺮ اﺳﺎس اوﻟﻮﯾﺘﻬﺎی ﺳﺮدﺑﯿﺮی ﺣﺮﮐﺖ داد؛‬ ‫ﺷﻌﺎر ﻧﺸﺮﯾﻪ از روز اول »ﺑﺮای ﮐﯿﻔﯿﺖ زﻧﺪﮔﯽ« ﺑﻮد‬ ‫ﺧﻮاﺳﺖ ﻗﻠﺒﯽ آﻧﻬﺎ؛ ﻧﺨﺒﻪﮔﺮاﯾﯽ ﺑﻪ ﺟﺎی ﻋﻮامزدﮔﯽ‪ .‬ﻫﻤﯿﻦ‬ ‫ﺳﺒﮏ زﻧﺪﮔﯽ ﻣﺎ و ﻫﻨﺮ ﮔﺮه ﻣﯽﺧﻮرد‪ .‬ﻗﻬﻮه در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل‬ ‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺴﺎﺋﻞ و ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت اﯾﺮان ﺳﻮق دﻫﯿﻢ و اﯾﺮان‬ ‫اول ﭼﻨﯿﻦ ﺗﺮﺳﯿﻢ ﻧﺸﺪه ﺑﻮد و رﻓﺘﻪرﻓﺘﻪ ﺑﻪ وﺟﻮد آﻣﺪ‪.‬‬ ‫و ﺧﻂ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻣﺠﻠﻪ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺷﺪ ﺑﺮ ﻣﺴﺎﺋﻠﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ‬ ‫ﻣﺠﻠﻪای اﺳﺖ ﺑﺮای ﺗﻮﺳﻌﻪ و ارﺗﻘﺎی ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻗﻬﻮهﺧﻮری‬ ‫و ﮐﺎﻓﻪﻧﺸﯿﻨﯽ و ﺟﻠﺐ رﺿﺎﯾﺖ آﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﺑﺮای دورﻫﻢﻧﺸﯿﻨﯽ‬ ‫ﺑﻪ ﮐﺎﻓﻪﻫﺎ ﻣﯽروﻧﺪ ﯾﺎ ﺑﺨﺸﯽ از روز ﺧﻮد را در ﮐﺎﻓﻪﻫﺎ‬ ‫ﺳﭙﺮی ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬اﺳﮑﺎر واﯾﻠﺪ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪» :‬اﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮاﻫﯿﺪ‬ ‫ﺑﻪ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﮐﻤﮏ ﮐﻨﯿﺪ‪ ،‬ﮐﺎﻓﯽﺷﺎپ ﺑﺴﺎزﯾﺪ‪ «.‬ﻣﺎ در واﻗﻊ‬ ‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ارﮔﺎن ﻗﻬﻮهﺧﻮرﻫﺎ ﻫﺴﺘﯿﻢ ﺗﺎ ﻗﻬﻮهﻓﺮوﺷﻬﺎ‪.‬‬ ‫از آنﺟﺎ ﮐﻪ »ﮐﯿﻔﯿﺖ ﺑﺮﺗﺮ« ﺷﻌﺎر ﻣﺎ ﺑﻮد‪ ،‬ﻧﺎﮔﺰﯾﺮ ﺑﺮای‬ ‫ادای اﺣﺘﺮام ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺑﺮ اﻓﺰاﯾﺶ ﮐﯿﻔﯿﺖ ﻧﺸﺮﯾﻪ از‬ ‫ﻫﺮ ﺣﯿﺚ ﭘﺎﻓﺸﺎری ﮐﺮدﯾﻢ‪ .‬ﻗﻬﻮه ﺑﻪ ﻣﺪد ﻣﺪﯾﺮ ﻫﻨﺮی‬ ‫ﺧﻮد و آﺗﻠﯿﻪای ﮐﻪ ﻧﺸﺮﯾﻪ در آن ﺻﻔﺤﻪآراﯾﯽ ﻣﯽﺷﻮد‪،‬‬ ‫از ﺟﺎذﺑﻪﻫﺎی ﺑﺼﺮی ﻣﺨﺼﻮص ﺧﻮد ﭘﯿﺮوی ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ‬ ‫ﻧﺨﺒﻪﻫﺎی زﯾﺎدی را ﺑﻪ ﺧﻮﯾﺶ ﻣﺸﻐﻮل ﮐﺮده اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺎ‬ ‫ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﺧﻼﻗﯿﺖ ﺑﻮدﯾﻢ و ﻧﻪ ﺗﻘﻠﯿﺪ؛ ﻣﺘﮑﯽ ﺑﺮ ﺳﺎزوﮐﺎر‬ ‫ﺣﺮﻓﻪای‪ .‬دﺳﺖﯾﺎﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﺑﺎ ﮐﯿﻔﯿﺖ از ﻃﺮﯾﻖ‬ ‫ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﺤﺘﻮا ﺑﺮ اﺳﺎس ﮐﻤﺒﻮدﻫﺎی ذﻫﻦ ﻣﺨﺎﻃﺐ و ﻧﻪ‬ ‫ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺎ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺗﺪرﯾﺞ ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻧﺸﺮﯾﻪ را ﺑﻪ ﻃﻮر ﻋﻤﺪه‪،‬‬ ‫را اوﻟﻮﯾﺖ اﺻﻠﯽ و ﻣﺤﻮر ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻗﻬﻮه ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ دو‬ ‫ﭘﺮﺳﺶ »اﯾﺮان ﮐﺠﺎﺳﺖ؟« و »اﯾﺮاﻧﯽ ﮐﯿﺴﺖ؟« اﺳﺎس اﯾﻦ‬ ‫روﯾﮑﺮد ﺟﺪﯾﺪ ﺑﻮد‪ .‬در ﺳﻔﺎرش ﻣﻄﺎﻟﺐ ﺑﻪ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن‬ ‫و ﺗﻨﻈﯿﻢ آن ﺑﻪ وﺟﻪ ﺗﺎرﯾﺨﯽ و ﺳﺎﺑﻘﻪی اﻣﻮر ﺗﻮﺟﻪ‬ ‫ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪ .‬ﻫﻤﻪ راهﻫﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ اﯾﺮان ﺧﺘﻢ ﺷﻮد‪.‬‬ ‫ﮐﺎر ﻣﻬﻢ دﯾﮕﺮ ﻗﻬﻮه‪ ،‬ﺗﮑﺮﯾﻢ ﻧﺨﺒﮕﺎن و ﭼﻬﺮهﻫﺎی ﺑﺰرگ‬ ‫ﻓﺮﻫﻨﮓ و ﻫﻨﺮ اﯾﻦ ﺳﺮزﻣﯿﻦ اﺳﺖ و اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﺗﻼش ﺑﯿﺸﺘﺮ‬ ‫ﺑﺮای ﻣﻌﺮﻓﯽ آﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ زﻧﺪه ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻫﻨﻮز‬ ‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ از ﺑﺮﮐﺖ ﺣﻀﻮرﺷﺎن ﺑﻬﺮهﻣﻨﺪ ﺷﻮد‪.‬‬ ‫ﺑﺎ ﻫﻤﻪی اﯾﻦ اﺣﻮال ﻗﺴﻤﺖ ﻃﻮﻻﻧﯽﺗﺮ راه ﺑﺎﻗﯽ‬ ‫ﻣﺎﻧﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﺗﺒﺪﯾﻞ اﯾﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪی ﻧﻮﭘﺎ ﺑﻪ ﯾﮏ ﻣﺆﺳﺴﻪی‬ ‫ﻣﺎﻧﺪﮔﺎر ﻣﻄﺒﻮﻋﺎﺗﯽ‪ ،‬ﺟﺬب ﻓﺮﺻﺘﻬﺎی ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬاری ﺑﺮای‬ ‫ﺗﻮﺳﻌﻪی ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎی اﻧﺘﺸﺎراﺗﯽ‪ ،‬ﺗﺪوﯾﻦ دﺳﺘﻮراﻟﻌﻤﻠﻬﺎ‪،‬‬ ‫ﻣﺴﺘﻨﺪﺳﺎزی ﮔﺮدش ﮐﺎر‪ ،‬ﺗﺮوﯾﺞ اﻟﮕﻮﻫﺎی ﺳﺎزﻧﺪه‪،‬‬ ‫ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﭘﺪﯾﺪآورﻧﺪﮔﺎن اﺛﺮ‪ ،‬ﭼﻪ در اﯾﺮان و ﭼﻪ در ﺧﺎرج‬ ‫ﭘﺎﯾﺪاری و ﺣﻤﺎﯾﺖ از روزﻧﺎﻣﻪﻧﮕﺎری ﺣﺮﻓﻪای از ﻃﺮﯾﻖ‬ ‫آنﺟﺎ رﺳﺎﻧﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﻃﺮح ﺟﻠﺪ ﺷﻤﺎرهی ﺑﯿﺴﺘﻢ را ﺑﻪ ﯾﮑﯽ‬ ‫ﻓﻀﺎﻫﺎی ﻣﺠﺎزی و ﺟﺬب ﻧﯿﺮوﻫﺎی ﺟﻮان و ﮐﺎرآﻣﺪ‪ ،‬ﺗﻐﯿﯿﺮ‬ ‫از اﯾﺮان ﮐﺎر ﺳﺎدهای ﻧﺒﻮد‪ .‬ﻣﺎ در ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮐﺎر را ﺑﻪ‬ ‫ﺣﻤﺎﯾﺘﻬﺎی ﻣﺎﻟﯽ و آﻣﻮزش ﻣﺴﺘﻤﺮ‪ ،‬ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ در‬ ‫از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪان اروﭘﺎﯾﯽ ﺳﻔﺎرش دادﯾﻢ و ﺑﻨﯿﺎن‬ ‫در ﻧﮕﺮش ﺳﺎزﻣﺎن آﮔﻬﯿﻬﺎ و ﺑﺎزار‪ ،‬ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﺤﺘﻮای ﻋﻤﯿﻖﺗﺮ‬ ‫ﻫﻨﺮﻣﻨﺪان ﻏﯿﺮاﯾﺮاﻧﯽ ﺑﻪ وﺟﻮد آوردﯾﻢ‪ .‬ﺳﺎﯾﺮ ﺗﺼﺎوﯾﺮ‬ ‫ﺑﺎزار‪ ،‬ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ روﻧﺪﻫﺎ و ﻃﺮاﺣﯽ ﻣﺪﻟﻬﺎی ﺳﺎزﮔﺎر ﺑﺎ‬ ‫ﺟﺪﯾﺪی در ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت اﯾﺮان را از ﻃﺮﯾﻖ ﻫﻤﮑﺎری ﺑﺎ‬ ‫ﻧﯿﺰ از ﻃﺮﯾﻖ ارﺗﺒﺎط ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﺑﺎ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪان و رﻋﺎﯾﺖ‬ ‫اﻣﺎ ﺟﺬابﺗﺮ‪ ،‬و ﺷﺎﯾﺪ از ﻫﻤﻪ ﻣﻬﻢﺗﺮ ﺑﺎﻻﺑﺮدن ﻗﺪرت ﻓﻬﻢ‬ ‫ﺗﻐﯿﯿﺮات ﭘﯿﺶرو‬ ‫‪۱‬‬ ‫ﻗﻬﻮه ﻧﺸﺮﯾﻪی ﯾﮏ‬ ‫ﻗﺸﺮ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﺳﺖ‬ ‫ﮐﻪ ﻣﯽﮐﻮﺷﺪ ﺳﺒﮏ‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ دﯾﮕﺮی‪ ،‬ﻣﺒﺘﻨﯽ‬ ‫ﺑﺮ ﮐﯿﻔﯿﺖ زﻧﺪﮔﯽ و ﻫﻨﺮ‬ ‫را ﺟﺴﺖوﺟﻮ ﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻗﻬﻮه ﻧﻤﺎد اﻧﺘﺨﺎﺑﻬﺎی‬ ‫ﻣﺘﻔﺎوت اﺳﺖ؛‬ ‫اﻧﺘﺨﺎﺑﻬﺎی ﺑﻬﺘﺮ‬
‫ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ‪ ،‬ﻫﻨﺮی‬ ‫زﻧﮓ ﭘﻨﺠﻢ‬ ‫‪ ///‬واﺣﺪﻫﺎی ‪۱۰ ،۹ ،۶ ،۵‬‬ ‫‪ ///‬ﺷﻤﺎرهی‪۲۲‬‬ ‫‪ ///‬ﺧﯿﺎﺑﺎن اﻟﻮﻧﺪ‬ ‫‪ ///‬ﻣﯿﺪان آرژاﻧﺘﯿﻦ‬ ‫‪ ///‬ﺗﻬﺮان‬ ‫‪۰۲۱ /// ۸۸۲۰۹۴۰۲‬‬ ‫‪/ghahvehmagazine‬‬ ‫ﻫـــﻨـــﺮ و ﺳﺒـــﮏ زﻧـــﺪﮔـــﯽ ﺑـــﺎ ﻃـــﻌـــﻢ ﻗـــﻬـــﻮه‬ ‫‪۱ ۱۴ ۱۸ ۲۰ ۲۲ ۳۲ ۳۹ ۴۰ ۴۲ ۵۰ ۵۴ ۶۴ ۶۶ ۷۴ ۸۰ ۸۲ ۸۴‬‬ ‫] ������ت [ ] ��ی ��ش آ�����[‬ ‫] ���������[ ] ��ر�� ���س در ا��ان [‬ ‫] ��������ی [ ] ���� ��تا���� [‬ ‫ّ‬ ‫َ‬ ‫] ���� �� }�ـ {��� [ ] ز��ن ��ر��‪ ،‬آ����دار ��� ��[‬ ‫] ��د���� [ ] ر��� ��ی ‪ /‬ر وی ��� »��آ��«! [‬ ‫���� ��دِ ����� [‬ ‫] ��د���� [ ] ���هی ��‬ ‫ِ‬ ‫] ��د����[ ] �������اری �� از �� ���� ����� [‬ ‫] ���� �������[ ] �����ی ��دم‪ ���� ،‬از ‪[...‬‬ ‫]����ی ��ری[ ]����ی ����وز�� [‬ ‫] ���ه���ی [ ] ���ی �������� [‬ ‫] �����ی ����ی [ ] ������ در م��� [‬ ‫] �������[ ] �� »واو « �� [‬ ‫] ���� ‪ �� �� ��������] [ ۷۸‬ر�� ا����� [‬ ‫] ������دی[ ] ا����� �� ������ [‬ ‫]���های [ ]���ه و ������ [‬ ‫]ا����� دو��[ ] ��ر��ر ���ا�� [‬ ‫]���� ��دری[ ]دو����� [‬ ‫‪GHAHVEH (Café) A Pictorial Monthly /// Feb. 2018 /// No. 23‬‬ ‫ﺻﺎﺣﺒﺪل دردﻣﻨﺪ‬ ‫ﺮ ﺑﻠﻨﺪ ‪ /‬ﺑﻪ ﻣﺮدان‬ ‫ﺧﺪاﯾﺎ ﺑﻪ ﮔﺮدان ﺳﭙﻬ ِ‬ ‫ِ‬ ‫ﺧﺮدﺑﺎوری ﻋﺸﻖورزی ﻧﺎب ‪ /‬ﺑﻪ اﯾﺮاﻧﯿﺎن ﺑﺨﺶ از ﺷﯿﺦ و ﺷﺎب‬ ‫‪ ///‬ﺣﺴﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺣﺒﯿﺒﯽ‬ ‫ﺻﺎﺣﺐ اﻣﺘﯿﺎز‪ ،‬ﻣﺪﯾﺮﻣﺴﺌﻮل و ﺳﺮدﺑﯿﺮ ‪ ///‬ﻧﺎدر داودی‬ ‫ﻧﺎﺷﺮ ‪ ///‬ﮐﺎﻧﻮن ﺗﺒﻠﯿﻐﺎت ﻧﻮر‬ ‫دﺑﯿﺮ ﺳﺮوﯾﺲ ﺗﺤﺮﯾﺮﯾﻪ ‪ ///‬ﻧﺎزﯾﻼ ﻟﺒﺎف‬ ‫ﻋﮑﺎس ﺧﺒﺮی ‪ ///‬اﻣﯿﻦ ﺧﻄﯿﺒﯽ‬ ‫ﻣﻌﺎوﻧﯿﻦ ﺳﺮدﺑﯿﺮ ‪ ///‬دﻛﺘﺮ ﺣﺴﯿﻦ ﺧﻄﯿﺒﯽ و رﺿﺎ ﻋﻠﯿﺪادی‬ ‫ﻣﺪﯾﺮ ﻫﻨﺮی ‪ ///‬ﺣﺴﻦ ﮐﺮﯾﻢزاده‬ ‫ﻃﺮاح ﮔﺮاﻓﯿﮏ ‪ ///‬اﻧﻮﺷﻪ ﺻﺎدﻗﯽآزاد‬ ‫دﺑﯿﺮ ﺗﺼﻮﯾﺮﺳﺎزی ‪َ ///‬ﻣﻬﺪی ﮐﺮﯾﻢزاده‬ ‫ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻫﻨﺮی و ﻓﻨﯽ ‪ ///‬ﮐﺎرﮔﺎه ﮔﺮاﻓﯿﮏ ﻫﯿﭻ‬ ‫ﺗﻨﻈﯿﻢﮐﻨﻨﺪه اﺧﺒﺎر ‪ ///‬ﻧﯿﻮﺷﺎ ﮐﺴﮑﯿﻦ‬ ‫ﮔﺰارﺷﮕﺮ ‪ ///‬ﻣﮋﮔﺎن آﺑﺎﯾﯽ‬ ‫ﺗﺼﻮﯾﺮﺑﺮدار ‪ ///‬ﻣﺤﻤﺪ اﮐﺒﺮی‬ ‫دﺑﯿﺮ ﺳﺮوﯾﺲ آﮔﻬﯿﻬﺎ ‪ ///‬ﺳﻤﯿﺮا ﻫﺎﺷﻤﯽ ‪۸۸۲۰۹۴۰۳ /// ۰۹۱۲۵۷۷۰۱۳۹ ///‬‬ ‫ﺗﻮزﯾﻊ و اﺷﺘﺮاک ‪۰۹۳۹۶۷۶۱۸۸۲ ///‬‬ ‫وﯾﺮاﯾﺶ ﻓﻨﯽ و ادﺑﯽ ‪ ///‬ﻣﺠﺘﺒﺎ رﻓﯿﻌﯽ‬ ‫وﺑﺴﺎﯾﺖ ‪ ///‬اوﯾﺲ رﺳﺘﻤﯽ‬ ‫ﻣﺸﺎورﯾﻦ ﺳﺮدﺑﯿﺮ ‪ ///‬ﻣﺠﺘﺒﺎ رﻓﯿﻌﯽ‪ ،‬ﻣﺤﻤﺪ ﺣﺎﺟﯽﺧﺎﻧﯽ‪ ،‬ﻣﻬﺪی ﺣﺎﺟﯽﺧﺎﻧﯽ‬ ‫ﭼﺎپ و ﻟﯿﺘﻮﮔﺮاﻓﯽ ‪ ///‬ﭘﻮﯾﺶ ‪ ۵۰۰۰ ///‬ﻧﺴﺨﻪ‬ ‫وﯾﺮاﯾﺶ ﺗﺼﺎوﯾﺮ ‪ ///‬اﻣﯿﺮﻣﺴﻌﻮد ﺑﺎﻗﺮی‬ ‫ﺧﺒﺮﻧﮕﺎران ‪ ///‬ﭘﮕﺎه ﺑﺎﻻﯾﯽ و ﻧﻮﺷﯿﻦ ﻣﺠﯿﺪی‬ ‫درج ﻣﻄﺎﻟﺐ ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن ﻣﺨﺘﻠﻒ در ﻗﻬﻮه‪ ،‬اﻟﺰاﻣﺎً ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی ﺗﺎﺋﯿﺪ ﺗﻤﺎم دﯾﺪﮔﺎﻫﻬﺎی آﻧﻬﺎ ﻧﯿﺴﺖ‬ ‫‪۱۲‬‬ ‫ﻃﺮح ﺟﻠﺪ ‪ ///‬رﻟﻒ اﺳﺘﺪﻣﻦ‬ ‫ﻧﺎﻇﺮ ﭼﺎپ ‪ ///‬ﻣﺤﻤﺪرﺿﺎ ﻗﺎﺳﻤﯽ‬ ‫ﺑﺎ ﺗﺸﮑﺮ از ‪ ///‬روﺷﻦ ﻧﻮروزی‪ ،‬ﺣﺎﻣﺪ آﻏﻨﺪه‪ ،‬ﻣﻬﻼ ﮐﺮﻣﯽ‪ ،‬ﻣﻬﺪی ﺳﺎﮐﯽ و ﻣﻬﺪی ﻓﺮاﻫﺎﻧﯽ‬ ‫‪Board of Directors Nader Davoodi, Dr. Hossein Khatibi, Reza Alidadi Editor in Chief Nader Davoodi Managing Editor Nazila Labaf‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬ ‫‪Art Director Hassan Karimzadeh Technical Supervisor Anousheh Sadeghi-Azad /// www.ghahvehmagazine.com‬‬
‫‪۱۴‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪۱۵‬‬ ‫]ا����� دو��[‬ ‫] ���� ��دا�� [ ]����� ر���� [‬ ‫��ر��ر ���ا��‬ ‫آﯾﺎ ﭘﺪرﺑﺰرﮔﻬﺎ و ﻣﺎدرﺑﺰرﮔﻬﺎی ﻣﺎ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﯿﻬﺎی ﻫﻮﺷﻤﻨﺪ ﻣﺴﻠﻄﻨﺪ؟ آﯾﺎ ﻣﯽداﻧﻨﺪ‬ ‫ﮐﻨﺴﻮل ‪ PS4‬ﭼﻪ ﺷﮑﻠﯽ اﺳﺖ؟ ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ آﻧﻼﯾﻦ ﺑﺎزی ﮐﻨﻨﺪ؟ از وﺟﻮد ﭘﺎرﮐﻮر‬ ‫اﻃﻼع دارﻧﺪ؟ اﮔﺮ ﺟﻮاب اﯾﻦ ﺳﺆاﻟﻬﺎ ﮐﻤﺎﺑﯿﺶ »ﻧﻪ« اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ در اداﻣﻪ ﭘﺮﺳﯿﺪ آﯾﺎ‬ ‫ﮔﺮداﻧﻨﺪﮔﺎن ﺟﺎﻣﻌﻪ و ﺣﮑﻮﻣﺖ درک روﺷﻨﯽ از ذﻫﻦ و دﻏﺪﻏﻪﻫﺎی ﻣﺘﻮﻟﺪان دﻫﻪی‬ ‫ﻫﻔﺘﺎد و ﻫﺸﺘﺎد دارﻧﺪ؟ اﯾﻨﻬﺎ ﺟﻮاﻧﺎن اﯾﺮاﻧﯽاﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺨﺶ ﻋﻤﺪهی زﻧﺪﮔﯽﺷﺎن ﺑﺎ‬ ‫اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﻣﻤﺎس اﺳﺖ‪ ،‬ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ ﻏﺮﺑﯽ ﮔﻮش ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و »ﭘﺎرﮐﻮر« ﮐﺎر ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺗﺎ‬ ‫وﻗﺘﯽ ﻣﺘﻮﻟﯿﺎن ﺟﺎﻣﻌﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺟﻮاﻧﺎن ﻧﺰدﯾﮏ ﻧﺸﻮﻧﺪ‪ ،‬ﻫﺮاس از ﻋﻤﯿﻖﺗﺮ ﺷﺪن ﺷﮑﺎف‬ ‫ﻣﯿﺎن اﯾﻦ ﻧﺴﻞ و ﻗﺪﯾﻤﯽﺗﺮﻫﺎ رو ﺑﻪ اﻓﺰاﯾﺶ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‬
‫�����ی‬ ‫ا���ن‬ ‫اﮔﺮ ﭘﺎی اﯾﻦ ﻛﺎرﮔﺮ ﭼﯿﻨﯽ ﺑﻠﻐﺰد و ﺳﻜﻨﺪری ﺑﺨﻮرد‪ ،‬ﺑﻪ‬ ‫ﻗﯿﻤﺖ زﻧﺪﮔﯽاش ﺗﻤﺎم ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬اﯾﻦ درﺳﺖ ﻛﻪ در ﺣﯿﻦ‬ ‫ﻧﻈﺎﻓﺖ ﭘﺎﯾﻪﻫﺎی ﺳﺘﻮن ﻓﻮﻻدی ﻗﺮﻣﺰ‪ ،‬ﻛﻼه ﺑﺮ ﺳﺮش‬ ‫دارد‪ ،‬اﻣﺎ آن ﮐﻼه او را ﻓﻘﻂ در ﻣﻘﺎﺑﻞ اﺷﯿﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ‬ ‫اﺳﺖ روی ﺳﺮش ﺑﯿﻔﺘﺪ ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬و ﻣﺤﺎﻓﻆ‬ ‫ﺧﻮﺑﯽ ﺑﺮای ﭘﺮتﺷﺪن از ارﺗﻔﺎع ‪ ٢٥٠‬ﻣﺘﺮی ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪.‬‬ ‫ﭘﻞ ‪١١٧٦‬‬ ‫ﻣﺘﺮی آیژای ‪ Aizhai‬ﮐﻪ ﻣﺴﯿﺮ‬ ‫ِ‬ ‫ﭼﻬﺎرﺳﺎﻋﺘﻪی ﺳﺎﺑﻖ ﺑﯿﻦ دو ﺳﺮ ﭘﻞ را‪ ،‬ﺑﻪ ﮐﻤﺘﺮ از‬ ‫ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﺗﻘﻠﯿﻞ داده‪ ،‬در ﺳﺎل ‪ ۲۰۱۲‬ﺑﺎ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪی‬ ‫ﺷﺸﺼﺪوده ﻣﯿﻠﯿﻮن ﯾﻮروﯾﯽ اﻓﺘﺘﺎح ﺷﺪ‪ ،‬و ﻋﺒﻮر از روی‬ ‫آن ﺗﺠﺮﺑﻪای دﯾﺪﻧﯽ و ﻫﯿﺠﺎناﻧﮕﯿﺰ اﺳﺖ؛ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ دو‬ ‫ﺗﻮﻧﻞ ﺑﻪ ﻫﻢ وﺻﻞ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و ﺑﻪ ﯾﮑﺒﺎره آدم ﺧﻮد را در‬ ‫ارﺗﻔﺎﻋﯽ ﻋﺠﯿﺐ ﻣﯽﺑﯿﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻓﻮﻻدی ﻋﻈﯿﻢ‬ ‫ﮐﺴﯽ اﻣﺎ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﭘﺎﯾﻪﻫﺎی‬ ‫ِ‬ ‫و ﻗﺮﻣﺰرﻧﮓ اﯾﻦ ﭘﻞ ﭼﻪﻗﺪر ﺗﻤﯿﺰﻧﺪ! اﯾﻦ ﺟﻠﻮه ﺑﺎ ﺗﻼش‬ ‫اﯾﻦ ﮐﺎرﮔﺮ و دﯾﮕﺮاﻧﯽ ﻣﺜﻞ او ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﯽآﯾﺪ ﮐﻪ در آن‬ ‫ارﺗﻔﺎع‪ ،‬اﯾﻦﭼﻨﯿﻦ ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ و اﻧﮕﺎر ﺗﺮس را‬ ‫ﻧﻤﯽﺷﻨﺎﺳﺪ‬ ‫]‬ ‫]ا��ــــ��ــ�دو�ـــ�[‬ ‫اچ �� ام ��س‪��/‬ر��� [‬ ‫‪ ۱۶‬ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬ ‫] ا��� ����� [‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪۱۷‬‬
‫]‬ ‫]���های[‬ ‫����ا �����ر [‬ ‫ِ‬ ‫ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪای از ﻋﻮاﻣﻞ ﮐﻨﺘﺮل‬ ‫ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ و اﺷﺘﻬﺎ‪،‬‬ ‫در ﺳﻠﻮﻟﻬﺎی ﭼﺮﺑﯽ و ﭘﭙﺘﯿﺪ در روده ﺗﺮﺷﺢ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﻗﻬﻮه ﺑﺎ ﺗﻨﻈﯿﻢ و ﺗﻌﺪﯾﻞ اﯾﻦ‬ ‫ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و ﺑﺮ آنﭼﻪ ﻣﯽﺧﻮرﯾﺪ ﯾﺎ ﻣﯽﻧﻮﺷﯿﺪ و ﻣﻘﺪار آن‬ ‫ﻫﻮرﻣﻮﻧﻬﺎ‪ ،‬اﺷﺘﻬﺎی ﺷﻤﺎ را ﺗﻨﻈﯿﻢ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫اﺷﺘﻬﺎﯾﺸﺎن اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﻗﻬﻮه ﺑﻪ ﺷﻤﺎ اﻧﺮژی ﻣﯽدﻫﺪ‬ ‫ﺑﺪون ﮐﺎﻓﺌﯿﻦ‪ ،‬ﻣﻮﺟﺐ ﮐﺎﻫﺶ ﺗﺮﺷﺢ ﻫﻮرﻣﻮﻧﻬﺎی‬ ‫اﯾﻦ ﮐﻪ »ﻗﻬﻮه‪ ،‬ﭼﻪ ﮐﺎﻓﺌﯿﻦدار و ﭼﻪ‬ ‫ِ‬ ‫ﮐﻨﺘﺮل‬ ‫ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻣﯽﮔﺬارﻧﺪ‪ .‬ﺑﺴﯿﺎری از ﻣﺮدم‪ ،‬از ﻗﻬﻮه ﺑﺮای‬ ‫ِ‬ ‫و ﺷﻤﺎ را ﻫﻮﺷﯿﺎرﺗﺮ ﻣﯽﺳﺎزد‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻗﺪرت اﻧﺠﺎم‬ ‫ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎی ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ را اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﯽدﻫﺪ و اﺷﺘﻬﺎ را ﺗﺎ ﺣﺪ‬ ‫زﯾﺎدی ﺳﺮﮐﻮب ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬اﮔﺮ ﻗﺼﺪ ﮐﺎﻫﺶ وزن دارﯾﺪ‪ ،‬ﻻزم‬ ‫ﻣﺤﻘﻘﺎن دو ﻓﺮﺿﯿﻪ را ﺑﺮای ارﺗﺒﺎط ﺑﯿﻦ ﻗﻬﻮه و ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ‪ .‬اول‬ ‫ﻟﭙﺘﯿﻦ‪ ،‬ﭘﭙﺘﯿﺪ دﺑﻞوای و ﮔﺮﻟﯿﻦ‪ ،‬و در ﭘﯽ آن ﺳﺒﺐ ﺳﺮﮐﻮب اﺷﺘﻬﺎ و ﮐﺎﻫﺶ ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ‬ ‫ﻣﯽﺷﻮد‪ «.‬ﻧﻈﺮﯾﻪی دوم ﻧﯿﺰ از ﺑﺴﯿﺎری ﺟﻬﺎت ﺑﻪ اوﻟﯽ ﺷﺒﯿﻪ اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺎ اﯾﻦ ﺗﻔﺎوت ﮐﻪ‬ ‫ً‬ ‫ﺑﺮای ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻗﻬﻮه ﺑﺮ ﻣﺘﺎﺑﻮﻟﯿﺴﻢ ﺑﺪن‪ ،‬ﺑﺎزده زﻣﺎﻧﯽ ﯾﮏ ﯾﺎ ﻧﻬﺎﯾﺘﺎ دو ﺳﺎﻋﺘﻪ را در ﻧﻈﺮ‬ ‫اﺳﺖ ﺗﺎ از ﻗﻬﻮهی ﺑﺪون ﮐﺎﻓﺌﯿﻦ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺪاﻧﯿﺪ‬ ‫ﻣﯽﮔﯿﺮد‪ .‬در واﻗﻊ ﺑﺮﺧﯽ از ﺗﺮﮐﯿﺒﺎت ﻗﻬﻮه ﻣﻮﺟﺐ اﯾﺠﺎد ﺣﺲ رﺿﺎﯾﺖ و در ﻧﺘﯿﺠﻪ‬ ‫ﮐﺮدن وزن‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﻣﺘﺨﺼﺼﺎن اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮای ﮐﻢ‬ ‫ِ‬ ‫ﻗﻬﻮه ﺳﺮﺷﺎر از آﻧﺘﯽاﮐﺴﯿﺪان اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮای ﺳﻼﻣﺘﯽ ﺑﺴﯿﺎر اﻫﻤﯿﺖ دارد‪.‬‬ ‫ﮐﻪ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ در ﺗﻤﺎم ﻃﻮل روز ﻗﻬﻮه ﺑﻨﻮﺷﯿﺪ‪ .‬ﺗﻮﺻﯿﻪی‬ ‫از ﭼﺎی ﺳﺒﺰ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬ ‫ﻣﺼﺮف ﻏﺬای ﮐﻤﺘﺮ ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬ ‫اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻮاد ﻣﻀﺮی ﻫﻢ ﺑﺮای ﺑﺮﺧﯽ از اﻓﺮاد دارد و اﯾﻦ‪ ،‬در ﺻﻮرﺗﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ آﻧﻬﺎ ﻣﻘﺪار‬ ‫ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ ﺳﺎﻟﻤﯽ‬ ‫ﺣﺎﻻ ﺳﺆال اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ آﯾﺎ ﻗﻬﻮه‬ ‫ِ‬ ‫زﯾﺎدی از اﯾﻦ ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ را ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ اﮔﺮ ﺑﺮای ﺳﺮﮐﻮب اﺷﺘﻬﺎﯾﺘﺎن ﺑﻪ‬ ‫ﭼﯿﺰی ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ در ﻣﻮرد ﻗﻬﻮه ﺑﺪاﻧﯿﺪ اﯾﻦ اﺳﺖ‪ ،‬ﮐﻪ اﯾﻦ‬ ‫ﻗﻬﻮهی ﺑﺪون ﮐﺎﻓﺌﯿﻦ ﺑﻨﻮﺷﯿﺪ و ﺳﭙﺲ از ﯾﮏ ﻏﺬای ﻣﮑﻤﻞ ﺳﺎﻟﻢ ﮐﻪ اﺛﺮ ﻣﺸﺎﺑﻬﯽ ﺑﺮ‬ ‫ﺟﻮاب اﯾﻦ ﺳﺆال‪ ،‬ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﻣﻮارد ﺑﺴﯿﺎر دارد‪.‬‬ ‫اﺳﺖ؟‬ ‫ِ‬ ‫ﻗﻬﻮه اﯾﻤﺎن دارﯾﺪ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ اﺳﺘﺮاﺗﮋی دﯾﮕﺮی را ﻫﻢ اﺗﺨﺎذ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﻗﺪم اول اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﻣﺎده ﺳﯿﺴﺘﻢ ﻧﺎﻗﻠﻬﺎی ﻋﺼﺒﯽ و ﻧﯿﺰ ﻫﻮرﻣﻮﻧﻬﺎی ﮐﻮرﺗﯿﺰول‬ ‫ﺑﺪن ﺷﻤﺎ دارد ﺑﻬﺮهﻣﻨﺪ ﺷﻮﯾﺪ‪ .‬ﺑﺮای ﺑﺮﺧﯽ از ﻣﺮدم اﯾﻦ ﻣﺎده ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺳﯿﺐ ﯾﺎ ﻣﻮز‬ ‫در ﻣﻮرد ﺑﺮﺧﯽ از اﻓﺮاد‪ ،‬ﻣﻮﺟﺐ ﺧﻮابآﻟﻮدﮔﯽ ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬ ‫از ﺳﻮی دﯾﮕﺮ اﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ ﺣﺎﺋﺰ اﻫﻤﯿﺖ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺪاﻧﯿﺪ ﻓﺎﮐﺘﻮرﻫﺎی دﯾﮕﺮی ﻫﻢ‬ ‫و اﻧﺴﻮﻟﯿﻦ را ﺗﻌﺪﯾﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻗﻬﻮه‬ ‫ﻧﻮﺷﯿﺪن ﻗﻬﻮه و ﺣﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از آن ﺑﻪ ﺷﻤﺎ دﺳﺖ ﻣﯽدﻫﺪ‪،‬‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻋﺪهی دﯾﮕﺮی از ﮔﻮﺟﻪﻓﺮﻧﮕﯽ ﯾﺎ ﻏﻼت ﮐﺎﻣﻞ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬ ‫در اﯾﺠﺎد اﺣﺴﺎس ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ دﺧﯿﻠﻨﺪ؛ از ﺟﻤﻠﻪ ﻣﯽﺗﻮان ﺑﻪ ﻧﺨﻮردن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ اﺷﺎره‬ ‫ﺑﺴﺘﮕﯽ ﺑﻪ ﻋﻮاﻣﻞ ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﭼﻮن زﻣﺎن ﺻﺮف ﻗﻬﻮه‪ ،‬ﺳﻦ‬ ‫ﮐﺮد‪ .‬ﻧﺨﻮردن ﺻﺒﺤﺎﻧﻪ‪ ،‬ﯾﺎ ﺻﺒﺤﺎﻧﻪای ﮐﻪ از ﻟﺤﺎظ ﻣﻮاد ﻣﻐﺬی ﻣﺜﻞ ﻓﺮاوردهﻫﺎی‬ ‫ﻫﻮرﻣﻮﻧﻬﺎ روی اﺣﺴﺎﺳﻬﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﺄﺛﯿﺮ ﻣﯽﮔﺬارﻧﺪ‪،‬‬ ‫اﯾﺠﺎد ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﯾﻦ اﺣﺴﺎس در اﻓﺮادی ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﻮردن ﻣﺪاوم ﻏﺬا ﻋﺎدت‬ ‫ﺷﻤﺎ‪ ،‬ﺳﺎﺧﺘﺎر ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ ﺑﺪﻧﺘﺎن و ﻋﻮاﻣﻞ دﯾﮕﺮ دارد‪.‬‬ ‫ﻟﺒﻨﯽ‪ ،‬ﻣﯿﻮهﻫﺎ و ﻏﻼت‪ ،‬ﻏﻨﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ در ﺷﻤﺎ اﺣﺴﺎس ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮی‬ ‫ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ‪ ،‬ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺷﻤﺎ در ﻣﻮاﻗﻊ ﺧﺎﺻﯽ از روز‪،‬‬ ‫ً‬ ‫ﻣﺜﻼ زﻧﺎن در‬ ‫ﺑﯿﺸﺘﺮ از ﺑﻘﯿﻪی اﻓﺮاد اﺣﺴﺎس ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﮐﻨﯿﺪ‪.‬‬ ‫دوران ﻗﺎﻋﺪﮔﯽ و ﻣﺸﮑﻼت ﺗﯿﺮوﺋﯿﺪی ﻧﯿﺰ ﺑﺮ ﻣﯿﺰان اﺷﺘﻬﺎ و ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﺗﺄﺛﯿﺮﮔﺬارﻧﺪ‪.‬‬ ‫در ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ دﭼﺎر ﻓﺸﺎر اﺳﺘﺮس ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺳﻪ ﻫﻮرﻣﻮن‬ ‫و ﻣﺎﻧﻨﺪ ﯾﮏ ﻣﻌﺠﺰه و راهﺣﻞ ﺟﺎدوﯾﯽ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﺪ‪ .‬اﮔﺮ درﺳﺖ ﻏﺬا ﻧﺨﻮرﯾﺪ‪ ،‬ﻣﻌﺪهی‬ ‫ﻫﻨﮕﺎم ﻋﺎدت ﻣﺎﻫﺎﻧﻪ‪ ،‬ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻏﺬا ﻣﯽﺧﻮرﻧﺪ‪ ،‬و ﻣﺮدان ﻧﯿﺰ‬ ‫در ﮔﺮﺳﻨﮕﯽ ﻧﻘﺶ دارﻧﺪ‪ .‬ﮔﺮﻟﯿﻦ ‪ ،Ghrelin‬ﭘﭙﺘﯿﺪ دﺑﻞوای‬ ‫‪ ،Peptide YY‬و ﻟﭙﺘﯿﻦ ‪ .Leptin‬ﮔﺮﻟﯿﻦ در ﻣﻌﺪه‪ ،‬ﻟﭙﺘﯿﻦ‬ ‫‪۱۸‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬ ‫ﮐﺮدهاﻧﺪ‪ ،‬ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﯽﺣﻮﺻﻠﻪاﻧﺪ ﯾﺎ اﺳﺘﺮس دارﻧﺪ ﺑﯿﺸﺘﺮ اﯾﺠﺎد ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﺣﺎﻣﻠﮕﯽ‪،‬‬ ‫ﻧﺒﺎﯾﺪ اﻧﺘﻈﺎر داﺷﺘﻪﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ ﻗﻬﻮه‪ ،‬ﺗﻨﻬﺎ راهﺣﻞ ﺑﺮای ﮐﻨﺘﺮل ﮔﺮﺳﻨﮕﯽﺗﺎن ﺑﺎﺷﺪ‬ ‫ﺷﻤﺎ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺑﯿﺸﺘﺮی ﺑﻪ ﻏﺬاﺧﻮردن ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﻨﺪ و وﻟﻊ ﺷﻤﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬ﭘﺲ در‬ ‫ﻏﺬاﺧﻮردن اﻋﺘﺪال را رﻋﺎﯾﺖ ﮐﻨﯿﺪ‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪۱۹‬‬
‫] ������دی[ ]در�� ����ی[‬ ‫ا�ــ���� �� ������‬ ‫اﺳﻢ ﮐﺎﻓﻪ »ﻻس وﺗﺎس ‪ «Las Vetas‬از اﺳﻢ‬ ‫ﻣﺤﻠﯽ‬ ‫ﺻﺎﺣﺒﺶ‪ ،‬اﻧﺪی ِﺳﺮوﺗﺎس اوﻣﺪه‪ .‬ﮐﺎﻓﻪی‬ ‫ِ‬ ‫ﺷﻬﺮ ِﻓﺮﻓﯿﻠﺪ ‪ Fairfield‬در اﯾﺎﻟﺖ ﮐﺎﻧﺘﯿﮑﺖ‪.‬‬ ‫از ﻫﻤﻮن ﺑﺎر اول ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از دوﺳﺘﺎن ﻣﺤﻠﯽم‬ ‫ِ‬ ‫ﺑﻮﻫﻤﯽ‪ ،‬ﻋﺎﺷﻘﺶ‬ ‫دﻋﻮﺗﻢ ﮐﺮد ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﺎﻓﻪی‬ ‫ﺷﺪم‪ .‬ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺣﺲ ﺧﻮﻧﻪای ﮐﻪ ﻧﺪاﺷﺘﻢ‬ ‫رو واﺳﻪم داﺷﺖ‪ .‬ﻣﻨﻈﻮرم اﯾﻦ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﺑﯽﺧﺎﻧﻤﺎن ﺑﻮدم! ﺧﻮﻧﻪ داﺷﺘﻢ اﻣﺎ "ﺧﻮﻧﻪ"‬ ‫ﻧﺪاﺷﺘﻢ‪ .‬ﯾﻌﻨﯽ از روزی ﮐﻪ از اﯾﺮان رﻓﺘﻢ دﯾﮕﻪ‬ ‫ﻫﯿﭻﺟﺎ اﺣﺴﺎس "ﺧﻮﻧﻪ" رو ﺑﺮام ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬ﺧﻮﻧﻪ‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮم ﻫﺮﺟﺎﯾﯿﻪ ﮐﻪ آدم ﺑﻬﺶ ﺗﻌﻠﻖ ﺧﺎﻃﺮ‬ ‫ِ‬ ‫ﮔﺮﻣﺖ‬ ‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻪ؛ ﻫﺮﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ دﯾﻮارﻫﺎش‬ ‫ﮐﻨﻪ و ﺗﻮش ﺧﺎﻃﺮه ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬ﻫﺮ ﭼﻬﺎردﯾﻮاریای‬ ‫ﮐﻪ ﯾﻪ ﺳﻘﻒ ﺑﺎﻻش ﺑﺎﺷﻪ ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ ﺧﻮﻧﻪ ﺑﺎﺷﻪ‪،‬‬ ‫ً‬ ‫ﻟﺰوﻣﺎ "ﺧﻮﻧﻪ" ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﺧﻼﺻﻪ ﮐﻪ ﮐﺎﻓﻪ ﻻس‬ ‫اﻣﺎ‬ ‫ﺗﻤﺎس ﺑﮕﯿﺮن‪ .‬روی دﯾﻮار ﺿﻠﻊ ﺟﻨﻮﺑﯽ ﻫﻢ ﯾﮏ‬ ‫ﺗﺎﺑﻠﻮی اﻋﻼﻧﺎت ﻧﺼﺐ ﺷﺪه ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺴﯽ ﻣﯽﺗﻮﻧﻪ‬ ‫روش اﻃﻼﻋﯿﻪ ﺑﺰﻧﻪ؛ ﻫﻤﻪﭼﯿﺰ دﯾﺪه ﻣﯽﺷﻪ‪ ،‬از‬ ‫آﮔﻬﯽ ﺑﺮای آﻣﻮزش ﭘﯿﺎﻧﻮ و ﮔﯿﺘﺎر‪ ،‬ﺗﺎ اﻃﻼﻋﯿﻪ ﺑﺮای‬ ‫ﭘﯿﺪاﮐﺮدن ﻫﻢﺧﻮﻧﻪ‪ ،‬ﺷﻐﻞ‪ ،‬ﯾﺎ ﺧﺮﯾﺪ و ﻓﺮوش‬ ‫ﻣﺎﺷﯿﻦ و وﺳﺎﯾﻞ ﺧﻮﻧﻪ‪.‬‬ ‫ِ‬ ‫اﻫﺪاف اﻧﺪی اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﯾﻪ ﻣﮑﺎن‬ ‫ﯾﮑﯽ از‬ ‫ﻣﻨﺎﺳﺐ و اﻣﻦ ﺑﺮای ﺑﭽﻪﻫﺎی ﻣﺤﻠﻪ درﺳﺖ‬ ‫ﮐﻨﻪ ﮐﻪ اﺣﺴﺎس "ﺑﺎﻫﻢﺑﺎﺷﯽ" ﯾﺎ ﮐﺎﻣﯿﻮﻧﯿﺘﯽ‬ ‫‪ Community‬رو درﺷﻮن ﺗﻘﻮﯾﺖ ﮐﻨﻪ‪ .‬واﺳﻪ‬ ‫ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ‬ ‫ﻫﻤﯿﻦ‪ ،‬ﺑﻌﻀﯽ وﻗﺘﻬﺎ ﮔﺮوﻫﻬﺎی‬ ‫ِ‬ ‫ﻣﺪرﺳﻪﻫﺎی ﺑﻮﻣﯽ ﻣﯽآن و ﺗﻮی ﮐﺎﻓﻪ اﺟﺮا ﻣﯽﮐﻨﻦ‪.‬‬ ‫ﯾﺎ ﮔﺎﻫﯽ‪ ،‬ﺑﭽﻪﻫﺎی ﻣﺪرﺳﻪی راﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﺗﺎﻣﯿﻠﺴﻮن‬ ‫ﺑﺮای ﺷﺐ ﺷﻌﺮ و داﺳﺘﺎن دور ﻫﻢ ﺟﻤﻊ ﻣﯽﺷﻦ‪.‬‬ ‫ﻣﯿﺰ ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪی ﻣﻦ‪ ،‬ﻣﯿﺰﯾﻪ ﮐﻪ ﮐﻨﺎر‬ ‫وﺗﺎس ﺑﺮای ﻣﻦ ﺣﺲ اون "ﺧﻮﻧﻪ"ی ﻧﺪاﺷﺘﻪم‬ ‫ﭘﻨﺠﺮه و ﭘﺸﺖ ﺑﻪ ﻗﻔﺴﻪی ﮐﺘﺎﺑﻬﺎس‪ .‬ﯾﻪ ﻣﯿﺰ‬ ‫ﺗﻤﺎم وﺳﺎﯾﻞ ﮐﺎﻓﻪ‪ ،‬از ﻣﯿﺰ و ﺻﻨﺪﻟﯿﻬﺎ ﺗﺎ‬ ‫ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻣﻨﺎﺳﺒﺶ ﺑﺮای درسﺧﻮﻧﺪن‬ ‫و ﻫﻢ ﻧﻮر‬ ‫ِ‬ ‫ﻗﺪﯾﻤﯽ و ﺧﺎکﮔﺮﻓﺘﻪی ﮔﻮﺷﻪی ﮐﺎﻓﻪ و ﻗﺎب‬ ‫ﻣﻦ ﯾﻪ ﻓﻨﺠﻮن اﺳﭙﺮﺳﻮی ﺳﯿﻨﮕﻞ ﺑﻮد‪ .‬از‬ ‫رو داﺷﺖ‪.‬‬ ‫ﭼﺮاﻏﻬﺎی روی ﺳﻘﻒ‪ ،‬ﮐﺘﺎﺑﺨﻮﻧﻪ و ﺣﺘﺎ ﭘﯿﺎﻧﻮی‬ ‫ﻋﮑﺴﻬﺎ‪ ،‬ﻫﻤﻪ رو اﻧﺪی ﺧﻮدش از ﺣﺮاﺟﻬﺎی‬ ‫ﻣﺤﻠﯽ ﺧﺮﯾﺪه و ﺟﻤﻊ ﮐﺮده‪ .‬اﯾﻦ ﺑﻪ روح ﮐﺎﻓﻪ‬ ‫ﮐﻤﮏ ﻣﯽﮐﻨﻪ‪ .‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ وﺳﺎﯾﻞ ﻫﻢ روح‬ ‫دارﻧﺪ‪ .‬ﻫﺮﭼﻪﻗﺪر ﯾﻪ ﭼﯿﺰی ﻗﺪﯾﻤﯽﺗﺮ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬روح‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ ﺗﻮش ﺑﯿﺸﺘﺮه‪ .‬اﻧﮕﺎر ﺗﻤﺎم ﺗﺎرﯾﺨﭽﻪی اون‬ ‫آدﻣﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎﻫﺎش زﻧﺪﮔﯽ ﮐﺮدن رو ﺑﺎ ﺧﻮدش‬ ‫ﻫﻤﺮاه داره‪ .‬واﺳﻪ ﻫﻤﯿﻦ‪ ،‬ﺗﻤﺎم اﯾﻦ وﺳﯿﻠﻪﻫﺎی‬ ‫ﻗﺪﯾﻤﯽ و دﺳﺖ ﭼﻨﺪم ﺑﻪ "ﺧﻮﻧﻪ" ﺷﺪن اﯾﻦ‬ ‫ﮐﺎﻓﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻤﮏ ﮐﺮده‪.‬‬ ‫ﮐﻮﭼﯿﮏ دو ﻧﻔﺮهﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻢ ﺣﺲ آروﻣﯽ داره‬ ‫و ﮐﺎرﮐﺮدن ﻋﺎﻟﯿﻪ‪ .‬ﻣﺜﻞ ﻫﻤﯿﺸﻪ‪ ،‬اوﻟﯿﻦ ﺳﻔﺎرش‬ ‫ﺑﺎرﯾﺴﺘﺎ در ﻣﻮرد ﻧﻮع دوﻧﻪی ﻗﻬﻮهای ﮐﻪ ﺑﺮای‬ ‫اﺳﭙﺮﺳﻮ َدم ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﭘﺮﺳﯿﺪم‪ .‬اون ﻫﻢ رﻓﺖ‬ ‫و ﭘﺎﮐﺖ ﻗﻬﻮه رو آورد و ﻧﺸﻮﻧﻢ داد‪ .‬ﻗﻬﻮهی‬ ‫ﺳﻮﭘﺮﯾﻤﻮ اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﻧﻮ ﮐﻪ در ﻣﻨﻄﻘﻪی روﭼﺴﺘﺮ‬ ‫ﻧﯿﻮﯾﻮرک ُرﺳﺖ ﻣﯽﺷﻪ‪ .‬راﺳﺘﺶ در ﻣﻮردش‬ ‫ﻧﺸﻨﯿﺪه ﺑﻮدم و وﻗﺘﯽ ﻫﻢ ﮐﻪ اﺳﻤﺶ رو ﺗﻮی‬ ‫اﯾﻨﺘﺮﻧﺖ ﺟﺴﺖوﺟﻮ ﮐﺮدم‪ ،‬اﻃﻼﻋﺎت زﯾﺎدی در‬ ‫ﻣﻮردش ﻧﺪﯾﺪم‪ .‬ﻓﻘﻂ ﻓﺮوش آﻧﻼﯾﻦ داﺷﺖ‪.‬‬ ‫اﺳﭙﺮﺳﻮی ﻣﻦ اوﻣﺪ‪ .‬اﺳﭙﺮﺳﻮی ﻣﻦ ﺑﺎ‬ ‫ﺑﻮﻣﯽ اﯾﻦ‬ ‫ﻻس وﺗﺎس ﺑﻪ دو داﻧﺸﮕﺎه‬ ‫ِ‬ ‫ﯾﮏ ﭘﻮﺳﺖ ﻟﯿﻤﻮ اوﻣﺪ! ﺗﺎ اونﻣﻮﻗﻊ اﺳﭙﺮﺳﻮ ﺑﻪ‬ ‫و ﻓﺮﻓﯿﻠﺪ و ﻫﻤﯿﻦﻃﻮر ﺑﻪ اﯾﺴﺘﮕﺎه ﻣﺘﺮو ﮐﻪ‬ ‫آب‪ ،‬ﺷﮑﺮ‪ ،‬ﺷﮑﻼت‪ ،‬ﯾﺎ ﺑﺪون ﻫﯿﭻﮐﺪوم از اﯾﻨﻬﺎ‪.‬‬ ‫ﺷﻬﺮ‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ ﺳﮑﺮد ﻫﺎرت ‪Sacred Heart‬‬ ‫ﺑﻪ ﺷﻬﺮ ﻧﯿﻮﯾﻮرک دﺳﺘﺮﺳﯽ داره ﻧﺰدﯾﮑﻪ‪.‬‬ ‫ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﻗﺸﺮﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ رو ﺗﻮی‬ ‫ﮐﺎﻓﻪ ﻣﯽﺷﻪ دﯾﺪ‪ .‬از داﻧﺸﺠﻮﻫﺎی ﺟﻮون‬ ‫ﺗﺎ ﺑﭽﻪدﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻧﯿﻬﺎی ﻣﺪرﺳﻪﻫﺎی اﻃﺮاف‪،‬‬ ‫ﻋﺎدی ﻣﺤﻠﻪ‪.‬‬ ‫آرﺗﯿﺴﺘﻬﺎ و ﻫﻤﯿﻦﻃﻮر ﻣﺮدم‬ ‫ِ‬ ‫روﺷﻬﺎی ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﺑﺮام ِﺳﺮو ﺷﺪه ﺑﻮد؛ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه‬ ‫اﻣﺎ اﺳﭙﺮﺳﻮ ﺑﺎ ﻟﯿﻤﻮ!؟ اﯾﻦ دﻓﻌﻪی اول ﺑﻮد ﮐﻪ‬ ‫اﯾﻦﺟﻮریش رو ﻣﯽدﯾﺪم‪ .‬اوﻟﯿﻦ ﻋﮑﺲاﻟﻌﻤﻠﻢ‬ ‫ﺑﻪ اﯾﻦ واﻗﻌﻪ اﯾﻦ ﺑﻮد ﮐﻪ »اﻻن ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ اﯾﻦ‬ ‫ﭼﯽﮐﺎر ﮐﻨﻢ؟« ﺑﯿﻦ دوﺳﺘﻬﺎم ﻣﻌﺮوﻓﻢ ﮐﻪ "دﺳﺖ‬ ‫ﺑﻪ ﮔﻮﮔﻠﻢ ﺧﻮﺑﻪ"‪ .‬ﺳﺮﯾﻊ ﮔﻮﺷﯽم رو ﺑﺮداﺷﺘﻢ و‬ ‫ﺣﺘﺎ ﺑﺨﺶ ﺑﺰرﮔﯽ از ﭘﺮﺳﻨﻞ ﮐﺎﻓﻪ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ‬ ‫ﻧﻮﺷﺘﻢ »ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ ﻟﯿﻤﻮی ﮐﻨﺎر اﺳﭙﺮﺳﻮم ﭼﯽﮐﺎر‬ ‫ﻫﻔﺖ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ‪ ،‬درﺳﺖ ﻗﺒﻞ از اﯾﻦ‬ ‫اﻧﮕﺎر ﻣﻦ ﻧﻔﺮ اول و آﺧﺮی ﻧﺒﻮدم ﮐﻪ اﯾﻦ ﺳﺆال‬ ‫ﺟﻮوﻧﻬﺎی دﺑﯿﺮﺳﺘﺎﻧﯽ ﯾﺎ داﻧﺸﮕﺎﻫﯽاﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎﻓﻪ ﺑﺎز ﺑﺸﻪ‪ ،‬ﺗﻮی ﻣﺤﻞ ﻓﻌﻠﯽ‪ ،‬ﯾﻪ‬ ‫ﮐﺘﺎبﻓﺮوﺷﯽ ﺑﻮده ﺑﻪ اﺳﻢ »ﮐﺘﺎبﻓﺮوﺷﯽ‬ ‫ﮐﻨﻢ؟« ﻧﺘﯿﺠﻪی ﺟﺴﺖوﺟﻮ ﺧﯿﻠﯽ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻮد‪.‬‬ ‫رو ﭘﺮﺳﯿﺪه ﺑﻮدم‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﯿﭻ ﺟﻮاب ﻗﻄﻌﯽ و ﻗﺎﺑﻞ‬ ‫اﻋﺘﻤﺎدی ﺑﺮای ﺳﺆال ﻧﺒﻮد‪.‬‬ ‫ﺑﻪ ﻟﺐ ﻓﻨﺠﻮن ﺑﻤﺎﻟﯿﺪ و ﻋﺪهای ﻫﻢ اﻋﺘﻘﺎد دارن ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﻋﺼﺎرهی‬ ‫ﺑﺎز«‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺧﺎﻃﺮ‪ ،‬ﺑﻪ رﺳﻢ ﯾﺎدﺑﻮد‪ ،‬روی‬ ‫آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯿﻬﺎ ﺑﻪ اﺳﭙﺮﺳﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ‬ ‫ﭘﻮﺳﺖ ﻟﯿﻤﻮ رو ﺗﻮی ﻓﻨﺠﻮﻧﺘﻮن ﺑﭽﻠﻮﻧﯿﺪ‪ .‬ﯾﻪ ﺳﺮی دﯾﮕﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ‬ ‫ﺷﺪه‪ .‬ﺗﻮی اﯾﻦ ﻗﻔﺴﻪ‪ ،‬ﻫﻢ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎی ﺟﺎﻟﺒﯽ ﺑﺮای‬ ‫ﺧﻮﻧﺪن ﻫﺴﺖ و ﻫﻢ ﺑﺎزﯾﻬﺎی روﻣﯿﺰی ﯾﺎ ُﺑﺮدﮔﯿﻢ‬ ‫ﻫﻤﻮنﻃﻮری ﮐﻪ از اﺳﻤﺶ ﻣﺸﺨﺼﻪ‪ ،‬ﭘﻮﺳﺖ‬ ‫ﺑﻌﺪ از ﻧﻮﺷﯿﺪن اﺳﭙﺮﺳﻮ ﺑﻮده‪ .‬ﻋﺪهی دﯾﮕﻪای ادﻋﺎ ﻣﯽﮐﻨﻦ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ‬ ‫ﮐﻪ ﺑﺮای ﻣﻦ آوردهﺑﻮدﻧﺪ ﻫﻤﭽﯿﻦ وﯾﮋﮔﯽای‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ ﮐﻪ ﻓﻨﺠﻮﻧﻬﺎﺷﻮن رو ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ ﻟﯿﻤﻮ ﺗﻤﯿﺰ ﮐﻨﻦ‪ .‬اﻓﺴﺎﻧﻪی‬ ‫ﺳﻨﺖ اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯿﻪ‪ ،‬اﻣﺎ اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯿﻬﺎ ﻣﯽﮔﻦ ﻫﯿﭻوﻗﺖ‬ ‫ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽآد‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮری ﮐﻪ از ﭘﻮﺳﺖ ﻟﯿﻤﻮ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﺰهی‬ ‫ﮐﺎﻓﻪﻫﺎی آﻣﺮﯾﮑﺎ ﻣﯽاﻓﺘﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺼﻮص ﺗﻮی‬ ‫اﯾﺘﺎﻟﯿﺎﯾﯿﻬﺎ ﺑﻪ آﻣﺮﯾﮑﺎ ﻣﻬﺎﺟﺮت ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ ،‬ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻮدﻧﺪ ﺑﺎ ﺧﻮدﺷﻮن‬ ‫ﮐﺘﺎب ِ‬ ‫ﺗﻪ ﮐﺎﻓﻪ ﻫﻢ ﻫﻤﯿﻦ اﺳﻢ ﻧﻮﺷﺘﻪ‬ ‫ﻗﻔﺴﻪی‬ ‫ِ‬ ‫ﻟﯿﻤﻮ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎﺷﻪ ﻣﯽﮔﻦ »اﺳﭙﺮﺳﻮ ﺑﺎ ﺗﻮﺋﯿﺴﺖ«‪.‬‬ ‫ﮐﻪ در ﮔﺬﺷﺘﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﻟﯿﻤﻮ ﮐﻨﺎر ﻓﺠﻮن ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﺗﻤﯿﺰﮐﺮدن دﻧﺪوﻧﻬﺎ‬ ‫ﻟﯿﻤﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﯿﭻ ﺧﻮرده ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﮐﻪ ﺧﺐ اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻨﯽ‬ ‫از ﺟﻨﮓ ﺟﻬﺎﻧﯽ دوم‪ ،‬آب در اﯾﺘﺎﻟﯿﺎ ﮐﻤﯿﺎب ﻣﯽﺷﻪ و ﻣﺮدم ﻣﺠﺒﻮر‬ ‫ﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬آﻣﺮﯾﮑﺎﯾﯿﻬﺎ ادﻋﺎ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﯾﻪ‬ ‫دﯾﮕﻪ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از ﺟﻨﮓ ﺟﻬﺎﻧﯽ دوم‪ ،‬ﮐﯿﻔﯿﺖ ﻗﻬﻮه در اﯾﺘﺎﻟﯿﺎ ﺑﺴﯿﺎر‬ ‫ﻫﻤﻮن ﮐﺎرت وﯾﺰﯾﺖ ﺧﻮدﻣﻮن‪ .‬ﻫﻤﻪ ﻣﯽدوﻧﻦ‬ ‫ﻫﻤﭽﯿﻦ ﭼﯿﺰی ﻧﺪﯾﺪﻧﺪ و اﯾﻦ اﺗﻔﺎق ﻓﻘﻂ ﺗﻮی‬ ‫ﻗﻬﻮه اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽﺷﺪه‪ .‬ﯾﻪ ﻧﻘﻞ ﻗﻮل دﯾﮕﻪ ﻫﻢ ﻣﯽﮔﻪ ﮐﻪ ﻣﻮﻗﻌﯽ ﮐﻪ‬ ‫ﯾﺎ اﮔﻪ ﻟﻮﻟﻪﻫﺎی آب ﺧﻮﻧﻪﺷﻮن ﺧﺮاب ﺷﺪه‪،‬‬ ‫ﻧﯿﻮﯾﻮرک‪ .‬ﺗﻮی آﻣﺮﯾﮑﺎ‪ ،‬ﻗﺪﯾﻤﯽﺗﺮﻫﺎ ﻣﯽﮔﻦ ﮐﻪ‬ ‫ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﯾﺎ دوﺗﺎ ﻓﻨﺠﻮن ﺣﻤﻞ ﮐﻨﻨﺪ و اون دوﺗﺎ ﻓﺠﻮن رو ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﻫﻢ‬ ‫اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻨﺪ و ﻗﺎﻋﺪﺗﺎً در ﻃﻮل ﻣﺪت ﺳﻔﺮ‪ ،‬ﺗﻮی ﮐﺸﺘﯽ‪ ،‬ﭼﺎرهای‬ ‫‪ Boardgame‬ﺑﺮای ﺳﺮﮔﺮمﺷﺪن‪ .‬درﺳﺖ ﮐﻨﺎر‬ ‫ﻗﻔﺴﻪی ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ‪ ،‬ﯾﮏ ﭘﯿﺎﻧﻮی ﻗﺪﯾﻤﯽ ﻫﺴﺖ‬ ‫ﮐﻪ روش ُﭘﺮه از ﺑﯿﺰﯾﻨﺲﮐﺎرﺗﻬﺎی ﻣﺮدم ﻣﺤﻠﻪ؛‬ ‫ﮐﻪ اﮔﻪ دﻧﺒﺎل ﻣﻌﻠﻢ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺑﺮای ﺑﭽﻪﺷﻮﻧﻦ‪،‬‬ ‫ﻣﯽﺗﻮﻧﻦ از ﻫﻤﯿﻦ ﻃﺮﯾﻖ ﺑﺎ ﯾﮑﯽ از اﻫﺎﻟﯽ ﻣﺤﻞ‬ ‫‪۲۰‬‬ ‫ﻗﺒﻞ از ﻧﻮﺷﯿﺪن اﺳﭙﺮﺳﻮ ﺑﺎﯾﺪ ﭘﻮﺳﺖ ﻟﯿﻤﻮ رو‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫ﺟﺰ ﺗﻤﯿﺰﮐﺮدن ﻓﻨﺠﻮﻧﻬﺎ ﺑﺎ ﭘﻮﺳﺖ ﻟﯿﻤﻮ ﻧﺪاﺷﺘﻨﺪ‪ .‬ﯾﮏ‬ ‫ﻋﺪه ﻫﻢ ﻣﺜﻞ ﻣﻦ‪ ،‬ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ اﯾﻦ ﺳﻨﺖ روﺷﯿﻪ‬ ‫‪۲۱‬‬ ‫درﺳﺖ ﻋﺼﺎرهﮔﯿﺮی ﻧﺸﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﻟﯿﻤﻮ‪ ،‬ﺷﮑﺮ و ﻫﯿﭻﭼﯿﺰ دﯾﮕﻪای ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻪ‬ ‫ﺗﺠﺮﺑﻪی ﻋﺼﺎرهی ﮐﺎراﻣﻠﯽ رو ﺑﻬﺘﻮن ﻫﺪﯾﻪ ﺑﺪه‪ .‬ﻣﻦ ﺷﺨﺼﺎً دوﺳﺖ ﻧﺪارم‬ ‫ﺑﺮای ﭘﻮﺷﻮﻧﺪن ﻣﺰهی ﺑﺪ و ﺗﻠﺦ ﻗﻬﻮهای ﮐﻪ زﯾﺎد از ﺣﺪ‬ ‫ﻃﻌﻤﯽ ﻃﺒﯿﻌﯽای ﮐﻪ‬ ‫ﺮ‬ ‫ﻫﯿﭻ ﭼﯿﺰی ﺣﻮاس ﻣﻦ رو از اون ﻫﺸﺘﺼﺪ ﻋﻨﺼ ِ‬ ‫ِ‬ ‫ﮔﺬاﺷﺘﻦ ﯾﮏ ﺗﮑﻪ ﭘﻮﺳﺖ ﻟﯿﻤﻮ در ﮐﻨﺎر اﺳﭙﺮﺳﻮ‪،‬‬ ‫ﻫﻤﻮنﻃﻮر ﮐﻪ اﻧﺘﻈﺎر ﻣﯽرﻓﺖ‪ ،‬اﺳﭙﺮﺳﻮی ﻣﻦ ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻠﺦ و ﯾﻪﮐﻢ‬ ‫ُرﺳﺖ ﺷﺪه ﯾﺎ زﯾﺎدی ﻋﺼﺎرهﮔﯿﺮی ﺷﺪه‪.‬‬ ‫درﺳﺖ ﻣﺜﻞ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺑﺎرﯾﺴﺘﺎ ﺑﯿﺎد ﺑﮕﻪ‪» :‬ﺑﯿﺎ اﯾﻨﻢ‬ ‫اﺳﭙﺮﺳﻮت‪ .‬ﻓﻘﻂ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻗﻬﻮه ﯾﻪ ﮐﻢ ﺳﻮﺧﺘﻪ و ﯾﻪ‬ ‫ﺗﻮی اﺳﭙﺮﺳﻮ ﻫﺴﺖ ﭘﺮت ﮐﻨﻪ؛ ﺣﺎﻻ ﭼﻪ ﺷﮑﻼت ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﭼﻪ ﻟﯿﻤﻮ‪.‬‬ ‫ﺗﺮش ﺑﻮد‪ ،‬ﻃﻮری ﮐﻪ ﺗﻠﺨﯽش ﺧﯿﻠﯽ ﺗﻮی ذوق ﻣﯽزد‪ .‬ﻏﻠﻈﺖ ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻤﯽ‬ ‫ﮐﺎراﻣﻠﯽ روش ﻫﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﻧﺎزک و‬ ‫داﺷﺖ‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ ﯾﻪ ﺟﻮراﯾﯽ آﺑﮑﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻓﻮم‬ ‫ِ‬ ‫ﮐﻤﻢ زﯾﺎدی ﻋﺼﺎرهﮔﯿﺮی ﺷﺪه‪ .‬ﺧﻼﺻﻪ ﻣﺰهی ﺑﺪی داره‬ ‫ﮐﻢرﻧﮓ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ از ﺗﺠﺮﺑﻪی ﻧﻮﺷﯿﺪن اﺳﭙﺮﺳﻮ در ﮐﺎﻓﻪ ﻻس وﺗﺎس ﻟﺬت‬ ‫ﮐﻪ ﻗﺎﺑﻞ ﺧﻮردن ﺑﺸﻪ‪ «.‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ‪ ،‬اﮔﻪ اﺳﭙﺮﺳﻮی‬ ‫ﮐﺎﻓﻪ ﻻس وﺗﺎس ﺗﻮی ﮔﻮﮔﻞ ‪ ۴/۴‬و ﺗﻮی ﯾﻠﭗ ‪ Yelp.com‬و ﺗﺮﯾﭗادواﯾﺴﺮ‬ ‫ﺧﻮب ﺗﻠﺨﯽ‪/‬ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ‪/‬ﺗﺮﺷﯽ ﺑﺎﯾﺪ ﺗﻮش ﺑﺎﺷﻪ و اﮔﺮ‬ ‫ِ‬ ‫وﺗﺎس اﻣﺘﯿﺎز ‪ ۲‬و ﺑﻪ ﻓﻀﺎی ﮐﺎﻓﻪ ‪ ۴‬ﻣﯽدم‬ ‫و ﻗﺎﺑﻞ ﺧﻮردن ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﺑﻬﺘﺮه ﻟﯿﻤﻮ رو ﺑﭽﻠﻮﻧﯽ ﺗﻮش‬ ‫ﺷﻤﺎ درﺳﺖ ﻋﺼﺎرهﮔﯿﺮی ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬اون ﻣﺰهی‬ ‫ﻧﺒﺮدم‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﺤﯿﻂ و ﻓﻀﺎی ﮐﺎﻓﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﺮام دﻟﻨﺸﯿﻦ و ﻟﺬتﺑﺨﺸﻪ‪ .‬اﻣﺘﯿﺎز‬ ‫‪ TripAdvisor.com‬ﭼﻬﺎر از ﭘﻨﺠﻪ‪ .‬ﻣﻦ اﻣﺎ ﺑﻪ اﺳﭙﺮﺳﻮی ﮐﺎﻓﻪ ﻻس‬
‫‪۲۲‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫] ���� ‪[ ۷۸‬‬ ‫]�� د���ی َ���ی �� ��زاده[‬ ‫] ��� �� ��زاده [‬ ‫‪۲۳‬‬ ‫��������‬ ‫��‬ ‫�� ِ‬ ‫َ‬ ‫ر�� ِا�����‬ ‫)‪Rikard österlund, www.rikard.co.uk (Ralph's Maidstone studio, 7th January 2014‬‬
‫‪Vintage DR. GONZO‬‬ ‫او ﺑﺎ ﺧﻮدش‪ ،‬اﻃﺮاﻓﯿﺎﻧﺶ‪،‬‬ ‫ﺣﮑﻮﻣﺘﺶ‪ ،‬ﻗﺎرهاش و ُﮐﺮهای‬ ‫ﮐﻪ در آن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ‬ ‫ﺗﻌﺎرف ﻧﺪارد؛ ﻧﻘﺪﻫﺎی‬ ‫ﺗﻬﺎﺟﻤﯽ او از ﺗﺎرﯾﺦ و زﻣﺎﻧﻪی‬ ‫ِ‬ ‫ﺧﻮد‪ ،‬ﺟﺎی ﻃﻔﺮهرﻓﺘﻦ ﺑﺮای‬ ‫ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽﮔﺬارد‬ ‫ﺗﻌﺠﺒﯽ ﻧﺪارد ﮐﻪ ﺳﺮﻣﻨﺸﺄ ﻃﺮﺣﻬﺎی او را آﺛﺎر ﺟﻨﺒﺶ »داداﺋﯿﺴﻢ« و ﻫﻨﺮﻣﻨﺪاﻧﯽ ﭼﻮن »ﺟﺮج ﮔﺮوز« و‬ ‫ِ‬ ‫ﺟﻨﮓ ‪ ۱۹۱۴‬ﺗﺎ ‪ ۱۹۱۸‬ﺑﻪﺷﺪت‬ ‫»ﺟﺎن ﻫﺎرتﻓﯿﻠﺪ« ﺑﺪاﻧﯿﻢ ﮐﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮدﻧﺪ ﺟﺎﻣﻌﻪای ﺑﺎ ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ راهاﻧﺪازی‬ ‫ﻓﺎﺳﺪ‪ ،‬ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ دﻓﺎع و ﺑﯽارزش اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ِ‬ ‫اﺣﺴﺎﺳﺎﺗﯽ ﯾﮏ ﺧﺎﻧﻮادهی ﭼﻬﺎر ﻧﻔﺮه ﺑﻮد ﮐﻪ در وﻟﺰ‪ ،‬ﻣﻨﻄﻘﻪای در ﻏﺮب‬ ‫ﮐﻮدک ﻧﺎزﭘﺮورده و‬ ‫رﻟﻒ‪،‬‬ ‫ِ‬ ‫ُ‬ ‫اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن ﮐﻪ ﺟﺰ رﻣﻪﻫﺎی ﮔﻮﺳﻔﻨﺪ و ﺟﺸﻨﻮارهی ﻫﻨﺮ اﯾﺴ ِﺘﺪﻓﺪ ﭼﯿﺰ دﯾﮕﺮی ﻧﺪاﺷﺖ! زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮد‪،‬‬ ‫و ﻫﻨﻮز دﻫﻪی اول ﻋﻤﺮ ﺧﻮد را ﺳﭙﺮی ﻧﮑﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ ﭼﺸﻤﺶ ﺑﻪ آن روی ﭼﻬﺮهی ﺑﺸﺮﯾﺖ در ﺟﻨﮓ‬ ‫ﺟﻬﺎﻧﯽ دوم ﮔﺸﻮده ﺷﺪ‪ .‬در دوراﻧﯽ ﮐﻪ ﻻﺑﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺷﻌﺮﻫﺎی ﺷﺎد ﮐﻮدﮐﺎﻧﻪ را ﺣﻔﻆ و ﺗﮑﺮار ﻣﯽﮐﺮد‪ ،‬ﻣﺪام‬ ‫ﻧﺎﻣﻬﺎﯾﯽ ﭼﻮن ﻫﯿﺘﻠﺮ‪ ،‬ﻣﻮﺳﻮﻟﯿﻨﯽ و ﻫﯿﺮوﻫﯿﺘﻮ ﺑﻪ ﮔﻮﺷﺶ ﻣﯽﺧﻮرد! او ﻫﻤﯿﺸﻪ از اﯾﻦ دوران ﺑﺎ ﻋﻨﺎوﯾﻨﯽ‬ ‫ﭼﻮن »اﺳﻒﺑﺎر«‪» ،‬ﺣﺰناﻧﮕﯿﺰ« و »اﺿﻄﺮابآور« ﯾﺎد ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫ِ‬ ‫رﻟﻒ ﺟﻮان در ﻣﺪرﺳﻪی ﻫﻨﺮﻫﺎی زﯾﺒﺎ و ﺑﻪﻃﺒﻊ‪،‬‬ ‫ﮐﻮدﮐﯽ ﻣﺤﺼﻮر ﺷﺪهاش زﻣﯿﻨﻪﺳﺎز ﺣﻀﻮر‬ ‫ﺷﺎﯾﺪ‬ ‫ِ‬ ‫ﭘﺮواز آزاداﻧﻪی ﺧﻂ و ﺧﯿﺎل او ﺷﺪ‪ .‬آﺛﺎر اﺑﺘﺪاﯾﯽاش ﺻﺮﻓﺎً ﺗﺮﮐﯿﺒﯽ از واژﮔﺎﻧﯽ ﺷﻮخ ﺑﻪﻫﻤﺮاه ﻃﺮاﺣﯿﻬﺎی‬ ‫‪۲۴‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪۲۵‬‬ ‫‪I did my best to be a boy‬‬ ‫ﻓﮑﺎﻫﻪ ﺑﻮد؛ اﯾﻦ ﺳﺒﮏ و ﺳﯿﺎق ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﻋﺪم‬ ‫ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪاران زﻣﺎﻧﻪ »اﻧﺴﺎﻧﯽ اﻓﻌﯽﺻﻔﺖ« اﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺎ‬ ‫رﻟﻒ اﺳﺘﺪﻣﻦ ﺿﻤﻦ اﻋﺘﺮاف ﺑﻪ اﯾﻦﮐﻪ از ﻧﻈﺮ‬ ‫ِ‬ ‫ﻧﭙﺎﯾﯿﺪ و ﺑﻪ ﻣﺬاﻗﺶ ﺧﻮش ﻧﯿﺎﻣﺪ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ‬ ‫ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺟﻬﺎن ﺑﻪﻃﺮزی ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞﺑﺨﺸﺶ‪ ،‬در ﺣﺎل ازﻫﻢﻓﺮوﭘﺎﺷﯽ اﺳﺖ ﺑﺴﯿﺎر ﻏﻤﻨﺎﮐﻢ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪«.‬‬ ‫ﻫﻢﺳﻮﯾﯽ ﺑﺎ ذﻫﻨﯿﺎت ﻣﻌﺘﺮض رﻟﻒ ﭼﻨﺪی‬ ‫دﮔﺮدﯾﺴﯽ دورهای‪ ،‬ﺗﺒﺪﯾﻞ‬ ‫ﻫﺰﻟﯿﺎت او ﺑﺎ ﯾﮏ‬ ‫ِ‬ ‫ﺑﻪ ﮔﺰارﺷﻬﺎی ﻣﺼﻮر ﻣﺴﺘﻨﺪی ﺷﺪ از روزﮔﺎر‬ ‫دﻟﻬﺮهآوری ﮐﻪ در ﯾﮏ ﻇﺎﻫﺮ ﻣﺘﻤﺪن و ُ‬ ‫آﻻﻣﺪ رخ‬ ‫ﻣﯽ ﻧﻤﻮد‪.‬‬ ‫ﺗﺄﮐﯿﺪ ﻣﯽﮐﻨﺪ وﺟﻮد اﺷﺨﺎﺻﯽ ﭼﻮن او در اﯾﻦ ﺑﺮﻫﻪ ﺿﺮوری اﺳﺖ! ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ »اﯾﻦ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ ﺷﺎﻫﺪﯾﻢ‬ ‫ﺗﺼﻮﯾﺮی آنﭼﻪ در ذﻫﻦ دارد‪ ،‬از ﻫﯿﭻ ﻣﺘﺮﯾﺎﻟﯽ ﻓﺮو ﻧﻤﯽﮔﺬارد‪ .‬ﻫﺮ‬ ‫ﺷﮑﻞ‬ ‫اﺳﺘﺪﻣﻦ ﺑﺮای اﯾﺠﺎد‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫وﺳﯿﻠﻪای ﮐﻪ ﺑﺘﻮاﻧﺪ اﺛﺮی از ﺧﻮد ﺑﺮ ﺟﺎ ﺑﮕﺬارد ﺑﺮاﯾﺶ اﺑﺰار ﻃﺮاﺣﯽ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽآﯾﺪ و ﻫﺮ اﺗﻔﺎﻗﯽ‬ ‫ﺟﺎی ﻃﺮاﺣﯿﻬﺎ‪ ،‬ﮐﺎرﺗﻮﻧﻬﺎ و‬ ‫ﮐﻪ در ﺣﯿﻦ ﻃﺮاﺣﯽ ﺑﺮ روی ﮐﺎﻏﺬ رخ ﺑﺪﻫﺪ ﺧﻮﺷﺎﯾﻨﺪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد! در ﺟﺎی‬ ‫ِ‬ ‫ﺗﺼﻮﯾﺮﺳﺎزﯾﻬﺎی او ﺧﻄﻮط اﮐﺴﭙﺮﺳﯿﻮ ﺑﻪﻃﻮر ﻋﺎﻣﺪاﻧﻪای ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽﺧﻮرﻧﺪ؛ ﺿﺨﺎﻣﺘﻬﺎ و ﻓﺮﻣﻬﺎﯾﯽ‬ ‫او ﺑﺎ ﺧﻮدش‪ ،‬اﻃﺮاﻓﯿﺎﻧﺶ‪ ،‬ﺣﮑﻮﻣﺘﺶ‪،‬‬ ‫ﻗﺎرهاش و ُﮐﺮهای ﮐﻪ در آن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ ﺗﻌﺎرف‬ ‫ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ اﯾﺪهﻫﺎﯾﻢ را ﻣﻮﻗﻊ رﻋﺪوﺑﺮق ﻣﯽﮔﯿﺮم«!‬ ‫ﺧﻮد‪ ،‬ﺟﺎی ﻃﻔﺮهرﻓﺘﻦ ﺑﺮای ﮐﺴﯽ ﻧﻤﯽﮔﺬارد‪.‬‬ ‫ﻣﺘﻤﻮل اﺳﺖ‪ ،‬ﯾﮑﯽ از ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎی ﺑﻬﺮهﮔﯿﺮی ﻣﺎﻫﺮاﻧﻪ از وﯾﮋهﮔﯿﻬﺎی ﺧﻂ در ﺑﯿﺎن روﺣﯿﺎت ﻫﺮﯾﮏ از‬ ‫ﺗﻬﺎﺟﻤﯽ او از ﺗﺎرﯾﺦ و زﻣﺎﻧﻪی‬ ‫ﻧﺪارد؛ ﻧﻘﺪﻫﺎی‬ ‫ِ‬ ‫ﮐﻪ ﻗﺮار اﺳﺖ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮ ﻫﯿﺠﺎﻧﺎت دروﻧﯽ ﺧﺎﻟﻘﺸﺎن ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ .‬ﺧﻮدش ــ ﺑﻪ ﺷﻮﺧﯽ ﯾﺎ ﺟﺪی ــ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ »ﻣﻦ‬ ‫ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن« ﮐﻪ درﺑﺮﮔﯿﺮﻧﺪهی ﭼﻬﺮهی ﺗﮏﺗﮏ اﻓﺮاد اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻮادهی‬ ‫ﻃﺮح »ﺧﺎﻧﻮادهی‬ ‫ِ‬
۱۳۹۶ ‫ ﺑﻬﻤﻦ‬/// ۲۳ ‫ﺷــﻤــﺎرهی‬ ۲۶ An artist must control his vision
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪۲۷‬‬
‫‪Paranoid David Hockney‬‬ ‫‪Paraoin Marilyn‬‬ ‫‪A fantasy of Paradise to delight‬‬ ‫آﻧﻬﺎ اﺳﺖ‪ .‬ﻃﺮح »اﺳﯿﺮان ُﻣﺪ« ﻧﻤﻮﻧﻪای دﯾﺪﻧﯽ از ﻣﻬﺎرت ﺟﺎدوﯾﯽ رﻟﻒ‬ ‫اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻃﺮز ﺷﮕﻔﺖاﻧﮕﯿﺰ‪ ،‬و ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﺳﻮدﺟﻮﯾﯽ از ﺧﻂ‪ ،‬دو ﺷﺨﺼﯿﺖ‬ ‫ﻣﺘﻔﺎوت را در ﯾﮏ ﺑﺪن ﺑﻪ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﮔﺬاﺷﺘﻪ اﺳﺖ؛ ﻧﯿﻤﻪای ﺷﯿﮏﭘﻮش و‬ ‫ﻧﯿﻤﻪای ژﻧﺪهﭘﻮش‪.‬‬ ‫ﻧﺸﯿﻨﯽ ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ را ﻣﯿﺎن‬ ‫در ﯾﮑﺎﯾﮏ ﻃﺮﺣﻬﺎی اﺳﺘﺪﻣﻦ ﻫﻢ‬ ‫ِ‬ ‫ﺧﻂﺧﻄﯿﻬﺎی آزاد و ﭘﺮﺧﺎﺷﮕﺮاﻧﻪ و ﺑﺎﻓﺘﻬﺎی ﻧﺎﻣﻨﻈﻢ از ﯾﮏ ﺳﻮ‪ ،‬و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ‬ ‫ﺧﻄﻮط ﺷﺎﺑﻠﻮﻧﯽ و ﺳﻄﻮح ﻫﻨﺪﺳﯽ ﻣﻨﻈﻢ از ﺳﻮﯾﯽ دﯾﮕﺮ ﺷﺎﻫﺪﯾﻢ ﮐﻪ‬ ‫ﮔﻮاﻫﯽ اﺳﺖ ﺑﺮ ﺗﺴﻠﻂ ﻫﻤﻪﺟﺎﻧﺒﻪی او ﺑﺮ اﺻﻮل ﺑﺼﺮی ﻫﻨﺮﻫﺎی ﺗﺠﺴﻤﯽ‪.‬‬ ‫‪۲۸‬‬ ‫اﺳﺘﺪﻣﻦ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺗﺼﻮﯾﺮﮔﺮی و ﮐﺎرﺗﻮن‪ ،‬در ﺷﺎﺧﻪﻫﺎی ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫رﻟﻒ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ و‬ ‫ﻣﻤﺎرﺳﺖ ﺣﺮﻓﻪای‬ ‫ﺧﻮد را ﻣﺪﯾﻮن »ﯾﮏ‬ ‫اﺳﮑﻨﺎس ﭘﻨﺞ ﻟﯿﺮی«‬ ‫ﻣﯽداﻧﺪ ﮐﻪ رﯾﭽﺎرد‬ ‫ِ‬ ‫اﯾﻨﮕﺮاﻣﺰ‪ ،‬ﺳﺮدﺑﯿﺮ‬ ‫ﻧﺸﺮﯾﻪی ﭘﺮاﯾ ِﻮت آی‪،‬‬ ‫ِ‬ ‫ﭘﺎﮐﺖ ﻧﺎﻣﻪ‪،‬‬ ‫در ﯾﮏ‬ ‫ﺑﺎﺑﺖ دﺳﺘﻤﺰد‬ ‫ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﻃﺮح‬ ‫ﻣﻨﺘﺸﺮﺷﺪهی او‬ ‫ﺑﺮاﯾﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد‬ ‫‪۲۹‬‬ ‫‪I feared the very touching of the wall‬‬
‫‪I bestirred myself to devise a simple catapult‬‬ ‫ﻣﺮدﻣﯽ او ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪی‬ ‫ﻫﻨﺮی ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﭼﺸﻤﮕﯿﺮ داﺷﺘﻪ و دارد؛ ﺗﺮاﻧﻪﻫﺎی‬ ‫ِ‬ ‫ﺑﺴﯿﺎری از ﮐﻤﭙﺎﻧﯿﻬﺎی ﺻﻮﺗﯽ اﺳﺖ‪ ،‬ﺳﺎﻟﻨﻬﺎی اﭘﺮا ﻋﻼﻗﻪﻣﻨﺪﻧﺪ ﺗﺎ او ﭘﺮدهﻫﺎی‬ ‫ﺑﺴﯿﺎر ﻋﻈﯿﻤﯽ را ﺑﺮاﯾﺸﺎن ﻧﻘﺎﺷﯽ ﮐﻨﺪ‪ ،‬ﮐﺎرﮔﺮداﻧﻬﺎی ﺗﺌﺎﺗﺮ ﻣﻔﺘﺨﺮ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ اﮔﺮ‬ ‫رﻟﻒ ﻃﺮاﺣﯽ ﻟﺒﺎس و ﺻﺤﻨﻪی ﻧﻤﺎﯾﺸﻬﺎﯾﺸﺎن را ﺑﻪ ﻋﻬﺪه ﺑﮕﯿﺮد‪ .‬او ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ‬ ‫آﺛﺎر ﮐﻼﺳﯿﮏ ﻣﺘﻌﺪدی ﭼﻮن »ﺟﺰﯾﺮهی ﮔﻨﺞ«‪» ،‬ﻓﺎرﻧﻬﺎﯾﺖ ‪» ،«۴۵۱‬ﺗﺮس و ﻧﻔﺮت‬ ‫در ﻻسوﮔﺎس«‪» ،‬آﻟﯿﺲ در ﺳﺮزﻣﯿﻦ ﻋﺠﺎﯾﺐ« و »ﻣﺰرﻋﻪی ﺣﯿﻮاﻧﺎت« را ﻣﺼﻮر‪،‬‬ ‫و ﮐﺘﺎﺑﻬﺎی ﺑﯽﻧﻈﯿﺮی را درﺑﺎرهی زﻧﺪﮔﯽ »زﯾﮕﻤﻮﻧﺪ ﻓﺮوﯾﺪ« و »ﻟﺌﻮﻧﺎردو داوﯾﻨﭽﯽ«‬ ‫ﺑﺎزﻧﻮﯾﺴﯽ و ﻃﺮاﺣﯽ ﮐﺮده اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﻫﻨﺮﻣﻨﺪ ﻣﺎ در ﺣﺎﻟﯽ ﻣﺮز ﻫﺸﺘﺎد ﺳﺎﻟﮕﯽ را ﺳﭙﺮی ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان‬ ‫اﺳﻄﻮرهای ﺟﺎودان در ﺗﺎرﯾﺦ ﻫﻨﺮ ﻣﻌﺎﺻﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬اﯾﻦ در ﺣﺎﻟﯽ اﺳﺖ‬ ‫ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ و ﻣﻤﺎرﺳﺖ ﺣﺮﻓﻪای ﺧﻮد را ﻣﺪﯾﻮن »ﯾﮏ اﺳﮑﻨﺎس ﭘﻨﺞ ﻟﯿﺮی«‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ﭘﺎﮐﺖ ﻧﺎﻣﻪ‪،‬‬ ‫اﯾﻨﮕﺮاﻣﺰ‪ ،‬ﺳﺮدﺑﯿﺮ ﻧﺸﺮﯾﻪی ﭘﺮاﯾ ِﻮت آی‪ ،‬در ﯾﮏ‬ ‫ﻣﯽداﻧﺪ ﮐﻪ رﯾﭽﺎرد‬ ‫ﺑﺎﺑﺖ دﺳﺘﻤﺰد ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﻃﺮح ﻣﻨﺘﺸﺮﺷﺪهی او ﺑﺮاﯾﺶ ﻓﺮﺳﺘﺎده ﺑﻮد‪ .‬ﻫﻤﯿﺸﻪ از‬ ‫آن اﺳﮑﻨﺎس ﺑﺎ ﻋﻨﻮان »ﻫﺪﯾﻪی آﺳﻤﺎﻧﯽ« ﯾﺎد ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﭘﯿﺶرو دﺳﺘﭽﯿﻦ ﺧﻮد اﺳﺘﺪﻣﻦ )از ﮐﺘﺎب »ﻟﺌﻮﻧﺎردو داوﯾﻨﭽﯽ«(‬ ‫ﻃﺮﺣﻬﺎی‬ ‫ِ‬ ‫ﺑﺮای ﻧﺸﺮﯾﻪی ﻗﻬﻮه اﺳﺖ‬ ‫‪۳۰‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪۳۱‬‬ ‫‪In the shadow of the cathedral Santa Maria del Fiore‬‬
‫‪Poster: Hassan Karimzadeh‬‬ ‫]‬ ‫] ���� ���[‬ ‫��در داودی[ ] آرش �����ر [‬ ‫�� »واو« ��‬ ‫�����ی ��د��� در ا��ان‬ ‫ﮐﺮدن آﻧــﻬﺎ و ﮐﻨــﺎ ِر ﻫﻢ‬ ‫»ﮔــﺮدآوری ﻋﮑﺴﻬــﺎ‪ ،‬ﯾﮑﺠــﺎ ﺟﻤﻊ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫ﮔﺮدآوردن ﺟﻬﺎن اﺳﺖ‪ .‬ﻫــﺮ ﻋﮑﺲ‪ ،‬دﻧﯿﺎﯾﯽ‬ ‫ﻧﺸﺎﻧــﺪﻧﺸﺎن‪،‬‬ ‫ِ‬ ‫اﺳﺖ و ﻫﺮ دﻧﯿﺎﯾﯽ ﮐﻨﺎ ِر دﻧﯿﺎﯾﯽ دﯾﮕﺮ ﻣــﯽﻧﺸﯿﻨﺪ؛ ﺑﻪ ﻧﯿّﺖ‬ ‫ﯾﮑﯽﺷﺪن دﻧﯿﺎﻫﺎ‪«.‬‬ ‫ـــ ﺳﻮزان ﺳﺎﻧﺘﺎگ‬ ‫ﺳﻮزان ﺳﺎﻧﺘﺎگ در ﮐﺘﺎب »درﺑﺎرهی ﻋﮑﺎﺳﯽ« ﺑﺮ اﯾﻦ ﺑﺎور‬ ‫ِ‬ ‫ﻧﺴﺒﺖ ﺧﺎﺻﯽ ﺑﺎ دﻧﯿﺎ ﺑﺮﻗﺮار ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮ ﻋﮑﺎس‪،‬‬ ‫از آنﺟﺎ ﮐﻪ او اﯾﺴﺘﺎده‪ ،‬از آنﺟﺎ ﮐﻪ او ﻣﯽﺑﯿﻨﺪ‪ ،‬دﻧﯿﺎ ﻫﻤﯿﻦ‬ ‫ﻋﮑﺴﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﯿﺶ روی ﻣﺎ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ‪ .‬در دﺳﺘﻮر زﺑﺎن‬ ‫ﺗﺼﻮﯾﺮی و ﺻﺮفوﻧﺤﻮ آن‪ ،‬ﻋﮑﺲ در ﻧﻤﺎی ﻣﺪﯾﻮمﺷﺎت‬ ‫ﻣﻌﺮف راﺑﻄﻪای اﻧﺴﺎﻧﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﻋﮑﺴﻬﺎی ﻧﺎدر داووووودی‬ ‫ً‬ ‫اﮐﺜﺮا در ﻧﻤﺎی ﻣﺪﯾﻮمﺷﺎت ﺛﺒﺖ ﺷﺪه و ﺑﻪ ﺣﺎﻓﻈﻪی‬ ‫اﻏﻠﺐ و‬ ‫دورﺑﯿﻦ و ﺧﺎﻃﺮهی ﻣﺎ رﺳﻮخ ﮐﺮدهاﻧﺪ‪ .‬او ﭼﻮﻧﺎن ﯾﮏ ﻏﺮﯾﺒﻪ‬ ‫در ﻣﻌﻨﺎی ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎﺧﺘﯽ آن‪ ،‬ﺑﺎ ﺟﻬﺎن اﻧﺴﺎﻧﯽ ﻣﻮاﺟﻪ‬ ‫ﻣﯽﺷﻮد و ﺟﻬﺎن را از ﭼﺸﻢ ﯾﮏ ﻏﺮﯾﺒﻪ ﻣﯽﻧﮕﺮد‪ .‬ﻏﺮﯾﺒﻪ‬ ‫در ﻣﺮز درون و ﺑﺮون اﺳﺖ؛ ﻧﻪ آنﻗﺪر ﻧﺰدﯾﮏ اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﺟﻬﺎن ﭘﯿﺮاﻣﻮن ﺑﺮاﯾﺶ ﺑﺪاﻫﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﻧﻪ آنﻗﺪر‬ ‫دور اﺳﺖ ﮐﻪ ﭘﯿﺮاﻣﻮن و ﻣﺤﯿﻂ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﺮاﯾﺶ ﻧﺎﭼﯿﺰ و‬ ‫‪۳۲‬‬ ‫ﻏﯿﺮﭼﺸﻤﮕﯿﺮ ﺟﻠﻮه ﮐﻨﺪ‪ .‬ﻋﮑﺎس ﻧﻪ دور اﺳﺖ و ﻧﻪ ﻧﺰدﯾﮏ‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪۳۳‬‬
‫‪#‬ﺷﻤﺎــ واو ــ ﯾﺎدتــﻣﯽره؟ ‪#‬ﻫﺮ ــﮐﻪــواوشــ ﺑﯿﺶــ ﺑﺮﻓﺶــ ﺑﯿﺸﺘﺮ ‪#‬آیــ‬ ‫واو ــ ﯾﻮ ‪#‬واو ــﮐﻪ ــﺳﺮﺑﺎﻻ ــﺑﺮه ‪#‬واوم ــﯾﺎ ــﺑﯿﺪارم؟ ‪#‬ﺷﯿﻼ ــﺷﯿﻼــ ﺷﯿﻼ ــواو‬ ‫ــﻧﮑﻦ ‪#‬ﺑﺎــ ﯾﮏ ــواو ــﺑﻬﺎر ــﻧﻤﯽﺷﻪ ‪#‬ﻗﻬﻮهــ ﻣﺎﻫﻨﺎﻣﻪــ ﻣﺼﻮر ــواو‬ ‫و از ﻫﻤﯿﻦ ﺣﯿﺚ‪ ،‬ﺟﻬﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻃﺐ ﺗﺼﻮﯾﺮ‬ ‫ﻧﺸﺎن ﻣﯽدﻫﺪ‪ ،‬ﺑﺪاﻋﺖ دارد و ﺑﺪاﻫﺖ ﻧﺪارد‪.‬‬ ‫ﻫﻤﯿﻦ ﺣﯿﺚ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮان ﻣﻔﻬﻮم ﺧﺎﻧﻪ و ﮐﺎﺷﺎﻧﻪ را در ﻣﺠﻤﻮﻋﻪی‬ ‫ﻧﻘﻄﻪ و ﻟﺤﻈﻪای از ﻋﮑﺲ ﭼﺸﻢ ﻣﺎ را ﺑﻪ ﺧﻮد‬ ‫ﻋﮑﺎس‪ ،‬ﺧﺎﻧﻪﻫﺎ ﻟﺨﺖوﻋﻮرﻧﺪ؛ ﻋﺎری از اﻧﺴﺎﻧﻨﺪ‪ .‬آدﻣﯿﺎن ﻧﯿﺰ ﻣﻨﻔﺮد و ﻋﺎری‬ ‫ﺟﻬﺎن ﻋﮑﺲ ﺑﺮای ﻣﺎ آﺷﻨﺎ اﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﻤﻮاره‬ ‫ﺧﯿﺮه ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ذﻫﻦ ﻫﻨﺮی و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻋﮑﺎس‬ ‫ﺑﻪ ﻟﺤﺎظ ﻣﻮﺿﻮﻋﯽ ﻣﻌﻄﻮف ﺑﻪ ﺟﻬﺎن اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ‬ ‫ﻋﮑﺴﻬﺎی او ﺑﻪ ﻣﻔﻬﻮم اﻧﺴﺎن اﻟﺼﺎق ﮐﺮد و ﭘﯿﻮﻧﺪ زد‪ .‬در ﺟﻬﺎن ﺑﺼﺮی‬ ‫از ﮐﺎﺷﺎﻧﻪ؛ ﮔﻮﯾﯽ در ﻓﻀﺎﯾﯽ ﺑﯿﺮون ﭘﺮت ﺷﺪهاﻧﺪ‪ .‬از اﯾﻦ ﻣﻨﻈﺮ ﻣﯽﺗﻮان‬ ‫ﮔﻔﺖ ﻋﮑﺴﻬﺎ ﻧﺎﻇﺮ ﺑﻪ ﻓﻀﺎی ﺑﯿﺮوﻧﯽ در ﺷﮑﻞ ﭘﻮﯾﺸﻬﺎی ﺟﻤﻌﯽ ﯾﺎ اﻧﺰوای‬ ‫اﺳﺖ؛ ﭼﻪ ﺑﺎ ﺣﻀﻮر ﺳﻨﮕﯿﻦ اﻧﺴﺎن‪ ،‬ﭼﻪ ﺑﺪون‬ ‫ﺷﺨﺼﯽ ﺳﻮژهﻫﺎی ﻋﮑﺲ اﺳﺖ‪ .‬اﻓﺮاد ﻧﯿﺰ از ﮐﻠﯿﺖ ﺧﻮد ﺳﺎﻗﻂ ﺷﺪهاﻧﺪ‪.‬‬ ‫در ﻋﮑﺴﻬﺎی ﻧﺎدر داوووودی آنﺟﺎ ﮐﻪ‬ ‫ﻧﯿﺰ ﺑﻪوﺿﻮح و ﮐﺎﻣﻞ ﻧﻤﻮدار ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﮔﻮﯾﯽ از روان و روح ﺗﻬﯽ ﺷﺪهاﻧﺪ؛‬ ‫ﺣﻀﻮر ﻓﻬﻢﭘﺬﯾﺮش‪.‬‬ ‫‪۳۴‬‬ ‫اﻧﺴﺎن ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬اﺑﮋهای ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ اﻧﺴﺎن ﺣﻀﻮری ﻗﻄﻌﯽ و ﮐﻼن دارد‪ .‬از‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬ ‫ﻧﺼﻔﻪﻧﯿﻤﻪاﻧﺪ‪ .‬ﺗﻦ دارﻧﺪ و ﺳﺮ ﻧﺪارﻧﺪ ﯾﺎ ﯾﮏ ﭘﯿﮑﺮهی ﺷﮑﺴﺘﻪاﻧﺪ‪ .‬ﭼﻬﺮهﻫﺎ‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺎﻧﻪﻫﺎﯾﯽ ﺧﺎﻟﯽ از ﺳﮑﻨﻪ‪ .‬آﻧﻬﺎ رو ﺑﻪ دورﺑﯿﻦ‬ ‫ﭼﻬﺎرﭼﺸﻤﯽ ُزل ﻣﯽزﻧﺪ‪ .‬ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺎه »واو« دﻋﻮﺗﯽ اﺳﺖ ﺑﻪ ﻧﻈﺎرهی ﻣﺤﯿﻂ‬ ‫ﻣﻀﻤﻮن دﯾﮕﺮ ﺟﻬﺎن ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﻧﺎدر داووودی‬ ‫ﻧﮕﺎه ﻋﮑﺎﺳﺎﻧﻪ و ﻫﻮﺷﻤﻨﺪاﻧﻪی ﻧﺎدر داوودی ﮐﻢ ﻧﻤﯽﺷﻮد‪ .‬او ﺣﻮاﻟﯽ ﻓﺮﻫﻨﮓ‬ ‫ﻧﺪارﻧﺪ‪ .‬ﮔﻮﯾﯽ ﺑﻪ ﻧﮕﺎه ﺧﯿﺮهی ﻣﺎ ﭘﺸﺖ ﮐﺮدهاﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﺣﺮﮐﺖ و ﺳﮑﻮن اﺳﺖ‪ .‬ﻣﯽداﻧﯿﻢ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻋﮑﺎﺳﺎﻧﻪ‬ ‫ﻣﺤﺼﻮل اﻧﺠﻤﺎد ﺣﺮﮐﺖ و اﻧﻘﻄﺎع زﻣﺎن اﺳﺖ‪ .‬از اﯾﻦ‬ ‫درﯾﭽﻪ ﻣﯽﺗﻮان ﮔﻔﺖ رواﯾﺖ ﻋﮑﺴﻬﺎ‪ ،‬ﻓﻀﺎﯾﯽ ﺑﯿﻦ‬ ‫دو ﻗﻄﺐ ﺛﺒﻮت و ﺗﺤﺮک را ﻧﺸﺎﻧﻪ ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ‪ .‬آدﻣﯽ‬ ‫ﺑﺎ ﺣﺮﮐﺖ‪ ،‬دﯾﻨﺎﻣﯿﺴﻢ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ دارد و در ﺳﮑﻮن‬ ‫ِ‬ ‫ﻋﺒﻮری ﺧﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺴﺘﯽ ﺧﻮد‬ ‫اﯾﺴﺖ ﺣﺮﮐﺘﯽ و‬ ‫و‬ ‫ِ‬ ‫اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﭘﯿﺮاﻣﻮن‪ .‬ﭼﻪ ﯾﮏ واو ﮐﻤﺘﺮ‪ ،‬ﭼﻪ ﯾﮏ واو ﺑﯿﺸﺘﺮ‪ ،‬ﭼﯿﺰی از ﻃﻨﺎزی و‬ ‫ﭘﺮﺳﻪ ﻣﯽزﻧﺪ و ﺑﻪ ﻋﻮاﻟﻢ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﺳﻔﺮ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫‪///‬‬ ‫آﺧﺮﯾﻦ ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺎه ﺳﺮدﺑﯿﺮ ﻗﻬﻮه از ﺳﯿﺰدﻫﻢ ﺑﻬﻤﻦ ﻣﺎه در ﮔﺎﻟﺮی اﯾﻮان اﻓﺘﺘﺎح‬ ‫ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﮔﺎﻟﺮى اﻳﻮان در اﻟﻬﻴﻪ‪ ،‬ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﺮﻳﻢ ﺷﺮﻗﻰ‪ ،‬ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﻬﺪﻳﻪ‪ ،‬ﺧﯿﺎﺑﺎن‬ ‫ﺟﺒﻬﻪ‪ ،‬ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻟﺴﺎﻧﯽ‪ ،‬داﺧﻞ ﺑﻦﺑﺴﺖ ﺣﻤﻴﺪ‪ ،‬ﺷﻤﺎرهی ﯾﮏ ﻗﺮار دارد‪ .‬ﻧﻤﺎﻳﺸﮕﺎه‬ ‫ﺗﺎ ‪ ۲۷‬ﺑﻬﻤﻦ ﻣﺎه اداﻣﻪ دارد‪ ،‬اﻣﺎ ﮔﺎﻟﺮى ﺷﻨﺒﻪﻫﺎ ﺗﻌﻄﻴﻞ اﺳﺖ‬ ‫‪۳۵‬‬
‫]������دی[ ]‬ ‫‪۳۶‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬ ‫����ا �����ر [‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫���� �� ������ی د��� در‬ ‫ﺳﯿﺪﻧﯽ‪ ،‬ﻧﯿﻮ ﺳﺎوتوﻟﺰ‪ ،‬اﺳﺘﺮاﻟﯿﺎ‬ ‫‪۳۷‬‬ ‫��ل ‪۲۰۱۶‬‬ ‫از ���ه ��رد��‬ ‫م ﻗﻬﻮه در اﯾﻦ ﮐﺎﻓﻪ وﺟﻮد دارد‪ .‬از روش ﺳﺮد دم‪ ،‬ﺗﺎ دمﮐﺮدن‬ ‫ﻣﺠﻤﻮﻋﻪی ﮐﺎﻣﻠﯽ از روﺷﻬﺎی ﺗﻬﯿﻪ و د ِ‬ ‫ﻧﻮع ﻣﺨﺘﻠﻒ از ﻗﻬﻮهﻫﺎی ﺗﮏﺧﺎﺳﺘﮕﺎه در اﯾﻦ ﮐﺎﻓﻪ اراﺋﻪ ﻣﯽﺷﻮد‬ ‫ﺑﺎ ﻓﺸﺎ ِر ﻫﻮا‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻫﺮ ﻣﺎه‪ ،‬ﭼﻬﺎر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐﻪ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻧﻮﺷﯿﺪن‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮاﻧﯿﺪ آﻧﻬﺎ را ﺑﺴﺘﻪﺑﻨﺪیﺷﺪه‪ ،‬ﺑﺨﺮﯾﺪ و ﺑﻪ ﻣﻨﺰل ﺑﺒﺮﯾﺪ‬
‫‪۳۸‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫]�����ی ����ی[] ‪ ������][۶‬در م���[‬ ‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪۳۹‬‬
‫]���ه ���ی[ ]ا���ز ����امزاده [‬ ‫���ی ��������‬ ‫ﻧﺎﺻﺮاﻟﺪﯾﻦ ﺷﺎه ﻗﺎﺟﺎر ﭼﻨﺎن ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎی دوﻟﺘﯽ و ﻗﺼﺮﻫﺎی‬ ‫ﻫﻢ ﺑﻮد‪ ،‬دارد‪» .‬ﺣﮑﯿﻢ اﻟﻤﻠﮏ« ﭘﺰﺷﮏ ﺷﺨﺼﯽ‬ ‫را داد و اﯾﻦ اداره در زﻣﺎن ﺳﻠﻄﻨﺖ ﭘﺴﺮش ﻣﻈﻔﺮاﻟﺪﯾﻦ ﺷﺎه ﻧﯿﺰ روﻧﻖ‬ ‫ﻋﻠﯽاﺻﻐﺮﺧﺎن اﻣﯿﻦاﻟﺴﻠﻄﺎن« در ﺳﺎل ‪۱۳۱۴‬‬ ‫ﯾﮑﯽ از ﻣﺸﺨﺼﻪﻫﺎی ﺗﺼﻮﯾﺮﺑﺮداری آﻧﺘﻮان ﺳﻮروﮔﯿﻦ ‪Antoin‬‬ ‫»وزﯾﺮ ﺑﻨﺎﯾﯽ ﮐﻞ ﻣﻤﺎﻟﮏ ﻣﺤﺮوﺳﻪی اﯾﺮان«‬ ‫ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ ﻋﻼﻗﻪﻣﻨﺪ ﺑﻮد ﮐﻪ دﺳﺘﻮر ﺗﺸﮑﯿﻞ ادارهی »ﺑﻨﺎﺧﺎﻧﻪ و ﻓﺨﺎرﺧﺎﻧﻪ«‬ ‫ﺑﻪﺳﺰاﯾﯽ داﺷﺖ؛ ﻃﻮری ﮐﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎی دوﻟﺘﯽ زﯾﺎدی اﺣﺪاث ﮔﺮدﯾﺪ‪.‬‬ ‫‪ ،Sevruguin‬ﻋﮑﺎﺳﯽ از اﺑﻨﯿﻪی دوﻟﺘﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮری ﮐﻪ ﺑﺨﺶ اﻋﻈﻢ‬ ‫ﺗﺼﺎوﯾﺮی ﮐﻪ از اﯾﻦ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎ و ﻗﺼﺮﻫﺎی ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﺎ رﺳﯿﺪه‪،‬‬ ‫ﻣﻈﻔﺮاﻟﺪﯾﻦ ﺷﺎه ﺑﻮد و ﭘﺲ از ﻋﺰل »ﻣﯿﺮزا‬ ‫ﻫﺠﺮی ﻗﻤﺮی از ﺻﺪارت‪ ،‬ﺣﮑﯿﻢ اﻟﻤﻠﮏ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان‬ ‫ادارهی ﺑﻨﺎﺧﺎﻧﻪ و ﻓﺨﺎرﺧﺎﻧﻪ را ﻋﻬﺪهدار‪ ،‬و ﻣﻠﻘﺐ‬ ‫ﺑﻪ وزﯾﺮ اﺑﻨﯿﻪ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ وزارت اﺑﻨﯿﻪ‪ ،‬ﮐﻪ‬ ‫ﺗﻮﺳﻂ دورﺑﯿﻦ ﺳﻮروﮔﯿﻦ ﺛﺒﺖ ﺷﺪهاﻧﺪ‪ .‬ﺳﻮروﮔﯿﻦ ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﭘﺎدﺷﺎﻫﺎن‬ ‫ﺑﺮ ﻋﻬﺪهی ﻃﺒﯿﺐ ﻣﺨﺼﻮص ﺷﺎه ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ‬ ‫در ﻋﮑﺎﺳﺨﺎﻧﻪاش در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻋﻼءاﻟﺪوﻟﻪ ﭼﺎپ ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﮔﺴﺘﺮدﮔﯽ ﺗﺼﺎوﯾﺮ‬ ‫ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺘﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﻬﻢ و ﺷﻐﻠﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﭘﺮدرآﻣﺪ‬ ‫ﻗﺎﺟﺎر از ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎی دوﻟﺘﯽ و ﻗﺼﺮﻫﺎی ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺑﺮﻣﯽداﺷﺖ و‬ ‫ﺑﻮد‪ ،‬ﺳﺎﺧﺘﻦ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎی ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ‬ ‫او ﺑﻪ ﻗﺪری اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎری از ﺗﺼﺎوﯾﺮش ﻧﺎدﯾﺪه و ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪاﻧﺪ‪ .‬اﮐﺜﺮ‬ ‫ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬ﺣﮑﯿﻢاﻟﻤﻠﮏ در ﺳﺎل ‪۱۳۱۷‬‬ ‫ﻗﻤﺮی ﺑﻪ »وزارت درﺑﺎر« ﮐﻪ اﺻﻄﻼﺣﺎً ﻫﻤﺎن‬ ‫ﮔﺎﻟﺮﯾﻬﺎ و روزﻧﺎﻣﻪﻫﺎی دوران ﻗﺎﺟﺎر ﺛﺒﺖ ﻧﺸﺪه و ﻫﻮﯾﺖ ﺑﻨﺎ ﺑﺮ ﺑﺴﯿﺎری از‬ ‫ﻣﻨﺼﻮب ﺷﺪ‪ .‬ﺳﺎﺧﺖ ﺣﯿﺎط دﻓﺘﺮ ﻗﺪﯾﻢ ﻋﻤﺎرﺗﯽ‬ ‫)اﺑﻨﯿﻪﺷﻨﺎس(‪ ،‬دﮐﺘﺮ ﻣﺤﯿﻂﻃﺒﺎﻃﺒﺎﯾﯽ )رﺋﯿﺲ ﺳﺎزﻣﺎن اﯾﮑﻮم(‪ ،‬ﮐﯿﺎﻧﻮش‬ ‫ﺳﺎﺧﺘﻦ راه اﯾﻦ ﻋﻤﺎرت ﺑﻪ ﺑﺎغ ﺷﺎه‪ ،‬ﺗﻌﻤﯿﺮ و‬ ‫)ﻣﺆﻟﻒ ﮐﺘﺎب ﻧﺎﺻﺮاﻟﺪﯾﻦ ﺷﺎه ﻋﮑﺎس(‪ ،‬ﺑﻬﻤﻦ ﺑﯿﺎﻧﯽ و دﮐﺘﺮ ﻣﺤﻤﺪرﺿﺎ‬ ‫و ﺗﻌﻤﯿﺮ و ﻣﺮﻣﺖ ﺗﺎﻻر آﺋﯿﻨﻪ در ﮐﺎخ ﮔﻠﺴﺘﺎن از‬ ‫اﯾﻦ ﺗﺼﺎوﯾﺮ در ﻣﻮزهی »اﺳﻤﯿﺘﺴﻮﻧﯿﻦ« واﺷﻨﮕﺘﻦ در ﮔﺎﻟﺮی ﻓﺮﯾﺮ و ﺳﺎﮐﻠﺮ‬ ‫ﻧﮕﻬﺪاری ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺗﺼﻮﯾﺮی ﮐﻪ ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﺪ در ﻫﯿﭻﯾﮏ از ﻣﻮزهﻫﺎی ﺟﻬﺎﻧﯽ و‬ ‫ﭘﮋوﻫﺸﮕﺮان و ﻣﺤﻘﻘﺎن و اﺑﻨﯿﻪﺷﻨﺎﺳﺎن ﻗﺎﺟﺎری از ﺟﻤﻠﻪ دﮐﺘﺮ ﺻﻔﺎﻣﻨﺶ‬ ‫ﻣﻌﺘﻘﺪی )ﻣﺆﻟﻒ ﮐﺘﺎب دروازهﻫﺎی ﻃﻬﺮان ﻗﺪﯾﻢ( و ﻣﺤﻤﺪرﺿﺎ ﻃﻬﻤﺎﺳﺐﭘﻮر‬ ‫»رﯾﺶﺳﻔﯿﺪ ﺧﻠﻮت« و »وزﯾﺮ ﺣﻀﻮر« ﺑﻮد‬ ‫ﺑﺰرگ در ﻋﻤﺎرت ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﺑﺮای ﺻﺪراﻋﻈﻢ‪ ،‬و‬ ‫ﻣﺮﻣﺖ و ﻧﻮﺳﺎزی ﻋﻤﺎرت ﺑﺮﻟﯿﺎن در ﮐﺎخ ﮔﻠﺴﺘﺎن‬ ‫ﭼﯿﺖﺳﺎز در ﻫﺎﻟﻪای از اﺑﻬﺎم ﻗﺮار دارد‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪای‬ ‫ﺟﻤﻠﻪ اﻗﺪاﻣﺎﺗﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ دﺳﺘﻮر ﺣﮑﯿﻢاﻟﻤﻠﮏ‬ ‫ﻣﻌﺪوم ﺷﺪه‪ ،‬ﺑﻪ اﺣﺘﻤﺎل ﻗﻮی اﯾﻦ ﻋﮑﺲ ﺟﺰو ﺗﺼﺎوﯾﺮی اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ‬ ‫در اﯾﻦ ﻋﮑﺲ ﭘﻨﺞ ﺳﺎل از ﻓﻮت‬ ‫از ﻧﮕﺎﺗﯿﻮﻫﺎی ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﺳﻮروﮔﯿﻦ در دوران ﻣﺸﺮوﻃﻪ ﺑﻪ ﺳﺮﻗﺖ رﻓﺘﻪ ﯾﺎ‬ ‫ﻣﺸﺮوﻃﻪﺧﻮاﻫﺎن ﺑﻪ ﺳﺮﻗﺖ رﻓﺖ و ﺑﻌﺪﻫﺎ ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺷﺪ‪ .‬از اﯾﻦ ﺳﺮدر دوﻟﺘﯽ‬ ‫ﺗﻨﻬﺎ ﻫﻮﯾﺖ دﺳﺘﻮردﻫﻨﺪهی اﯾﻦ ﺑﻨﺎ ﺑﺮ ﻣﺎ ﻣﺤﺮز ﺷﺪه و ﺷﺮح ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ از‬ ‫اﺑﻨﯿﻪی آن ﺑﻪ ﺗﺤﺮﯾﺮ در آﻣﺪه اﺳﺖ‪.‬‬ ‫اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪.‬‬ ‫ﻧﺎﺻﺮاﻟﺪﯾﻦ ﺷﺎه ﻣﯽﮔﺬرد‪ .‬ﺳﻮژهﻫﺎی ﻋﮑﺎﺳﯽ‬ ‫آﻧﺘﻮان ﺳﻮروﮔﯿﻦ دﯾﮕﺮ ﻣﺤﺪود ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎ‬ ‫و ﻣﺮدم ﻋﺎدی ﺷﺪه و دﯾﮕﺮ از آن ﺷﮑﻮه و ﺟﻼل‬ ‫آنﭼﻪ در ﺗﺼﻮﯾﺮ دﯾﺪه ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬ورودی ﺳﺮد ِر ﯾﮏ ﻋﻤﺎرت دوﻟﺘﯽ در‬ ‫ﺧﺒﺮی ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬او اﯾﻦﺟﺎ زﯾﺮ ﺗﺎﺑﺶ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ‬ ‫اﺻﻠﯽ ورود ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﯾﺎ ﻣﺤﻮﻃﻪﻫﺎی‬ ‫ﺑﻪ دروازهﻫﺎی ﺑﺰرگ و ﻣﺪﺧﻞ‬ ‫ِ‬ ‫»ﺳ َ‬ ‫ﺮدر« ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ‪ .‬در ﻣﺤﻞ ﺳﺮد ِر ﻧﻬﺎدﻫﺎی ﻣﻬﻢ و ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎی‬ ‫وﯾﮋه َ‬ ‫و ﭘﻮﺷﯿﺪه در ﻟﺒﺎس ﻧﻈﺎﻣﯽ از آن ﭘﺎﺳﺪاری‬ ‫ﺛﺒﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ؛ ﻋﻤﺎرﺗﯽ ﮐﻪ ﻫﺸﺖ ﺳﺮﺑﺎز ﻣﺴﻠﺢ‬ ‫ﺑﻪراﺣﺘﯽ ﭘﯿﺪا ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮ ﺳﺮدر ﻣﺸﺨﺼﻪی ﯾﮏ ﺑﻨﺎی ﺧﺎص ﺑﻮد و ﻫﺮ ﺑﻨﺎ‬ ‫ﺛﺒﺖ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﮔﺸﻮدهاﻧﺪ؛ ﻋﻤﺎرﺗﯽ ﮐﻪ درﺧﺘﺎن‬ ‫زﻣﺎن ﺳﻠﻄﻨﺖ ﻣﻈﻔﺮاﻟﺪﯾﻦ ﺷﺎه ﻗﺎﺟﺎر در ﺳﺎل ‪ ۱۳۱۸‬ﻫﺠﺮی ﻗﻤﺮی اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ورودی اﺻﻠﯽ آن را‬ ‫ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ‪ ،‬ﺳﺎژهﻫﺎی وﯾﮋهای ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﺘﻮان‬ ‫ِ‬ ‫ﺳﺮدری وﯾﮋه داﺷﺖ‪.‬‬ ‫ﻧﻮ ِر آﻓﺘﺎب‪ ،‬ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺳﺮدر ﻋﻤﺎرﺗﯽ ﻧﺎﻣﻌﻠﻮم را‬ ‫ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و دو ﭘﯿﺸﺨﺪﻣﺖ درﻫﺎی آﻫﻨﯽ را ﺑﺮای‬ ‫ﭼﻨﺎر ﮐﻬﻨﺴﺎل ﺳﺮﺑﻪﻓﻠﮏﮐﺸﯿﺪه‪ ،‬راه ﻣﻨﺘﻬﯽ ﺑﻪ‬ ‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎی ﺗﻬﺮان در زﻣﺎن ﻗﺎﺟﺎر ﻣﺰﯾﻦ ﺑﻪ ﺳﺮدرﻫﺎی زﯾﺒﺎ ﺑﺎ‬ ‫آن را اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮدهاﻧﺪ‪ .‬در اﻧﺘﻬﺎی ﺗﺼﻮﯾﺮ ﺳﺮدری‬ ‫داﺷﺖ‪ .‬ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎی دوﻟﺘﯽ ﺳﺮدرﻫﺎی ﺑﺰرگ داﺷﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺳﺮﺑﺎز‬ ‫ﮐﺘﯿﺒﻪی ﺷﯿﺮ ﯾﺎل ﮐﻮﭘﺎل ﻃﻼﯾﯽرﻧﮓ اﯾﺮان‪ .‬دو‬ ‫ﻣﯽ ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﺑﺴﺘﻪی آن‪ ،‬ﮐﻪ ﭘﺮ از رﻣﺰ و راز ﻧﺎﮔﻔﺘﻨﯽ اﺳﺖ‪،‬‬ ‫ﮐﺘﯿﺒﻪﻫﺎ و ﮐﺎﺷﯽﮐﺎرﯾﻬﺎی ﻧﻔﯿﺲ ﺑﻮد و ﻧﺸﺎن از ذوق و ﺳﺒﮏ ﺻﺎﺣﺐ ﺑﻨﺎ‬ ‫و ﮔﻤﺎﺷﺘﻪی ﻧﻈﺎﻣﯽ ﺑﯿﺴﺖوﭼﻬﺎر ﺳﺎﻋﺘﻪ از آﻧﻬﺎ ﻣﺮاﻗﺒﺖ و ﻣﺤﺎﻓﻈﺖ‬ ‫اﻫﻤﯿﺖ ﺳﺮدرﻫﺎ ﭼﻨﺎن ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮﺗﺮﯾﻦ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪان و زﺑﺪهﺗﺮﯾﻦ‬ ‫دﯾﮕﺮ ﺑﺎ درﻫﺎی ﺑﺴﺘﻪ دﯾﺪه ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬ﻣﻨﻘﺶ ﺑﻪ‬ ‫ﻃﺮف ﺳﺮدر ﮐﺎﺷﯽﮐﺎری ﺷﺪه و درﻫﺎی آﻫﻨﯽ‬ ‫ﻣﻨﻘﺶ ﺑﻪ ﺗﺼﺎوﯾﺮی ﭼﻨﺪ اﺳﺖ‪ .‬ﭘﺮﭼﻢ ﺳﻪرﻧﮓ‬ ‫ﺻﻨﻌﺘﮕﺮان در ﺳﺎﺧﺖ آن دﺳﺖ داﺷﺘﻨﺪ و از ﺑﻪﮐﺎرﺑﺮدن ﻣﺼﺎﻟﺢ اﻋﻼ در‬ ‫ﺷﯿﺮ و ﺧﻮرﺷﯿﺪ اﯾﺮان‪ ،‬ﺑﺮ ﺑﻠﻨﺪای ﺳﺮدر ﭼﻮن‬ ‫و ﺑﺎورﻫﺎی دﯾﻨﯽ و ﻣﺬﻫﺒﯽ داﺷﺘﻨﺪ و ﺑﺎزﮔﻮﮐﻨﻨﺪهی ﻫﻮﯾﺖ و ﺷﺨﺼﯿﺖ‬ ‫از اﺑﻬﺖ ﺑﻨﺎ و رازآﻟﻮد ﺑﻮدن آن دارد‪ .‬ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ‬ ‫ﺳﺎﺧﺖ آن درﯾﻎ ﻧﻤﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬ﮐﺘﯿﺒﻪﻫﺎی ﺳﺮدر ﻣﻨﺎزل رﯾﺸﻪ در ﻋﻘﺎﯾﺪ‬ ‫ﻧﮕﯿﻨﯽ در ﺑﺎد ﻣﯽرﻗﺼﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪﭼﯿﺰ ﺣﮑﺎﯾﺖ‬ ‫ﺻﺎﺣﺒﺎن ﻣﻨﺎزل ﺑﻮدهاﻧﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﺳﺮدرﻫﺎ در اﻏﻠﺐ ﻣﻮارد از ﮔﭻ‪ ،‬آﺟﺮ‪ ،‬ﮐﺎﺷﯽ و‬ ‫ﺑﻪ ﻣﺠﻠﻞ ﺑﻮدن ﺳﺮدر و ﺣﻔﺎﻇﺖ از آن ﮔﻤﺎن‬ ‫در اﯾﻦ ﻋﮑﺲ ﺑﺮ روی ﮐﺘﯿﺒﻪی اﯾﻦ ﺳﺮدر »ﺷﺎﻫﻨﺸﺎه دﯾﻦﭘﻨﺎه‬ ‫ﻗﺼﺮﻫﺎی ﺳﻠﻄﻨﺘﯽ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﺑﻨﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺣﺎﻻ دﯾﮕﺮ‬ ‫ﮐﻢﺳﻮ از آن ﺑﺮ روی ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻫﻮﯾﺪا اﺳﺖ و زﯾﺮ ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺑﺎ ﺧﻄﯽ ﺧﻮش ﭼﻨﯿﻦ‬ ‫ﺳﺮدری ﮐﻪ روزﮔﺎری ﺣﺎﮐﯽ از ﺟﺎه و‬ ‫اﮐﺮم آﻗﺎی وزﯾﺮ درﺑﺎر و ﻣﺴﮑﻮﮐﺎت و اﺑﻨﯿﻪ و ﻏﯿﺮه« ﮐﻪ ﻧﺸﺎن از دﺳﺘﻮر‬ ‫ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﻬﺎﯾﯽ ﭼﻨﺪﻃﺒﻘﻪ داده و از آن ﻓﻘﻂ‬ ‫ﭼﻮب ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻣﯽﺷﺪﻧﺪ و ﻣﻨﻘﺶ ﺑﻪ ﻃﺮح ﮔﻞ و ﺑﻮﺗﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﻣﻈﻔﺮاﻟﺪﯾﻦ« ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ‪ ،‬ﮐﻪ ﮐﻠﻤﻪی ﻣﻈﻔﺮ ﻣﺤﻮ ﺷﺪه اﺳﺖ؛ ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺸﺎﻧﯽ‬ ‫ﻧﻮﺷﺘﻪ‪» :‬ارواح اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ ﻓﺪاه و ﺑﻪ ﺣﺴﻦ ﻣﺮاﻗﺒﺖ ﺟﻨﺎب ﻣﺴﺘﻄﺎب اﺟﻞ‬ ‫ﺳﺎﺧﺖ ﺑﻨﺎ ﺗﻮﺳﻂ وزﯾﺮ درﺑﺎر ﻣﻈﻔﺮاﻟﺪﯾﻦ ﺷﺎه‪» ،‬ﻣﯿﺮزا ﻣﺤﻤﻮدﺧﺎن‬ ‫ﺑﺮوﺟﺮدی ﺣﮑﯿﻢاﻟﻤﻠﮏ« ﮐﻪ وزﯾﺮ اﺑﻨﯿﻪ و وزﯾﺮ ﻣﺴﮑﻮﮐﺎت و داراﻟﻀﺮب‬ ‫‪۴۰‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬ ‫ﻣﯽرود ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﻨﺎ ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ اﺑﻨﯿﻪی دوﻟﺘﯽ و‬ ‫ﺗﺨﺮﯾﺐ ﺷﺪه و ﺑﻪ ﺗﺎرﯾﺦ ﭘﯿﻮﺳﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﺟﻼل و ﺟﺒﺮوﺗﯽ ﺧﺎص ﺑﻮد‪ ،‬اﮐﻨﻮن ﺟﺎﯾﺶ را‬ ‫ﺗﺼﻮﯾﺮی ﺑﻪ ﯾﺎدﮔﺎر ﻣﺎﻧﺪه اﺳﺖ؛ ﺗﺼﻮﯾﺮی ﮐﻪ‬ ‫ﻫﻮﯾﺘﺶ ﺑﺮای ﺑﺴﯿﺎری ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ و ﻣﺒﻬﻢ اﺳﺖ‬ ‫ﺑﺮ روی ﮐﺘﯿﺒﻪی اﯾﻦ‬ ‫ﺳﺮدر »ﺷﺎﻫﻨﺸﺎه‬ ‫دﯾﻦﭘﻨﺎه ﻣﻈﻔﺮاﻟﺪﯾﻦ«‬ ‫ﻧﻘﺶ ﺑﺴﺘﻪ‪ ،‬ﮐﻪ ﮐﻠﻤﻪی‬ ‫ﻣﻈﻔﺮ ﻣﺤﻮ ﺷﺪه اﺳﺖ؛‬ ‫ﺗﻨﻬﺎ ﻧﺸﺎﻧﯽ ﮐﻢﺳﻮ از آن‬ ‫ﺑﺮ روی ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻫﻮﯾﺪا‬ ‫اﺳﺖ و زﯾﺮ ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺑﺎ‬ ‫ﺧﻄﯽ ﺧﻮش ﭼﻨﯿﻦ‬ ‫ﻧﻮﺷﺘﻪ‪» :‬ارواح اﻟﻌﺎﻟﻤﯿﻦ‬ ‫ﻓﺪاه و ﺑﻪ ﺣﺴﻦ ﻣﺮاﻗﺒﺖ‬ ‫ﺟﻨﺎب ﻣﺴﺘﻄﺎب اﺟﻞ‬ ‫اﮐﺮم آﻗﺎی وزﯾﺮ درﺑﺎر و‪...‬‬
‫ﻋﮑﺲ از ﻣﺠﻤﻮﻋﻪی ﺷﺨﺼﯽ »ﻧﺎﺻﺮ ﮔﺬﺷﺘﻪ«‬
‫]����ی��ری[‬ ‫]��را ا���� [‬ ‫ﺑﺰرگﺗﺮﯾﻦ اﺗﺎق ﻃﺒﻘﻪی ﺑﺎﻻ اﺗﺎق ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ اﺳﺖ‬ ‫‪۴۲‬‬ ‫اﯾﻮان ﻃﺒﻘﻪی اول‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﮔﻔﺘﻨﺪ‪» :‬زﻣﺎﻧﯽ ﮔﺬر وزﯾﺮ دﻓﺘﺮ ﺑﻮده و اﺳﻢ اﻻﻧﺶ را ﻧﻤﯽداﻧﯿﻢ‪ .‬در ﻣﺤﻠﻪی‬ ‫اوﺳﺘﺎ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪» :‬اﮔﺮ ﻣﯽﺧﻮاﻫﯿﺪ ﺑﺮوم‬ ‫در ﺟﺴﺖوﺟﻮی ﺧﺎﻧﻪ و آنﭼﻪ ﮐﻪ ازش ﺷﻨﯿﺪهام‪ ،‬ﺳﻔﺮ ﻣﯽﮐﻨﻢ ﺑﻪ ﻫﻔﺘﺎد ــ‬ ‫»ﻧﻪ‪ ،‬ﻣﺰاﺣﻤﺸﺎن ﻧﻤﯽﺷﻮم‪ «.‬و ﻣﯽروﯾﻢ روی‬ ‫ﺳﻨﮕﻠﺞ‪ .‬آنﺟﺎ‪ ،‬ﻫﻤﺎن ﺣﻮاﻟﯽ‪ ،‬ﺧﺎﻧﻪای ﻫﺴﺖ ﮐﻪ ﺻﺪ و ﭼﻬﻞ ــ ﭘﻨﺠﺎه ﺳﺎﻟﯽ ﻋﻤﺮ دارد‪«.‬‬ ‫ﻫﺸﺘﺎد ﺳﺎل ﭘﯿﺶ‪ .‬ﻣﯽﺷﻮم ﻣﺮدی ﭘﺎﺑﻪﺳﻦﮔﺬاﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﺑﻪ ﯾﺎد ﺧﺎﻃﺮات ﺑﭽﮕﯽاش‪ ،‬دارد‬ ‫در ﺑﺰﻧﻢ و ﺑﺮوﯾﺪ ﯾﺎد ﺧﺎﻃﺮات ﮐﻨﯿﺪ‪ «.‬ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ‪:‬‬ ‫ﭘﺸﺖ ﺑﺎم ﺣﻤﺎم ﺗﺎ ﺧﺎﻧﻪ را ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺗﻐﯿﯿﺮات‬ ‫از اﯾﻦ ﮔﺬر ﻋﺒﻮر ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﺧﺎﻧﻪ را ﭘﯿﺪا ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﻣﺘﺼﻞ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﯾﮏ ﺣﻤﺎم اﺳﺖ ﮐﻪ روزی‬ ‫ﻣﺨﺘﺼﺮی دادهاﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ ﺧﺎﻧﻪ‪ ،‬ﻫﻤﺎن ﺧﺎﻧﻪ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﺗﺎﻗﯽ ورودی ﻧﺨﻮرد‪ .‬ﺳﺎﻟﻬﺎی ‪ ۱۳۲۸‬ــ ‪ ۲۹‬ﺧﻮرﺷﯿﺪی اﺳﺖ‪ .‬وﮐﯿﻞ ﻣﺠﻠﺲ ﻫﺴﺘﻢ‬ ‫ﺳﺮم ﺑﻪ‬ ‫ِ‬ ‫ﻏﺮﯾﺒﯽ دارد‪ .‬زﯾﺎد ﻃﺎﻗﺖ ﻧﻤﯽآورم‪ .‬ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدم ﺑﻪ‬ ‫ﻣﺘﻌﻠﻖ ﺑﻪ آن ﺑﻮده‪ .‬از ﭘﻠﻪﻫﺎی ﺣﻤﺎم ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽروم‪ .‬ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﻗﺪ ﺑﻠﻨﺪم ﺧﻢ ﻣﯽﺷﻮم ﺗﺎ‬ ‫در اﯾﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ‪ .‬اﺳﺘﺎد ﺣﻤﺎﻣﯽ ﺳﺮش را ﺑﺎﻻ ﻣﯽﮔﯿﺮد و ﻣﯽﺑﯿﻨﺪم‪ .‬ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﺪم‪ .‬از ﺟﺎ ﺑﻠﻨﺪ‬ ‫ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬دﺳﺘﻢ را ﺣﺮﮐﺖ ﻣﯽدﻫﻢ و ﻣﯽﮔﻮﯾﻢ‪» :‬ﺑﻨﺸﯿﻦ‪ ،‬ﺑﻨﺸﯿﻦ‪ .‬اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪی ﮐﻨﺎری‪...‬‬ ‫ﺧﺎﻧﻪی ﮐﻮدﮐﯿﻬﺎی ﻣﻦ‪ ...‬ﯾﺎدم ﻣﯽآﯾﺪ ﯾﮏ درﯾﭽﻪ از اﯾﻦ ﺣﻤﺎم ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎز ﻣﯽﺷﺪ‪.‬‬ ‫ﺧﺎﻟﻪام ﻣﺮا در ﺣﻤﺎم ﻣﯽﺷﺴﺖ و از درﯾﭽﻪ ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎد داﺧﻞ ﺧﺎﻧﻪ‪«.‬‬ ‫ﺟﺎی »دﮐﺘﺮ ﻣﺤﻤﺪ ﻣﺼﺪق« ﺑﻮدن ﺣﺎل‬ ‫‪۴۳‬‬ ‫ﻫﻤﯿﻦ ﺳﺎل و ﻫﻤﯿﻦ روز و ﻫﻤﯿﻦ ﻟﺤﻈﻪ‪ .‬و ﺑﺎ ﻧﺎم‬ ‫و ﺟﺎی ﺧﻮدم‪ ،‬ﻣﯽﺷﻮم راوی ﺣﮑﺎﯾﺘﯽ ﮐﻪ اﺳﺘﺎد‬ ‫ﺣﻤﺎﻣﯽ‪ ،‬ﺳﯽ ــ ﭼﻬﻞ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ ﺑﺮای آﻗﺎی اﺧﻮت‪،‬‬ ‫ﻣﺎﻟﮏ ﻓﻌﻠﯽ ﺧﺎﻧﻪ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮده اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﻃﺒﻘﻪی ﺑﺎﻻی ﺧﺎﻧﻪ ﮐﻪ‬ ‫اﮐﺜﺮ اﺗﺎﻗﻬﺎ در آن ﻫﺴﺘﻨﺪ‬
‫ﺧﯿﺎﺑﺎن ﯾﻮﺳﻔﯽ ﮐﻨﻮﻧﯽ ﯾﺎ‬ ‫ﻫﻤﺎن ﮔﺬر وزﯾﺮدﻓﺘﺮ ﯾﮑﯽ‬ ‫از ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﻬﺎﯾﯽ اﺳﺖ‬ ‫ﮐﻪ ﺑﺎ ﺧﯿﺎﺑﺎن‬ ‫وﺣﺪت اﺳﻼﻣﯽ )ﺷﺎﭘﻮر(‬ ‫ﺗﻼﻗﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻌﺪ از‬ ‫ﭘﺎرک ﺷﻬﺮ و ﻗﺒﻞ از‬ ‫ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﻮﻟﻮی‬ ‫»ﻣﯿﺮزا ﻣﺤﻤﺪﺧﺎن ﻣﺼﺪقاﻟﺴﻠﻄﻨﻪ«؛ ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪار‪،‬‬ ‫ﺣﻘﻮقدان‪ ،‬وزﯾﺮ‪ ،‬وﮐﯿﻞ ﻣﺠﻠﺲ‪ ،‬اﺳﺘﺎﻧﺪار و ﻧﺨﺴﺖوزﯾﺮ‬ ‫اﯾﺮان؛ ﻓﺮزﻧﺪ »ﻣﯿﺮزا ﻫﺪاﯾﺖﷲ آﺷﺘﯿﺎﻧﯽ« وزﯾﺮ دﻓﺘﺮ‬ ‫ﻧﺎﺻﺮاﻟﺪﯾﻦ ﺷﺎه و »ﻣﻠﮏﺗﺎج ﺧﺎﻧﻢ ﻧﺠﻢاﻟﺴﻠﻄﻨﻪ« ﻧﻮهی‬ ‫»ﻋﺒﺎسﻣﯿﺮزا« و ﺷﺎﻫﺰادهی ﻗﺎﺟﺎر‪ ،‬ﺳﺎل ‪ ۱۲۵۸‬ﺧﻮرﺷﯿﺪی‬ ‫ﺑﻪ رواﯾﺖ ﮐﺘﺎب ﺧﺎﻃﺮات و ﺗﺄﻟﻤﺎت ﻣﺼﺪق؛ در ﻣﺤﻠﻪی‬ ‫ﺳﻨﮕﻠﺞ ﺗﻬﺮان‪.‬‬ ‫ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ آن ﺧﺎﻧﻪ و آن ﺣﻤﺎم ﭘﺎﺑﺮﺟﺎ اﺳﺖ ﻫﻨﻮز را‪،‬‬ ‫زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ ﯾﺎد ﭘﺪرش »ﮔﺬر وزﯾﺮ دﻓﺘﺮ« ﻣﯽﮔﻔﺘﻨﺪ‪ .‬ﮔﺬری‬ ‫ﮐﻪ ﻣﯿﺎن ﺧﺎﻧﻪﻫﺎی ﺳﺎﺧﺖ اﻣﺮوز‪ ،‬ﺑﺎ آن ﻧﻤﺎﻫﺎی ﻧﺎزﯾﺒﺎ و‬ ‫ﻗﻮارهﻫﺎی ﻧﺎدرﺳﺖ‪ ،‬ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ اﯾﺴﺘﺎده ﻫﻨﻮز‪ .‬ﻣﺴﺠﺪی‬ ‫ﻫﻢ ﻫﺴﺖ از آن ﺳﺎﻟﻬﺎ ﮐﻪ ﺑﻌﺪ از ﮔﺬﺷﺘﻦ از دو ﺳﺎﺑﺎط‬ ‫ﺑﻬﺶ ﻣﯽرﺳﯿﻢ؛ »ﻣﺴﺠﺪ ﺷﺎزده ﺧﺎﻧﻮم«‪ .‬و از ﻣﺠﻤﻮﻋﻪی‬ ‫ﺧﺎﻧﻪﻫﺎی دورهی ﻗﺎﺟﺎر آن ﻣﺤﻠﻪ و آن ﮐﻮﭼﻪﻫﺎ‪ ،‬ﻓﻘﻂ‬ ‫ﻫﻤﯿﻦ ﯾﮏ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه؛ ﺑﻪ اﺿﺎﻓﻪی ﺣﻤﺎم ﮐﻪ‬ ‫اﺳﻤﺶ ﺣﻤﺎم »ﻋﺸﺮتاﻟﺪوﻟﻪ« اﺳﺖ و اﻻن ﺑﺴﺘﻪ ﺷﺪه‪.‬‬ ‫و اﺳﻢ اﯾﻦ ﮐﻮﭼﻪ‪ ،‬ﮐﻮﭼﻪی ﺣﻤﺎم ﻋﺸﺮتاﻟﺪوﻟﻪ ﺑﻮده؛ ﺑﻪ‬ ‫ﻧﺎم ﺧﺎﻧﻢ ﻋﺸﺮتاﻟﺪوﻟﻪ ﺧﻮاﻫﺮ ﺑﺰرگ و ﻧﺎﺗﻨﯽ دﮐﺘﺮ ﻣﺤﻤﺪ‬ ‫ﻣﺼﺪق ﮐﻪ ﭘﺪرش »وﮐﯿﻞاﻟﻤﻠﮏ ﮐﺮﻣﺎﻧﯽ« اﺳﺖ‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮ‬ ‫ﺧﺎﻧﻪﻫﺎ در اﯾﻦ ﮔﺬر ﻣﻮﻗﻮﻓﻪی »ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن ﻧﺠﻤﯿﻪ« ﺑﻮده‬ ‫ﮐﻪ زﻣﺎﻧﯽ ﺳﺮدر ﺧﺎﻧﻪﻫﺎ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن‬ ‫ﻧﺠﻤﯿﻪ ﻫﻤﺎن ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﺎدر دﮐﺘﺮ ﻣﺼﺪق‪،‬‬ ‫ﻧﺠﻢاﻟﺴﻠﻄﻨﻪ‪ ،‬در ﺧﯿﺎﺑﺎن دروازهی ﻗﺪﯾﻢ ﯾﻮﺳﻒآﺑﺎد‪،‬‬ ‫ﺳﻘﻒ ﭼﻮﺑﯽ و ﮔﭻﺑﺮی رﻧﮕﯽ اﺗﺎق ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ ﻃﺒﻘﻪی ﺑﺎﻻ‬ ‫ﻫﻤﺎن ﺣﺎﻓﻆ ﻓﻌﻠﯽ‪ ،‬ﭘﺎﯾﯿﻦﺗﺮ از ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺟﻤﻬﻮری ﺑﻨﺎ ﺷﺪ‪ .‬اوﻟﯿﻦ‬ ‫ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن ﻣﺪرن اﯾﺮان ﮐﻪ وﻗﻒ ﺑﯿﻤﺎران ﺑﯽﺑﻀﺎﻋﺘﺶ ﮐﺮد‪ .‬و‬ ‫اﻟﺒﺘﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﺑﯿﻤﺎرﺳﺘﺎن ﺑﻮد ﮐﻪ ﻣﺤﻞ ﻓﻮت دﮐﺘﺮ ﻣﺼﺪق ﺷﺪ‪.‬‬ ‫ﻣﻌﻤﺎری ﺗﻠﻔﯿﻘﯽ زﯾﺒﺎﯾﺶ ﻣﺒﻬﻮت ﻣﯽﮐﻨﺪ‬ ‫ﺑﺮﮔﺮدﯾﻢ ﺑﻪ ﺳﻨﮕﻠﺞ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﺎن ﮔﺬر‪ ،‬ﻫﻤﺎن ﮐﻮﭼﻪ و ﻫﻤﺎن‬ ‫ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬و ﺑﻌﺪ از ﭼﻨﺪ دﺳﺖ ﻓﺮوش‪ ،‬ﺑﺎﻻﺧﺮه ﻣﺮﺣﻮم‬ ‫ﭼﻮﺑﯽ و دﺳﺘﮕﯿﺮهﻫﺎﯾﺸﺎن‪ .‬و ﺑﻌﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ‬ ‫»رﺿﺎ« در ﺗﻘﺴﯿﻢ ارث ﭘﺪری ﺻﺎﺣﺐ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽﺷﻮد؛ ﺣﺪود‬ ‫ﻧﻘﻮش اﺳﻠﯿﻤﯽ و ﻣﯿﻨﯿﺎﺗﻮر‪ ،‬ﺗﺎﻗﭽﻪﻫﺎ‪ ،‬ﭘﻠﻪﻫﺎ و‬ ‫»ﻋﺒﺪاﻟﺠﻮاد اﺧﻮت« ﺧﺎﻧﻪ را ﻣﯽﺧﺮد‪ .‬ﺗﺎ اﯾﻦﮐﻪ ﭘﺴﺮ آﻗﺎی اﺧﻮت‪،‬‬ ‫ﻫﻔﺘﺎدوﭘﻨﺞ ﺳﺎل ﭘﯿﺶ‪ .‬ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪی ﯾﮑﯽ از ﺻﺎﺣﺒﺎن ﻗﺪﯾﻤﯽاش‪،‬‬ ‫ﺧﺎﻧﻢ ﻋﺸﺮتاﻟﺪوﻟﻪ ﯾﮏ ﻣﻠﮏ ﺷﺶ داﻧﮓ را ﻣﯽﻓﺮوﺷﺪ ﺗﺎ ﻫﻢ‬ ‫و ﺣﯿﺎط ﺧﻠﻮت‪ ،‬ﺷﯿﺮواﻧﯽ‪ ،‬در و ﭘﻨﺠﺮهﻫﺎی‬ ‫داﺧﻞ ﺑﻨﺎ ﻣﯽروﯾﻢ‪ ،‬ﮐﺎﺷﯿﻬﺎی آﺑﯽ و ﺳﺒﺰ ﺑﺎ‬ ‫ﻧﺮدهﻫﺎی ﻓﺮﻓﻮرژهﺷﺎن‪ ،‬ﺳﺘﻮﻧﻬﺎی داﺧﻞ ﺑﻨﺎ ﮐﻪ‬ ‫ﺑﺰرگ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻧﻘﺶ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ دارﻧﺪ‪ ،‬اﺗﺎﻗﻬﺎ‬ ‫ﺧﺮج ﺳﺎﺧﺖ و ﻫﻢ ﻓﺮاﻫﻢﮐﺮدن ﺟﺰﺋﯿﺎت ﺑﻨﺎ و وارد ﮐﺮدﻧﺸﺎن از‬ ‫و ﺗﺎق و ﺳﻘﻔﻬﺎی ﺑﻠﻨﺪ و ﭼﻮﺑﯽ و ﮔﭽﺒﺮﯾﻬﺎی‬ ‫ﻣﻌﻤﺎری اﯾﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﺒﯿﻪ ﻣﻌﻤﺎری اروﭘﺎﯾﯽ ﻫﻤﺎن دوره‬ ‫ﭼﻮن ﻗﺪﯾﻤﯽاﻧﺪ ﺗﺎب دارﻧﺪ‪ ،‬ﺷﻮﻣﯿﻨﻪﻫﺎی ﮔﭽﯽ‬ ‫دﯾﺪ‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﻣﺤﻠﻪی اراﻣﻨﻪ و ﺳﻤﺖ ﭘﻞ اﻣﯿﺮﺑﻬﺎدر؛ اﮔﺮ ﻫﻨﻮز ﺳﺎﻟﻢ‬ ‫ﺑﻪ ﻓﺮد ﺑﺎ ﺳﯿﺰده اﺗﺎق و ﻫﻔﺘﺼﺪ ــ ﻫﺸﺘﺼﺪ‬ ‫ﻓﺮﻧﮓ ﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺸﺎﺑﻪ آن را ﺗﮏوﺗﻮک در ﺟﺎﻫﺎی دﯾﮕﺮی از ﺷﻬﺮ ﻣﯽﺷﻮد‬ ‫‪۴۴‬‬ ‫از در ﺣﯿﺎط ﮐﻪ وارد ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺸﻮﯾﻢ‪،‬‬ ‫آدم را‪ .‬ﺣﻮض‪ ،‬ﺳﺘﻮﻧﻬﺎ و ﺳﺮﺳﺘﻮﻧﻬﺎ‪ ،‬اﯾﻮان‬ ‫ﺧﺎﻧﻪ‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﺧﺎﻧﻢ ﻧﺠﻢاﻟﺪوﻟﻪ‪ ،‬دﺧﺘﺮش ﻋﺸﺮتاﻟﺪوﻟﻪ ﺻﺎﺣﺐ‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬ ‫ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬ ‫رﻧﮕﺎرﻧﮕﺸﺎن‪ ،‬ﺷﯿﺸﻪﻫﺎی در و ﭘﻨﺠﺮهﻫﺎ ﮐﻪ‬ ‫ﺑﺎ ﻧﻘﺶ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪﻫﺎی ﻣﺘﻔﺎوت‪ .‬ﺑﻨﺎﯾﯽ ﻣﻨﺤﺼﺮ‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫ﻣﺘﺮ وﺳﻌﺖ‪ .‬اﯾﻦﮐﻪ اﯾﻦﻃﻮر ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺳﺎﻟﻢ و‬ ‫ﭘﻠﻪﻫﺎی ﺑﯿﻦ ﻃﺒﻘﻪی اول و دوم‬ ‫ﭘﺎﺑﺮﺟﺎ اﺳﺖ و ﺻﺎﺣﺒﺎن ﺧﺎﻧﻪ ﺗﺎ ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﮐﻠﯿﺎت و‬ ‫ﺟﺰﺋﯿﺎت اوﻟﯿﻪاش ﮐﻪ ﺧﻮاﺳﺖ و ﺳﻠﯿﻘﻪی ﻣﺎﻟﮏ‬ ‫ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ و ﻣﻌﻤﺎرش ﺑﻮده‪ ،‬وﻓﺎدار ﻣﺎﻧﺪهاﻧﺪ‪،‬‬ ‫ﻣﻦ ﺷﻬﺮوﻧﺪ ﻣﯽدﻫﺪ؛ آنﻗﺪر ﮐﻪ‬ ‫ﺣﺎل ﺧﻮﺷﯽ ﺑﻪ ِ‬ ‫ﺟﺎی ﺷﮑﺮﮔﺰاری و ﻗﺪرﺷﻨﺎﺳﯽ دارد‪.‬‬ ‫اﻃﻼﻋﺎت ﺗﺎرﯾﺨﯽ ﺑﻨﺎ را آﻗﺎی »ﻣﻬﺪی‬ ‫اﺧﻮت« از ﻣﺎﻟﮑﺎن ﻓﻌﻠﯽ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﻘﻞ ﮐﺮدهاﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﻣﺎﻟﮑﺎن ﺧﺎﻧﻪ ﻧﻤﯽﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺑﻨﺎ ﺗﺨﺮﯾﺐ ﺷﻮد‪.‬‬ ‫ﺗﻤﺎم اﯾﻦ ﺳﺎﻟﻬﺎ در ﺣﻔﻈﺶ ﺗﻼش و ﻫﺰﯾﻨﻪ‬ ‫ﮐﺮدﻧﺪ؛ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﮐﻤﯽ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﻣﺮﻣﺖ اﺻﻮﻟﯽ و‬ ‫ﺣﺮﻓﻪای دارد‪ ،‬و ﺷﺎﯾﺪ ﻫﯿﭻ ﻧﻬﺎد و ﺳﺎزﻣﺎﻧﯽ‬ ‫ﻣﺜﻞ ﻣﯿﺮاث ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﯾﺎ ﺷﻬﺮداری ﺗﻬﺮان ﻧﺘﻮاﻧﺪ‬ ‫ﻣﺤﺎﻓﻆ و ﺧﺮﯾﺪار آن ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬و ﯾﺎ ﺷﻬﺮوﻧﺪی ﮐﻪ‬ ‫دﻏﺪﻏﻪاش ﻣﯿﺮاث ﺗﻬﺮان و ﺗﺎرﯾﺦ اﯾﺮان اﺳﺖ‬ ‫ﻧﻤﺎی ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن از ورودی ﺣﯿﺎط‬ ‫‪۴۵‬‬
‫]���� را��� [‬ ‫] �����ر ا���� [‬ ‫]����� ����ر ������ [‬ ‫اﯾﻦ روزﻫﺎ ﮐﺎﻓﻪﻫﺎی ﺳﯿﺎر را در ﺳﻄﺢ ﺷﻬﺮ زﯾﺎد ﻣﯽﺑﯿﻨﯿﻢ‪ .‬ﺑﯿﺸﺘﺮﺷﺎن ﯾﮏ‬ ‫ﺗﻮﺟﻪ ﮔﺮدﺷﮕﺮان ﻫﻢ واﻗﻊ ﺷﺪه و اﮔﺮ ﺳﺮی ﺑﻪ‬ ‫»ﻓﻮﻟﮑﺲ واﮔﻦ«اﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﺮای ﮐﺎﻓﻪ ﯾﺎ ﺣﺘﺎ ﻏﺬاﻫﺎی ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺠﻬﯿﺰ ﺷﺪهاﻧﺪ‪ .‬اﻣﺎ‬ ‫آنﺟﺎ ﺑﺰﻧﯿﺪ‪ ،‬دﺳﺖﮐﻢ ﯾﮏ ﮔﺮدﺷﮕﺮ را در ﺻﻔﻬﺎی‬ ‫اﯾﻦ ﮐﺎﻓﻪﻫﺎی ﺳﯿﺎر و ﺳﺎﯾﺮ ﮐﺎﻓﻪﻫﺎی ﮐﻮﭼﮏ و دﮐﻪﻣﺎﻧﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن‬ ‫اﻣﺎ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺳﯽ ﺗﯿﺮ از ﭼﻪ زﻣﺎﻧﯽ ﺑﻪ اﯾﻦ‬ ‫ﭼﻄﻮر ﻣﯽﺷﻮد اﯾﻦ ﻓﻮﻟﮑﺴﻬﺎ را در ﯾﮏ ﻣﮑﺎن ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﺮد؟ ﺑﺮای دﯾﺪن‬ ‫»ﺳﯽ ﺗﯿﺮ« رﻓﺖ‪.‬‬ ‫ﻃﻮﻻﻧﯽ ﻏﺬا ﯾﺎ ﻗﻬﻮه و ﭼﺎی ﺧﻮاﻫﯿﺪ دﯾﺪ‪.‬‬ ‫روﻧﻖ اﻓﺘﺎد و ﺗﺎ اﯾﻦ ﺣﺪ در زﻣﯿﻨﻪی ﺗﻔﺮﯾﺤﺎت‬ ‫ﻏﺮﺑﯽ ﺑﺎغ ﻣﻠﯽ ﮐﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﻬﺎی اﻣﺎم ﺧﻤﯿﻨﯽ‬ ‫ﺳﯽ ﺗﯿﺮ ﮐﺠﺎ اﺳﺖ؟ ﺿﻠﻊ‬ ‫ِ‬ ‫ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ ﮔﺮم ﻣﻄﺮح ﺷﺪ؟ ﺟﻮاب‬ ‫ﺧﻮراﮐﯽ و‬ ‫ِ‬ ‫ﺑﻮده و ﻧﺎم ﺳﯽ ﺗﯿﺮ ﻫﻢ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدد ﺑﻪ واﻗﻌﻪی ﻗﯿﺎم ﻣﺮدم ﺗﻬﺮان در ﺳﯽ‬ ‫ﻣﺎه رﻣﻀﻮن ﺳﺎل ﭘﯿﺶ‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ ‪ ،۹۵‬آرومآروم اﯾﻦ‬ ‫و ﺟﻤﻬﻮری را ﺑﻪ ﻫﻢ وﺻﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﻗﺒﻠﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻗﻮاماﻟﺴﻠﻄﻨﻪ ﻣﻌﺮوف‬ ‫ﺗﯿﺮ ‪.۱۳۳۱‬‬ ‫اﯾﻦ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺷﻠﻮغ ﺳﻨﮓﻓﺮش ﺷﺪه ﺗﺎ ﺗﺮدد ﺧﻮدروﻫﺎ ﮐﻤﺘﺮ از‬ ‫اﯾﻦ ﺳﺆال را ﯾﮑﯽ از ﮐﺴﺒﻪی ﺧﯿﺎﺑﺎن دارد‪» :‬از‬ ‫ﻣﺤﻞ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ واﺳﻪ ﺗﺠﻤﻊ دﮐﻪﻫﺎ و‬ ‫ﺧﻮدروﻫﺎی ﺳﻮاری و ﺣﺘﺎ ﻣﻮﺗﻮرﺳﯿﮑﻠﺘﺎ‪ ،‬ﮐﻪ ﻏﺬا و‬ ‫ﭘﯿﺎدهﻫﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﭼﻨﺪان ﺗﺄﺛﯿﺮ ﺧﺎﺻﯽ ﻫﻢ ﻧﺪاﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬در اﺑﺘﺪای‬ ‫ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ ﮔﺮم ﺑﻪ ﻣﺮدم ﻣﯽدادن‪ .‬ﺗﺎ اﯾﻦﮐﻪ روﻧﻖ‬ ‫ﺧﺎﻧﻪی ﻗﻮاماﻟﺴﻠﻄﻨﻪ ﻗﺮار دارﻧﺪ‪ .‬ﻋﻼوه ﺑﺮ اﯾﻦ زﯾﺒﺎﯾﯿﻬﺎ‪ ،‬اﯾﻦ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﻮرد‬ ‫ﭘﺮرﻓﺖوآﻣﺪ و ﭘﺮدرآﻣﺪ ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽآد‪«.‬‬ ‫ﺧﯿﺎﺑﺎن‪ ،‬ﻣﻮزهی اﯾﺮان ﺑﺎﺳﺘﺎن و ﻣﻮزهی آﺑﮕﯿﻨﻪ و ﺳﻔﺎﻟﯿﻨﻪﻫﺎی اﯾﺮان در‬ ‫‪۴۶‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬ ‫ﮔﺮﻓﺖ و ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﻫﻢ ﺟﺰو ﯾﮑﯽ از ﺧﯿﺎﺑﻮﻧﺎی‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫در ﺣﺎل ﺣﺎﺿﺮ ﭼﻨﺪ دﮐﻪی داﺋﻤﯽ و ﺗﻌﺪاد‬ ‫ﺷﻠﻮﻏﯽﺷﺎن از ﺳﺎﻋﺖ ﻫﻔﺖ ﻋﺼﺮ ﺷﺮوع ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬ ‫ﻣﻌﻤﻮﻻً ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ در اﯾﻦ ﺳﺎﻋﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﯽآﯾﻨﺪ‪،‬‬ ‫ﮔﻔﺘﻪی ﺻﺎﺣﺒﺶ اوﻟﯿﻦ ﮐﺎﻓﻪﻣﻮﺗﻮر ﺳﯿﺎر اﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﺎی و‬ ‫ﺻﺒﺤﻬﺎ ﮐﺎﻓﻪﻫﺎی ﺳﯿﺎر‪ ،‬اﻏﻠﺐ ﺑﻪ واﺳﻄﻪی ﺳﻔﺎرش ﻗﻬﻮه‬ ‫اﻧﮕﺸﺖﺷﻤﺎری ﮐﺎﻓﻪی ﺳﯿﺎر در اﯾﻦ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﻣﺴﺘﻘﺮﻧﺪ‪.‬‬ ‫در ﺑﯿﻦ اﯾﻦ ﻣﺎﺷﯿﻨﻬﺎ‪ ،‬ﯾﮏ ﻣﻮﺗﻮرﺳﯿﮑﻠﺖ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻪ‬ ‫اﻧﻮاع دﻣﻨﻮش را ﺳﺮو ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﺗﺎ ﭘﯿﺶ از اﯾﻦ ﮐﻪ دﮐﻪﻫﺎ داﺋﻤﯽ ﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬ﺑﯿﺸﺘﺮ‬ ‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺮای ﺧﻮردن ﺷﺎم ﺑﻪ ﺳﺮاغ دﮐﻪﻫﺎ ﻣﯽروﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ‬ ‫ﯾﺎ ﭼﺎی ﻓﻌﺎﻟﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻧﮑﺘﻪی ﺟﺎﻟﺒﯽ ﮐﻪ ﻣﻐﺎزهداران ﺑﻪ آن ﭘﯽ ﺑﺮدهاﻧﺪ اﯾﻦ‬ ‫ﮐﺎﻓﻪﻫﺎ ﺳﯿﺎر ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﮐﻢﺷﺪن ﮐﺎﻓﻪﻫﺎی ﺳﯿﺎر در اﯾﻦ‬ ‫اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺸﺘﺮﯾﻬﺎ از ﺗﺮدد ﺧﻮدروﻫﺎ ﻧﺎرﺣﺘﻨﺪ و اﻋﺘﺮاض‬ ‫ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﺮدارد و ﺗﺒﺪﯾﻠﺶ ﮐﻨﺪ ﺑﻪ ﮐﺎﻓﻪ‪ .‬ﻻزم اﺳﺖ ﺑﺮای‬ ‫زﯾﺎد اﺳﺖ و ﺑﺮای اﯾﻤﻨﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ‪ ،‬ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺴﺘﻪ‬ ‫و ﻫﻢ ﻣﺠﻮز ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺳﯽ ﺗﯿﺮ ﺑﯿﺎﯾﺪ‪.‬‬ ‫اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻧﺮﺳﯿﺪهاﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺑﯽدﻟﯿﻞ ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬ﭼﻮن ﻧﻤﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺲ ﯾﮏ‬ ‫اﯾﻦ ﮐﺎر ﻣﺠﻮز داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﻫﻢ ﻣﺠﻮز ﺑﺮای ﺧﻮد ﻣﺎﺷﯿﻦ‪،‬‬ ‫ﮐﺎﻓﻪﻫﺎی اﯾﻦ ﺧﯿﺎﺑﺎن از ﺳﺎﻋﺖ ده ﺻﺒﺢ ﺗﺎ‬ ‫ﻧﯿﻤﻪﺷﺐ ﺑﺮای ﺳﺮوﯾﺲدادن ﺑﺎز اﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺎ زﻣﺎن‬ ‫ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ »ﭼﺮا ﺧﯿﺎﺑﺎن را ﻧﻤﯽﺑﻨﺪﻧﺪ؟ اﯾﻦﺟﺎ ﺗﺠﻤﻊ‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ‪ «.‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ درﺳﺖ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﻣﺴﺌﻮﻻن ﻫﻨﻮز ﺑﻪ‬ ‫در ﮐﻞ ﻣﯽﺗﻮان ﺳﯽ ﺗﯿﺮ را ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﻧﻮﺳﺘﺎﻟﮋﯾﮏ‬ ‫ﺗﻌﺮﯾﻒ ﮐﺮد‪ .‬از ﻣﻮزه و ﺧﺎﻧﻪﻫﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺗﺎ‬ ‫‪۴۷‬‬ ‫از ﻣﺎه رﻣﻀﻮن ﺳﺎل ﭘﯿﺶ‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ ‪ ،۹۵‬آرومآروم‬ ‫اﯾﻦ ﻣﺤﻞ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﺪ ﺑﻪ ﺟﺎﯾﯽ واﺳﻪ‬ ‫ﺗﺠﻤﻊ دﮐﻪﻫﺎ و ﺧﻮدروﻫﺎی ﺳﻮاری و ﺣﺘﺎ‬ ‫ﻣﻮﺗﻮرﺳﯿﮑﻠﺘﺎ‪ ،‬ﮐﻪ ﻏﺬا و ﻧﻮﺷﯿﺪﻧﯽ ﮔﺮم ﺑﻪ‬ ‫ﻣﺮدم ﻣﯽدادن‪.‬‬ ‫ﺗﺎ اﯾﻦﮐﻪ روﻧﻖ ﮔﺮﻓﺖ‬ ‫و ﻫﻤﯿﻦ اﻻن ﻫﻢ ﺟﺰو ﯾﮑﯽ از‬ ‫ﺧﯿﺎﺑﻮﻧﺎی ﭘﺮرﻓﺖوآﻣﺪ و ﭘﺮدرآﻣﺪ‬ ‫ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽآد‬
‫‪#‬ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺳﯽ ﺗﯿﺮ ‪#‬ﻗﻮاماﻟﺴﻠﻄﻨﻪ ‪#‬ﺗﻬﺮاﻧﮕﺮدی ‪#‬ﮐﺎﻓﻪ ﻣﺘﺤﺮک ‪#‬ﮐﺎﻓﻪ‬ ‫ﺳﯿﺎر ‪#‬ﻏﺬاﻫﺎی ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ‪#‬ﻓﺴﺘﯿﻮال ﻗﻬﻮه ‪#‬ﻗﻬﻮهﺧﻮری ‪#‬ﻣﻮزه ﻣﻠﯽ اﯾﺮان‬ ‫‪#‬ﺳﻨﮕﻔﺮش ‪#‬زﻧﺪﮔﯽ ﺷﺒﺎﻧﻪ ‪#‬ﺗﻬﺮان در ﺷﺐ ‪#‬ﺗﻮﭘﺨﺎﻧﻪ ‪#‬ﮐﺎﻓﻪ آﺑﺎدان‬ ‫ﮐﺎﻓﻪﻫﺎی ﺳﯿﺎری ﮐﻪ از دوﭼﺮﺧﻪﺑﻮدن ﺷﺮوع ﮐﺮدﻧﺪ‬ ‫و ﺣﺎﻻ ﺑﻪ ﻣﻮﺗﻮر و ﻣﺎﺷﯿﻦ رﺳﯿﺪهاﻧﺪ‪ .‬ﺳﻨﮓﻓﺮش‬ ‫ﺧﯿﺎﺑﺎن‪ ،‬ﺗﯿﭗ آدﻣﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ رﻓﺖوآﻣﺪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﭼﺮخ‬ ‫دﺳﺘﯽ و ﺣﺘﺎ ﻣﻐﺎزهﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺳﺎل اﺳﺖ‬ ‫آنﺟﺎ ﮐﺎﺳﺒﯽ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﻫﻤﻪ و ﻫﻤﻪ ﻗﺪﯾﻤﯽ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﺣﺎل و ﻫﻮای آنﺟﺎ ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪی ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ "ﺑﻮرس"‬ ‫ً‬ ‫ﻣﺜﻼ ﻣﯽﺷﻮد از‬ ‫ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ ﯾﺎ ﺷﺪهاﻧﺪ ﻓﺮق داره؛‬ ‫ﺗﺮﯾﻦ اﯾﻦ‬ ‫ﺧﯿﺎﺑﺎن اﮐﺒﺎﺗﺎن ﯾﺎد ﮐﺮد ﮐﻪ ﯾﮑﯽ از ﻗﺪﯾﻤﯽ‬ ‫ِ‬ ‫ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﻬﺎ اﺳﺖ اﻣﺎ ﭼﻨﯿﻦ ﺣﺲ و ﺣﺎﻟﯽ را ﺑﻪ آدم‬ ‫ﻧﻤﯽ دﻫﺪ‪.‬‬ ‫اﮔﺮ ﻫﻨﻮز ﺑﺮای ﺧﻮردن ﺷﺎم و ﻧﺎﻫﺎر‪ ،‬ﯾﺎ‬ ‫ﻧﻮﺷﯿﺪن ﭼﺎی و ﻗﻬﻮه ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺳﯽ ﺗﯿﺮ ﻧﺮﻓﺘﻪاﯾﺪ ﯾﺎ‬ ‫ﻣﺮددﯾﺪ‪ ،‬ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﻣﻦ اﯾﻦ اﺳﺖ‪ :‬ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﺎر رﻓﺘﻨﺶ‬ ‫ﻣﯽارزد‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﺣﺎلوﻫﻮای ﻧﻮﺳﺘﺎﻟﮋﯾﮏ اﯾﻦ ﺧﯿﺎﺑﺎن‬ ‫ﺷﻤﺎ را ﺑﺮای دﻓﻌﻪﻫﺎی ﺑﻌﺪ ﻫﻢ ﺑﻄﻠﺒﺪ‪ .‬ﭘﺲ ﺣﺘﻤﺎً‬ ‫ﯾﮏ ﺑﺎر ﻫﻢ ﮐﻪ ﺷﺪه‪ ،‬ﺳﺮی ﺑﻪ اﯾﻦ ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺑﺰﻧﯿﺪ‬ ‫‪۴۸‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪۴۹‬‬
‫]�����������[‬ ‫]��را ا��ا�� ���� [ ] ����ا �����ر [‬ ‫‪Mona Shafer Edwards‬‬ ‫‪۵۰‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫»ﯾﮏ ﻣﯿﺰ ﺑﺮای ﺷﻤﺎ ﺧﺎﻧﻢ؟« در ﮐﺎﻓﻪ ﻻﺑﻮرس‬ ‫ِا ﻻوی ‪) La Bourse et La Vie‬ﮐﺎﻓﻪی ﭘﻮل و‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ( ﻧﺸﺴﺘﻪ و دﻧﺪاﻧﻬﺎی ﺳﯿﻢﮐﺸﯽﺷﺪهی‬ ‫آن ﻋﻼﻗﻪ داﺷﺘﻪاﻧﺪ‪ .‬در ﺳﺎل ‪ ،۱۸۰۰‬وﻗﺘﯽ ﮐﻪ‬ ‫زﯾﺮ ﺳﻘﻒ ﺷﯿﺸﻪای ﮔﺎﻟﺮی وﯾﻮﯾﻦ‪ ،‬در‬ ‫ﮐﻼنﺷﻬﺮﻫﺎی ﺟﻬﺎن ﺗﺒﺪﯾﻞ ﮐﺮد‪» ،‬ﻓﻼﻧﺮی« ﺑﻪ‬ ‫اﻧﻌﮑﺎس ﺗﺼﺎوﯾﺮ ﻣﯿﺰﻫﺎی ﮐﺎﻓﻪای ﻧﺰدﯾﮏ آنﺟﺎ‪،‬‬ ‫اﻧﻘﻼب ﺻﻨﻌﺘﯽ‪ ،‬ﭘﺎرﯾﺲ را ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از ﺑﺰرگﺗﺮﯾﻦ‬ ‫زردش‪ ،‬ﺑﯿﺮون زده و از زﯾﺮ ﻋﯿﻨﮑﺶ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺧﯿﺮه‬ ‫ﺟﺎﯾﮕﺎﻫﯽ ﻫﻨﺮی رﺳﯿﺪ؛ ﭘﺮﺳﻪزدﻧﻬﺎی ﺑﯽﻫﺪف‬ ‫ﺑﺮاﯾﻢ ﺗﮑﺎن ﻣﯽدﻫﺪ و ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدد‪ .‬ﻗﺮار اﺳﺖ ﺑﺎ‬ ‫ً‬ ‫ﻇﺎﻫﺮا داﺳﺘﺎن ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪،‬‬ ‫او ﺻﺤﺒﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫اﻣﯿﻞ زوﻻ و ﺑﻮدﻟﺮ‪ ،‬در اﯾﻦ ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﻬﺎ ﭘﯿﺎدهروی‬ ‫ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺤﻘﻖ و ﻣﺼﺎﺣﺒﻪﮐﻨﻨﺪهام دﺳﺘﯽ‬ ‫و ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ رﻫﮕﺬران‪ .‬ﭘﺮﺳﻪزﻧﻬﺎﯾﯽ ﻣﺜﻞ ﺑﺎﻟﺰاک‪،‬‬ ‫ﺷﺮﻗﯽ رود ﺳﻦ ﺑﺮﺳﻨﺪ؛‬ ‫ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺳﺎﺣﻞ‬ ‫ِ‬ ‫ﮐﺘﺎﺑﻔﺮوﺷﯽ ﻗﺪﯾﻤﯽ‪ ،‬ﮐﻤﯽ ﭘﺮﺳﻪ ﻣﯽزﻧﻢ‪.‬‬ ‫ﻣﻘﺎﺑﻞ‬ ‫ِ‬ ‫در ﺷﯿﺸﻪﻫﺎی ﮐﺘﺎبﻓﺮوﺷﯽ‪ ،‬اﺟﺎزه ﻣﯽداد ﺗﺎ‬ ‫ﻣﺮد ﺟﻮان ﺑﻮری را ﺑﺒﯿﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﯽﻧﻘﺺ‬ ‫و آراﺳﺘﻪ‪ ،‬ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﻣﺠﺎور ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و‬ ‫ً‬ ‫ﻇﺎﻫﺮا در ﮐﺘﺎب ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ اﻧﻌﮑﺎس ﺗﺼﻮﯾﺮ‬ ‫ﺳﺮش‬ ‫اﻣﺎ ﻣﺸﺨﺺ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺧﻮاﻫﺪ ﻣﻦ ﻫﻢ آن را‬ ‫ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺎدهروﻫﺎی ﭘﻬﻦ و ﮔﺸﺎدش‪ ،‬ﻣﮑﺎن‬ ‫ﻣﺸﺘﺮﯾﻬﺎ را در ﺷﯿﺸﻪ ﻣﯽدﯾﺪم ﮐﻪ ﻫﺮازﮔﺎﻫﯽ ﺑﻪ‬ ‫ﻫﻔﺪﻫﻤﯽ‪ ،‬از اﻓﺴﺎﻧﻪی ژان دوﻻﻓﻮﻧﺘﻦ ‪Jean de‬‬ ‫ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮐﺴﯽ ﮐﻪ در ﺳﺎﺣﻞ ﻏﺮﺑﯽ‬ ‫ﺧﻮدم را ﺑﺎ آن ﻣﺸﻐﻮل ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﮐﻪ ﻧﻔﻬﻤﻨﺪ دزدﮐﯽ و‬ ‫در ﻗﺮن ﻧﻮزدﻫﻢ و در دوران آن ﻧﻮﯾﺴﻨﺪهﻫﺎ‬ ‫ﺑﻮد؛ ﺑﯽ آنﮐﻪ ﺑﺪاﻧﻢ ﮐﺘﺎب ﺗﺼﺎوﯾﺮ اﻓﺮاد ﺑﺮﻫﻨﻪ را‬ ‫ﻣﻠﯽ ﻗﺮن‬ ‫ﺑﺸﻨﻮم‪ .‬داﺳﺘﺎﻧﻬﺎی آﺷﻨﺎی ﺑﻮﻣﯽ و‬ ‫ِ‬ ‫‪ ،La Fontaine‬ازﻣﺮغ ﻣﺎﻫﯿﺨﻮاری ﮐﻪ ﻫﯿﭻﭼﯿﺰ‬ ‫ﻧﻤﯽﺧﻮرد‪ ،‬ﺑﻪ ﺟﺰ ﻏﺬای ﺳﺎﻟﻢ ﺑﺎ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﮐﯿﻔﯿﺖ!‬ ‫ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﺑﺮای ﭘﺮﺳﻪزدن و ﺗﻤﺎﺷﺎی ﻣﺮدم ﺑﻮد‪.‬‬ ‫رودﺧﺎﻧﻪی ﺳﻦ ﺑﺰرگ ﺷﺪه‪ ،‬ﻫﻤﯿﺸﻪ آرزو داﺷﺘﻢ‬ ‫ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﯽاﻧﺪاﺧﺘﻨﺪ‪ .‬ﮐﺘﺎﺑﯽ ﺑﺮداﺷﺘﻢ ﮐﻪ‬ ‫زﯾﺮﭼﺸﻤﯽ زﯾﺮﻧﻈﺮﺷﺎن دارم‪ ،‬و دﯾﮕﺮ ﺧﯿﻠﯽ دﯾﺮ‬ ‫ﺑﺎ آن ﻋﯿﻨﮏ دورﮔﺮدش‪ ،‬دﺳﺘﻬﺎﯾﺶ را ﺑﻪ ﺗﻘﻠﯿﺪ از‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮدم؛ در ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﯽ ﺷﺒﯿﻪ ﺑﻪ ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﻬﺎی‬ ‫ُ‬ ‫وارن‪ ،‬در ﻣﻨﻄﻘﻪی ﻧﻪ ﺷﻬﺮ‪ ،‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺧﺎﻧﻪی زوﻻ‬ ‫ﻣﺪﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﮐﻪ دوﺑﺎره ﻣﺸﺘﺮﯾﻬﺎ را ﻧﮕﺎه‬ ‫ﻟﺤﻈﻪای ﺑﻌﺪ ﻣﻮﺗﻮرﺳﻮاری ﮐﻪ روی ﻣﻮﺗﻮر‬ ‫در آن زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﺮده‪ .‬دﻟﻢ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ آنﺟﺎ‬ ‫و ﮔﻔﺖوﮔﻮﻫﺎی ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ را ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺷﺮوع‬ ‫ﻧﻈﺮش را ﺟﻠﺐ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﺗﺎﺗﺎرد اﻧﮕﺎر ﺧﻮﺷﺶ‬ ‫ﻣﯽرﻓﺘﻢ‪ .‬اﯾﻦ ﻓﮑﺮﻫﺎ ﻣﺮا ﺑﻪ دوراﻧﯽ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮداﻧﺪ‬ ‫ﻣﺪﻟﻬﺎ از ﻫﻢ ﺑﺎز ﮐﺮده‪ :‬او ﭘﺎﺗﺮﯾﺲ ﺗﺎﺗﺎرد‪ ،‬ﺻﺎﺣﺐ‬ ‫ﮐﺎﻓﻪ ﺳﻮﺳﺎﯾﺘﯽ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫در ﺣﺎل ﺣﺮﮐﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﻣﻮﺑﺎﯾﻠﺶ ﺣﺮف ﻣﯽزﻧﺪ‪،‬‬ ‫ﻧﻤﯽآﯾﺪ‪ .‬ﺗﺎ ﻣﻮﺗﻮرﺳﻮار ﺑﮕﺬرد و دور ﺷﻮد‪،‬‬ ‫ﺑﺪوﺑﯿﺮاه ﻧﺜﺎرش ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬دوﺑﺎره ﺑﻪ داﺳﺘﺎﻧﺶ‬ ‫ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدد‪ ،‬ﭼﺸﻤﮑﯽ ﺑﺮاﯾﻢ ﻣﯽزﻧﺪ و ادای‬ ‫ﻣﺮغ ﻣﺎﻫﯿﺨﻮار را درﻣﯽآورد‪ .‬دوروﺑﺮﯾﻬﺎﯾﺶ ﺑﺎ‬ ‫ِ‬ ‫اﺳﺘﯿﺼﺎل ﺑﻪ ﻣﻦ ﻧﮕﺎه ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﺮ ﺧﻨﮏ و ﺧﻮشراﯾﺤﻪی‬ ‫در اﯾﻦ ﺑﻌﺪازﻇﻬ ِ‬ ‫ً‬ ‫ﻣﺎه ژوﺋﻦ‪ ،‬درﻫﺎی ﮐﺎﻓﻪ ﮐﺎﻣﻼ ﺑﺎزﻧﺪ‪ .‬دوﺳﺘﺶ‬ ‫را ﮐﻪ ﺟﻠﻮی ﮐﺎﻓﻪ ﺗﺮﻣﺰ ﮐﺮده ﺻﺪا ﻣﯽزﻧﺪ و‬ ‫ﺑﺎ ﻫﻢ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﺣﺮﻓﻬﺎﯾﺸﺎن ﺑﺮای‬ ‫ﻣﻮﺗﻮرﺳﻮارﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در اﻃﺮاف وﯾﺮاژ ﻣﯽدﻫﻨﺪ‬ ‫ﻫﻢ واﺿﺢ اﺳﺖ‪ .‬آﺧﺮﺳﺮ‪ ،‬دﺳﺖ ﻣﯽدﻫﻨﺪ‬ ‫در آن ﺑﻮده‪ ،‬ﯾﺎ ﻣﺤﻠﻪی ﺧﺮاب و ﻓﺎﺳﺪی ﮐﻪ ﺑﻮدﻟﺮ‬ ‫دوﭼﺮﺧﻪﺳﻮاری ﻣﯽﮐﺮدم و در رﻣﺎﻧﻬﺎی آﻧﻬﺎ ﻓﺮو‬ ‫ﺑﺮداﺷﺘﻪ ﺑﻮدم!‬ ‫ﮐﺮدم دﯾﺪم ﮐﻢﮐﻢ ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﯾﺸﺎن را ﮐﻨﺎر ﮔﺬاﺷﺘﻪاﻧﺪ‬ ‫ﮐﺮدهاﻧﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ داﺷﺘﻢ آنﺟﺎ را ﺗﺮک ﻣﯽﮐﺮدم‪،‬‬ ‫دﯾﮕﺮ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﯽﺧﻨﺪﯾﺪﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﮐﻪ داﺷﺘﻢ رﺳﺎﻟﻪی دﮐﺘﺮاﯾﻢ را در رﺷﺘﻪی ادﺑﯿﺎت‬ ‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﮔﺎﻟﺮی ﭘﺎرﯾﺴﯽای ﮐﻪ ﺳﺮ ﺑﺰﻧﻢ‪،‬‬ ‫دوﺑﺎره ﺑﻪ ﭘﺎرﯾﺲ ﺑﺮﮔﺸﺘﻪام‪ ،‬ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻗﺮار اﺳﺖ‬ ‫‪ ،Passage des Panoramas‬ﺟﺎﯾﯽ ﻫﺴﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﺑﺎ ﺑﻮﻟﻮارﻫﺎﯾﯽ ﺷﺮوع ﮐﺮدم ﮐﻪ زﻣﺎﻧﯽ‪،‬‬ ‫را در ﻟﺒﺎس آﺑﯽرﻧﮓ ﻣﺠﻠﻞ و ﻣﺠﻠﺴﯽ اﺑﺮﯾﺸﻤﯽ‪،‬‬ ‫ﺑﻮﺗﯿﮑﻬﺎی ﺑﺮﻧﺪﻫﺎی ﻣﻌﺮوف دﻧﯿﺎ‪ ،‬زﯾﺮ ﺑﺎﻟﮑﻨﻬﺎی‬ ‫ﯾﮏ ﻣﻐﺎزه ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد‪ ،‬زﯾﺮ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻢ‪ .‬اﻧﮕﺎر‬ ‫ﻗﺮن ﻧﻮزدﻫﻢ ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﺗﮑﻤﯿﻞ ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬و ﺣﺎﻻ‪،‬‬ ‫در آن ﯾﮏ ﭘﺮﺳﻪزن ﻗﺮن ﺑﯿﺴﺖوﯾﮑﻤﯽ ﺑﺎﺷﻢ‪.‬‬ ‫راﻫﭙﯿﻤﺎﯾﯽ ﺧﺮدهﺑﻮرژواﻫﺎ ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻐﺎزهﻫﺎ و‬ ‫ﻣﺤﻞ‬ ‫ِ‬ ‫ِ‬ ‫آﻫﻨﯽ دﺳﺖﺳﺎز ﻣﯽدرﺧﺸﯿﺪﻧﺪ و ﭘﺎرﯾﺴﯿﻬﺎﯾﯽ‬ ‫ِ‬ ‫ﮐﻪ زﯾﺮ اﯾﻦ ﺑﺎﻟﮑﻨﻬﺎ ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ راه ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ و ﺳﺮ از‬ ‫ﺗﻮی ﺗﻠﻔﻨﻬﺎﯾﺸﺎن ﺑﺮﻧﻤﯽداﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﺑـــﻌـــﺪ از آنﺟﺎ‪ ،‬از ﺑـــﻠـــﻮار اوﺳـــﻤـــﻦ‬ ‫داﺳﺘﺎن ﺧﻮدش را دارد‪ .‬در ﮔﺬر ِد ﭘﺎﻧﻮراﻣﺎ‬ ‫زوﻻ در ﮐﺘﺎب ﻧﺎﻧﺎ ﺑﻪ آن اﺷﺎره ﻣﯽﮐﻨﺪ؛ آنﺟﺎ زﻧﯽ‬ ‫ﮐﻪ ﺧﯿﻠﯽ ﺷﻖ و رق‪ ،‬ﭘﺸﺖ ﺑﻪ ﻣﻦ روی ﺗﺮاس‬ ‫ﻣﻨﺘﻈﺮ ﮐﺴﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﻫﯿﭻﮐﺲ ﻧﯿﺎﻣﺪ‪ .‬اﻃﺮاف ﮔﺬر‬ ‫در ﺟﺎﯾﯽ دﯾﮕﺮ‪ ،‬ﮐﻪ ﻣﺤﻞ ﺗﺠﻤﻊ دﻻﻟﻬﺎی ﺗﻤﺒﺮﻫﺎی‬ ‫ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﻓﺮوﺷﻨﺪهای ﺗﻨﻬﺎ را دﯾﺪم ﮐﻪ ﭘﺸﺖ‬ ‫دﺧﻠﺶ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮد و داﺷﺖ اﺳﺘﯿﮏ ﺗﺎرﺗﺎر ﺑﺎ‬ ‫‪ Haussmann‬دور ﻣﯽزﻧﻢ و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﮔﺎﻟﺮی‬ ‫ﺷﺮاب ﻗﺮﻣﺰ ﻣﯽﺧﻮرد‪ .‬ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺮد زن ُﻣﺮدهای‬ ‫ﻧﻘﺎﺷﯽ روی دﯾﻮار ﻣﯽاﻧﺪازم؛‬ ‫ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ‬ ‫ِ‬ ‫ﮔﺬرﻫﺎی ﻓﺮاﻧﺴﻪ؛ ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ اﮐﺜﺮ ﺑﻮﻟﻮارﻫﺎی ﺑﺰرگ‬ ‫داﺷﺖ ﺷﺼﺖوﭘﻨﭻ ﺳﺎﻟﮕﯽاش را اﻧﮑﺎر ﻣﯽﮐﺮد‪.‬‬ ‫ﺑﻪ ﻣﺮدم‪ ،‬ﯾﮑﯽ از ﺧﺼﯿﺼﻪﻫﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ از‬ ‫ﻫﻨﺮﻣﻨﺪان اﺳﺖ و ﻣﺮدم ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ آنﭼﻪ ﺑﺮای‬ ‫ﻣﺸﻬﻮر ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﺳﻮﻣﯿﻦ دﻟﯿﻞ اﯾﻦ ﻣﻌﺮوﻓﯿﺖ‪،‬‬ ‫و ﻗﺼﻪﮔﻮی زﺑﺮدﺳﺖ ﻣﺎ‪ ،‬ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدد و‬ ‫داﺳﺘﺎنﺳﺮاﯾﯽاش را ﺳﺮﻣﯽﮔﯿﺮد‪.‬‬ ‫ﯾﮏ ﮐﺎﻓﻪی ﭘﺎرﯾﺴﯽ‪ .‬ﻧﺸﺴﺘﻦ و ﻧﮕﺎهﮐﺮدن‬ ‫ﮔﺬﺷﺘﻪ در اﯾﻦ ﮐﺎﻓﻪﻫﺎ ﺑﺎب ﺑﻮده و ﻣﺮدم ﺑﻪ‬ ‫وﯾﻮﯾﻦ ‪ Vivienne‬ﻣﯽروم؛ ﯾﮑﯽ از ﻣﺸﻬﻮرﺗﺮﯾﻦ‬ ‫ﺷﻬﺮ ﺑﻪ آن ﻣﻨﺘﻬﯽ ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬ﻣﺤﻞ آﻣﺪ و رﻓﺖ‬ ‫ﻓﺮوش دارﻧﺪ را ﺗﺒﻠﯿﻎ ﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ ﻋﺎدت ﻧﮑﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﯾﺎ‬ ‫اﮔﺮ ﭘﺎرﯾﺲ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ ﮐﺎﻓﻪﻫﺎ و ﮔﺎﻟﺮﯾﻬﺎﯾﺶ‬ ‫ﻓﺮوﺷﮕﺎﻫﻬﺎی زﻧﺠﯿﺮهای ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﮐﻪ در ﻗﺮن‬ ‫‪۵۱‬‬ ‫ﭘﺮﺳﻪزﻧﻬﺎﯾﯽ‬ ‫ﻣﺜﻞ ﺑﺎﻟﺰاک‪ ،‬اﻣﯿﻞ‬ ‫زوﻻ و ﺑﻮدﻟﺮ‪ ،‬در‬ ‫اﯾﻦ ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﻬﺎ‬ ‫ﭘﯿﺎدهروی‬ ‫ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ‬ ‫ﺑﻪ ﺳﺎﺣﻞ‬ ‫ﺷﺮﻗﯽ رود ﺳﻦ‬ ‫ِ‬ ‫ﺑﺮﺳﻨﺪ؛ ﺟﺎﯾﯽ‬ ‫ﮐﻪ ﭘﯿﺎدهروﻫﺎی‬ ‫ﭘﻬﻦ و ﮔﺸﺎدش‪،‬‬ ‫ﻣﮑﺎن ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ‬ ‫ﺑﺮای ﭘﺮﺳﻪزدن‬ ‫و ﺗﻤﺎﺷﺎی ﻣﺮدم‬ ‫ﺑﻮد‪.‬‬
‫ﻧﻮزدﻫﻢ‪ ،‬ﭘﺮ از ﻧﻮآوری ﺑﻮدﻧﺪ و ﺧﯿﻠﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ‬ ‫ﭼﯿﺰی ﻧﻤﯽﮔﺬرد ﮐﻪ ﺳﻮژهﻫﺎﯾﻤﺎن را ﭘﯿﺪا‬ ‫ﻣﯽآﻣﺪﻧﺪ‪ .‬در آﻧﻬﺎ ﺟﺸﻨﻬﺎ و دورﻫﻤﯿﻬﺎﯾﯽ ﺑﺮﮔﺰار‬ ‫ﮐﻪ زﯾﺮ ﮐﺎﭘﺸﻨﻬﺎﯾﺸﺎن ورم ﮐﺮده‪ ،‬دور ﻣﯿﺰی روزﻧﺎﻣﻪ‬ ‫از ﻣﮑﺎﻧﯽ ﻓﻘﻂ ﺑﺮای ﺧﺮﯾﺪﮐﺮدن ﺑﻪ ﺷﻤﺎر‬ ‫ﻣﯽﺷﺪ ﺑﺮای دﯾﺪن و دﯾﺪه ﺷﺪن‪.‬‬ ‫در ﯾﮑﯽ از ﻗﺪﯾﻤﯽﺗﺮﯾﻦ اﯾﻦ ﻓﺮوﺷﮕﺎﻫﻬﺎ‪،‬‬ ‫ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ‪ :‬ﺳﻪ ﭘﯿﺮﻣﺮد ﺷﯿﮏﭘﻮش ﺑﺎ ﺷﮑﻤﻬﺎی ﺑﺰرﮔﯽ‬ ‫ﻣﯽﺧﻮاﻧﻨﺪ‪ .‬آﻧﻬﺎ ﮐﺎﻣﻞﺗﺮﯾﻦ ﺳﻮژهای ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ‬ ‫ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﯿﻢ؛ ﺗﻌﺎدﻟﯽ ﻇﺮﯾﻒ ﺑﯿﻦ ﻏﺮاﺑﺖ ﺑﺎ ﻣﺤﯿﻂ‬ ‫دوﺳﺖ دوران ﮐﻮدﮐﯽام را ﻣﻼﻗﺎت ﮐﺮدم؛ در‬ ‫و ﺣﻔﻆ ﻫﻮﯾﺖ‪ .‬ﺳﮓ ﭘﺎﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﺑﺮای ﺧﺮدهرﯾﺰﻫﺎی‬ ‫اﻣﯿﻞ زوﻻ ﺑﺮای ﻧﻮﺷﺘﻦ رﻣﺎن »ﺑﻬﺸﺖ ﺑﺎﻧﻮان«‬ ‫ﯾﮑﯽﺷﺎن ﺑﺎ روزﻧﺎﻣﻪ ﺑﻪ ﭘﻮزهی ﺳﮓ ﻣﯽزﻧﺪ ﺗﺎ ﺟﻠﻮی‬ ‫ﻟﻮﺑﻮنﻣﺎرﺷﻪ ‪ ،Le Bon Marché‬ﮐﻪ اﻟﻬﺎمﺑﺨﺶ‬ ‫ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬اﻣﺮوز ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ روز ﺑﺮای ﮔﺬراﻧﺪن‬ ‫وﻗﺖ و ﮔﺮدش اﺳﺖ‪ ،‬ﭼﻮن ﺣﺮاﺟﻬﺎ ﺷﺮوع ﺷﺪه‬ ‫و ﺗﻤﺎم ﭘﺎرﯾﺴﯿﻬﺎ‪ ،‬ﭘﻮﻟﺪار و ﺑﯽﭘﻮل‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﻐﺎزهﻫﺎ‬ ‫ﻣﯽآﯾﻨﺪ‪ .‬ﺟﯿﻤﺰ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ در ﻧﯿﻮﯾﻮرک و ﻟﻨﺪن‪،‬‬ ‫ﺑﺮﭼﺴﺐ ﻗﯿﻤﺖ ﻣﻄﺮح اﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺎ اﯾﻦﺟﺎ ﺗﻔﺎوﺗﻬﺎ‬ ‫ً‬ ‫ﻣﺜﻼ دﺳﺖدوزی‬ ‫ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮار ﻣﯽﮔﯿﺮد‪.‬‬ ‫ﺷﯿﺮﯾﻨﯽ ﮐﺮواﺳﺎن زﯾﺮ ﭘﺎﻫﺎﯾﺸﺎن وول ﻣﯽﺧﻮرد‪.‬‬ ‫ﺷﻠﻮغﺑﺎزی و زﯾﺎدهرویاش را ﺑﮕﯿﺮد و ﺑﻌﺪ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪:‬‬ ‫»ﻣﯽﺧﻮام رﻣﺎﻧﻤﻮ ﺑﺨﻮﻧﻢ!« او ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺎﻓﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺪون‬ ‫اﯾﻦ ﮐﻪ ﺟﻠﺐ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﺪ‪ ،‬از ﺟﺎﯾﺶ ﺑﺮﻣﯽﺧﯿﺰد‪ ،‬ﭼﻨﺪ‬ ‫ﻗﺪﻣﯽ ﮐﻨﺎر ﺑﻮﻟﻮار راه ﻣﯽرود‪ ،‬ﺷﺎﻧﻪای ﺑﺎﻻ ﻣﯽاﻧﺪازد‬ ‫و ﺳﭙﺲ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدد و ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ ﮐﺎﻓﻪاش ﻣﯽاﻧﺪازد‪.‬‬ ‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻣﺎ‪ ،‬ﻣﺮد ﺟﻮاﻧﯽ ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎی ﭘﯿﺶ از ﻣﻮﻋﺪ‬ ‫ﻇﺮﯾﻔﯽ روی ﯾﮏ ﮐﯿﻒ‪ ،‬ﻃﺮح ﯾﮏ ﺷﺎل و‬ ‫ﺳﻔﯿﺪ ﺷﺪه و ﻋﯿﻨﮑﯽ ﮐﺎﺋﻮﭼﻮﯾﯽ روی ﺻﻨﺪﻟﯽاش ﻟﻢ‬ ‫از ﻋﻨﺎﺻﺮی ﮐﻪ زﺑﺎن ﺗﺠﺴﻤﯽ ﻣﺘﻔﺎوت و‬ ‫ﺑﺮﻣﯽدارد ﮐﻪ ﺑﺎ اﺣﺘﯿﺎط ﻋﮑﺴﯽ ﺑﯿﻨﺪازد‪ ،‬ﺟﯿﻤﺰ آﻫﺴﺘﻪ‬ ‫ﭼﯿﺰﻫﺎﯾﯽ از اﯾﻦ دﺳﺖ؛ در واﻗﻊ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪای‬ ‫ﭘﯿﭽﯿﺪهﺗﺮی ﺑﺎ ﺑﻘﯿﻪ دارﻧﺪ‪.‬‬ ‫داده و ﻣﺜﻞ ﻣﺎ اﺳﺘﺮاق ﺳﻤﻊ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﺗﻠﻔﻨﺶ را‬ ‫ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪» :‬ﺣﺎﻻ ﻣﻌﻠﻮم ﺷﺪ ﮐﻪ ﯾﻪ ﭘﺮﺳﻪزن واﻗﻌﯿﻪ!«‬ ‫در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ از ﭘﻠﻪﺑﺮﻗﯽ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻣﯽآﯾﯿﻢ‬ ‫و ﺑﺎ ﻫﻢ ﯾﻮاﺷﮑﯽ ﻣﯽﺧﻨﺪﯾﻢ‪ .‬اﻣﺎ زود ﺟﺪی ﻣﯽﺷﻮد‬ ‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﻪ ﭼﻨﺪ ﺗﯿﭗ ﻓﺮاﻧﺴﻮی اﺷﺎره ﻣﯽﮐﻨﺪ‪:‬‬ ‫ﻣﺮدی ﮐﻪ ﻣﺸﺨﺼﺎت ﺷﯿﮏﭘﻮﺷﺎن و ُﻣﺪروزﻫﺎی‬ ‫ﻣﺮﺳﻮم‪ .‬واﺳﻪ ﻣﺎ ﭘﺎرﯾﺴﯿﺎ ﺗﻤﺎﺷﺎ ﮐﺮدن ﻣﺮدم راﻫﯿﻪ ﮐﻪ‬ ‫و ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺨﺶ زﻧﺎﻧﻪی ﻓﺮوﺷﮕﺎه ﻣﯽروﯾﻢ‪،‬‬ ‫ﻣﻨﻄﻘﻪی ﻟﻮﻣﺎره ‪ Le Marais‬را دارد‪ ،‬ﺑﺎ رﯾﺶ‬ ‫ﺑﻠﻨﺪ‪ ،‬ﺗﯽﺷﺮت ﻣﻠﻮاﻧﯽ و ﺷﺎلﮔﺮدن ﻓﯿﺮوزهای‪ ،‬و‬ ‫ﺑﺎزرﮔﺎﻧﯽ ﻧﯿﻤﻪﻃﺎس ﮐﻪ ﻫﻤﺮاه ﻣﺎدرش ﺑﻪ دﻧﺒﺎل‬ ‫و ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪» :‬اﯾﻦ ﯾﻪ ﻓﻠﺴﻔﻪس؛ ﯾﻪ ﮐﺎر ﻣﻮرد ﻋﻼﻗﻪ و‬ ‫از ﺧﻮدﻣﻮن ﺑﯿﺎﯾﻢ ﺑﯿﺮون و ﯾﺎدﻣﻮن ﻧﺮه ﮐﻪ ﺑﻘﯿﻪ ﻫﻢ‬ ‫ﻫﺴﺘﻦ‪ «.‬ﻫﻤﯿﻦﻃﻮر ﮐﻪ ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﺘﻮﺟﻪ‬ ‫زﻧﯽ ﮐﻪ در ﻟﻮﺑﻮنﻣﺎرﺷﻪ دﯾﺪﯾﻢ ﻣﯽﺷﻮﯾﻢ‪ .‬ﻟﺒﺎﺳﺶ‬ ‫ﻟﻨﮕﻪی ﻫﻤﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ دﯾﺮوز ﭘﻮﺷﯿﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ اﺿﺎﻓﻪی‬ ‫ﯾﮏ دﺳﺖ ﮐﺖﺷﻠﻮار ﻣﯽﮔﺮدد‪ .‬او ﺑﺎ ﺷﮑﻮه و ﻧﺎﻟﻪ‬ ‫ﯾﮏ دﺳﺘﺒﻨﺪ ﻧﻘﺮه‪ .‬او ﻟﺤﻈﻪای ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻧﮕﺎه ﺟﯿﻤﺰ‬ ‫ﺳﻦﻟﻮرن ﺧﻮب ﻧﯿﺴﺖ!« و ﻣﺎدرش ﺑﺎ ﺳﺮزﻧﺶ‬ ‫ﻫﻤﺎنﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﭘﺮﺳﻪزدﻧﻬﺎﯾﻢ در ﺧﯿﺎﺑﺎﻧﻬﺎی‬ ‫ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪» :‬وﻟﯽ ﻣﺎﻣﺎن‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﻪ اﻧﺪازهی ﻣﺎرک‬ ‫ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪» :‬ﻫﻤﯿﻨﻮ ﺑﮕﯿﺮ!«‬ ‫و ﺑﻌﺪ ﺟﯿﻤﺰ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ دﯾﮕﺮ را ﻧﺸﺎن‬ ‫ﻣﯽدﻫﺪ؛ زن ﮐﻮﺗﺎهﻗﺪی ﺑﺎ ﻣﻮﻫﺎی ﻫﺎیﻻﯾﺖ‬ ‫ﺷﺪه‪ ،‬و آراﯾﺶ ﭼﺮب و ﻣﺮﻃﻮب ﮐﻪ ﭼﯿﻦ و‬ ‫ﭘﺎرﯾﺴﯽ‬ ‫ﭼﺮوﮐﻬﺎ را ﺑﭙﻮﺷﺎﻧﺪ‪ .‬اﻧﮕﺎر آﺧﺮﯾﻦ زن‬ ‫ِ‬ ‫ﺑﺎﻗﯿﻤﺎﻧﺪه از دوران ﻗﺪﯾﻢ اﺳﺖ‪ .‬ﮐﯿﻒ ﻣﺎرک‬ ‫ﻫﺮﻣﺲ و ﺷﻠﻮار ﮐﻤﺮﺑﻠﻨﺪش ﻧﺸﺎن ﻣﯽدﻫﺪ ﮐﻪ‬ ‫ﻧﺸﯿﻦ ﮐﻨﺎ ِر ﺑﺮج اﯾﻔﻞ‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ‬ ‫اﻫﻞ ﻣﺤﻠﻪی اﻋﯿﺎن‬ ‫ِ‬ ‫ﻣﻨﻄﻘﻪی ﻫﻔﺖ اﺳﺖ و ﺑﺎ ﺛﺮوت ﻣﻮروﺛﯽ و ﺗﻤﺎم‬ ‫ﻧﺸﺪﻧﯽاش زﻧﺪﮔﯽ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬زن در ﻣﻐﺎزهﻫﺎ‬ ‫ﭘﺮﺳﻪ ﻣﯽزﻧﺪ‪ ،‬ﺷﺎل و ﺑﻠﻮز و ﮐﻔﺶ ﺑﺮﻣﯽدارد و‬ ‫ﻣﯽﺷﻮد و ﻟﺒﺨﻨﺪی ﻣﯽزﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﭘﺎرﯾﺲ اداﻣﻪ ﻣﯽدﻫﻢ‪ ،‬اﺷﻌﺎر ﺑﻮدﻟﺮ اﺣﺎﻃﻪام ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﯾﮑﯽ از ﻣﻌﺮوفﺗﺮﯾﻨﺸﺎن درﺑﺎرهی ارﺗﺒﺎﻃﯽ آﻧﯽ ﺑﯿﻦ ﻣﺮد‬ ‫و زﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﯿﻦ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻣﻮاﺟﻪ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ و‬ ‫ﻧﺎﮔﻬﺎن ﻫﻤﺪﯾﮕﺮ را ﮔﻢ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪:‬‬ ‫»ﻧﻤﯽداﻧﻢ ﮐﺠﺎ رﻓﺘﯽ و ﺗﻮ ﻧﻤﯽداﻧﯽ ﻣﻦ ﺑﻪ ﮐﺠﺎ‬ ‫ﻣﯽ روم‬ ‫آه ای ﺗﻮﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺴﺘﻢ دوﺳﺘﺖ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻢ‬ ‫آه ای ﺗﻮﯾﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ را ﻣﯽداﻧﺴﺘﯽ!«‬ ‫ﻧﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ وارد دﻧﯿﺎی رﻣﺎﻧﻬﺎ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬اﻧﮕﺎر وارد‬ ‫ً‬ ‫اﺻﻼ‬ ‫دﻧﯿﺎﯾﯽ ﺗﮑﻪﺗﮑﻪ ﺷﺪهام؛ دﻧﯿﺎﯾﯽ از ﺷﺨﺼﯿﺘﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬ ‫ﻧﻤﯽداﻧﻢ ﮐﺪاﻣﺸﺎن در ﺣﺎل ﺷﮑﻞﮔﺮﻓﺘﻨﻨﺪ اﺳﺖ و ﮐﺪام‬ ‫دوﺑﺎره ﺳﺮ ﺟﺎﯾﺶ ﻣﯽﮔﺬارد‪ .‬اﻧﮕﺎر دﻧﺒﺎل ﭼﯿﺰی‬ ‫در ﺣﺎل ﭘﺎﯾﺎن ﯾﺎﻓﺘﻦ‪.‬‬ ‫ﺟﯿﻤﺰ ﺑﺎ ﺧﻨﺪه ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪» :‬در ﭘﺎرﯾﺲ ﺣﺘﺎ ﺗﻔﺮﯾﺢ‬ ‫ﻣﯽروم‪ .‬ﻣﺠﺴﻤﻪی اﺑﻮاﻟﻬﻮل ﭘﺸﺖ ﺷﯿﺸﻪ رﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪،‬‬ ‫ﻣﯽﮔﺮدد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻟﺒﺎﺳﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﭘﻮﺷﯿﺪه ﺑﯿﺎﯾﺪ‪.‬‬ ‫و ﻓﺮاﻏﺖ ﻫﻢ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻨﺮﻣﻨﺪاﻧﻪ ﺑﺎﺷﺪ!«‬ ‫در آﺧﺮﯾﻦ روز ﺳﻔﺮم‪ ،‬ﺑﻪ ﻗﺒﺮﺳﺘﺎن ﭘﺮﻻﺷﺰ‬ ‫ﭼﻮن ﺑﺴﯿﺎری از ﻋﻼﻗﻤﻨﺪاﻧﺶ‪ ،‬ﺑﺎ ﺑﻮﺳﻪزدن ﺑﺎﻋﺚ‬ ‫روز ﺑﻌﺪ ﻣﺮا ﺑﻪ ﮐﺎﻓﻪ دوﻓﻠﻮر در ﺑﻠﻮار‬ ‫ﺧﺮاﺑﯽ و زوال ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺷﺪهاﻧﺪ‪ .‬آنﺟﺎ زﻧﯽ ﺳﺮاﭘﺎ‬ ‫و ﺧﺎﻃﺮهاﻧﮕﯿﺰ‪ ،‬ﺑﺮای ﮐﺎﻓﻪﺑﺎزﻫﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ اﺳﺖ‪،‬‬ ‫ﻧﮕﺎه ﻣﯽﮐﻨﺪ و اﺗﻮد ﻣﯽزﻧﺪ‪ .‬ﻋﯿﻨﮏ ﺳﯿﺎه ﺑﻪ ﭼﺸﻢ دارد‬ ‫ﺳﻦژرﻣﻦ ﻣﯽﺑﺮد‪ ،‬ﮐﻪ ﻫﻨﻮز ﻣﺤﻠﯽ اﻟﻬﺎمﺑﺨﺶ‬ ‫و ﻗﺪﻣﺘﺶ ﺑﻪ اواﯾﻞ ﻗﺮن ﺑﯿﺴﺘﻢ ﺑﺮﻣﯽﮔﺮدد‪.‬‬ ‫ﺳﯿﺎهﭘﻮش را زﯾﺮ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪام‪ :‬ﻧﺸﺴﺘﻪ و ﺑﻪ ﻣﺠﺴﻤﻪ‬ ‫و ُرژ ﻣﺴﯽرﻧﮓ زده‪ .‬ﺑﻌﺪ از رﻓﺘﻦ ﻫﺮﮔﺮوﻫﯽ از ﮐﻨﺎر‬ ‫ورودی اﯾﻦ ﮐﺎﻓﻪ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻣﻌﻤﺎری دوران‬ ‫ﻣﺠﺴﻤﻪ‪ ،‬ﻧﻔﺴﯽ از ﺳﺮ آﺳﻮدﮔﯽ ﻣﯽﮐﺸﺪ‪ .‬وﻗﺘﯽ از ﺟﺎ‬ ‫روﺷﻨﻔﮑﺮاﻧﯽ ﭼﻮن ﺳﯿﻤﻮن دوﺑﻮوار و آﻟﺒﺮ‬ ‫ﮐﺸﺪار اﺳﺖ( ﭼﻪ ﻟﺒﺎس ﻗﺸﻨﮕﯽ!« و ﺑﻌﺪ ﺑﻪ ﻗﺒﺮ اﺷﺎره‬ ‫آرتدﮐﻮ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه و زﻣﺎﻧﯽ ﺧﻮﺷﺎﻣﺪﮔﻮی‬ ‫ﮐﺎﻣﻮ ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬اﻣﺮوز ﻫﻢ ﺑﺎ وﺟﻮد ﻫﺠﻮم‬ ‫دﯾﺪﻧﯽ‬ ‫ﮔﺮدﺷﮕﺮان‪ ،‬ﻫﻨﻮز ﯾﮑﯽ از ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺟﺎﻫﺎی‬ ‫ِ‬ ‫ﭘﺎرﯾﺲ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫‪۵۲‬‬ ‫ﺑﻠﻨﺪ ﻣﯽﺷﻮم‪ ،‬ﺟﻠﻮﯾﻢ را ﻣﯽﮔﯿﺮد‪» :‬ﻣﺎدام! )اﻧﮕﻠﯿﺴﯽاش‬ ‫ﻣﯽﮐﻨﺪ و ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪» :‬ﻣﻄﻤﺌﻨﻢ او ﻫﻢ دوﺳﺖ داﺷﺖ‪ ،‬اﮔﺮ‬ ‫زﻧﺪه ﺑﻮد‪ «.‬ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺑﻪ اﺗﻮدﻫﺎ ﻣﯽاﻧﺪازم؛ ﮐﻨﺎر ﺳﻨﮓ ﻗﺒﺮ‬ ‫اﺳﮑﺎر واﯾﻠﺪ‪ ،‬ﭼﻬﺮهی ﻣﻦ ﮐﺸﯿﺪه ﺷﺪه‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪۵۳‬‬
‫‪۵۴‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫دﻟﺒﺴﺘﻪی اﯾﺮان ﺑﻮد و ﺟﺰ ﺑﻪ اﻋﺘﻼی آن‬ ‫ﻧﻤﯽاﻧﺪﯾﺸﯿﺪ‪ .‬ﻫﺮﮔﺎه ﻧﺎﻣﯽ از اﯾﺮان ﺑﺮده‬ ‫ﻣﯽﺷﺪ‪ ،‬اﺷﮑﻬﺎﯾﺶ ﺳﺮازﯾﺮ ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﻗﺮآن‪ ،‬ﮐﺘﺎب‬ ‫و ﻣﻮﺳﯿﻘﯽ را ﺑﯽﻧﻬﺎﯾﺖ دوﺳﺖ ﻣﯽداﺷﺖ و ﻫﯿﭻ‬ ‫ﻓﺮﺻﺘﯽ را ﺑﺮای ﮐﺴﺐ ﻋﻠﻢ از دﺳﺖ ﻧﻤﯽداد‪.‬‬ ‫داﻧﺸﯽﻣﺮد ﺑﺰرگ اﯾﺮان‪ ،‬ﻫﻤﻪی ﻋﻤﺮ ﺧﻮد‬ ‫‪۵۵‬‬ ‫را ﻣﺼﺮوف ﻓﺮﻫﻨﮓ و اﺟﺘﻤﺎع ﮐﺸﻮرش ﮐﺮد‪ .‬از‬ ‫ﻫﯿﭻ ﮐﻮﺷﺸﯽ ﺑﺮای ﺗﺮوﯾﺞ زﺑﺎن و ادﺑﯿﺎت ﻓﺎرﺳﯽ‬ ‫ّ‬ ‫ﻓﺮوﮔﺬار ﻧﮑﺮد و ﻫﻤﻪی ّ‬ ‫وﻏﻢ ﺧﻮد را در راه‬ ‫ﻫﻢ‬ ‫ﮐﺴﺐ ﻋﻠﻢ و ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮔﺬاﺷﺖ و در اﯾﻦ راه‪،‬‬ ‫ﺑﺴﯿﺎر ﺳﺨﺘﮕﯿﺮ ﺑﻮد و ﺑﺴﯿﺎر ﺳﺨﺘﯽ ﮐﺸﯿﺪ‪.‬‬ ‫ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺧﻮدش در ﺟﺎﯾﯽ ﮔﻔﺘﻪ اﺳﺖ‪» :‬آدﻣﯽ‬ ‫ﭼﺸﻢ را ﺑﺮای ﺧﻮاﻧﺪن ﻣﯽﺧﻮاﻫﺪ و ﺑﺴﯿﺎری از‬ ‫اﺷﯿﺎ و اﻣﻮر دﯾﮕﺮ‪ ،‬آن اﻧﺪازه اﻫﻤﯿﺖ ﻧﺪارﻧﺪ ﮐﻪ‬ ‫ﭼﺸﻢ را ﺑﺮای آﻧﻬﺎ ﻧﮕﻪ دارد‪«.‬‬ ‫اﺳﺘﺎد ژرفاﻧﺪﯾﺶ ﮐﺸﻮرﻣﺎن را اﻟﺒﺘﻪ‬ ‫ﻫﺮﮐﻪ در ﻣﺪتزﻣﺎن ﮐﻮﺗﺎﻫﯽ ﻫﻢ دﯾﺪه ﺑﺎﺷﺪ‪،‬‬ ‫ﭘﯽ ﺑﻪ ﻓﻀﯿﻠﺖ‪ ،‬اﻧﺴﺎﻧﯿﺖ‪ ،‬ﺑﺰرگﻣﻨﺸﯽ و ﻓﺮوﺗﻨﯽ‬ ‫ﮐﻢﻧﻈﯿﺮ او ﺑﺮده اﺳﺖ‪ .‬رواداری‪ ،‬ﻣﺪارا‪ ،‬ﮐﻮﺷﺶ‬ ‫ﻓﺮاوان ﺑﺮای ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ و ﺗﻮﺳﻌﻪی ﻣﯿﻬﻦ و‬ ‫ﺗﺴﻠﻂ ﻓﻮقاﻟﻌﺎدهاش ﺑﺮ ﺑﺴﯿﺎری از اﻣﻮر‬ ‫ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ‪ ،‬ادﺑﯽ و ﺳﯿﺎﺳﯽ از او ﭼﻬﺮﻩای ﺳﺎﺧﺘﻪ‬ ‫ﺑﻮد ﮐﻪ در ﻫﺮ ﻣﺴﯿﺮ و ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﺗﺎزهای ﮐﻪ ﮔﺎم‬ ‫ﻣﯽﻧﻬﺎد‪ ،‬ﺗﺤﻮﻻت و ﻧﻮآورﯾﻬﺎی ﻋﻤﯿﻘﯽ ﺑﺮ ﺟﺎ‬ ‫ﻣﯽﮔﺬاﺷﺖ‪ .‬ﮐﺘﺎﺑﯽ اﮔﺮ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﯾﺎ ﺗﺄﻟﯿﻒ ﻣﯽﮐﺮد‪،‬‬ ‫ﺑﯿﺶ از ﻫﺮﭼﯿﺰ‪ ،‬ﺑﻪدﻧﺒﺎل ﺣﺮﻓﯽ ﺗﺎزه ﺑﺮای ﮔﻔﺘﻦ‬ ‫ﺑﻮد و اﮔﺮ ﺣﺘﺎ ذرهای اﺣﺴﺎس ﻣﯽﮐﺮد ﮐﻪ آن‬ ‫اﺛﺮ ﺳﺨﻦ ﺟﺪﯾﺪی ﻧﺪارد و راﻫﮕﺸﺎ ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬ﺑﻪ‬ ‫ﺳﺮاﻏﺶ ﻧﻤﯽرﻓﺖ‪.‬‬ ‫اﺳﺘﺎد اﻟﺒﺘﻪ ﺗﻨﻬﺎ در ﺣﻮزهی ادﺑﯿﺎت‬ ‫ﯾﺪ ﻃﻮﻻ ﻧﺪاﺷﺖ؛ او در زﻣﯿﻨﻪﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ‬ ‫ﻫﻤﭽﻮن ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎﺳﯽ‪ ،‬ﺣﻘﻮق‪ ،‬ﺗﺎرﯾﺦ ادب‬ ‫ﭘﺎرﺳﯽ‪ ،‬ﻓﻠﺴﻔﻪ و‪ ...‬ﺣﺮﻓﻬﺎ ﺑﺮای ﮔﻔﺘﻦ داﺷﺖ‪.‬‬ ‫ﻧﻪ ﺑﺮای ﻧﺎم ﻣﯽﻧﻮﺷﺖ و ﻧﻪ در ﺟﺴﺘﻦ ﻧﺎن‬ ‫ﺑﻮد؛ در ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻣﺴﺎﺋﻞ و رﻓﺘﺎرﻫﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ‬ ‫و ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ دﻏﺪﻏﻪای ﺟﺪی داﺷﺖ و‬ ‫ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ دﺳﺖ ﺑﻪ ﯾﮏ رﺷﺘﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت‬ ‫]��د����[ ]���ما������ر����[‬ ‫و ﺗﺄﻟﯿﻔﺎت زد‪ ،‬ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﺪ »راﻫﮑﺎرﻫﺎی ﺗﺎزهای«‬ ‫ﺑﯿﺎﺑﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪی ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت و ﻣﻘﺎﻻﺗﺶ ﻫﺪفدار‬ ‫ﺑﻮد و ﻣﺨﺎﻃﺒﺶ را ﻣﯽﺷﻨﺎﺧﺖ و ﻋﻤﯿﻘﺎً ﻣﻌﺘﻘﺪ‬ ‫ﺑﻮد ﺑﺎﯾﺪ از رﻫﮕﺬر اﻧﺘﺸﺎر ﺗﺄﻟﯿﻔﺎﺗﺶ ﻃﺮﺣﯽ ﻧﻮ‬ ‫دراﻓﺘﺪ و ﮔﺸﺎﯾﺸﻬﺎﯾﯽ اﯾﺠﺎد ﺷﻮد‪.‬‬ ‫ﺑﺎری‪ ،‬اﺳﺘﺎد ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ را اﮔﺮﭼﻪ‬ ‫ﺑﺴﯿﺎری‬ ‫ﺑﻪﻋﻨﻮان‬ ‫دوﻟﺘﻤﺮدی‬ ‫ﻣﺠﺮب‬ ‫و‬ ‫ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪاری ﺣﺎذق ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻨﺪ‪ ،‬اﻣﺎ از ﺷﻤﺎر‬ ‫ﺧﺮدﻣﻨﺪان و ﻓﺮﻫﯿﺨﺘﮕﺎن اﯾﻦ ﻣﺮز و ﺑﻮم ﺑﻮد ﮐﻪ‬ ‫آﺛﺎر و رد ﭘﺎی ﭘﺮرﻧﮓ و ﻋﻤﯿﻘﺶ در ﺣﻮزهﻫﺎی‬ ‫ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ‪ ،‬ادﺑﯽ و ﻋﻠﻤﯽ اﻧﮑﺎرﻧﺎﺷﺪﻧﯽ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫او ﻋﻼرﻏﻢ اﯾﻦ ﮐﻪ دارای ِﺳ َﻤﺘﻬﺎی ﺣﺴﺎس و‬ ‫ﻣﺸﺎﻏﻠﯽ ﺳﻨﮕﯿﻦ ﻧﻈﯿﺮ وزﯾﺮ ﻓﺮﻫﻨﮓ دوﻟﺖ‬ ‫»ﻣﻬﺪی ﺑﺎزرﮔﺎن«‪ ،‬وزﯾﺮ ﻋﻠﻮم و دادﮔﺴﺘﺮی‬ ‫دوﻟﺖ »ﻣﯿﺮﺣﺴﯿﻦ ﻣﻮﺳﻮی«‪ ،‬ﻣﻌﺎون اول‬ ‫�������اری‬ ‫�� از ��‬ ‫���� �����‬
‫رﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮر‬ ‫در‬ ‫»اﮐﺒﺮ‬ ‫دوﻟﺖ‬ ‫ﻫﺎﺷﻤﯽ‬ ‫رﻓﺴﻨﺠﺎﻧﯽ« و ﭘﺲ از آن ﺑﺎ ﻫﻤﺎن ِﺳﻤﺖ در‬ ‫دوﻟﺖ اول »ﺳﯿﺪﻣﺤﻤﺪ ﺧﺎﺗﻤﯽ« ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﻫﯿﭻﮔﺎه‬ ‫اﻫﻤﯿﺖ ﮐﺎر ﻋﻠﻤﯽ و ﭘﮋوﻫﺸﻬﺎی ﮔﺴﺘﺮده را‬ ‫ﻧﺎدﯾﺪه ﻧﮕﺮﻓﺖ و ﻟﺤﻈﻪای دﺳﺖ از ﺗﻼش ﺑﺮای‬ ‫ﺗﺄﻟﯿﻒ و ﺗﺮﺟﻤﻪ و ﺟﻬﺪ ﻋﻠﻤﯽ ﺑﺮﻧﺪاﺷﺖ‪ .‬در‬ ‫ﻫﺮ ﺳﻤﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻣﯽﺷﺪ‪،‬‬ ‫ﻧﮕﺎه ﻋﻤﯿﻖ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽاش را ﺣﺎﮐﻢ ﻣﯽﮐﺮد و راه‬ ‫ﺗﻮﺳﻌﻪی اﯾﺮان را در ﺗﻮﺳﻌﻪی ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﻣﯽدﯾﺪ‪.‬‬ ‫دﮐﺘﺮ ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻫﻤﻮاره در ﭘﯽ‬ ‫ﮔﻤﺸﺪهای ﺑﻮد‪ .‬آﺛﺎر و ﺧﺪﻣﺎت ﺑﺴﯿﺎری از او ﺑﺮ‬ ‫ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪه اﺳﺖ اﻣﺎ در ﻫﻤﻪی ﻣﻘﺎﻃﻊ زﻧﺪﮔﯽاش‬ ‫ﺟﺰ ﺑﻪ اﻧﺴﺎن و ﻣﺴﺎﺋﻞ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﻧﻤﯽاﻧﺪﯾﺸﯿﺪ‬ ‫و آرزو داﺷﺖ اﻣﻨﯿﺖ و آراﻣﺶ و وﻓﺎق ﻣﻠﯽ در‬ ‫ﺳﺮزﻣﯿﻦ اﯾﺮان ﺣﺎﮐﻢ ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ در ﺳﺎل ‪ ۱۳۱۵‬و در ﯾﮑﯽ از‬ ‫ﻣﺤﻠﻪﻫﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺗﻬﺮان ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ و ﺑﺨﺶ‬ ‫ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ از روزﮔﺎر ﺧﻮد را ﻧﯿﺰ در ﻫﻤﺎن‬ ‫ﻣﺤﻠﻪ و اﻃﺮاف آن ﮔﺬراﻧﺪ‪ .‬ﭘﯿﺶ از آن ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻦ‬ ‫ﻣﺪرﺳﻪ ﺑﺮﺳﺪ‪ ،‬ﺧﻮاﻧﺪن و ﻧﻮﺷﺘﻦ را آﻣﻮﺧﺘﻪ‪،‬‬ ‫ﺧﻮاﻧﺪن ﻗﺮآن را ﺷﺮوع ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬و از اﺷﻌﺎر‬ ‫ﻣﺮﺣﻮم ﻣﺤﻤﺪﺑﺎﻗﺮ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺣﺒﯿﺒﯽ در ﺧﺎﻧﻪای ﮐﻪ ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ در آن رﺷﺪ ﯾﺎﻓﺖ‬ ‫ﺳﻌﺪی و ﺣﺎﻓﻆ و ﻣﻮﻻﻧﺎ و ﻓﺮدوﺳﯽ اﺑﯿﺎﺗﯽ را‬ ‫در ﺣﻔﻆ داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻣﺪرﺳﻪ ﮐﻪ رﻓﺖ‪ ،‬ﮐﻼس اول‬ ‫و دوم را در ﯾﮏ ﺳﺎل ﺧﻮاﻧﺪ و در ﺳﺎﻟﻬﺎی ﺑﻌﺪ‪،‬‬ ‫در ﮐﻨﺎر درس ﻣﺪرﺳﻪ‪ ،‬درﺳﻬﺎی دﯾﮕﺮ را ﮐﻪ در‬ ‫ﺣﻮزهﻫﺎی ﻋﻠﻤﯿﻪ ﻣﯽﺧﻮاﻧﻨﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﺼﻮص در‬ ‫ﺗﺎﺑﺴﺘﺎن ﻧﺰد ﭘﺪرش و ﯾﮑﯽ دو ﻧﻔﺮ از ﻣﺪرﺳﺎن‬ ‫ﺣﻮزهای ﻓﺮاﮔﺮﻓﺖ‪ .‬ﻫﻨﻮز ﻧﻮﺟﻮان ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺪرش‬ ‫ﺑﻪ او ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ اﻣﯿﺪوارم و ﺧﻮاﺳﺘﺎرم ﺗﺎ آنﺟﺎ‬ ‫ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﯽ درس ﺑﺨﻮاﻧﯽ‪ ،‬اﻣﺎ اﯾﻦ اﻣﺮ ﻧﺒﺎﯾﺪ‬ ‫ﻣﺎﻧﻊ ﺷﻮد ﮐﻪ ﺣﺮﻓﻪای ﻫﻢ ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮی ﺗﺎ در‬ ‫زﻧﺪﮔﯽ ﺧﻮد ﮐﺎری ﺑﻠﺪ‬ ‫ﺻﻮرت ﻧﯿﺎز ﺑﺮای ﮔﺬراﻧﺪن‬ ‫ِ‬ ‫ﺑﺎﺷﯽ‪«.‬‬ ‫ﺣﺒﯿﺒﯽ درﺑﺎرهی ﯾﺎدﮔﯿﺮی اﯾﻦ ﺣﺮﻓﻪ‬ ‫ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪» :‬ﻗﺮار ﺷﺪ ﮐﻪ ﺟﻮرابﺑﺎﻓﯽ ﯾﺎد ﺑﮕﯿﺮم‬ ‫و ﺗﺎﺑﺴﺘﺎﻧﻬﺎ ﺟﻮرابﺑﺎﻓﯽ ﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺗﺎ ﺑﻪ ﺧﺼﻮص‬ ‫از ﭼﻢوﺧﻢ ﯾﮏ ﮐﺎر ﻓﻨﯽ ــ در آن اﯾﺎم ــ ﺳﺮ‬ ‫درآورم‪ .‬ﭼﻮن ﻫﻢ ﻣﺎدر و ﻫﻢ ﭘﺪرم ﺟﻮرابﺑﺎﻓﯽ‬ ‫‪۵۶‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬ ‫ﻣﺮﺣﻮم ﻣﺤﻤﺪﺑﺎﻗﺮ اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺣﺒﯿﺒﯽ در ﮐﻨﺎر دوﺳﺘﺎن‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫ﻣﯽداﻧﺴﺘﻨﺪ‪ ،‬ﮐﺎر ﯾﺎدﮔﯿﺮیام آﺳﺎن ﺑﻮد؛ ﻣﺤﻞ ﮐﺎر ﻧﯿﺰ‬ ‫ﺣﺒﯿﺒﯽ اﻣﺎ ﻫﻢ ﺑﻪ ﮐﺎر اﻫﻤﯿﺖ ﻣﯽداد و ﻫﻢ ﺗﺤﺼﯿﻞ و‬ ‫ﺑﺎﻓﺘﻦ ﺟﻮراب و ﻣﺮﺗﺐﮐﺮدن آﻧﻬﺎ و ﺑﻪ ﺑﺎزار ﺑﺮدن و‪ ...‬ﯾﮏ‬ ‫ﻣﻘﺎﻃﻊ ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺗﺤﺼﯿﻠﯽ و ﻣﺪارج ﺑﺎﻻﺗﺮ ﺑﺮای او ﻫﯿﭻﮔﺎه‬ ‫ﺧﺎﻧﻪ ﺑﻮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺮای ﺗﻬﯿﻪی ﻧﺦ و رﻧﮓﮐﺮدن آن و ﺳﭙﺲ‬ ‫رﺷﺘﻪ ﮐﺎر ﺑﺎﯾﺪ اﻧﺠﺎم ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ و اﻃﻼﻋﺎت ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﯽآﻣﺪ‪ .‬ﻫﻤﻪی اﯾﻨﻬﺎ ﻣﻮﺟﺐ ﺷﺪ ﮐﻪ از‬ ‫ﮐﺴﺐ ﻋﻠﻢ ﺑﺮاﯾﺶ ﻣﻬﻢ ﺑﻮد‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ در‬ ‫ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﺸﺪ‪ .‬او ﺗﺤﺼﯿﻼت اﺑﺘﺪاﯾﯽ و ﻋﺎﻟﯿﻪ را در ﺗﻬﺮان‬ ‫ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن رﺳﺎﻧﯿﺪ و در رﺷﺘﻪی زﺑﺎن و ادﺑﯿﺎت ﻓﺎرﺳﯽ‬ ‫آﻏﺎز ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ ﺑﺎ ﻣﺤﯿﻂ ﮐﺎر و ﺑﺮﺧﯽ از اﻧﻮاع و رواﺑﻂ آﻧﻬﺎ‬ ‫و ﺣﻘﻮق ﻓﺎرغاﻟﺘﺤﺼﯿﻞ ﺷﺪ‪ .‬اﺳﺘﺎد »ﻣﻬﺪی ﻣﺤﻘﻖ«‬ ‫ﺳﺎﻟﻬﺎی ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﻫﻢ در دوران داﻧﺸﺠﻮﯾﯽ ــ از ﻟﺤﺎظ ﺣﻘﻮق‬ ‫ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﺪ‪:‬‬ ‫و ﺑﺮﺧﯽ از دﺷﻮارﯾﻬﺎﯾﺸﺎن آﺷﻨﺎ ﺷﻮم‪ .‬اﻃﻼﻋﯽ ﮐﻪ در‬ ‫ﮐﺎر و ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎﺳﯽ ــ و ﻫﻢ در ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎی‬ ‫اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﺮاﯾﻢ راﻫﮕﺸﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪«.‬‬ ‫ورود ﺣﺴﻦ ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﻣﺎ در‬ ‫ﻫﻤﺎن اﯾﺎم ﻧﻮﺟﻮاﻧﯽ ﺻﻮرت ﮔﺮﻓﺖ‪ .‬آذرﻣﺎه ﺳﺎل ‪۱۳۲۹‬‬ ‫را ﻣﯽﺗﻮان ﻧﻘﻄﻪی آﻏﺎز اﯾﻦ ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎ داﻧﺴﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﺳﺒﺐ‬ ‫ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه و ادﯾﺐ ﻣﺸﻬﻮر درﺑﺎرهی اﯾﻦ ﺧﺼﻠﺖ ﺧﺎﻧﺪان‬ ‫»در اﯾﺎم ﺗﺤﺼﯿﻞ در داﻧﺸﮕﺎه‪ ،‬روزی ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ‬ ‫ﻣﺮﺣﻮم ﭘﺪرم‪ ،‬ﭘﯿﺎده از ﺑﺎزارﭼﻪی ﻧﺎﯾﺐاﻟﺴﻠﻄﻨﻪ ﺑﻪ ﻣﻨﺰل‬ ‫ﻣﯽآﻣﺪﯾﻢ‪ .‬ﯾﮑﯽ از ﺑﺎزرﮔﺎﻧﺎن ﻓﺎﺿﻞ و ﮐﺘﺎبﺧﻮاﻧﺪه ﺑﻪ‬ ‫ﺳﻮی ﭘﺪرم ﻣﯽآﻣﺪ و ﺑﺎ ﻫﻢ درﺑﺎرهی ﺗﻔﺴﯿﺮ ﺑﺮﺧﯽ از‬ ‫آﯾﺎت ﻗﺮآن و ﺗﻮﺿﯿﺢ ﺑﺮﺧﯽ از اﺣﺎدﯾﺚ ﺑﻪ ﻣﺪت ﯾﮏ رﺑﻊ‬ ‫ﺷﺪ او ﻧﺰدﯾﮏ ﺑﻪ ﻧﯿﻢﻗﺮن ﺑﻪ ﻣﺮدم اﯾﺮان ﺧﺪﻣﺖ ﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻣﮑﺎﻟﻤﻪ و ﻣﻘﺎوﺿﻪ داﺷﺘﻨﺪ ــ ﮐﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪم آن ﺑﺎزرﮔﺎن‬ ‫ﺑﺮﺧﯽ دﺷﻮارﯾﻬﺎ و ﻧﯿﺰ ﻣﺤﯿﻂ ﮐﺎر آﺷﻨﺎ ﺷﻮد‪ .‬ﺧﺎﻧﻮادهی‬ ‫را در داﻧﺸﮑﺪهی ادﺑﯿﺎت ﻣﯽدﯾﺪم ــ و ﻧﺘﯿﺠﻪ آن ﮐﻪ‬ ‫ورود زودﻫﻨﮕﺎم او ﺑﻪ ﺑﺎزار ﮐﺎر ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﺎ‬ ‫»ﺣﺎج ﺑﺎﻗﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ« ﭘﺪر ﻫﻤﯿﻦ ﺟﻮاﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ او‬ ‫ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ در‬ ‫ﺳﺎل ‪ ۱۳۱۵‬و در ﯾﮑﯽ‬ ‫از ﻣﺤﻠﻪﻫﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ‬ ‫ﺗﻬﺮان ﻣﺘﻮﻟﺪ ﺷﺪ و‬ ‫ﺑﺨﺶ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻬﯽ‬ ‫از روزﮔﺎر ﺧﻮد را ﻧﯿﺰ‬ ‫در ﻫﻤﺎن ﻣﺤﻠﻪ و‬ ‫اﻃﺮاف آن ﮔﺬراﻧﺪ‬ ‫‪۵۷‬‬
‫اواﺳﻂ دﻫﻪی ‪۱۳۴۰‬‬ ‫ﺧﻮرﺷﯿﺪی‪ ،‬اوﺿﺎع‬ ‫ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺑﺮای‬ ‫ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻣﺴﺎﻋﺪ‬ ‫ﺑﻮد و او از ﻫﻤﻪی‬ ‫ﻇﺮﻓﯿﺘﻬﺎ ﺑﺮای‬ ‫ﯾﺎدﮔﯿﺮی و ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ‬ ‫ﻋﻠﻤﯽ اﺳﺘﻔﺎده‬ ‫ﻣﯽﮐﺮد‬ ‫»ﻋﻠﻢدوﺳﺘﯽ« و »داﻧﺶﻃﻠﺒﯽ« در ﺧﺎﻧﻮادهی‬ ‫دﮐﺘﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ »ﻣﻮروﺛﯽ« ﺑﻮده اﺳﺖ‪«.‬‬ ‫ﺣﺴﻦ‬ ‫ﺣﺒﯿﺒﯽ‬ ‫ِ‬ ‫ﺟﻮان‬ ‫ﮐﻪ‬ ‫ﺑﻌﺪ‬ ‫از‬ ‫ﭼﯿﻦ ﻓﻀﻞ‬ ‫ﻓﺎرغاﻟﺘﺤﺼﯿﻠﯽ در اﯾﺮان ﺧﻮﺷﻪ‬ ‫ِ‬ ‫و ﻣﻌﺮﻓﺖ ﺑﺴﯿﺎری از ﺑﺰرﮔﺎن ﺷﺪه ﺑﻮد‪،‬‬ ‫ﺳﻮدای ﮔﺴﺘﺮش داﻣﻨﻪی ﻋﻠﻢآﻣﻮزی را در ﺳﺮ‬ ‫ﻣﯽﭘﺮوراﻧﺪ و ﺗﺼﻤﯿﻤﺶ را ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ ﺑﺮای‬ ‫ُ‬ ‫»ﺳﻮرﺑﻦ«‬ ‫اداﻣﻪی ﺗﺤﺼﯿﻞ اﯾﺮان را ﺗﺮک ﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻣﻘﺼﺪ ﺑﺴﯿﺎری از دوﺳﺘﺪاران ﺣﻘﻮق و ﻋﻠﻮم‬ ‫اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺑﻮد و او ﻫﻢ ﮐﻮﺷﯿﺪ از ﻗﺎﻓﻠﻪ دور‬ ‫ﻧﻤﺎﻧﺪ‪ .‬ﻣﺪﺗﯽ ﺑﻌﺪ راﻫﯽ ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﺷﺪ و در‬ ‫رﺷﺘﻪی ﺣﻘﻮق و ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎﺳﯽ اداﻣﻪی‬ ‫ﺗﺤﺼﯿﻞ داد و در ﻫﺮ دو رﺷﺘﻪ ﺻﺎﺣﺐ درﺟﻪی‬ ‫دﮐﺘﺮی ﺷﺪ‪ .‬ﺣﻀﻮر او در ﻓﺮاﻧﺴﻪ دﺳﺘﺎوردﻫﺎی‬ ‫ﺑﺰرﮔﯽ ﺑﺮاﯾﺶ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه داﺷﺖ؛ ﺑﻌﺪ از آﺷﻨﺎﯾﯽ‬ ‫ﺟﺪی ﺑﺎ ادﺑﯿﺎت ﻓﺎرﺳﯽ و ﺑﺮﺧﯽ ﻋﻠﻮم ﺣﻮزوی‪،‬‬ ‫داﻧﺶ او ﺣﺎﻻ در ﮐﻨﺎر دروازهﻫﺎی ﻋﻠﻢ ﻣﺪرن‬ ‫ِ‬ ‫ﻏﺮب ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد و ﺗﻮاﻧﺴﺖ ﺑﻪ واﺳﻄﻪی‬ ‫آﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﺎ روش ﺗﺤﻘﯿﻖ در ﻋﻠﻮم اﻧﺴﺎﻧﯽ‪،‬‬ ‫ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ اﻧﺪﯾﺸﻤﻨﺪی ﺻﺎﺣﺐﻧﻈﺮ ﺷﻮد و ﺑﻪ‬ ‫ﻣﺪد اﻃﻼﻋﺎت ﻋﻤﯿﻘﺶ در ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺣﻘﻮﻗﯽ و‬ ‫ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎﺳﯽ‪ ،‬آﺛﺎر ارزﻧﺪه و ﺳﺘﺮﮔﯽ را ﺗﺮﺟﻤﻪ‬ ‫و ﺗﺄﻟﯿﻒ ﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﭼﻨﺎن ﮐﻪ اﺷﺎره ﺷﺪ‪ ،‬ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺗﻼش ﻣﯽﮐﺮد‬ ‫ﻫﺮ ﮐﺎری ﮐﻪ در ﺣﻮزهی ﮐﺴﺐ ﻋﻠﻢ و ﻣﻌﺮﻓﺖ‬ ‫اﻧﺠﺎم ﻣﯽدﻫﺪ‪ ،‬دﻗﯿﻖ‪ ،‬ﻫﺪفدار و روﺷﻤﻨﺪ‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬او از رﻫﮕﺬر ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻗﺎﻋﺪهﻣﻨﺪ‬ ‫ﺗﻮاﻧﺴﺖ آﺛﺎر ﻣﺎﻧﺪﮔﺎری ﺑﻪ ﯾﺎﮔﺎر ﺑﮕﺬارد‪ .‬در‬ ‫ﺳﺎل ‪ ۱۳۵۶‬ﮐﺘﺎب »اﻓﻀﻞاﻟﺠﻬﺎد« را ﺗﺮﺟﻤﻪ ﮐﺮد‬ ‫ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن روﺳﯿﻪ‪ ،‬در‬ ‫و ﺑﺮای ﻧﺸﺎندادن وﺿﻊ‬ ‫ِ‬ ‫ﺳﺎل ‪» ۱۳۵۷‬اﺳﻼم و ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎن در روﺳﯿﻪ« را‬ ‫ﺑﻪ ﻓﺎرﺳﯽ ﺑﺮﮔﺮداﻧﺪ و ﺑﻪ ﭼﺎپ رﺳﺎﻧﺪ‪» .‬ﻋﻬﺪﯾﻦ‪،‬‬ ‫ﻗﺮآن و ﻋﻠﻢ« اﺛﺮ ﻣﻮرﯾﺲ ﺑﻮﮐﺎی ﮐﻪ از ﺟﻤﻠﻪ آﺛﺎر‬ ‫او در زﻣﯿﻨﻪی ﻣﺴﺎﺋﻞ دﯾﻨﯽ اﺳﺖ‪ ،‬در ﻫﻤﯿﻦ‬ ‫ﺳﺎل ﺟﺎﻣﻪی ﻃﺒﻊ ﺑﻪ ﺗﻦ ﮐﺮد‪.‬‬ ‫در ﻓﺮاﻧﺴﻪ اﯾﻦ ﺑﺨﺖ را ﯾﺎﻓﺖ ﮐﻪ ﺑﺎ ﯾﮑﯽ‬ ‫از ﺑﺰرﮔﺎن ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎﺳﯽ ﻧﺸﺴﺖ و ﺑﺮﺧﺎﺳﺖ‬ ‫داﻧﺸﮑﺪهی ﺣﻘﻮق ﺑﺎ دﮐﺘﺮ اﺣﻤﺪ ﻣﺘﯿﻦ دﻓﺘﺮی‬ ‫‪۵۸‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬ ‫ﮐﻨﺪ و ﺑﺎ آﺛﺎر و اﻧﺪﯾﺸﻪﻫﺎﯾﺶ آﺷﻨﺎ ﺷﻮد؛ »ژرژ‬ ‫ﮔﻮروﯾﭻ« از ﺟﻤﻠﻪ اﻧﺪﯾﺸﻤﻨﺪان ﻓﺮاﻧﺴﻮی ﺑﻮد‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪۵۹‬‬ ‫ﻣﺪرﺳﺎن داﻧﺸﮑﺪهی ﺣﻘﻮق‬ ‫ﮐﻪ در ﺣﻮزهی ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎﺳﯽ داﻧﺶ‪ ،‬ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎﺳﯽ‬ ‫ﺣﻘﻮق و ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎﺳﯽ دﯾﻦ ﺻﺎﺣﺐﻧﻈﺮ ﺑﻮد و ﺑﺮﺧﯽ‬ ‫از ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﯾﺶ ﻧﻈﯿﺮ »اﺧﻼق ﻧﻈﺮی و ﻋﻠﻢ آداب«‪» ،‬در‬ ‫ﺟﺴﺖوﺟﻮی رﯾﺸﻪﻫﺎ«‪» ،‬ﺟﺒﺮﻫﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ« و »اﺧﺘﯿﺎر‬ ‫ﯾﺎ آزادی اﻧﺴﺎﻧﯽ« و‪ ...‬ﺗﻮﺳﻂ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺷﺪﻧﺪ‪.‬‬ ‫اواﺳﻂ دﻫﻪی ‪ ۱۳۴۰‬ﺧﻮرﺷﯿﺪی‪ ،‬اوﺿﺎع ﺗﺤﺼﯿﻞ‬ ‫ﺑﺮای ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻣﺴﺎﻋﺪ ﺑﻮد و او از ﻫﻤﻪی ﻇﺮﻓﯿﺘﻬﺎ ﺑﺮای‬ ‫ﯾﺎدﮔﯿﺮی و ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ ﻋﻠﻤﯽ اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽﮐﺮد‪» .‬ﻏﻼﻣﻌﺒﺎس‬ ‫ﺗﻮﺳﻠﯽ« اﺳﺘﺎد ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎﺳﯽ داﻧﺸﮕﺎه ﺗﻬﺮان در‬ ‫ﮔﻔﺖوﮔﻮ ﺑﺎ »ﻣﻬﺮﻧﺎﻣﻪ« ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﮑﺘﻪ اﺷﺎره ﻣﯽﮐﻨﺪ ﮐﻪ‬ ‫ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺗﻤﺎﯾﻞ ﭼﻨﺪاﻧﯽ ﺑﺮای ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ اﯾﺮان ﻧﺪاﺷﺖ‪:‬‬ ‫»ﻣﻌﻠﻮم ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪی ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻣﺎﻧﺪن در ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﺑﻮد‬ ‫و ﺧﻮدش ﻫﻢ اذﻋﺎن ﻣﯽداﺷﺖ ﮐﻪ دﯾﮕﺮ ﻧﻤﯽﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻪ‬ ‫اﯾﺮان ﺑﺮﮔﺮدد‪ .‬ﺑﻪ واﻗﻊ اﮔﺮ اﻧﻘﻼب رخ ﻧﻤﯽداد ﻣﻌﻠﻮم ﻧﺒﻮد‬ ‫ﮐﻪ او ﺑﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻪ اﯾﺮان ﺑﺮﮔﺮدد‪«.‬‬ ‫ﺗﻮﺳﻠﯽ در اداﻣﻪ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪» :‬ﺣﺒﯿﺒﯽ زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ‬ ‫در ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﺑﻮد ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺑﯿﺸﺘﺮی ﺑﻪ ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎﺳﯽ‬ ‫داﺷﺖ‪ ،‬ﭼﻮن از ﻣﺤﻞ »ﻣﺆﺳﺴﻪی ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت و ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت‬ ‫اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ« ﮐﻪ »]اﺣﺴﺎن[ ﻧﺮاﻗﯽ« و »دﮐﺘﺮ ]ﻏﻼﻣﺤﺴﯿﻦ[‬ ‫ﺻﺪﯾﻘﯽ« ﻣﺪﯾﺮ و رﺋﯿﺲ آن ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﺑﻮرس‬ ‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ .‬ﺣﺒﯿﺒﯽ در اﯾﻦ ﻣﺆﺳﺴﻪ رﺋﯿﺲ ﺑﺨﺶ اﺳﻨﺎد‬ ‫و ﻣﺪارک ﺑﻮد‪ .‬در آنﺟﺎ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺗﯽ از روزﻧﺎﻣﻪﻫﺎ در ﻣﻮرد‬ ‫ﻣﺴﺎﺋﻞ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ ﺗﺎ ﺑﺮ روی آﻧﻬﺎ ﮐﺎر‬ ‫ﺷﻮد‪«.‬‬ ‫ﭼﻨﺪ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ در ﻣﯿﺎن ﺳﺎﻟﻬﺎی ‪ ۴۹‬و ‪ ،۵۰‬ﺣﺒﯿﺒﯽ‬
‫‪#‬ﺣﺴﻦ اﺑﺮاﻫﯿﻢﺣﺒﯿﺒﯽ ‪#‬اﻣﺎم ﺧﻤﯿﻨﯽ ‪#‬اﻧﻘﻼب اﺳﻼﻣﯽ ‪#‬ﻋﻠﯽاﮐﺒﺮ‬ ‫ﻫﺎﺷﻤﯽ رﻓﺴﻨﺠﺎﻧﯽ ‪#‬ﻣﻌﺎون اول رﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮر ‪#‬ﭘﺮواز اﻧﻘﻼب ‪#‬ﻓﺮاﻧﺴﻪ‬ ‫‪#‬ﭘﺎرﯾﺲ ‪#‬ﺷﻔﯿﻘﻪ رﻫﯿﺪه ‪#‬آزاده ﺣﺒﯿﺒﯽ ‪#‬ﺑﻨﯿﺎد اﻣﯿﺮﮐﺒﯿﺮ ‪#‬ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن‬ ‫در ﻣﺤﻀﺮ اﻣﺎم ﺧﻤﯿﻨﯽ در ﺳﺎﻟﻬﺎی اﺑﺘﺪای ﭘﯿﺮوزی اﻧﻘﻼب‬ ‫‪۶۰‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬ ‫دوازدﻫﻢ ﺑﻬﻤﻦ ﻣﺎه ‪ ۱۳۵۷‬در ﻓﺮودﮔﺎه ﻣﻬﺮآﺑﺎد ﺑﺎ آﯾﺖﷲ ﻃﺎﻟﻘﺎﻧﯽ‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪۶۱‬‬ ‫ﭘﺎﻧﺰدﻫﻢ آذر ﻣﺎه ‪ ۱۳۵۸‬در ﭘﺎﯾﺎن ﻫﻤﮑﺎری ﺑﺎ دوﻟﺖ ﻣﻮﻗﺖ‬ ‫ﺑﺎ اوج ﮔﺮﻓﺘﻦ‬ ‫ﺣﻮادث اﻧﻘﻼب‪،‬‬ ‫ﺣﺒﯿﺒﯽ ﮐﻪ در‬ ‫ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﺑﻮد‬ ‫ﻋﺰﻣﺶ را ﺟﺰم‬ ‫ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﺎ ورود‬ ‫اﻣﺎم ﺧﻤﯿﻨﯽ ﺑﻪ‬ ‫ﭘﺎرﯾﺲ در ﮐﻨﺎر او‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ‬ ‫دﻫﻪی ﺷﺼﺖ در ﻣﺠﻠﺲ ﺷﻮرای اﺳﻼﻣﯽ‬ ‫ﺑﺎ »ﺷﻔﯿﻘﻪ رﻫﯿﺪه« آﺷﻨﺎ ﺷﺪ و در ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﺑﺎ او‬ ‫دﯾﺮ رﺳﯿﺪه ﺑﻮدم‪ ،‬ﻧﺎﮔﺰﯾﺮ‪ ،‬در اﻧﺘﻬﺎی ﺳﺎﻟﻦ اﯾﺴﺘﺎده ﮔﻮش‬ ‫روﺣﯿﻪی ﺳﯿﺎﺳﯽای ﮐﻪ داﺷﺖ‪ ،‬در ﮐﻨﺎر ﺗﺤﺼﯿﻞ‪،‬‬ ‫ﺑﺎ اوج ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺣﻮادث اﻧﻘﻼب‪ ،‬ﺣﺒﯿﺒﯽ ﮐﻪ در ﻓﺮاﻧﺴﻪ ﺑﻮد‬ ‫ازدواج ﮐﺮد‪ .‬او ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺻﺒﻐﻪی ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ و‬ ‫ﺑﺎ ﺳﯿﺎﺳﯿﻮن و ﻣﺒﺎرزان اﻧﻘﻼﺑﯽ ﻫﻢ ﺣﺸﺮ و ﻧﺸﺮ‬ ‫داﺷﺖ‪ .‬در ﺟﻠﺴﺎت ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺣﺎﺿﺮ ﻣﯽﺷﺪ و‬ ‫ﺿﻤﻦ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ‪ ،‬داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن ﻣﺒﺎرز را ﻫﺪاﯾﺖ‬ ‫ﺑﺎب آﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﻫﻤﺴﺮ آﯾﻨﺪهاش ﻫﻢ در‬ ‫ﻣﯽﮐﺮد‪ِ .‬‬ ‫ﯾﮑﯽ از ﻫﻤﯿﻦ ﺟﻠﺴﺎت ﮔﺸﻮده ﺷﺪ‪.‬‬ ‫رﻫﯿﺪه درﺑﺎرهی اﯾﻦ آﺷﻨﺎﯾﯽ ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪:‬‬ ‫»ﻣﻦ ﺑﺎ اﯾﺸﺎن در ﻓﺮاﻧﺴﻪ آﺷﻨﺎ ﺷﺪم‪ .‬زﻣﺎﻧﯽ‪،‬‬ ‫اﯾﺸﺎن ﺑﺮای ﮔﺮوﻫﻬﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﮐﻪ در‬ ‫ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺳﺎل ‪ ۴۹‬ﯾﺎ ‪ ۵۰‬ﺑﻮد‪«.‬‬ ‫ﻋﺰﻣﺶ را ﺟﺰم ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﺎ ورود اﻣﺎم ﺧﻤﯿﻨﯽ ﺑﻪ ﭘﺎرﯾﺲ در ﮐﻨﺎر او‬ ‫ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﻫﻤﺴﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ در اﯾﻦ ﺑﺎره ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪» :‬ﻣﺎ ﻧﻬﺼﺪ ﮐﯿﻠﻮﻣﺘﺮ‬ ‫از ﭘﺎرﯾﺲ ﻓﺎﺻﻠﻪ داﺷﺘﯿﻢ‪ .‬ﯾﮏ ﺷﺐ ﺗﺎ ﺻﺒﺢ‪ ،‬ﯾﺎ ﺻﺒﺢ ﺗﺎ ﺷﺐ‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ اﯾﻦ ﻣﺴﯿﺮ را ﺑﺎ ﻗﻄﺎر ﻣﯽرﻓﺘﯿﻢ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﯾﮏ آﭘﺎرﺗﻤﺎن‬ ‫ﮐﻮﭼﮏ در ﻣﻨﻄﻘﻪای ﻧﺰدﯾﮏ ﻧﻮﻓﻞﻟﻮﺷﺎﺗﻮ اﺟﺎره ﮐﺮدﯾﻢ و ﺑﺎ‬ ‫ﻣﺘﺮو و اﺗﻮﺑﻮس ﺧﻮد را ﺑﻪ آنﺟﺎ ﻣﯽرﺳﺎﻧﺪﯾﻢ‪ .‬ﺻﺒﺢ ﺗﺎ ﻏﺮوب‬ ‫در ﻧﻮﻓﻞﻟﻮﺷﺎﺗﻮ ﺑﻮدﯾﻢ و ﻏﺮوب ﺑﻪ آن آﭘﺎرﺗﻤﺎن ﺑﺮﻣﯽﮔﺸﺘﯿﻢ‪.‬‬ ‫ﻣﻦ ﻫﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﺑﯿﺖ اﻣﺎم در ارﺗﺒﺎط ﺑﻮدم؛ ﯾﻌﻨﯽ از وﻗﺘﯽ ﮐﻪ‬ ‫ﭘﺎرﯾﺲ ﺑﻮدﻧﺪ در ﺧﺎﻧﻪی اﯾﺮان‪ ،‬واﻗﻊ در ﺷﻬﺮک‬ ‫آﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺎ ﺧﺎﻧﻢ اﻣﺎم و ﻫﻤﯿﻦﻃﻮر ﺧﺎﻧﻢ ﺣﺎج اﺣﻤﺪ آﻗﺎ‪«.‬‬ ‫اﯾﻦ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯿﻬﺎ‪ ،‬ﻫﻤﻪی اﻗﺸﺎر ﺣﻀﻮر داﺷﺘﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﺳﺎﯾﺮ ﯾﺎران اﻣﺎم ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﺑﻪ ﺗﻬﺮان ﭘﺮواز ﮐﻨﻨﺪ‪ .‬ﭘﺮوازی‬ ‫داﻧﺸﮕﺎﻫﯽ ﭘﺎرﯾﺲ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬در‬ ‫ﺳﺮاﻧﺠﺎم روز دوازده ﺑﻬﻤﻦ ﻓﺮا رﺳﯿﺪ و ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه‬ ‫اوﻟﯿﻦﺑﺎر ﮐﻪ اﯾﺸﺎن را دﯾﺪم در ﺟﺮﯾﺎن ﯾﮏ‬ ‫ﮐﻪ ﻣﺨﺎﻃﺮات زﯾﺎدی داﺷﺖ و ﺣﺘﺎ ﻫﻤﻪی آﻧﻬﺎ ﮐﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد ﺳﻮار‬ ‫»ﻣﻮﻟﻮی‪ ،‬ﺷﺎﻋﺮ ﻣﺘﻌﻬﺪ ﻋﺼﺮ ﺧﻮد« ﺻﺤﺒﺖ‬ ‫اﻣﺎم ﻫﯿﭻ ﺧﺎﻧﻤﯽ ﺳﻮار ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ ﻧﺸﺪ و آﻧﻬﺎ ﻣﺪﺗﯽ ﺑﻌﺪ ﺑﻪ‬ ‫ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ دﮐﺘﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ‬ ‫ﻣﯽﮐﺮد و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ازدﺣﺎم ﺟﻤﻌﯿﺖ‪ ،‬ﻣﻦ ﮐﻪ‬ ‫ﻫﻮاﭘﯿﻤﺎ ﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬وﺻﯿﺖﻧﺎﻣﻪﺷﺎن را ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ دﺳﺘﻮر‬ ‫ﮐﺸﻮر ﺑﺎزﮔﺸﺘﻨﺪ‪.‬‬
‫ﺑﻌﺪ از ﭘﯿﺮوزی اﻧﻘﻼب‪ ،‬ﻓﺼﻞ‬ ‫اﺳﺎﺳﯽ ﺣﮑﻮﻣﺖ آﯾﻨﺪه اﺳﺖ‪ .‬اﮔﺮ ﻫﻤﯿﻦ‬ ‫اﻧﻘﻼب و زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ارﮐﺎن ﻣﻬﻢ ﻣﻤﻠﮑﺖ در‬ ‫دﮐﺘــﺮ ﺣﺒﯿﺒــﯽ در ﮐــﺎرﻧــﺎﻣﻪی‬ ‫ﺷﺪ‪ .‬او ﭘﯿﺶ از ﻋﺰﯾﻤﺖ از ﭘﺎرﯾﺲ ﺑﻪ‬ ‫ﺷﻮد و اﻣﺎم ﺑﻪ اﯾﺮان ﺑﺮﮔﺮدد‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﻗﺎﻧﻮن‬ ‫اﺳﺎﺳﯽاش زﯾﺮ ﺑﻐﻠﺶ ﺑﺎﺷﺪ‪ «.‬ﻫﻤﺎن‬ ‫ﺷﺐ دو ﻧﻔﺮی رﻓﺘﯿﻢ ﻧﺰد اﻣﺎم‪ .‬اﺗﻔﺎﻗﺎً‬ ‫ﻧﺪاﺷﺖ در ﮐﺎرﻫﺎی اﺟﺮاﯾﯽ وارد ﺷﻮد‪،‬‬ ‫اﯾــﺮانﺷﻨــﺎﺳــﯽ«‪ ،‬ﻋﻀــﻮ ﺣﻘﯿــﻘــﯽ‬ ‫اﯾﻦ اﺣﻮال‪ ،‬اﻣﺎم ﯾﮑﯽدوﺑﺎر در روزﻫﺎی‬ ‫»ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن زﺑﺎن و ادب ﻓﺎرﺳﯽ«‪ ،‬ﻋﻀﻮ‬ ‫ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ اﯾﺮان را ﮐﻪ ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ از‬ ‫ﻣﺎ ﺑﺎ آﻗﺎی دﮐﺘﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ در ﻣﻮرد ﭼﻨﺪ‬ ‫ﻫﺴﺖ ﺷﻤﺎ ﮐﺠﺎ ﻫﺴﺘﯽ؟« ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻪ‬ ‫اﺳﻼﻣﯽ‪ ،‬ﻋﻀﻮ ﮐﻤﯿﺴﯿﻮن ﻣﻠﯽ ﯾﻮﻧﺴﮑﻮ‬ ‫ﻗــﺎﻧــﻮن اﺳــﺎﺳــﯽ ﺑــﺮﺧــﯽ ﮐﺸﻮرﻫــﺎی‬ ‫ﺗﺎزهی زﻧﺪﮔﯽ ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻫﻢ آﻏﺎز‬ ‫ﺗﻬﺮان و زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻧﻔﺴﻬﺎی ﺣﮑﻮﻣﺖ‬ ‫ﺷﺎه ﺑﻪ ﺷﻤﺎره اﻓﺘﺎده ﺑﻮد‪ ،‬از ﺳﻮی اﻣﺎم‬ ‫ﺧﻤﯿﻨﯽ ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖ ﯾﺎﻓﺖ ﭘﯿﺶﻧﻮﯾﺲ‬ ‫ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ ﻣﺸﺮوﻃﻪ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ‬ ‫روﻧﺪ ﭘﯿﺶ ﺑﺮود و ﺷﺎه از اﯾﺮان ﺧﺎرج‬ ‫ﭘﺪرم آنﺟﺎ ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ اﻣﺎم ﮔﻔﺘﻢ ﮐﻪ‬ ‫ﻣﻄﻠﺐ ﺑﺤﺚ ﻣﯽﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬ﺑﻪ اﯾﻦ ﻧﺘﯿﺠﻪ‬ ‫ﺣﺎل ﺷﮑﻞﮔﯿﺮی ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﭼﻨﺪان ﻋﻼﻗﻪای‬ ‫ﯾﺎ ﺳﻤﺘﯽ ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﺑﮕﯿﺮد‪ .‬ﺑﺎ ﻫﻤﻪی‬ ‫اﻧﻘﻼب او را ﻣﯽﺑﯿﻨﺪ و ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪» :‬ﻣﻌﻠﻮم‬ ‫ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻋﻼرﻏﻢ‬ ‫درﺧﺸــﺎن ﺧــﻮد‪ ،‬رﯾــﺎﺳﺖ »ﺑﻨﯿــﺎد‬ ‫ﺷﻮرای ﻋﺎﻟﯽ اﻧﻘﻼب ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ‪ ،‬رﺋﯿﺲ‬ ‫ﻫﯿﺌﺖ اﻣﻨﺎی ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪی ﻣﺠﻠﺲ ﺷﻮرای‬ ‫و ﻋﻀﻮ ﻣﺠﻤﻊ ﺗﺸﺨﯿﺺ ﻣﺼﻠﺤﺖ‬ ‫رﺳﯿﺪﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ ﺷﻤﺎ در ﻣﯿﺎن ﺑﮕﺬارﯾﻢ؛ از‬ ‫ﻣﯿﻞ ﺑﺎﻃﻨﯽاش در ﻫﻤﺎن دوﻟﺖ ﻣﻮﻗﺖ‪،‬‬ ‫ﻧﻈﺎم را دارد‪ .‬ﺗﻌﺠﺒﯽ ﻧﺪارد ﻓﺮدی ﺑﺎ آن‬ ‫اﺳﺎﺳﯽ ﺟﺪﯾﺪ اﺳﺖ‪ .‬اﯾﺸﺎن ﺑﻪ آﻗﺎی‬ ‫ﺷﺪ و ﺑﺎ ﺑﺴﯿﺎری از دوﻟﺘﻬﺎی ﺑﻌﺪ از آن‬ ‫ﻣﺘﻌﺪدی ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﻮده ﺑﺎﺷﺪ و‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ ﺗﺎ ﻧﻈﺎم ﻧﻮﭘﺎی اﺳﻼﻣﯽ را از ﻫﻤﺎن‬ ‫ﺑﺎ اﺳﺘﻔﺎده از داﻧﺶ و اﻃﻼﻋﺎت ﺣﻘﻮﻗﯽ‬ ‫ﺳﯿﺎﺳﯽ‬ ‫زﻧﺪهﯾﺎد »ﺻﺎدق ﻃﺒﺎﻃﺒﺎﯾﯽ« در‬ ‫آزاد دارﯾﺪ‪ ،‬ﻣﻄﺎﻟﺒﯽ ﮐﻪ ﻓﮑﺮ ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ‬ ‫ﺣﺒﯿﺒﯽ در ﯾﮑﯽ از ﻗﻬﻮهﺧﺎﻧﻪﻫﺎی ﭘﺎرﯾﺲ‬ ‫)ﻃﺒﺎﻃﺒﺎﯾﯽ( ﻫﻢ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬اﮔﺮ اﺣﺘﯿﺎج ﺑﻪ‬ ‫دﯾﮕﺮ ﺑﻮد ﺗﺪوﯾﻦ ﮐﻨﺪ‪ .‬آن روزﻫﺎ اﯾﻦ‬ ‫ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ وﻇﯿﻔﻪای ﺑﻮد ﮐﻪ اﻧﻘﻼﺑﯿﻮن در‬ ‫ﻧﻮﻓﻞﻟﻮﺷﺎﺗﻮ ﺑﺮای ﺧﻮد ﺗﺮﺳﯿﻢ ﮐﺮده‬ ‫اﺑﺘﺪای ﮐﺎر ﺑﺎ ﻗﺎﻧﻮن ﺑﺴﺎزﻧﺪ‪.‬‬ ‫اﯾﻦ ﺑﺎره ﻧﻘﻞ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪» :‬روزی ﺑﺎ آﻗﺎی دﮐﺘﺮ‬ ‫ﻧﺸﺴﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ‪ .‬ﻣﻦ ﺑﻪ او ﮔﻔﺘﻢ »ﺷﯿﺨﻨﺎ!‬ ‫ﻣﺜﻞ اﯾﻦ ﮐﻪ رﻓﺘﻪرﻓﺘﻪ ﻗﻀﯿﻪ دارد ﺟﺪی‬ ‫ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬ﺑﻮی اﻟﺮﺣﻤﻦ ﺷﺎه ﺑﻠﻨﺪ اﺳﺖ‬ ‫ﺟﻤﻠﻪ ﻧﯿﺎز ﺑﻪ ﻃﺮﺣﯽ ﺑﺮای ﺗﺪوﯾﻦ ﻗﺎﻧﻮن‬ ‫ﺣﺒﯿﺒﯽ ﮔﻔﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﺷﻤﺎ ﯾﮏ ﻓﮑﺮی ﺑﮑﻨﯿﺪ و‬ ‫و ﻧﯿﺰ آﮔﺎﻫﯽای ﮐﻪ از ﻗﻮاﻧﯿﻦ ﮐﺸﻮرﻫﺎی‬ ‫ﻻزم اﺳﺖ ﺗﻨﻈﯿﻢ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬آﻗﺎی ﺳﻠﻄﺎﻧﯽ‬ ‫‪۶۲‬‬ ‫رﺳﺎﻧﻪﻫﺎی ﺟﻤﻌﯽ در ﻣﻮرد او اﺧﺒﺎر و‬ ‫و ﻧﺸﯿﺒﻬﺎی ﺑﺴﯿﺎری داﺷﺖ اﻣﺎ در‬ ‫اﺳﺎﺳﯽ ﺑﻪ ﺗﺼﻮﯾﺐ رﺳﯿﺪ‪.‬‬ ‫ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ اﻣﺎ ﺑﻌﺪ از ﭘﯿﺮوزی‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬ ‫در ﻣﯿــﺎن ﻫﻤــﻪی اﯾــﻦ اﻣــﻮر‬ ‫و ﺳﺎﻋﺘﻬﺎ ﺻﺤﺒﺖ ﮐﺮد‪ .‬از آن ﺟﻤﻠﻪ‬ ‫ِﺳﻤﺘﻬﺎﯾﯽ ﻣﻬﻢ و ﺣﺴﺎس داﺷﺘﻪ‪،‬‬ ‫ﺑﻮد و ﮔﺮه از ﮐﺎر ﻓﺮوﺑﺴﺘﻪی ﺧﻠﻖ‬ ‫ﺗﻐﯿﯿﺮاﺗﯽ در ﻣﺠﻠﺲ ﺧﺒﺮﮔﺎن ﻗﺎﻧﻮن‬ ‫ﻃﺮﻓﯽ ﺑﺒﻨﺪﻧﺪ‪.‬‬ ‫و ﻧﻮﺷﺘﻪاﻧﺪ و از آنﺟﺎ ﮐﻪ ﻫﻤﻮاره‬ ‫ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ ﺟﻤﻬﻮری اﺳﻼﻣﯽ‬ ‫ﺑﺸﻮد و ﺗﺪارﮐﺎﺗﯽ ﻓﺮاﻫﻢ ﮐﻨﯿﻢ ﮐﻪ ﯾﮏ‬ ‫اﻻن اﻣﺎم ﺑﺎﯾﺪ در ﻓﮑﺮش ﺑﺎﺷﺪ ﻗﺎﻧﻮن‬ ‫و دوﻟﺘﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ‬ ‫ﻫﻤﻪ ﺑﺨﻮاﻫﻨﺪ از اﻧﺪﯾﺸﻪﻫﺎ و ﺗﺠﺎرب او‬ ‫ﻣﺨﺘﻠﻒ اﻣﺎ‪ ،‬ﺑﺮﺧﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ در ﻣﻮرد‬ ‫ﺟﺰ ﺳﺮﺑﻠﻨﺪی اﯾﺮان ﻧﻤﯽاﻧﺪﯾﺸﯿﺪ و‬ ‫ﮐﻨﯿﺪ‪«.‬‬ ‫ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﺎ ﺗﺄﯾﯿﺪ اﻣﺎم ﺧﻤﯿﻨﯽ و ﺑﺎ اﻋﻤﺎل‬ ‫ﮔﻔﺖ »ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﭼﯿﺰی ﮐﻪ‬ ‫درﺑﺎب‬ ‫ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎی‬ ‫آرای ﻓﻘﻬﯽ داﺷﺘﯿﺪ‪ ،‬از اﯾﺸﺎن اﺳﺘﻔﺎده‬ ‫و ﺑﻪ زودی ﺑﺎﯾﺪ ﺣﻠﻮاﯾﺶ را ﺑﭙﺰﯾﻢ! ﺧﺐ‬ ‫ﻣﺮﺗﺒﻪ ﻏﺎﻓﻠﮕﯿﺮ ﻧﺸﻮﯾﻢ‪ «.‬آﻗﺎی ﺣﺒﯿﺒﯽ‬ ‫ﻫﻢ ﮐﻤﺎﮐﺎن ﻫﻤﮑﺎریاش را اداﻣﻪ داد‪.‬‬ ‫اﻃﻼﻋﺎت زﯾﺎدی ﻣﻨﺘﺸﺮ ﮐﺮدهاﻧﺪ‪ .‬در‬ ‫اﯾﺮان و ﻓﺮاﯾﻨﺪ ﺗﻬﯿﻪ و ﺗﺪوﯾﻦ آن‪ ،‬ﻓﺮاز‬ ‫ﺑﺮای ادارهی ﮐﺸﻮر ﺑﺎﯾﺪ ﯾﮏ ﺑﺤﺚ ﺟﺪی‬ ‫ﺑﻪ ﻋﻨﻮان وزﯾﺮ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻪ ﮐﺎر‬ ‫داﻧﺶ و ﻓﻀﺎﯾﻞ در ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻮﻗﻌﯿﺘﻬﺎی‬ ‫ﻫﻤﻪی اﯾﻦ ﻣﺸﺎﻏﻞ دوﻟﺘﯽ او ﺑﻪ ﭼﯿﺰی‬ ‫ﻫﺮﮐﺠﺎ ﻫﻢ ﮐﻪ ﭘﺎ ﮔﺬاﺷﺖ‪ ،‬ﺗﺤﻮلآﻓﺮﯾﻦ‬ ‫ﻫﺮﮐﺪاﻣﺸﺎن ﺑﺎﯾﺪ ﺻﻔﺤﻪﻫﺎ ﻧﻮﺷﺖ‬ ‫ﻣﯽﺗﻮان ﺑﻪ ﺗﺄﺳﯿﺲ ﺑﻨﯿﺎد اﯾﺮانﺷﻨﺎﺳﯽ‬ ‫اﺷﺎره ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻪ زﻋﻢ ﺑﺴﯿﺎری از‬ ‫ﺻﺎﺣﺐﻧﻈﺮان‪ ،‬ﯾﮑﯽ از ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﮐﺎرﻫﺎی‬ ‫ﮐﺎرﻧﺎﻣﻪی دﮐﺘﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻨﯿﺎدی‬ ‫ﮐﻪ ﻫﻤﻮاره ﺗﻼش ﮐﺮده ﺗﺎ ﺑﻪ ﺷﻨﺎﺳﺎﯾﯽ‬ ‫ﮔﺸﻮد‪ .‬در ﮐﻨﺎر اﯾﻨﻬﺎ‪ ،‬اﻟﺒﺘﻪ ﺧﺪﻣﺎت او را‬ ‫درﺳﺖ و ﻫﻤﻪﺟﺎﻧﺒﻪ از اﯾﺮان و آﮔﺎﻫﯽ‬ ‫ﺑﻪ ﺑﻠﻨﺪای ﻧﺎم اﯾﺮان ﺻﻮرت داد‪ ،‬ﻫﯿﭻﮔﺎه‬ ‫دﯾﺮﭘﺎﯾﺶ در ﺑﺮﭘﺎﯾﯽ ﺗﻤﺪن ﺟﻬﺎﻧﯽ‬ ‫ﺑﻪ ﻓﺮﻫﻨﮓ اﯾﻦ ﺳﺮزﻣﯿﻦ و ﺗﻼﺷﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ‬ ‫ﻧﻤﯽﺗﻮان ﻓﺮاﻣﻮش ﮐﺮد‪.‬‬ ‫از ﺟﺎﯾﮕﺎه ﺗﻤﺪﻧﯽ آن و ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻢ و‬ ‫ﻫﻤﺖ ﺑﮕﻤﺎرد‪.‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫ﺷــﺎﯾــﺪ ﺧــﻮاﻧــــﺪن ﺑــﺨﺸــﯽ از‬ ‫ﻣﻬﻢ درﺑﺎرهی ﻣﺴﺎﺋﻞ اﯾﺮان وﺟﻮد دارد‪،‬‬ ‫دﮐﺘﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ در ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﻫﺎی‬ ‫ﻣﻮﻓﻖ ﺷﺪﯾﻢ‪ .‬ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺑﻪ وﻃﻦ اﺻﻠﯽ‬ ‫و ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻋﺪهی ﻣﺤﺪودی از آن ﺧﺒﺮ‬ ‫ﮐﺮد‪.‬ﻣﺠﻤﻮﻋﻪیﮔﺮاﻧﺴﻨﮓﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎﻧﻬﺎی‬ ‫ﺑﺎری‪ ،‬اﺳﺘﺎد ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺑﻪ ﻣﺪد‬ ‫داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن ﻗﺮار ﮔﯿﺮد‪.‬‬ ‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻗﺪﯾﻤﯽ داﻧﺸﮑﺪهی ﻋﻠﻮم‬ ‫ﮔﻔﺖوﮔﻮﯾﯽ ﮐﻪ روزﻧﺎﻣﻪی »اﻃﻼﻋﺎت« ﺑﺎ‬ ‫اﻣﺎ ﻫﻨﻮز ﺑﻪ ﻓﺎرﺳﯽ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﻧﺸﺪه اﺳﺖ‬ ‫داده‪ ،‬ﺧﺎﻟﯽ از ﻟﻄﻒ ﻧﺒﺎﺷﺪ و ﺑﺮﺧﯽ از‬ ‫دارﻧﺪ و ﻟﺬا ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎدهی‬ ‫ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﭘﯿﺮاﻣﻮن اﯾﻦ ﺑﻨﯿﺎد اﻧﺠﺎم‬ ‫ﻋﻠﻞ ﺗﺄﺳﯿﺲ ﺑﻨﯿﺎد اﯾﺮانﺷﻨﺎﺳﯽ را‬ ‫روﺷﻦ ﮐﻨﺪ‪:‬‬ ‫اﺷﺮاف ﺑﺮ اﯾﻦ اﻃﻼﻋﺎت ﻫﻢ ﻻزم‬ ‫»ﻣﺴــﺄﻟــﻪای ﮐــــــﻪ از وﻇــﺎﯾــﻒ‬ ‫اﺳﺖ؛ ﺑﺮای اﯾﻦ ﮐﻪ ﺑﺒﯿﻨﯿﻢ دﯾﮕﺮان ﺑﻪ ﻣﺎ‬ ‫اﯾﺮانﺷﻨﺎﺳﯽ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﻠﯽ اﺳﺖ و‬ ‫‪۶۳‬‬ ‫ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻧﮕﺎه ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ و ﻣﺎ اﮔﺮ ﺑﺨﻮاﻫﯿﻢ‬ ‫ﻣﺆﺛﺮ ﻋﻠﻤﯽ و ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﮐﺸﻮر ﻫﻢ ﺗﺄﮐﯿﺪ‬ ‫ﺧﻮد ﺑﺎزﻣﯽﮔﺮدد‪«.‬‬ ‫اﯾﺮان ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ او ﺗﺄﺳﯿﺲ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﺎزﺳﺎزی‬ ‫ﻫﻮش و ﻧﺒﻮغ‪ ،‬ﺣﺎﻓﻈﻪی ﻗﻮی‪ ،‬ﻗﺪرت‬ ‫اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ داﻧﺸﮕﺎه ﺗﻬﺮان ﺑﻪ ﻋﻨﻮان اوﻟﯿﻦ‬ ‫داﻧﺶ ﮐﻢﻧﻈﯿﺮ در‬ ‫ﺑﯽﻣﺜﺎل‪ ،‬ﻣﺮدمداری و‬ ‫ِ‬ ‫ﭘﺮدﯾﺲ ﻋﻠﻤﯽ داﻧﺸﮕﺎه‪ ،‬ﺑﻨﯿﺎد اﻣﯿﺮﮐﺒﯿﺮ‪،‬‬ ‫ﺑﺎزﺳﺎزی ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﻫﺎی ﻣﯿﺮاث ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ‬ ‫اﺳﺘﺪﻻل ﺷﮕﺮف ﺑﻪ ﻋﻼوهی ﻓﺮوﺗﻨﯽ‬ ‫ﮐﻨﺎر ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ وﯾﮋﮔﯽاش ﯾﻌﻨﯽ ﻋﺸﻖ ﺑﻪ‬ ‫اﯾﺮان‪ ،‬ﺷﺨﺼﯿﺖ واﻻﯾﯽ را ﺑﻪ ﻇﻬﻮر و ﺑﺮوز‬ ‫اﯾﻦ ﻓﮑﺮ را ﺑﻪ وﺟﻮد آورد ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ‬ ‫از ﮐﺎرﻫﺎی آﻧﻬﺎ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﯿﻢ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ ﭼﻪ‬ ‫اﯾﺮان و ﺗﺄﻟﯿﻒ و اﻧﺘﺸﺎر آﺛﺎر ﭘﮋوﻫﺸﯽ‬ ‫رﺳﺎﻧﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ از ﻫﯿﺄت »ﻓﺮد« ﺧﺎرج ﺷﺪه‬ ‫اﯾﺮان‪،‬‬ ‫ﺑﻌﻀﯽ وﻗﺘﻬﺎ ﺳﺆال ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ‬ ‫اﯾﺮان‪،‬‬ ‫ﯾﮏ ﻧﻬﺎد ﻋﻤﻞ ﻣﯽﮐﺮد‪ .‬ﺑﺴﯿﺎری از ﺑﺰرﮔﺎن‬ ‫ﮐﺎری را ﺷﺮو ع ﺑﮑﻨﯿﻢ‪ ،‬اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫اﯾﺮانﺷﻨﺎﺳﯽ‬ ‫در‬ ‫ﺧﺎرج‬ ‫از‬ ‫ﺳﺎﺑﻘﻪای ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺻﺪوﭘﻨﺠﺎه‬ ‫روﺷﯽ را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﯿﻢ‪.‬‬ ‫»اﯾﺮانﺷﻨﺎﺳﯽ ﯾﻌﻨﯽ ﭼﻪ؟« اﯾﺮانﺷﻨﺎﺳﯽ‬ ‫ارﺟﻤﻨﺪ ﻧﻈﯿﺮ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺑﺎزارﻫﺎی اﯾﺮان‪،‬‬ ‫ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺗﻘﺴﯿﻤﺎت‬ ‫ﮐﺸﻮری‬ ‫ﻣﺠﻤﻮﻋﻪﺷﻬﺮﻫﺎی اﯾﺮان و ﻣﺠﻤﻮﻋﻪاﻣﺎﮐﻦ‬ ‫ﺳﺎﻟﻪ دارد؛ ﯾﻌﻨﯽ در ﺣﺪود ﺳﯿﺼﺪ ﺳﺎل‬ ‫اﮔﺮ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی ﺧﻮدﺷﻨﺎﺳﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﺎ‬ ‫اﯾﺮان در ﺑﺮﺧﯽ از ﮐﺸﻮرﻫﺎ اﻧﺠﺎم ﯾﺎﻓﺘﻪ‪،‬‬ ‫ﻧﻤﯽﺷﻨﺎﺳﯿﻢ‪ .‬ﻫﻤﺎنﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺎ ﮔﻔﺘﻪ‬ ‫ﮐﺎر و ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬در ﺟﺎﻫﺎی‬ ‫آن ﺷﻨﺎﺧﺖ واﻗﻌﯽ‪ ،‬ﺑﺘﻮاﻧﯽ ﻣﻘﺪاری ﺑﻪ‬ ‫ﮐﺎر اﯾﺮانﺷﻨﺎﺳﯽ ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺎﺑﻘﻪ ﻧﺪارد‪،‬‬ ‫اول ﺧﻮدت ﻣﺘﻌﺎﻟﯽ ﺑﺸﻮی ﺗﺎ ﺑﺘﻮاﻧﯽ اﻣﺮ‬ ‫ﺗﻼش و ﭘﯿﮕﯿﺮی ﺗﻮاﻧﺴﺖ اﯾﻦ ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ‬ ‫ﻗﺪﯾﻤﯽ وﺟﻮد دارد‪ .‬ﺑﺨﺸﯽ از اﯾﻦ‬ ‫ﮐﺎر ﺳﺎدهای ﻧﯿﺴﺖ و اﯾﺮانﺷﻨﺎﺳﯽ در‬ ‫ﺗﺎﺑﻠﻮﯾﯽ از ﻣﺠﻤﻮﻋﻪی ﺷﺶﮔﺎﻧﻪ اﺛﺮ‬ ‫ﻗﺴﻤﺘﯽ ﻫﻢ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻏﺮﺿﻬﺎ و ﻣﻘﺎﺻﺪ‬ ‫ﻣﺠﻤﻮﻋﻪی ﻣﺒﺎﻧﯽ ﻧﻈﺮی و ﻋﻤﻠﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ‬ ‫اﺗﺮﯾﺶ ﻣﻌﺎوﺿﻪ ﮐﻨﺪ‪ .‬زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ‬ ‫ﭘﯿﺶ ﻫﻢ ﮐﺎرﻫﺎی ﻋﻈﯿﻤﯽ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ‬ ‫ﮐﺘﺎﺑﻬﺎﯾﯽ ﺗﺮﺟﻤﻪ ﺷﺪه و درﺑﺎرهی آﻧﻬﺎ‬ ‫دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﻃﻮر ﻣﺜﺎل در ژاﭘﻦ و ﭼﯿﻦ‬ ‫ﮔﺮﭼﻪ در اﯾﻦ ﮐﺸﻮرﻫﺎ ﻫﻢ ﮐﺎرﻫﺎی‬ ‫ﮐﺎرﻫﺎ ﮐﻪ ﮐﻢ ﻫﻢ ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬ارزﺷﻤﻨﺪ اﺳﺖ‪،‬‬ ‫ﺷﺎه ﻃﻬﻤﺎﺳﺒﯽ« ﺑﻪ اﯾﺮان ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از‬ ‫ﮔﯿﻼﻧﯽ‪ ،‬اﺣﻤﺪ ﺟﻼﻟﯽ و‪ ...‬درﺑﺎرهی‬ ‫ﺷﺪ‪ .‬اﺳﺘﺎدی ﮐﻪ ﻣﻬﺮ وﻃﻦ و ﻓﺮﻫﻨﮓ آن‬ ‫او را در ﻣﯿﺎن ﭼﻬﺮهﻫﺎی ﻋﺮﺻﻪی ﻓﺮﻫﻨﮓ‬ ‫ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺳﺮاﻧﺠﺎم در روز‬ ‫ﺷﺪه ﺧﻮدت را ﺑﺸﻨﺎس ﺗﺎ از ﻃﺮﯾﻖ‬ ‫ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺣﺒﯿﺒﯽ اﻧﺠﺎم‬ ‫اﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﻫﻢ ﻣﻬﻢ اﺳﺖ‪ ،‬ﻫﻢ ﻣﻔﯿﺪ‪ .‬اﯾﻨﻬﺎ‬ ‫ﺧﺎﺻﯽ ﺑﻮده اﺳﺖ؛ وﻟﯽ ﻣﺎ ﻧﻪ از آن‬ ‫درﺻﺪد ﺑﺮآﻣﺪﯾﻢ ﺗﺎ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﺮﮐﺰی را ﺑﻪ‬ ‫اﻃﻼع ﮐﺎﻓﯽ ﻧﺪارﯾﻢ‪ .‬ﺑﺴﯿﺎری از ﻣﻘﺎﻻت‬ ‫ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮ ﻧﻘﺶ ﭘﺮاﻫﻤﯿﺖ‬ ‫دﺳﺘﻪی اول و ﻧﻪ از اﯾﻦ دﺳﺘﻪی دوم‬ ‫ﻣﺬﻫﺒﯽ اﯾﺮان و ﺑﺴﯿﺎری دﯾﮕﺮ از آن‬ ‫ﺧﻮدﻣﺎن را ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﯿﻢ‪ ،‬ﻧﻪ‪ ،‬ﺧﻮدﻣﺎن را‬ ‫ﻣﺘﻌﺎل را ﺧﻮب درﯾﺎﺑﯽ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺷﻨﺎﺧﺘﻦ‬ ‫وﺟﻮد آورﯾﻢ‪«.‬‬ ‫ﻫﻤﭽﻮن ﻣﻬﺪی ﻣﺤﻘﻖ‪ ،‬ﮐﺮﯾﻢ اﻣﺎﻣﯽ‪،‬‬ ‫ﻓﺘﺢﷲ ﻣﺠﺘﺒﺎﯾﯽ‪ ،‬رﺿﺎ داوری اردﮐﺎﻧﯽ‪،‬‬ ‫ﺟﻤﻠﻪاﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﻃﺮف ﺑﺎﻻ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﮑﻨﯽ و ﻣﺘﻌﺎﻟﯽ ﺑﺸﻮی؛‬ ‫ﺑﻮد و ﺑﺴﯿﺎری از ﻣﻮاﻗﻊ‪ ،‬ﯾﮏﺗﻨﻪ‪ ،‬در ﻗﺎﻣﺖ‬ ‫ﺑﺎزﮔﺮداﻧﺪن‬ ‫»ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪی‬ ‫را ﻫﻤﻮاره در ﺳﯿﻨﻪ داﺷﺖ و ﭘﺲ از ﺳﺎﻟﻬﺎ‬ ‫ﻫﻮﺷﻨﮓ ﻣﺮادی ﮐﺮﻣﺎﻧﯽ‪ ،‬اﺣﻤﺪ ﺳﻤﯿﻌﯽ‬ ‫ﺷﺨﺼﯿﺖ ﮐﻢﻧﻈﯿﺮ او ﺳﺨﻨﻬﺎ ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ و‬ ‫و ادب ﺑﯽرﻗﯿﺐ ﻣﯽداﻧﻨﺪ‪.‬‬ ‫را ﺑﺎ ﺗﺎﺑﻠﻮی ﻣﻌﺮوف ﺑﻪ »زن ﺳﻮم« ﮐﻪ‬ ‫دوازدﻫﻢ ﺑﻬﻤﻦ ‪ ۱۳۹۱‬ــ ﻫﻤﺎن روزی ﮐﻪ ‪۳۴‬‬ ‫»وﯾﻠﻢ دﮐﻮﻧﯿﻨﮓ« ﺑﻮد‪ ،‬در ﻓﺮودﮔﺎه وﯾﻦ‬ ‫ﭘﺲ از ﯾﮏ دوره ﺑﯿﻤﺎری ﻃﻮﻻﻧﯽ در ﺗﻬﺮان‬ ‫ﺷﺎﻫﻨﺎﻣﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺳﻔﯿﺮ اﯾﺮان در وﯾﻦ ﺑﻪ‬ ‫ﺧﺎک ﺳﭙﺮده ﺷﺪ‪ .‬ﺑﺨﺖ ﯾﺎ ِر »اﯾﺮان« ﺑﻮد‬ ‫او داده ﺷﺪ‪ ،‬اﺷﮏ ﺷﻮق در ﭼﺸﻤﺎﻧﺶ‬ ‫ﺟﻤﻊ ﺷﺪ و ﺑﯽاﺧﺘﯿﺎر ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺑﺎﻻﺧﺮه‬ ‫ﺳﺎل ﭘﯿﺶ از آن وارد ﮐﺸﻮر ﺷﺪه ﺑﻮد ــ‬ ‫درﮔﺬﺷﺖ و در آراﻣﮕﺎه اﻣﺎم ﺧﻤﯿﻨﯽ ﺑﻪ‬ ‫ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻮن اوﯾﯽ را ﺑﻪ ﺧﻮد دﯾﺪ و از رخ‬ ‫ﻓﺮﺧﺶ‪ ،‬د ِر دوﻟﺖ ﺑﻪ روﯾﺶ ﮔﺸﻮد‬
‫]��د����[ ] ���ا��� ���� �������� [‬ ‫‪۶۴‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫����‬ ‫��‬ ‫ی‬ ‫���ه‬ ‫ِ‬ ‫د �����‬ ‫�� ِ‬ ‫از دورهی ﻣﺸﺮوﻃﻪ ﺗﺎ ﺷﺼﺖ ﺳﺎل ﺑﻌﺪ‪ ،‬ﺑﺴﯿﺎری از رﺟﺎل‬ ‫ﺳﺎل ‪ ۱۳۶۹‬ﺑﺎ ﺗﻼش ﺷﺨﺼﯿﺘﻬﺎی ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﮐﺸﻮر و ﺑﺎ ﻧﻈﺮ ﻣﺴﺎﻋﺪ و دﺳﺘﻮر‬ ‫ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﻣﺎ در ﺣﻮزهی ﺳﯿﺎﺳﺖ‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ ،‬ﯾﺎ ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﯾﮕﺮ رﺟﺎل‬ ‫ِ‬ ‫ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ آنزﻣﺎن ﺟﺎﻧﯽ ﺗﺎزه ﻣﯽﮔﯿﺮد‪.‬‬ ‫و ﺑﺎ ﺣﻀﻮر ﭼﻬﺮهﻫﺎی ﺷﺎﺧﺺ‬ ‫ِ‬ ‫ﺳﯿﺎﺳﯽ اﯾﺮان دارای ﻣﺰﯾﺘﻬﺎ و وﯾﮋﮔﯿﻬﺎی ﺷﺎﺧﺺ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ‬ ‫ﻓﻌﺎل ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬از ﻧﺨﺴﺖوزﯾﺮان ﻣﺸﺮوﻃﻪ ﺗﺎ وزرای ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ‬ ‫ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﻣﻘﺎم رﻫﺒﺮی‪ ،‬ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن زﺑﺎن و ادب ﻓﺎرﺳﯽ ﺑﺎزآﻓﺮﯾﻨﯽ ﻣﯽﺷﻮد‬ ‫در اواﯾﻞ ﮐﺎر‪ ،‬اﻋﻀﺎی ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﻧﺒﻮد زﯾﺮﺳﺎﺧﺖ ﻣﻨﺴﺠﻢ‬ ‫ﮐﻪ روی ﮐﺎر ﻣﯽآﻣﺪﻧﺪ‪ ،‬ﻫﻤﮕﯽ از اﯾﻦ وﯾﮋﮔﯽ دوﮔﺎﻧﻪ ﺑﺮﺧﻮردار‬ ‫اداری ﺟﻠﺴﺎت ﺧﻮد را در ﻧﻬﺎد رﯾﺎﺳﺖ ﺟﻤﻬﻮری ﺑﺮﮔﺰار ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬از ﻣﯿﺎن آﻧﻬﺎ‬ ‫ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ رﺟﻞ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻋﺼﺮ ﺧﻮد ﺑﻮد و از ﺟﻤﻠﻪی ﻓﻼﺳﻔﻪ‬ ‫ﭼﻬﺮهﻫﺎی ﻣﻬﻢ دﯾﮕﺮی ﭼﻮن ﻣﺮﺣﻮم اﺣﻤﺪ آرام‪ ،‬اﺳﺘﺎد ﻣﺤﻤﺪﺗﻘﯽ داﻧﺶﭘﮋوه‪،‬‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ؛ اﻓﺮادی ﻫﻤﭽﻮن »ذﮐﺎءاﻟﻤﻠﮏ ﻓﺮوﻏﯽ« ﮐﻪ ﺷﺎﯾﺪ‬ ‫و ﻧﻮﯾﺴﻨﺪﮔﺎن ﺑﻪ ﺣﺴﺎب ﻣﯽآﻣﺪ‪ ،‬ﯾﺎ »ﻣﻠﮏاﻟﺸﻌﺮای ﺑﻬﺎر« ﮐﻪ‬ ‫ﻣﺸﺎﻏﻠﯽ ﭼﻮن ﻧﻤﺎﯾﻨﺪهی ﻣﺠﻠﺲ‪ ،‬ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه‪ ،‬روزﻧﺎﻣﻪﻧﮕﺎر و‬ ‫ﻣﯽﺗﻮان ﺑﻪ دﮐﺘﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻋﻀﻮ ﻣﺆﺛﺮ در ﺷﮑﻞﮔﯿﺮی ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن و‬ ‫دﮐﺘﺮ ﻃﺎﻫﺮه ﺻﻔﺎرزاده و ﺳﯿﺪﻣﺤﻤﺪ ﻣﺤﯿﻂﻃﺒﺎﻃﺒﺎﯾﯽ اﺷﺎره ﮐﺮد‪.‬‬ ‫ﭘﺲ از ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺟﻠﺴﻪﻫﺎی ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ‪ ،‬ﻣﻘﺮر ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺑﺮای‬ ‫ﮐﻨﺸﮕﺮ ﺳﯿﺎﺳﯽ را در دورهی رﺿﺎﺧﺎن ﺗﺎ ﭘﻬﻠﻮی دوم داﺷﺖ و‬ ‫ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن زﺑﺎن و ادب ﻓﺎرﺳﯽ رﺋﯿﺲ ﺗﻌﯿﯿﻦ ﺷﻮد و ﺑﻪ ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد‬ ‫ﺑﻮد و ﮐﺘﺎب »ﺗﺎرﯾﺦ اﺣﺰاب ﺳﯿﺎﺳﯽ« او ﻫﻨﻮز ﯾﮑﯽ از ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻬﻢ‬ ‫ﺣﺎﺿﺮان ﺑﻪ اﯾﻦ ﻋﻨﻮان ﺑﺮﮔﺰﯾﺪه ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬در واﻗﻊ ﺣﻀﻮر در اﯾﻦ ﻣﻘﺎم‬ ‫در زﻣﺮهی ﺷﺎﻋﺮان ﻣﻬﻢ اﯾﺮان و از اﺳﺎﺗﯿﺪ زﺑﺎن و ادب ﭘﺎرﺳﯽ‬ ‫ﺷﺎدروان ﻣﺤﯿﻂﻃﺒﺎﻃﺒﺎﯾﯽ‪ ،‬دﮐﺘﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻧﺎﻣﺰد اﯾﻦ ﭘﺴﺖ‪ ،‬و ﺑﺎ اﺟﻤﺎع‬ ‫ﺗﺎرﯾﺦ ﻣﻌﺎﺻﺮ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫از اﯾﻦ دﺳﺖ ﺷﺨﺼﯿﺘﻬﺎ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﻮدﻧﺪ و ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً ﻫﻤﻪ از‬ ‫و او اﯾﻦ ﺑﺎر ﺑﯿﺸﺘﺮﯾﻦ وﻗﺖ ﺧﻮد را در ﺣﻮزهی ﻓﺮﻫﻨﮓ و ادب ﻣﯽﮔﺬراﻧﺪ‬ ‫اﯾﺮان ﺑﺎﺳﺘﺎن« از اﯾﻦ ﺷﺎﺧﺼﻪی ﻣﻬﻢ ﺳﯿﺎﺳﯽ ــ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ‬ ‫ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬از ﻧﻤﻮدﻫﺎی اﯾﻦ ﺣﻀﻮر ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ‪ ،‬ﻣﯽﺗﻮان ﺑﻪ ﺷﮑﻞﮔﯿﺮی ﺳﺎزﻣﺎن‬ ‫»وﺛﻮقاﻟﺪوﻟﻪ« ﺗﺎ »ﻣﺸﯿﺮاﻟﺪوﻟﻪ ﭘﯿﺮﻧﯿﺎ« ﺻﺎﺣﺐ ﮐﺘﺎب »ﺗﺎرﯾﺦ‬ ‫ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ را ﺑﻪ ﻓﻀﺎی ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﻗﺒﻞ از دوران اﻧﻘﻼب ﺑﺎزﻣﯽﮔﺮداﻧﺪ‬ ‫و ﺣﺘﺎ در ﻣﻘﺎم ﯾﮏ ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪار‪ ،‬از ﺟﺮﯾﺎن ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ زﻣﺎن ﺧﻮد ﺣﻤﺎﯾﺖ‬ ‫ﺑﺮﺧﻮردار‪ .‬اﯾﻦ وﯾﮋﮔﯽ ﻛﻢوﺑﯿﺶ ﺗﺎ دﻫﻪی ‪ ۱۳۴۰‬اداﻣﻪ داﺷﺖ‬ ‫اﻣﺮوزی آن‪ ،‬ﻣﺮﻣﺖ ﻣﺪرﺳﻪی ﻋﺎﻟﯽ ﺷﻬﯿﺪ ﻣﻄﻬﺮی‬ ‫ﻣﯿﺮاث ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ در ﻓﺮم‬ ‫ِ‬ ‫ﺑﺎﻧﻔﻮذ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ و ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻧﺎم ﺑﺮد »دﮐﺘﺮ ﭘﺮوﯾﺰ ﻧﺎﺗﻞ ﺧﺎﻧﻠﺮی«‬ ‫ﮔﺴﺘﺮش ﻓﻀﺎی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﻧﻘﺪ و اﺧﻼق ﺣﺴﻨﻪ ﮐﻪ در ﺗﻘﻮﯾﺖ و ﺗﺪاوم ﮐﺎر‬ ‫و از آﺧﺮﯾﻦ ﭼﻬﺮهﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮان از او ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﭼﻬﺮهی‬ ‫اﺳﺖ؛ رﺋﯿﺲ ﺑﻨﯿﺎد ﻓﺮﻫﻨﮓ‪ ،‬ﻧﻮﯾﺴﻨﺪه‪ ،‬ﺳﺮدﺑﯿﺮ ﻣﺠﻠﻪی‬ ‫»ﺳﺨﻦ«‪ ،‬وزﯾﺮ آﻣﻮزش و ﭘﺮورش و ﯾﮑﯽ از ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪاران‬ ‫دﻫﻪی ‪ ۱۳۴۰‬و ‪ .۱۳۵۰‬ﺑﻪ ﺗﺪرﯾﺞ اﻣﺎ ﺑﺎ اﻓﻮل دوران ﭘﻬﻠﻮی دوم‪،‬‬ ‫ﻧﺴﻞ ﭼﻨﯿﻦ ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪاراﻧﯽ ﮐﻢرﻧﮓ ﺷﺪ و ﺑﺎ ﮔﺬﺷﺖ ﭼﻨﺪ دﻫﻪ‬ ‫ً‬ ‫ﻣﺜﻼ اﮔﺮ ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ‬ ‫ﺟﺎی ﺧﺎﻟﯽ اﯾﻦ ﺷﺨﺼﯿﺘﻬﺎ اﺣﺴﺎس ﮔﺸﺖ‪.‬‬ ‫ﮐﻪ ﺑﺎ ﭘﺸﺘﯿﺒﺎﻧﯽ وﯾﮋه و ﺗﺨﺼﯿﺺ اﻋﺘﺒﺎرات ﻻزم از ﺳﻮی او اﻧﺠﺎم ﺷﺪ‪ ،‬و‬ ‫ﻣﺠﻠﻪای ﭼﻮن »ﮔﻞآﻗﺎ« ﻇﻬﻮر ﯾﺎﻓﺖ‪ ،‬اﺷﺎره ﮐﺮد‪.‬‬ ‫اﻣﺎ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﺑﺨﺶ زﻧﺪﮔﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺣﻀﻮرش در‬ ‫ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن اﺳﺖ و اﯾﻦ اﻣﺮ ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ او ﺗﻮﺟﻪ وﯾﮋهای ﺑﻪ ﻓﺮﻫﻨﮓ‬ ‫اﯾﺮان داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎی ﺷﺎﯾﺎﻧﯽ ﻧﻤﺎﯾﺪ‪.‬‬ ‫ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺑﺮای ﺗﻌﻤﯿﻖ ﻓﺮﻫﻨﮓ اﯾﺮاﻧﯽ ﺳﻌﯽ در اﺣﯿﺎی ﻣﺠﺪد ﻧﻬﺎدﻫﺎی‬ ‫ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﺑﻮد‪ ،‬ﯾﺎ ﭼﻨﺎن ﺟﺬب ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻣﯽﺷﺪ ﻛﻪ او را ﺑﺎﯾﺪ در‬ ‫ً‬ ‫اﺻﻼ‬ ‫ﭼﺎرﭼﻮب ﻗﻮاﻋﺪ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻣﻮرد ﺳﻨﺠﺶ ﻗﺮار ﻣﯽدادﯾﻢ ﯾﺎ‬ ‫ﻧﻬﺎدﻫﺎ ﺑﻪ دﻟﯿﻞ روﯾﮑﺮد و ﺗﻐﯿﯿﺮات ﺳﯿﺎﺳﯽ ﺑﻪ ﻣﺤﺎق رﻓﺘﻪاﻧﺪ و آنﭼﻪ وﺟﻮد‬ ‫اﻣﺎ ﺣﻀﻮر دﮐﺘﺮ ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ دوﺑﺎره ﻧﻮﯾﺪﺑﺨﺶ‬ ‫»ﺑﻨﯿﺎد اﯾﺮانﺷﻨﺎﺳﯽ« ﻗﺪم ﺑﺰرﮔﯽ را در ﮔﺴﺘﺮش اﯾﻦ ﻣﻬﻢ ﺑﺮﻣﯽدارد ﺗﺎ‬ ‫ﮐﻪ ﻗﺒﻞ از اﻧﻘﻼب در داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﮐﺮده و‬ ‫ﻧﺸﻮد؛ ﺳﺎزﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﺘﺎﺑﺨﺎﻧﻪای ﺑﺎارزش دارد و در ﻓﻀﺎی داﺧﻠﯽ و ﺧﺎرﺟﯽ‬ ‫ﺳﯿﺎﺳﯽ در ﺧﺎرج از ﮐﺸﻮر ﻧﺎمآﺷﻨﺎ ﺑﻮد‪ ،‬و ﺑﺎ وﻗﻮع اﻧﻘﻼب‬ ‫ﻓﺮﻫﻨﮓ اﯾﺮاﻧﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺆﺛﺮ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﻣﺒﺪل ﺷﺪ‪ .‬او ﭘﯿﺶﻧﻮﯾﺲ ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ اﯾﺮان را ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﺪ؛‬ ‫ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻌﺪ از ﻓﻮت ﻣﺮﺣﻮم ﭘﺪرم‪ ،‬دﮐﺘﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﮐﻪ در آن زﻣﺎن رﺋﯿﺲ‬ ‫اﺳﺎﺳﯽ ﺑﻪ ﺗﺼﻮﯾﺐ رﺳﯿﺪ و ﻣﯿﺜﺎق ﻓﻌﻠﯽ ﺟﻤﻬﻮری اﺳﻼﻣﯽ‬ ‫ﻣﯽﺧﻮاﻫﯽ اﯾﺸﺎن را ﺑﻪ ﺧﺎک ﺑﺴﭙﺎری؟« و ﻣﻦ در ﺧﻮاﺳﺖ ﺗﺪﻓﯿﻦ اﯾﺸﺎن‬ ‫ﺧﻮدش را داﺧﻞ ﻓﻀﺎی ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻧﻤﯽﮐﺮد‪.‬‬ ‫ﺳﯿﺎﺳﯽ اﯾﺮان ﺷﺪ؛ ﮐﺴﯽ‬ ‫ﺣﻀﻮر اﯾﻦ ﺷﺨﺼﯿﺘﻬﺎ در ﻓﻀﺎی‬ ‫ِ‬ ‫ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎﺳﯽ را ﺑﻪ ﭘﺎﯾﺎن رﺳﺎﻧﺪه ﺑﻮد‪ ،‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﭼﻬﺮهی‬ ‫اﺳﻼﻣﯽ ﺑﻪ ﯾﮑﯽ از ﭼﻬﺮهﻫﺎی ﻣﻬﻢ ﺳﯿﺎﺳﯽ اواﯾﻞ دﻫﻪی ‪۱۳۶۰‬‬ ‫ﭘﯿﺶﻧﻮﯾﺴﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ اﻋﻤﺎل ﺗﻐﯿﯿﺮاﺗﯽ در ﻣﺠﻠﺲ ﺧﺒﺮﮔﺎن ﻗﺎﻧﻮن‬ ‫اﯾﺮان ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪی آن ﺷﮑﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﺗﺎرﯾﺨﯽ و ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﻫﻤﭽﻮن اﻧﺠﻤﻦ آﺛﺎر ﻣﻠﯽ داﺷﺖ‪ ،‬اﻣﺎ اﻣﺮوزه اﮐﺜﺮ اﯾﻦ‬ ‫دارد ﺑﯿﺸﺘﺮ در ﺷﮑﻞ دوﻟﺘﯽ ﺧﻼﺻﻪ ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬دﮐﺘﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺑﺎ ﺗﺄﺳﯿﺲ‬ ‫ﺧﺎﻟﯽ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﺮاﮐﺰ ﭘﺮاﻫﻤﯿﺘﯽ در داﺧﻞ و ﺧﺎرج از ﮐﺸﻮر اﺣﺴﺎس‬ ‫ﺟﺎی‬ ‫ِ‬ ‫ﺑﻪ ﮔﺴﺘﺮش ﺗﻮﻟﯿﺪات ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ و ﺗﺄﻟﯿﻔﺎﺗﯽ ﻣﯽﭘﺮدازد ﮐﻪ در زﻣﯿﻨﻪی ﻣﻌﺮﻓﯽ‬ ‫ﺧﻮد ﻣﻦ ﺧﺎﻃﺮهای از اﯾﺸﺎن دارم ﮐﻪ ﻫﯿﭻﮔﺎه ﻓﺮاﻣﻮش ﻧﺨﻮاﻫﻢ‬ ‫ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن و ﻣﻌﺎون اول رﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮر ﺑﻮد‪ ،‬از ﻣﻦ ﺳﺆال ﮐﺮد‪» :‬در ﮐﺠﺎ‬ ‫در ﻣﺠﻤﻮﻋﻪی ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ »ﺑﺮج ﻃﻐﺮل« )اﺑﺮاﻫﯿﻢ ﺧﻮاص( را دادم‪ ،‬ﭼﺮا ﮐﻪ‬ ‫دﮐﺘﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺑﻌﺪﻫﺎ در ﻣﻘﺎم وزارت دادﮔﺴﺘﺮی و ﺑﻌﻀﯽ‬ ‫اﯾﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ‪ ،‬ﯾﮑﯽ از ﻣﻮارد ﺗﺤﻘﯿﻖ ﺑﺴﯿﺎر ﺟﺎﻣﻌﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﭘﺪرم ﺑﺮ ﻋﻬﺪه‬ ‫اﻣﺎم )ره( و در دوﻟﺖ ﻫﺎﺷﻤﯽ رﻓﺴﻨﺠﺎﻧﯽ‪ ،‬در ﻣﻘﺎم ﻣﻌﺎون اول‪،‬‬ ‫اﺳﺖ و ﻧﻪ ﮔﻨﺒﺪ ﺷﺎﻫﻨﺸﺎﻫﯽ‪ .‬ﺑﺎ ﻣﻮاﻓﻘﺖ دﮐﺘﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ و ﺗﺼﻮﯾﺐ ﻫﯿﺄت‬ ‫ﺟﺎﯾﮕﺎﻫﺶ را در ادارهی اﻣﻮر ﮐﺸﻮر ﺣﺬف ﮐﺮده ﺑﻮد‪ .‬در اواﺧﺮ‬ ‫ﺗﺠﺪﯾﺪ ﺣﯿﺎت ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ آن ﺷﺪ‬ ‫از ﻣﻨﺎﺻﺐ ﺳﯿﺎﺳﯽ دﯾﮕﺮ ﻧﻘﺶ ﻣﯽآﻓﺮﯾﻨﺪ ﺗﺎ ﭘﺲ از رﺣﻠﺖ‬ ‫ﻧﻘﺶ ﻧﺨﺴﺖوزﯾﺮ را اﯾﻔﺎ ﮐﻨﺪ ﮐﻪ اﺻﻼﺣﯿﻪی ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ‬ ‫‪۶۵‬‬ ‫داﺷﺖ و ﺑﺮ اﺳﺎس ﻫﻤﯿﻦ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎت ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ اﯾﻦ ﺑﺮج‪ ،‬ﮔﻮر دروﯾﺸﯽ‬ ‫دوﻟﺖ‪ ،‬اﯾﻦ اﻣﺮ ﺟﺎﻣﻪی ﻋﻤﻞ ﭘﻮﺷﯿﺪ و اﯾﻦ ﻣﺴﺄﻟﻪ ﺑﺎﻋﺚ اﺣﯿﺎی ﺑﺮج و‬ ‫اﯾﻦ ﻣﺘﻦ ﺣﺎﺻﻞ ﮔﻔﺖوﮔﻮی ﻣﺤﻤﺪ و‬ ‫ﻣﻬﺪی ﺣﺎﺟﯽﺧﺎﻧﯽ اﺳﺖ‪.‬‬
‫]��د����[‬ ‫] ��دی ���ری [‬ ‫ر���‬ ‫‪۶۶‬‬ ‫��� »��آ��«!‬ ‫اﺣﻤﺪ ﻋﺮﺑﺎﻧﯽ‪ ،‬ﺟﻠﺪ ﻫﻔﺘﻪﻧﺎﻣﻪی ﮔﻞآﻗﺎ ‪ ۲۹‬ﻣﺮداد ‪۱۳۷۰‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫در روزﮔﺎری ﮐﻪ رﺋﯿﺲ دوﻟﺖ‪،‬‬ ‫ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ روﺣﺎﻧﯽ ﺑﻮد‬ ‫و در ﻋﻤﻞ اﻣﮑﺎن اﻧﺘﺸﺎر‬ ‫ﮐﺎرﯾﮑﺎﺗﻮر ﭼﻬﺮهاش وﺟﻮد‬ ‫ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﭼﻮن ﺣﺴﻦ‬ ‫ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻌﺎون اول‬ ‫رﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮر ﻫﺪف اﻧﺘﻘﺎدات‬ ‫ﮐﺎرﺗﻮﻧﯿﺴﺘﻬﺎ و ﻃﻨﺰﻧﻮﯾﺴﺎن‬ ‫ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ‬ ‫‪۶۷‬‬ ‫»ﻣﺮد روی ﺟﻠﺪﻫﺎی ﮔﻞآﻗﺎ رﻓﺖ!« اﯾﻦ ﺟﻤﻠﻪای ﺑﻮد ﮐﻪ ﻓﺮدای درﮔﺬﺷﺖ »دﮐﺘﺮ ﺣﺴﻦ‬ ‫ﺣﺒﯿﺒﯽ« ﺑﺴﯿﺎری از رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﺗﯿﺘﺮ ﺧﻮد اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮدﻧﺪ‪.‬‬ ‫اﻣﺎ دﮐﺘﺮ ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ روی ﺟﻠﺪﻫﺎی ﻣﺠﻠﻪی »ﮔﻞآﻗﺎ« راه ﯾﺎﻓﺖ و‬ ‫ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﻗﻬﺮﻣﺎن ﺑﯽرﻗﯿﺐ ﻧﺸﺮﯾﻪای ﺷﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺶ از ﯾﮏ دﻫﻪ‪ ،‬ﺳﻬﻢ ﻋﻤﺪهای در ﺗﺎرﯾﺦ‬ ‫ﻃﻨﺰ ﺳﯿﺎﺳﯽ و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﯾﺮان ﯾﺎﻓﺖ؟ ﺗﺎ آنﺟﺎ ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎری از ﻣﺮدم‪ ،‬ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ را‬ ‫در ﻗﺎﻣﺖ ﻣﻌﺎون اول رﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮر‪ ،‬ﺑﯿﺶ از آنﮐﻪ از ﺻﻔﺤﻪی ﺗﻠﻮﯾﺰﯾﻮن ﻣﻠّﯽ در ﺧﺎﻃﺮ‬ ‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‪ ،‬از ﮐﺎرﯾﮑﺎﺗﻮرﻫﺎی ﭼﻬﺮهاش ﺑﺮ ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﻫﻔﺘﻪﻧﺎﻣﻪی ﮔﻞآﻗﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﻓﻈﻪ‬ ‫ﺳﭙﺮدهاﻧﺪ‪.‬‬ ‫دوﺳﺘﯽ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺑﺎ »ﮐﯿﻮﻣﺮث ﺻﺎﺑﺮی ﻓﻮﻣﻨﯽ« دﯾﺮﯾﻨﻪ ﺑﻮد و ﺗﻘﺎرن ﻣﺒﺎرک اﯾﻦدو‬ ‫در ﯾﮑﯽ از ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﺑﺮﻫﻪﻫﺎی ﺗﺎرﯾﺦ ﮐﺸﻮر‪ ،‬ﻓﻀﺎﯾﯽ را اﯾﺠﺎد ﮐﺮد ﺗﺎ ﻃﻨﺰ و ﮐﺎرﺗﻮن اﯾﺮان‬ ‫از ﻓﻄﺮﺗﯽ ﻃﻮﻻﻧﯽ ﺳﺮ ﺑﺮآورد و ﺑﻪ ﺣﯿﺎت ﺧﻮد اداﻣﻪ دﻫﺪ‪.‬‬ ‫»ﺷﻔﯿﻘﻪ رﻫﯿﺪه« ﻫﻤﺴﺮ ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ‪ ،‬دوﺳﺘﯽ و ارﺗﺒﺎط آندو را اﯾﻦﮔﻮﻧﻪ‬ ‫ﺷﺮح ﻣﯽدﻫﺪ‪» :‬آﻗﺎی دﮐﺘﺮ ﺑﺎ ﮔﻞآﻗﺎ‪ ،‬آﻗﺎی ﺻﺎﺑﺮی ﻓﻮﻣﻨﯽ دوﺳﺖ ﺑﻮدﻧﺪ و از اﺑﺘﺪا‬ ‫ﺑﺮﻧﺎﻣﻪی رواجدادن ﻧﻘﺪ دوﻟﺖ را ﺑﺎ ﻫﻢ ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ ﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬آﻗﺎی دﮐﺘﺮ ﺧﯿﻠﯽ ﺑﻪ رواج ﻧﻘﺪ‬ ‫در ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت اﻋﺘﻘﺎد داﺷﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﮔﻞآﻗﺎ ﮐﺎرﯾﮑﺎﺗﻮر آﻗﺎی دﮐﺘﺮ را ﻣﯽﮐﺸﯿﺪ و‬ ‫ﺑﺮای او ﻣﯽﻓﺮﺳﺘﺎد‪ .‬ﺑﻌﺪﻫﺎ دﮐﺘﺮ ﻣﯽﮔﻔﺖ ﻧﻔﺮﺳﺖ؛ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﮕﻮﯾﯽ راﺟﻊ ﺑﻪ ﭼﯿﺴﺖ‪ ،‬ﮐﺎﻓﯽ‬ ‫اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎ ﻫﻢ رواﺑﻂ ﺻﻤﯿﻤﺎﻧﻪ و دوﺳﺘﺎﻧﻪ داﺷﺘﻨﺪ‪ .‬از اﯾﻦ ﮐﺎر ﻫﺪف داﺷﺘﻨﺪ و اﯾﻦ ﻧﺒﻮد‬ ‫ﮐﻪ ﺑﯽﻫﺪف اﯾﻦ ﮐﺎر را اﻧﺠﺎم دﻫﻨﺪ‪ .‬دﮐﺘﺮ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺖ آزادی ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت و ﻧﻘﺪ دوﻟﺖ‬ ‫ﺷﺮوع ﺷﻮد و ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ از ﺧﻮد ﺷﺮوع ﮐﺮد‪«.‬‬ ‫*‬ ‫اﻧﺘﺸﺎر ﻫﻔﺘﻪﻧﺎﻣﻪی ﮔﻞآﻗﺎ در آﺑﺎن ‪ ،۱۳۶۹‬زﻣﺎﻧﯽ رخ داد ﮐﻪ ﮐﺸﻮر‪ ،‬ﺗﺎزه از زﯾﺮ ﻓﺸﺎر‬ ‫ﺟﻨﮕﯽ ﻫﺸﺖ ﺳﺎﻟﻪ ﺳﺮ ﺑﺮآورده و دوﻟﺖ ﺳﺎزﻧﺪﮔﯽ »اﮐﺒﺮ ﻫﺎﺷﻤﯽ رﻓﺴﻨﺠﺎﻧﯽ« درﺣﺎل‬ ‫آوارﺑﺮداری ﺧﺮاﺑﯿﻬﺎی ﺟﻨﮕﯽ ﺗﺤﻤﯿﻠﯽ ﺑﻮد‪ .‬در ﭼﻨﺎن ﻓﻀﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت ﮐﺸﻮر ﺑﻪ دﻟﯿﻞ‬ ‫اﺣﻤﺪ ﻋﺒﺪاﻟﻠﻬﯽﻧﯿﺎ‪ ،‬ﺟﻠﺪ ﮔﻞآﻗﺎ ‪ ۱۱‬اﺳﻔﻨﺪ ‪۱۳۷۳‬‬ ‫ﺷﺮاﯾﻂ ﺟﻨﮕﯽ‪ ،‬آنﻃﻮر ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻧﻘﺪ و ﻣﻮﺷﮑﺎﻓﯽ ﮐﺎﺳﺘﯿﻬﺎ ﻧﻤﯽﭘﺮداﺧﺘﻨﺪ‪ ،‬اﻧﺘﺸﺎر ﮔﻞآﻗﺎ‬ ‫ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭘﻨﺠﺮهای ﺑﻮد ﮐﻪ ﻫﻮای ﺗﺎزهای را ﺑﻪ ﮐﺎﻟﺒﺪ ﺧﺴﺘﻪی ﻣﺮدم وارد ﺳﺎﺧﺖ‪ .‬و ﻧﻘﺪ‬ ‫دوﻟﺖ‪ ،‬ﮐﺎری ﻣﺘﻬﻮراﻧﻪ ﺑﻮد ﮐﻪ از ﻋﻬﺪهی ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ ﭼﻮن ﮐﯿﻮﻣﺮث ﺻﺎﺑﺮی ﺑﺎ ﭘﯿﺸﯿﻨﻪ و‬ ‫ﺳﺎﺑﻘﻪای ﮐﻪ ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﯿﻢ ﺑﺮﻣﯽآﻣﺪ‪.‬‬ ‫در روزﮔﺎری ﮐﻪ رﺋﯿﺲ دوﻟﺖ‪ ،‬ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ روﺣﺎﻧﯽ ﺑﻮد و در ﻋﻤﻞ اﻣﮑﺎن اﻧﺘﺸﺎر‬ ‫ﮐﺎرﯾﮑﺎﺗﻮر ﭼﻬﺮهاش وﺟﻮد ﻧﺪاﺷﺖ‪ ،‬ﮐﺴﯽ ﭼﻮن ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻌﺎون اول‬ ‫رﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮر ﻫﺪف اﻧﺘﻘﺎدات ﮐﺎرﺗﻮﻧﯿﺴﺘﻬﺎ و ﻃﻨﺰﻧﻮﯾﺴﺎن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﺎ روﺣﯿﻪای‬ ‫ﻧﻘﺪﭘﺬﯾﺮ‪ ،‬آرام و ﺑﺎ روﯾﯽ ﮔﺸﺎده اﻣﮑﺎن ﮔﺸﺎﯾﺶ ﭼﻨﯿﻦ ﻓﻀﺎﯾﯽ را ﻣﻬﯿﺎ ﺳﺎﺧﺖ‪.‬‬ ‫اﻣﺎ ورود ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺑﻪ ﺟﻠﺪﻫﺎی ﮔﻞآﻗﺎ‪ ،‬اﺗﻔﺎﻗﯽ آرام و ﮔﺎمﺑﻪﮔﺎم ﺑﻮد‪ .‬درﺷﺮاﯾﻄﯽ‬ ‫ﮐﻪ اوﻟﯿﻦ ﺷﻤﺎرهی اﯾﻦ ﻫﻔﺘﻪﻧﺎﻣﻪ در روز ﺳﻪﺷﻨﺒﻪ اول آﺑﺎن ‪ ۱۳۶۹‬ﺑﺮ ﭘﯿﺸﺨﻮان ﻧﺸﺴﺖ‪،‬‬ ‫اوﻟﯿﻦ ﻃﺮح روی ﺟﻠﺪ ﺑﺎ ﺣﻀﻮر ﺣﺒﯿﺒﯽ‪ ،‬ﭘﺲ از ﯾﮏﻣﺎهوﻧﯿﻢ‪ ،‬و در ﺗﺎرﯾﺦ ﺷﺸﻢ آذر ‪۱۳۶۹‬‬ ‫ﺑﻪ ﻗﻠﻢ »اﺣﻤﺪ ﻋﺮﺑﺎﻧﯽ« ﻣﻨﺘﺸﺮ ﺷﺪ؛ ﮐﺎرﺗﻮﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﺒﯿﺒﯽ را ﭘﺸﺖ ﻣﯿﺰ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻌﺎون‬ ‫اول رﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮر ﻧﺸﺎن ﻣﯽدﻫﺪ‪ ،‬درﺣﺎﻟﯽﮐﻪ ﺑﺎ ﯾﮏ ﮐﺎرﻣﻨﺪ دوﻟﺖ ﮔﻔﺖوﮔﻮ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﺧﺒﺮ ﺑﺎﻻی اﯾﻦ ﻃﺮح‪ ،‬اﺧﺘﺼﺎص ﻫﻔﺖ دﻓﺘﺮﭼﻪی ﺻﺪﺑﺮﮔﯽ ﺑﻪ ﮐﺎرﻣﻨﺪان ﺑﺎ ﺑﻦ‬ ‫ﺷﻤﺎره ‪ ۸۹‬ﮐﺎرﻣﻨﺪی را اﻋﻼم ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﮐﺎرﺗﻮﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬ﮐﺎرﻣﻨﺪی را ﺑﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﮐﺸﯿﺪه ﮐﻪ‬ ‫وارد اﺗﺎق ﻣﻌﺎون اول ﺷﺪه و از او ﻣﯽﭘﺮﺳﺪ‪» :‬ﺧﺐ‪ ...‬ﺣﺎﻻ اﯾﻦ دﻓﺘﺮﭼﻪﻫﺎ رو ﭼﯽﮐﺎرش‬ ‫ﮐﻨﻢ؟!« ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻫﻢ در ﺟﻮاب ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪» :‬ﺣﺴﺎب ﺑﺪﻫﮑﺎرﯾﻬﺎﺗﻮ‪ ،‬ﺗﻮش ﺑﻨﻮﯾﺲ!!«‬ ‫اﺣﻤﺪ ﻋﺮﺑﺎﻧﯽ اوﻟﯿﻦ ﮐﺎرﺗﻮﻧﯿﺴﺘﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﮐﺎرﯾﮑﺎﺗﻮر ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ را ﺑﺮ ﺟﻠﺪ ﻣﺠﻠﻪ‬ ‫ﺗﺼﻮﯾﺮ‪ ،‬و آن را ﺑﻪ ﻧﺎم ﺧﻮد ﺛﺒﺖ ﮐﺮد‪ .‬ﻫﺮﭼﻨﺪ ﮐﺎرﯾﮑﺎﺗﻮرﯾﺴﺘﻬﺎی ﻣﺨﺘﻠﻔﯽ ﭘﺲ از آن‬ ‫ﭼﻬﺮهی ﺣﺒﯿﺒﯽ را ﻃﺮاﺣﯽ و ﻣﻨﺘﺸﺮ ﮐﺮدﻧﺪ اﻣﺎ ﺑﯿﺸﺘﺮ‪ ،‬ﮐﺎرﻫﺎی ﻋﺮﺑﺎﻧﯽ در ﺣﺎﻓﻈﻪی‬ ‫ﺟﻤﻌﯽ ﻣﺮدم ﻣﺎﻧﺪﮔﺎر ﺷﺪ‪.‬‬ ‫ﺷﺒﻨﻢ ]اﺣﻤﺪ ﻋﺮﺑﺎﻧﯽ[‪ ،‬ﮔﻞآﻗﺎ ‪ ۱۹‬ﺷﻬﺮﯾﻮر ‪۱۳۷۰‬‬
‫اﺣﻤﺪ ﻋﺮﺑﺎﻧﯽ‪ ،‬ﺟﻠﺪ ﻫﻔﺘﻪﻧﺎﻣﻪی ﮔﻞآﻗﺎ ﻧﻮروز ‪۱۳۷۵‬‬ ‫ﻃﺮاﺣﯽ ﭼﻬﺮهی ﺣﺒﯿﺒﯽ در آﻏﺎز‪ ،‬ﭼﻨﺪان‬ ‫ﺑﺮای ﮐﺎرﯾﮑﺎﺗﻮرﯾﺴﺘﻬﺎ آﺳﺎن ﻧﺒﻮد و ﻣﺮور آﺛﺎر‬ ‫آن روزﻫﺎ ﻧﺸﺎن ﻣﯽدﻫﺪ آرامآرام ﻃﺮاﺣﯽ آن ﺑﻪ‬ ‫ﻣﺮز ﭘﺨﺘﮕﯽ رﺳﯿﺪه اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﻪ ﻃﻮری ﮐﻪ ﺷﻤﺎرهی‬ ‫را ﻧﮑﺸﯿﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﺑﺎ اﯾﻦ ﺣﺮف ﻧﺸﺎن داد ﮐﻪ ﺧﻮدش دﻟﺶ ﻣﯽﺧﻮاﻫﺪ‪ «.‬آﻗﺎی‬ ‫ﺣﺒﯿﺒﯽ از ﻣﺎ ﺧﻮاﺳﺖ ﮐﻪ اﺻﻞ اﯾﻦ ﮐﺎرﯾﮑﺎﺗﻮر را ﺑﻪ او ﺑﺪﻫﯿﻢ و آﻗﺎی ﺻﺎﺑﺮی‬ ‫آن را ﻗﺎب ﮐﺮد و ﺑﻪ اﯾﺸﺎن ﻫﺪﯾﻪ داد و آﻗﺎی ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻫﻢ ﯾﮏ ﻧﺎﻣﻪ ﺑﺮای‬ ‫ﻣﻦ ﻧﻮﺷﺖ و ﺑﻪ ﻫﻤﺮاه ﯾﮏ ﺳﮑﻪ ﺑﻪ آﻗﺎی ﺻﺎﺑﺮی داد‪ ،‬ﺗﺎ ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻫﺪ‪.‬‬ ‫ﭘﻨﺠﺸﻨﺒﻪ ﻫﻔﺘﻢ آذر ‪ ۱۳۷۰‬اوج ﺟﺎاﻓﺘﺎدﮔﯽ‬ ‫اﻟﺒﺘﻪ ﻗﺮار ﺑﻮد ﯾﮏ آﭘﺎرﺗﻤﺎن ﺳﻪﺧﻮاﺑﻪ در اﮐﺒﺎﺗﺎن ﺑﺎ ﺷﺮاﯾﻂ ﺗﺴﻬﯿﻼﺗﯽ ﻫﻢ‬ ‫اﺣﻤﺪ ﻋﺮﺑﺎﻧﯽ را ﻧﺸﺎن ﻣﯽدﻫﺪ‪.‬‬ ‫ﺟﻮاب ﻧﺎﻣﻪی آﻗﺎی ﺣﺒﯿﺒﯽ را ﻧﺪاده ﺑﻮدم و آﻗﺎی ﺻﺎﺑﺮی ﺑﻪ ﻣﻦ ﻣﯽﮔﻔﺖ‪:‬‬ ‫ﮐﺎرﯾﮑﺎﺗﻮر ﭼﻬﺮهی دﮐﺘﺮ ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺑﻪ ﻗﻠﻢ‬ ‫ﻋﺮﺑﺎﻧﯽ ﺧﺎﻃﺮهاش از آن ﻃﺮح را اﯾﻦﮔﻮﻧﻪ‬ ‫ﺑﯿﺎن ﻣﯽﮐﻨﺪ‪» :‬ﻣﺎ ﻫﺮ ﻫﻔﺘﻪ ﮐﺎرﯾﮑﺎﺗﻮر آﻗﺎی‬ ‫ﺣﺒﯿﺒﯽ را ﻣﯽﮐﺸﯿﺪﯾﻢ؛ ﯾﮏ ﺑﺎر در ﺟﻠﺴﻪ ﺗﺼﻤﯿﻢ‬ ‫ﮔﺮﻓﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺗﺎ ﻣﺪﺗﯽ ﺗﺼﻮﯾﺮ اﯾﺸﺎن را ﻧﮑﺸﯿﻢ ﺗﺎ‬ ‫ﮐﺎرﯾﮑﺎﺗﻮرﻫﺎﯾﻤﺎن ﺗﮑﺮاری ﻧﺸﻮد؛ ﻫﻤﺎنوﻗﺖ‬ ‫آﻗﺎی ﺣﺒﯿﺒﯽ در ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽاش ﮔﻔﺖ‪ ۷۵» :‬درﺻﺪ‬ ‫ﺑﻪ ﻣﻦ ﺑﺪﻫﻨﺪ ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ ﻣﻦ ﺑﻌﺪﻫﺎ اﯾﻦ را ﻓﻬﻤﯿﺪم‪ .‬ﻣﺪﺗﯽ ﮔﺬﺷﺖ و ﻣﻦ‬ ‫»اﺣﻤﺪ! اﯾﺸﺎن ﮐﻪ ﺑﻘﺎل ﺳﺮ ﮐﻮﭼﻪﺗﺎن ﻧﯿﺴﺖ؛ ﻣﻌﺎون رﺋﯿﺲﺟﻤﻬﻮر اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﺟﻮاب ﻧﺎﻣﻪاش را ﺑﺪه‪ ،‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﮐﻤﮑﺖ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ «.‬اﻣﺎ ﻣﻦ آنﻗﺪر ﺗﻌﻠﻞ ﮐﺮدم‬ ‫ﺗﺎ اﯾﺸﺎن از ﺳﻤﺖ ﺧﻮد اﺳﺘﻌﻔﺎ داد و آن وﻗﺖ ﺑﺮاﯾﺶ ﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﺷﺘﻢ‪«.‬‬ ‫**‬ ‫اﮐﺜﺮ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺤﻮرﯾﺖ ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺑﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮ درﻣﯽآﻣﺪ‬ ‫ﺑﻪ ﻣﺸﮑﻼت روزﻣﺮهی ﺟﺎﻣﻌﻪ از ﺟﻤﻠﻪ ﮔﺮاﻧﯽ‪ ،‬ﺗﻮرم‪ ،‬ﺑﺎزﻧﺸﺴﺘﮕﯽ‪،‬‬ ‫ﺑﻮروﮐﺮاﺳﯽ اداری و ﻣﻮاردی از اﯾﻦ دﺳﺖ ﺑﺮﻣﯽﮔﺸﺖ ﮐﻪ دوﻟﺖ‪ ،‬ﻣﺴﺌﻮل‬ ‫ﻣﺮدم اﯾﺮان ﺻﺎﺣﺒﺨﺎﻧﻪاﻧﺪ!« ﻣﻦ ﮐﺎرﯾﮑﺎﺗﻮری‬ ‫ﺣﻞ و ﻓﺼﻞ آﻧﻬﺎ ﺑﻮد و دﮐﺘﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻧﻤﺎد دوﻟﺖ ﺳﺎزﻧﺪﮔﯽ ﻣﻮرد‬ ‫ﻧﻘﺪ ﻗﺮار ﻣﯽﮔﺮﻓﺖ‪ .‬اﻣﺎ ﺑﺮﺧﯽ ﻣﻮﺿﻮﻋﺎت‪ ،‬ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﺎً ﺑﻪ ﺷﺨﺺ او ﻣﺮﺗﺒﻂ‬ ‫ﺑﻪ ﺷﮑﻞ ﮐﻼﺳﯿﮏ ﮐﺸﯿﺪه و ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻃﺒﺎن ﻣﺠﻠﻪ‬ ‫ﺗﯿﺮ ‪ ۱۳۷۰‬ﮐﺎرﯾﮑﺎﺗﻮری از او ﺑﻪ ﻗﻠﻢ »ﻧﺎﺻﺮ ﭘﺎکﺷﯿﺮ« ﻣﻨﺘﺸﺮ ﮐﺮد ﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ‬ ‫ﺷﺎﺳﯽ‬ ‫ﮐﺸﯿﺪم ﮐﻪ در آن ﺷﺎﻏﻼم ﻗﻠﻢﻣﻮ و ﺗﺨﺘﻪ‬ ‫ِ‬ ‫ﻧﻘﺎﺷﯽ را ﺑﻪ دﺳﺖ ﮔﺮﻓﺘﻪ‪ ،‬ﺗﺼﻮﯾﺮ آﻗﺎی ﺣﺒﯿﺒﯽ را‬ ‫ﻣﯽﮔﻮﯾﺪ‪» :‬ﻣﺎ ﻣﯽﺧﻮاﺳﺘﯿﻢ ﻣﺪﺗﯽ ﺗﺼﻮﯾﺮ اﯾﺸﺎن‬ ‫‪۶۸‬‬ ‫ﻣﯽﺷﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻣﺠﻠﻪی ﮔﻞآﻗﺎ در ﺗﺎرﯾﺦ ﺳﻪﺷﻨﺒﻪ ﺑﯿﺴﺖوﭘﻨﺞ‬ ‫ﻣﯽرﺳﺪ ﻧﻮﻋﯽ ﺗﻤﺠﯿﺪ از ﺷﺨﺼﯿﺖ ﻣﻤﺘﺎز ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺑﻮد‪ .‬ﭘﯿﺮو اﻧﺘﺸﺎر‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬ ‫ﺟﻮاﺑﻴﻪ دﻛﺘﺮ ﺣﺒﻴﺒﻰ ﺑﻪ ﮔﻞآﻗﺎ ﺑﻪ ﺧﻂ ﺧﻮدش‬
‫‪۶۹‬‬ ‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫ﺧﺒﺮ اﻧﺘﺨﺎب ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان رﺋﯿﺲ ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن زﺑﺎن و ادب ﻓﺎرﺳﯽ‪،‬‬ ‫ﭘﺎکﺷﯿﺮ ﮐﺎرﯾﮑﺎﺗﻮر ﺣﺒﯿﺒﯽ را ﭼﻮن داﻧﺶآﻣﻮزی ﺑﻪ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﮐﺸﯿﺪ ﮐﻪ روی‬ ‫دﻓﺘﺮ ﻣﺸﻘﺶ ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﺪ‪» :‬ادب ﻣﺮد ﺑﻪ ز دوﻟﺖ اوﺳﺖ«‪ .‬اﯾﻦ ﮐﺎرﯾﮑﺎﺗﻮر ﺑﻪ‬ ‫ﻃﻮر ﺟﺎﻟﺒﯽ ﻣﻮرد ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و در ﻣﯿﺎن ﻣﺮدم دﺳﺖﺑﻪدﺳﺖ ﺷﺪ‪.‬‬ ‫دﮐﺘﺮ ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ در ادﺑﯿﺎت و ﺷﻌﺮ ﻧﯿﺰ ﺻﺎﺣﺐ ذوق ﺑﻮد و‬ ‫ﮔﺎﻫﯽ ﺑﺎ اﻣﻀﺎی »ﺑﻨﺪهی ﺧﺪا« ﺑﺮای ﮔﻞآﻗﺎ ﻣﯽﻧﻮﺷﺖ‪ .‬از ﺟﻤﻠﻪ در ﭘﺎﺳﺦ‬ ‫ﺑﻪ ﻧﺎﻣﻪی اﻋﻼم وﺻﻮل ﮐﻤﮑﻬﺎی ﻣﺮدﻣﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺖ ﮔﻞآﻗﺎ ﺑﺮای ﮐﻮدﮐﺎن‬ ‫آوارهی ﻋﺮاﻗﯽ ﺟﻤﻊآوری و ﺑﻪ دﮐﺘﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﺟﻬﺖ اﻧﺘﻘﺎل ﺑﻪ آﻧﻬﺎ ﺗﺤﻮﯾﻞ‬ ‫ﺷﺪه ﺑﻮد‪ ،‬اﯾﻦ ﺑﯿﺖ را ﺳﺮود‪:‬‬ ‫»ﻣﺮﯾﺰاد دﺳﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﺮ ﮐﻮدﮐﺎن را ‪ /‬زﺧﻮان ﮐﺮم ﻗﺎﺗﻖ و ﻧﺎن ﻓﺮﺳﺘﺪ«‬ ‫»اﺑﻮاﻟﻔﻀﻞ زروﯾﯽ ﻧﺼﺮآﺑﺎد« ﮐﻪ ﺑﺎ ﺗﺨﻠﺺ »ﻣﻼﻧﺼﺮاﻟﺪﯾﻦ« از‬ ‫ﻃﻨﺰﻧﻮﯾﺴﺎن ﻣﻬﻢ ﮔﻞآﻗﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﯽآﻣﺪ‪ ،‬در ﯾﮑﯽ از ﺗﺬﮐﺮهﻫﺎﯾﺶ ﺑﻪ ﺗﺎرﯾﺦ‬ ‫ﺑﯿﺴﺖ ﻓﺮوردﯾﻦ ‪ ۱۳۷۱‬درﺑﺎرهی ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ اﯾﻦﮔﻮﻧﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ اﺳﺖ‪:‬‬ ‫»آن ﺻﺎﺣﺐ ﺗﻘﺪم‪ ،‬آن ﻏﻤﮕﺴﺎر ﻣﺮدم‪ ،‬آن دارای ﻣﮑﺎﺳﺐ‪ ،‬آن ﺻﺎﺣﺐ‬ ‫ﻣﻨﺎﺻﺐ‪ ،‬آن ﺗﮑﺴﻮار ﻋﺮﺻﻪی ﺑﯽرﻗﯿﺒﯽ‪ ،‬ﻣﻮﻻﻧﺎ دﮐﺘﺮ ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ‪ ،‬ﻣﺮدی‬ ‫ُ‬ ‫ُ‬ ‫»ﺳﻮرﺑﻦ« ﺑﻮد‪ .‬ﻧﻘﻞ‬ ‫ﮐﺎرﮐﻦ ﺑﻮد و دارای دﮐﺘﺮای ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎﺳﯽ از داﻧﺸﮕﺎه‬ ‫اﺳﺖ ﮐﻪ ﭼﻮن ﺑﻪ ﻣﻌﺎوﻧﺖ اول رﯾﺎﺳﺖﺟﻤﻬﻮری رﺳﯿﺪ‪ ،‬ﻣﻮﻻﻧﺎ »ﻫﺎﺷﻤﯽ« از‬ ‫اﺣﻤﺪ ﻋﺮﺑﺎﻧﯽ‪ ،‬ﺟﻠﺪ ﻫﻔﺘﻪﻧﺎﻣﻪی ﮔﻞآﻗﺎ ‪ ۷‬آذر ‪۱۳۷۰‬‬ ‫اﺣﻤﺪ ﻋﺮﺑﺎﻧﯽ‪ ،‬ﮔﻞآﻗﺎ ‪ ۲۴‬ﺗﯿﺮ ‪۱۳۷۲‬‬ ‫ﺑﺮای او ﻋﺼﺎﯾﯽ ﻓﺮﺳﺘﺎد راﺳﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﺮ ﺳﻤﺖ ﭼﭗ آن‪ ،‬ﻣﮑﺘﻮب ﮐﺮده ﺑﻮد ﮐﻪ‪:‬‬ ‫»ﯾﺎ ﺣﺒﯿﺒﯽ! در اﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ‪ ،‬دﺳﺖ ﺑﻪ ﻋﺼﺎ ﻣﯽﺑﺎﯾﺪ رﻓﺖ‪ «.‬ﭘﺲ او ﺑﺮ ﭘﺸﺖ‬ ‫ﻋﺼﺎ ﻣﮑﺘﻮب ﮐﺮد ﮐﻪ‪» :‬در ﻋﺼﺎ ﻧﯿﺰ‪ ،‬دﺳﺖ ﺑﻪ ﻋﺼﺎﯾﯿﻢ!« و آن ﻋﺼﺎ ﺑﺎزﭘﺲ‬ ‫ﻓﺮﺳﺘﺎد و ﻋﺼﺎی ﻣﻌﻮج ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد ﺗﺎ در ﭼﭗ و راﺳﺖ ﻃﺮﯾﻖ وی‪ ،‬ﺷﺒﻬﺘﯽ‬ ‫ﻧﺮود! ﻧﻘﻞ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺷﺒﯽ در ﻣﻨﺎﺟﺎت ﻣﯽﮔﻔﺖ‪» :‬ﺧﺪاﯾﺎ! ﻣﻦ اﯾﻦ ﻗﺎﻧﻮن‬ ‫ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮدم ﺗﺎ دﯾﮕﺮان ﺑﮑﻨﻨﺪ‪ ،‬ﺣﺎل ﺑﻪ ﻣﻨﺶ دادهاﻧﺪ ﺗﺎ ﻋﻤﻞ ﮐﻨﻢ‪ .‬اﯾﻦ‬ ‫ﭼﻪ ﻣﮑﺎﻓﺎت اﺳﺖ؟« ﭘﺲ ﻣﻨﺎدی ﻧﺪا ﮐﺮد ﮐﻪ‪» :‬ﯾﺎ ﺣﺴﻦ! ﻣﮕﺮ ﻧﻪ اﯾﻦﮐﻪ ﺗﻮ را‬ ‫ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮدﯾﻢ‪ :‬ﭼﺎه ﻧﮑﻦ ﺑﻬﺮ ﮐﺴﯽ؟« و ﻣﻮﻻﻧﺎ »ﻫﺎﺷﻤﯽ« ــ اﻋﻠﯽﷲ ﻣﻘﺎﻣﻪ ــ‬ ‫روزی در ﮐﺎﺑﯿﻨﻪ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺣﮑﺎﯾﺖ آن ﻣﺮد ﺷﻨﯿﺪهاﯾﺪ ﮐﻪ ﺳﻨﮕﯽ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد‬ ‫ﮐﻪ ﺑﻠﻨﺪش ﻧﺘﻮاﻧﺴﺘﯽ ﮐﺮد؟« ﮔﻔﺘﻨﺪ‪» :‬آری‪ «.‬ﮔﻔﺖ‪» :‬آن‪ ،‬ﺣﮑﺎﯾﺖ ﺣﺴﻦ‬ ‫ﻣﺎﺳﺖ و آن ﭘﯿﺶﻧﻮﯾﺲ ﻗﺎﻧﻮن ﮐﻪ ﻧﺒﺸﺘﻪ اﺳﺖ‪«.‬‬ ‫در ﺗﺎرﯾﺦ‪ ،‬ﻫﻢﻧﺸﯿﻨﯽ و ﺗﻘﺎرن ﺑﺮﺧﯽ روﯾﺪادﻫﺎ و ﺷﺨﺼﯿﺘﻬﺎ‪،‬‬ ‫ﻓﺼﻠﻬﺎی ﺗﺎزه و ﺗﺎرﯾﺨﯽ را اﯾﺠﺎد ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﺳﺮآﻏﺎز ﺗﺤﻮل و ﺟﺮﯾﺎﻧﻬﺎﯾﯽ‬ ‫ﻣﺎﻧﺪﮔﺎر ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ .‬ﺑﻪ ﮔﻤﺎن ﻧﮕﺎرﻧﺪه‪ ،‬ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ و ﮐﯿﻮﻣﺮث ﺻﺎﺑﺮی‬ ‫از آن ﺟﻤﻠﻪاﻧﺪ؛ ﻧﺎم ﻫﺮﮐﺪاﻣﺸﺎن‪ ،‬ﯾﺎد آن دﯾﮕﺮی را ﻧﯿﺰ زﻧﺪه و ﺟﺎوداﻧﻪ‬ ‫ﻣﯽﮐﻨﺪ‬ ‫ﺑﺰرﮔﻤﻬﺮ ﺣﺴﯿﻦﭘﻮر‪ ،‬ﺟﻠﺪ ﻫﻔﺘﻪﻧﺎﻣﻪی ﮔﻞآﻗﺎ ‪ ۳۱‬ﺧﺮداد ‪۱۳۷۵‬‬ ‫* ﮔﻔﺖوﮔﻮ ﺑﺎ روزﻧﺎﻣﻪی »ﺷﺮق«‪ ۱۲ ،‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۵‬‬ ‫** ﮔﻔﺖوﮔﻮ ﺑﺎ ﺑﺎﺷﮕﺎه ﺧﺒﺮﻧﮕﺎران ﭘﻮﯾﺎ‪ ۱۷ ،‬دی ‪۱۳۹۶‬‬
‫‪#‬ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن زﺑﺎن ‪#‬دﺳﺘﻮر زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ ‪#‬ﻟﻐﺖﻧﺎﻣﻪ ‪#‬واژهﻫﺎی ﻓﺎرﺳﯽ‬ ‫‪#‬وﯾﺮاﯾﺶ زﺑﺎن ‪#‬ﺗﻄﻮر زﺑﺎن ‪#‬واژﮔﺎن ‪#‬ﺗﻌﺒﯿﺮات ﻗﺪﯾﻤﯽ ‪#‬ﺗﺮﮐﯿﺒﺎت‬ ‫‪#‬ﻣﺤﺎوره ‪#‬ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰی ‪#‬ﻣﻌﺎدلﺳﺎزی ‪ #‬رﻋﺎﯾﺖ وزن ‪#‬زﺑﺎن ﻣﺎدری‬ ‫َ‬ ‫]���� �� }�ـ {���[‬ ‫]د��� ������� ا��ا��� ����� [‬ ‫��ر��‬ ‫ز��ن‬ ‫ّ‬ ‫آ����دار ��� ��‬ ‫دﺷﻮارﯾﻬﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺮ ﺳﺮ راه ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰی زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ ﻗﺮار دارد‪:‬‬ ‫‪ .۱‬اﮔﺮ در رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ ﺑﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ و ﺑﺴﯿﺎری از ﮔﻔﺘﻪﻫﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﯿﻢ‪،‬‬ ‫درﻣﯽﯾﺎﺑﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎری از ﻣﺮدم‪ ،‬ﺑﺮﺧﻼف ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﻫﻤﻪی زﻧﺪﮔﯽﺷﺎن‬ ‫ﺑﺎ ﺷﻌﺮ و آﻫﻨﮓ ﻫﻤﺮاه ﺑﻮده اﺳﺖ‪ُ ،‬‬ ‫ﺣﺴﻦ وزن و آﻫﻨﮓ را ﺑﯿﺶوﮐﻢ‬ ‫از دﺳﺖ دادهاﻧﺪ؛ ﻧﻪ ﺷﻌﺮ را ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ آنﺳﺎن ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪوﺷﺎﯾﺪ درﺳﺖ‬ ‫ﺑﺨﻮاﻧﻨﺪ و ﺣﻖ وزن و آﻫﻨﮓ آن را ادا ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬و ﻧﻪ در ﻧﺸﺮ‪ ،‬ﻗﻮاﻋﺪ دﺳﺘﻮری‬ ‫را ﺑﺮای ﺧﻮاﻧﺪن درﺳﺖ رﻋﺎﯾﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬ ‫‪ .۲‬ﺑﺨﺸﯽ از ﻧﺎﺗﻮاﻧﯽ در رﻋﺎﯾﺖ وزن و آﻫﻨﮓ و ﻗﻮاﻋﺪ دﺳﺘﻮری‪ ،‬ﻧﺎﺷﯽ‬ ‫از ﻧﺎﺗﻮاﻧﯽ در درﯾﺎﻓﺖ ﻣﻌﺎﻧﯽ ﺟﻤﻠﻪﻫﺎ اﺳﺖ‪ .‬ﻗﺴﻤﺘﯽ از اﯾﻦ ﻧﺎﺗﻮاﻧﯽ‬ ‫ﻧﺎﺷﯽ از ﻧﺪاﻧﺴﺘﻦ ﻣﻌﻨﯽ ﮐﻠﻤﻪ اﺳﺖ و ﻣﻨﺸﺄ ﻗﺴﻤﺘﯽ دﯾﮕﺮ ﻋﺠﺰ در‬ ‫ارﺗﺒﺎطدادن ﻣﯿﺎن ﮐﻠﻤﻪﻫﺎی ﯾﮏ ﺟﻤﻠﻪ و ﻣﻌﺎﻧﯽ ﺟﻤﻠﻪﻫﺎی ﻣﻘﺪم و‬ ‫ﻣﺆﺧﺮ اﺳﺖ‪ ،‬و اﯾﻦﻫﻤﻪ ﺛﻤﺮهی ﺗﻨﺒﻠﯽ ذﻫﻨﯽ و ﺑﯽدﻗﺘﯽ اﺳﺖ و ﺑﯽدﻗﺘﯽ‬ ‫ﻧﯿﺰ ﻧﺘﯿﺠﻪی ﺑﯽﺗﻮﺟﻬﯽ ﺑﻪ زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ‪ ،‬ﺧﺼﻮﺻﺎً در وﺟﻪ ﻣﮑﺘﻮب و‬ ‫ﻧﻮﺷﺘﺎری آن اﺳﺖ‪.‬‬ ‫آﻣﻮزﺷﯽ ﻣﺎ ﺑﻪ ﻣﺘﻮن‬ ‫‪ .۳‬اﯾﻦ دو ﻧﺎﺗﻮاﻧﯽ‪ ،‬ﮐﻪ ﺧﻮد ﺣﺎﺻﻞ ﻧﭙﺮداﺧﺘﻦ ﻧﻈﺎم‬ ‫ِ‬ ‫ﺧﻮدآﻣﻮزی‬ ‫ﮐﻬﻦ و ﻣﺘﻨﻬﺎی ﺑﻪﻧﺴﺒﺖ دﺷﻮار اﺳﺖ‪ ،‬ﺳﺒﺐ ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ‬ ‫ِ‬ ‫ﺮ داﻧﺶآﻣﻮﺧﺘﮕﺎن دورهی ﺟﺪﯾﺪ را در زﻣﯿﻨﻪی ﻣﺘﻮن‬ ‫ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﮔﺴﺘﺮدهﺗ ِ‬ ‫ﮐﻬﻦ‪ ،‬دﺷﻮار و ﯾﺎ ﺑﯿﺶوﮐﻢ ﻧﺎﻣﻤﮑﻦ ﺳﺎزد‪ ،‬و روزﺑﻪروز اﻧﻘﻄﺎع ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ‬ ‫ﻣﺎ را در اﯾﻦ زﻣﯿﻨﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﮐﻨﺪ؛ ﮐﻪ آن روز ﻣﺒﺎد‪.‬‬ ‫‪ .۴‬ﻧﺎآﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﺎ ﻣﺘﻮن ﮐﻬﻦ ﺑﻪﺻﻮرت ﻧﻈﺎمﯾﺎﻓﺘﻪ‪ ،‬اﮔﺮ ﻫﻤﺮاه ﺑﺎ ﻧﻮﻋﯽ‬ ‫ﻓﻀﻞﻓﺮوﺷﯽ‪ ،‬ﺑﻪ ﻫﺮ دﻟﯿﻞ ﺷﻮد‪ ،‬ﻧﺘﺎﯾﺠﯽ ﺑﯿﺶوﮐﻢ ﻧﮕﺮانﮐﻨﻨﺪه و‬ ‫ﮔﻬﮕﺎه ﻣﻀﺤﮏ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﯽدﻫﺪ‪ .‬ﻣﺎ ﺑﺎ ﻧﻮﺷﺘﺎرﻫﺎ و ﮔﻔﺘﺎرﻫﺎﯾﯽ روﺑﻪرو‬ ‫ﻣﯽﺷﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﮐﻠﻤﻪﻫﺎی آن ﺑﺎ ﻫﻢ ارﺗﺒﺎط ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ ﻣﺴﺘﻘﯿﻢ ﻧﺪارﻧﺪ و‬ ‫ﺟﻤﻠﻪﻫﺎ از اﻧﺴﺠﺎم ﻻزم ﺑﺮﺧﻮردار ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ و ﮐﻨﺎر واژهﻫﺎی ﺳﺮهی‬ ‫ﻓﺎرﺳﯽ‪ ،‬ﻟﻐﺎت ﻧﺎﻣﺄﻧﻮس ﻋﺮﺑﯽ و ﮐﻠﻤﺎت زﺑﺎﻧﻬﺎی اﻧﮕﻠﯿﺴﯽ و ﻓﺮاﻧﺴﻮی‬ ‫ﻗﺮارﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ و ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎﯾﯽ ﺳﺨﺖﺧﻮان و دﺷﻮار ﺑﻪ وﺟﻮد آوردهاﻧﺪ‪.‬‬ ‫در اﯾﻦ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ ﺗﺮﮐﯿﺒﻬﺎ و ﺗﻌﺒﯿﺮﻫﺎ ﺑﻪ ﺗﻘﻠﯿﺪ دو ﺳﻪ زﺑﺎن‪ ،‬در ﮐﻨﺎر ﻫﻢ‬ ‫ﻗﺮارﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ و درﻧﺘﯿﺠﻪ دﺳﺘﻮر زﺑﺎن را ﻫﻢ از ﮐﺎراﯾﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻪاﻧﺪ‪.‬‬ ‫‪ .۵‬در ﻫﺮ زﺑﺎن ﻫﺮﻗﺪر ﮐﻠﻤﻪﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ دال ﺑﺮ ﻣﺪﻟﻮﻟﻬﺎی ﻣﺸﺨﺺ و‬ ‫راﯾﺠﻨﺪ ﻓﺮاوانﺗﺮ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬اﯾﺠﺎد ارﺗﺒﺎط و ﺗﻔﺎﻫﻢ و درﻧﺘﯿﺠﻪ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﻣﯿﺎن‬ ‫ﺷﻬﺮوﻧﺪان ﻣﺘﻜﻠﻢ ﺑﻪ آن زﺑﺎن ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد‪ .‬اﮔﺮ اﯾﻦ »ﮐﻠﻤﻪﻫﺎ« ﯾﺎ‬ ‫ﺗﻌﺒﯿﺮﻫﺎی »داﻟﯽ « ﯾﺎ »ﻋﻠﻢ« و ﺣﺘﺎ ﮐﻠﻤﺎت ﻗﺼﺎر ﻣﻌﯿﻦ‪ ،‬ﺟﺎی ﺧﻮد را‬ ‫ﺑﻪ ﺗﻌﺒﯿﺮﻫﺎی ﻣﻦدرآوردی و ﺣﺘﺎ ﺷﺎﻋﺮاﻧﻪای ﮐﻪ ﺑﯽﺟﺎ ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽروﻧﺪ‬ ‫ﻣﻮﺟﺪی ﺗﻌﺎﻣﻞ زﺑﺎن ﮐﺎﺳﺘﯽ ﻣﯽﭘﺬﯾﺮد‪.‬‬ ‫ﺑﺪﻫﻨﺪ‪ ،‬ﻗﺪرت ارﺗﺒﺎطدﻫﻨﺪه و‬ ‫ِ‬ ‫ﻣﺎ در ﺑﺮﺧﯽ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎ‪ ،‬ﻫﻢ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎی ﻣﻌﻤﻮﻟﯽ و ﻫﻢ ﻧﻮﺷﺘﻪﻫﺎی‬ ‫ﺳﯿﺎﺳﯽ و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ در ﺳﺎﻟﻬﺎی اﺧﯿﺮ‪ ،‬ﺑﺎ ﭼﻨﯿﻦ دﺷﻮارﯾﻬﺎﯾﯽ روﺑﻪرو‬ ‫ﻫﺴﺘﯿﻢ ‪.‬‬ ‫‪ .۶‬ﭼﻨﺪ دﺷﻮاری ﮐﻪ ﺗﺎ اﯾﻦﺟﺎ از آﻧﻬﺎ ﯾﺎدﮐﺮدﯾﻢ‪ ،‬ﮔﻬﮕﺎه ﻧﻈﺎم ﻣﻨﻄﻘﯽ ﺟﻤﻠﻪﻫﺎ‬ ‫را در ﻧﻈﺎم ﻣﺒﺘﺪا‪ ،‬ﺧﺒﺮی و ﺑﯿﺎن ﺻﻐﺮا و ﮐﺒﺮا و ﻧﺘﯿﺠﻪ از ﻣﯿﺎن ﻣﯽﺑﺮﻧﺪ و‬ ‫‪۷۰‬‬ ‫ﻋﮑﺲ از ﺷﻬﯿﺪ دﮐﺘﺮ ﻣﺼﻄﻔﯽ ﭼﻤﺮان‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬ ‫ﻧﻮﺷﺘﺎرﻫﺎ و ﮔﻔﺘﺎرﻫﺎ را از اﯾﻦ ﺟﻬﺖ ﻧﯿﺰ ﺑﺪون اﺳﺘﻔﺎده و اﺑﺘﺮ ﻣﯽﺳﺎزﻧﺪ‪.‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪ .۷‬واژهﻫﺎی ﺑﯿﮕﺎﻧﻪی ﺟﺪﯾﺪ ﮐﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ‬ ‫ﺑﻪواﺳﻄﻪی اﻓﺰاﯾﺶ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ‪،‬‬ ‫وﺳﺎﯾﻞ و ﻟﻮازم و اﻣﻮر روزﻣﺮهی زﻧﺪﮔﯽ‬ ‫و آﺷﻨﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻗﻠﻤﺮوی واژﮔﺎﻧﯽ زﺑﺎن را ﮔﺴﺘﺮدهﺗﺮ ﺳﺎﺧﺘﻪ و‬ ‫ﻣﺎﺑﻪازای اﯾﺮاﻧﯽ‪ ،‬و ﮐﺎرﺑﺮد واژهﻫﺎی‬ ‫‪ .۳‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﭙﺬﯾﺮﯾﻢ ﮐﻪ ﺑﺪون اﺟﺎزهی ﺻﺮﯾﺢ ﯾﺎ ﺿﻤﻨﯽ ﻣﺎﻟﮑﺎن‬ ‫ﺑﺮای ﺑﯿﺎن ﻣﻔﺎﻫﯿﻢ ﻧﻮ اﺳﺖ ﯾﺎ ﺑﻪ‬ ‫ﻣﺮﺑﻮط ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪ ،‬ازﻟﺤﺎظ ﻣﻔﻬﻮم‬ ‫ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ در اﯾﻦ ﻣﻮارد ﻋﻠﻞ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن از‬ ‫ﺟﻤﻠﻪ ﺗﻈﺎﻫﺮ و ﺗﻔﺎﺧﺮ دارﻧﺪ‪.‬‬ ‫راهﺣﻠﻬﺎ‬ ‫ﺑﺮای ﻫﻤﻪی اﯾﻦ ﻣﺴﺎﺋﻞ و ﻣﺴﺎﺋﻞ دﯾﮕﺮی‬ ‫ﺑﻠﮑﻪ از آن ﺟﻬﺖ ﻫﻢ ﮐﻪ وﺳﺎﯾﻞ ارﺗﺒﺎط راه دور‪ ،‬دﺳﺘﺮﺳﯽ‬ ‫درﻧﺘﯿﺠﻪ‪ ،‬ﺑﻬﺮهﮔﯿﺮﻧﺪﮔﺎن از اﯾﻦ ﻗﻠﻤﺮو را اﻓﺰاﯾﺶ داده اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﻣﺸﺎع زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ‪ ،‬ﻧﺒﺎﯾﺪ در اﯾﻦ زﺑﺎن و در واژﮔﺎن‪ ،‬دﺳﺘﻮر‪،‬‬ ‫‪۷۱‬‬ ‫ﺗﺮﮐﯿﺒﺎت و ﺗﻌﺒﯿﺮات ﻗﺪﯾﻤﯽ‪ ،‬واژهﻫﺎی ﻣﺸﺨﺺ و ﻋﻠﻢ آن دﺧﻞ‬ ‫ِ‬ ‫ﺗﺼﺮف دﮔﺮﮔﻮنﺳﺎز داﺷﺖ‪ .‬دﺧﻞ و ﺗﺼﺮﻓﻬﺎ ﺣﺘﻤﺎً ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ‬ ‫و‬ ‫اﻃﻼع ﻫﻤﮕﺎن‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ ﺣﺪاﻗﻞ اﺳﺘﻔﺎدهﮐﻨﻨﺪﮔﺎن روزﻣﺮه‪ ،‬ﺣﺘﺎ‬ ‫دﻟﺒﺴﺘﮕﺎن ﺑﻪ زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ ﺑﺮﺳﺪ‪.‬‬ ‫از اﯾﻦ دﺳﺖ‪ ،‬و ﺷﺎﯾﺪ از اﯾﻨﻬﺎ ﻣﻬﻢﺗﺮ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ‬ ‫‪ .۴‬ﺑﺎﯾﺪ ﻫﻤﮕﺎن ﺑﭙﺬﯾﺮﯾﻢ و ﺑﭙﺬﯾﺮﻧﺪ ﮐﻪ درﻋﯿﻦﺣﺎل ﻧﻤﯽﺗﻮان از‬ ‫ﺗﻄﻮر و ﺗﺤﻮل زﺑﺎن ﭼﺸﻢ ﭘﻮﺷﯿﺪ و اﺻﻮﻻً ﻧﻤﯽﺗﻮان ﺟﻠﻮی اﯾﻦ‬ ‫ﮔﺮﻓﺖ‪ ،‬ﭼﻮن ﺑﻪﻫﺮﺣﺎل ﻧﻤﯽﺗﻮان ﮔﻔﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﺷﺪ‪ ،‬و ﺿﻤﻦ ﻫﻤﺮاﻫﯽ ﺑﺎ آن‪ ،‬ﮔﺮاﯾﺶ ﺗﺤﻮﻟﺶ را ﻧﻈﻢ و ﻧﺴﻖ‬ ‫ِ‬ ‫ﺗﺼﺮف ﻓﺮدی در اﯾﻦ ﻣﯿﺮاث‬ ‫دارﻧﺪ و ﺛﺎﻧﯿﺎً ﺣﻖ ﻧﺪارﻧﺪ دﺧﻞ و‬ ‫‪ .۱‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﭙﺬﯾﺮﯾﻢ ﮐﻪ زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ ِﻣﻠﮏ‬ ‫‪ .۵‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﭙﺬﯾﺮﯾﻢ ﮐﻪ اﮔﺮ ﻣﺮاﻗﺐ واژﮔﺎن ﻓﺎرﺳﯽ ﻧﺒﺎﺷﯿﻢ و ورود‬ ‫واژهﻫﺎی ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ را ﺳﻬﻞ ﺑﮕﯿﺮﯾﻢ‪ ،‬ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ اﯾﻦ رودﺧﺎﻧﻪی‬ ‫ﻧﻤﯽﺗﻮان ﭼﺸﻢ ﭘﻮﺷﯿﺪ و ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺗﺤﻮل و ﺗﻄﻮر ﺑﺪون‬ ‫ﮔﺮاﯾﺶ ﺑﻪ ﻧﻈﻢ و ﻗﺮار اﺻﻮﻻً زﯾﺎنﺑﺎر اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺎﯾﺪ‬ ‫از ﮐﺸﻮر‪ ،‬و دﯾﮕﺮ ﮐﺴﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ‬ ‫اﮔﺮ ﺑﺪان ﺑﻨﮕﺮﯾﻢ‪ ،‬آن را ﺑﻪﻋﻨﻮان زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ ﺑﺎزﻧﺸﻨﺎﺳﯿﻢ؛‬ ‫ﺑﻪﻗﺎﻋﺪه ﺑﺮﮔﺰﯾﺪ‪ .‬اﯾﻦ ﮔﺰﯾﻨﺶ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻫﻤﻮاره ﻣﻮرد‬ ‫ﻧﻈﺮ ﻣﺮا ﺑﺨﻮاﻫﯿﺪ در ﺑﺮاﺑﺮ اﯾﻦ ورود و ﻫﺠﻮم ﺑﺎﯾﺪ ﺳﺪی‬ ‫اﯾﻦ زﺑﺎﻧﻨﺪ و ﻫﻢ ﺑﻪ ﻟﺤﺎظ ﺷﺨﺼﯽ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ‬ ‫درﻧﻬﺎﯾﺖ ﻣﯽﺗﻮان ﺑﻪ واژهﻫﺎی ﻗﺪﯾﻤﯽ ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺗﺎﺑﻌﯿﺖ داد‪.‬‬ ‫و ﻫﻢ ﺣﯿﺜﯿﺖ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ﻋﻠﻤﯽ و ﻓﺮﻫﻨﮕﯽﺷﺎن درﮔﺮو‬ ‫اﻧﺪﯾﺸﻪ ﮐﺮد و ﻫﻨﮕﺎﻣﯽﮐﻪ راهﺣﻞ ﻣﺴﺌﻠﻪ‬ ‫ﯾﺎﻓﺘﻪ ﺷﺪ‪ ،‬ﺑﻪﺳﺮﻋﺖ آن راهﺣﻞ را ﺑﻪ ﮐﺎر‬ ‫ﺗﺤﻮل و ﺗﻄﻮر را ﮔﺮﻓﺖ و ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﻬﺘﺮ اﺳﺖ ﺑﺎ آن وارد ﺗﻌﺎﻣﻞ‬ ‫ﺷﻮﺧﯽ و ﻣﺰاح و ﻃﻨﺰ ــ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﮐﻨﻨﺪ و ﺗﻮﺟﻪ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ‬ ‫ﺧﻄﺮ ﻣﺎﻧﺪﮔﺎرﺷﺪن اﯾﻦﮔﻮﻧﻪ واژهﻫﺎ در ﻣﯿﺎن ﻣﺮدم‪ ،‬ﮐﻪ‬ ‫از ﺧﺼﻮﺻﯿﺖ ﻣﺰاح و ﻃﻨﺰ ﺑﺮﺧﻮردارﻧﺪ‪ ،‬ﺑﺴﯿﺎر اﺳﺖ و‬ ‫ﺑﯿﺮونراﻧﺪن آﻧﻬﺎ ﺳﺨﺖ و دﺷﻮار‪.‬‬ ‫‪ .۶-۳‬رﺳﺎﻧﻪﻫﺎی ﺟﻤﻌﯽ واژهﻫﺎی ﻣﺼﻮب ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن‬ ‫زﺑﺎن و ادب ﻓﺎرﺳﯽ را ــ ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﺻﺎﺣﺐﻧﻈﺮ ﺷﺨﺼﯽ‬ ‫ﺑﺎ آن ﺑﯿﺶوﮐﻢ ﻣﻮاﻓﻖ ﻧﺒﺎﺷﻨﺪ ــ ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺒﺮﻧﺪ و ﻧﻈﯿﺮ ﻫﺮ ﻣﻮرد‬ ‫دﯾﮕﺮ ﮐﻪ وﺟﻮد ﻗﺎﻋﺪه و ﻧﻈﻢ ﺑﺮ ﺑﯽﻗﺎﻋﺪﮔﯽ و ﺑﯽﻧﻈﻤﯽ ﻣﺮﺟﺢ‬ ‫اﺳﺖ‪ ،‬اﯾﻦ ﻣﺼﻮﺑﺎت را ﮐﻪ ﺑﻪﻫﺮﺣﺎل ﻧﻈﻢدﻫﻨﺪه اﺳﺖ‪ ،‬ﺑﺮ‬ ‫آﺷﻔﺘﮕﯽ ﺗﺮﺟﯿﺢ دﻫﻨﺪ و ﻣﻄﻤﺌﻦ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﺎﻟﮑﺎن و ﺻﺎﺣﺒﺎن‬ ‫زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ‪ ،‬ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺮدم‪ ،‬در ﻣﻮرد زﺑﺎن ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ داورﻧﺪ و‬ ‫در ﻇﺮف ﻣﺪﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﯿﺶ از دو ﺳﻪ ﺳﺎل ﺑﻪ ﻃﻮل ﻧﺨﻮاﻫﺪ‬ ‫اﻧﺠﺎﻣﯿﺪ‪ ،‬درﺑﺎرهی ﻣﺼﻮﺑﺎﺗﯽ از اﯾﻦﮔﻮﻧﻪ اﻇﻬﺎرﻧﻈﺮی ﻗﺎﻃﻊ اﻣﺎ‬ ‫ﺑﯽﺳﺮوﺻﺪا ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ؛ ﯾﻌﻨﯽ ﯾﺎ واژه را ﻣﯽﭘﺬﯾﺮﻧﺪ ﮐﻪ در اﯾﻦ‬ ‫ﺻﻮرت ﻣﻌﻠﻮم ﻣﯽﺷﻮد واژه ﺑﺮ ﺳﺮ ﺟﺎی ﺧﻮد ﻗﺮار داﺷﺘﻪ‬ ‫اﺳﺖ‪ ،‬و ﯾﺎ آن را ﻧﻤﯽﭘﺬﯾﺮﻧﺪ ﮐﻪ در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن ﺑﺎﯾﺪ‬ ‫ﻓﮑﺮ دﯾﮕﺮی ﺑﮑﻨﺪ‪.‬‬ ‫‪ .۷‬اﻗﻼم اﺧﯿﺮ در واﻗﻊ ﻋﻼوه ﺑﺮ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻧﻈﻢ ﺑﺮ ﺑﯽﻧﻈﺎﻣﯽ ــ وﻟﻮ‬ ‫وﻗﺘﻤﺎن ﺗﻨﮓ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻧﻤﯽﺗﻮان‬ ‫ﺳﺮ ﻓﺮﺻﺖ ﺑﻪ اﯾﻦ اﻣﺮ ﭘﺮداﺧﺖ‪.‬‬ ‫ﻣﺸﺎع ﻫﻤﻪی اﯾﺮاﻧﯿﺎن داﺧﻞ و ﺧﺎرج‬ ‫زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ‪ ،‬ﺑﻪﻋﻨﻮان زﺑﺎن ﻧﯿﺎﮐﺎن‬ ‫ﺧﻮد‪ ،‬ﺳﺨﻦ ﻣﯽﮔﻮﯾﻨﺪ ﯾﺎ اﯾﻦ زﺑﺎن را از‬ ‫روی ﻋﺸﻖ و ﻋﻼﻗﻪ و ﯾﺎ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻋﻠﺖ‬ ‫دﯾﮕﺮی ﯾﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ و ﻫﻢاﮐﻨﻮن ﺑﻪ آن‬ ‫دلﺑﺴﺘﻪاﻧﺪ و از ﻋﺪم ﺗﺴﻠﻂ ﺑﻪ آن ﻧﯿﺰ‬ ‫داد و ﺗﺎ آنﺟﺎ ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ‪ ،‬اﻧﺪﯾﺸﯿﺪه ﻋﻤﻞ ﮐﺮد‪.‬‬ ‫ﺧﻼف ﻧﻈﺮ ﯾﮏ ﮔﺮوه ﺑﺎﺷﺪ ــ ﺑﺮ اﯾﻦ اﺻﻮل اﺻﯿﻞ و اﺳﺎﺳﯽ‬ ‫اﺳﺘﻮار اﺳﺖ ﮐﻪ‪ :‬اﯾﺮاﻧﯿﺎن اوﻻً ﺑﺮ زﺑﺎن ﺣﻖ ﻣﺴﻠﻢ و ﻗﻄﻌﯽ‬ ‫ﻣﺸﺎع ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ ،‬و درﻋﯿﻦﺣﺎل از ﺗﺤﻮل و ﺗﻄﻮر زﺑﺎن ﻫﻢ‬ ‫ِ‬ ‫ﺧﺎﺻﯿﺖ »ﺣﺪود ﭘﺎﻻﯾﯽ« را از ﮐﻒ ﺑﻨﻬﺪ و ﭼﻨﺪی دﯾﮕﺮ‬ ‫ﺑﺰرگ‪،‬‬ ‫ﻣﺠﻤﻌﯽ را ﺑﻪﻋﻨﻮان ﻧﻤﺎﯾﻨﺪهی ﻫﻤﻪ ﺑﺮای دﺧﻞ و ﺗﺼﺮﻓﻬﺎی‬ ‫ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺑﺮای ورود واژهﻫﺎی ﺑﯿﮕﺎﻧﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺳﺨﺘﮕﯿﺮ ﺑﻮد و اﮔﺮ‬ ‫رﺿﺎﯾﺖ ﻫﻤﮕﺎن ﻧﺒﺎﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﭼﻮن ﺑﺮﮔﺰﯾﺪﮔﺎن ﻧﯿﺰ ﺟﺰو ﻣﺎﻟﮑﺎن‬ ‫ﮐﺎﻣﻞ و ﺗﻤﺎمﻋﯿﺎر ﺑﺮاﻓﺮاﺷﺖ و اﮔﺮ ﺑﺨﻮاﻫﯿﻢ ﺳﻬﻞﮔﯿﺮی ﮐﻨﯿﻢ‪،‬‬ ‫دﻟﺒﺴﺘﮕﯽ و ﻋﻼﻗﻪﻣﻨﺪی و دﻟﺴﻮزی و دلﻣﺸﻐﻮﻟﯽ دارﻧﺪ‬ ‫‪ .۶‬و اﮔﺮ ﺑﺨﻮاﻫﯿﻢ اﯾﻦ ﭘﺬﯾﺮﺷﻬﺎ ﻣﻨﺘﻔﯽ ﻧﺒﺎﺷﺪ و درﻋﯿﻦﺣﺎل زﺑﺎن‬ ‫ﺗﺼﻤﯿﻤﺎﺗﺸﺎن اﺳﺖ‪ ،‬در ﻣﻮرد زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ ﺟﻔﺎ روا ﻧﻤﯽدارﻧﺪ‬ ‫در ﺻﻮرت ﭘﺮاﮐﻨﺪﮔﯽ واژﮔﺎن‪ ،‬ﻧﺎﻣﻔﻬﻮم‬ ‫ﻧﯿﺰ ﺗﺤﻮل و ﺗﻄﻮری ﺳﺎﻣﺎﻧﻤﻨﺪ و ﻧﻈﺎمﯾﺎﻓﺘﻪ ــ در ﺣﺪ ﻣﻘﺪور ــ‬ ‫و ﺣﻘﯽ را از ﻣﺎﻟﮑﺎن زﺑﺎن ﮐﻪ ﺧﻮد ﻧﯿﺰ از آن ﺟﻤﻠﻪاﻧﺪ‪ ،‬ﺿﺎﯾﻊ و‬ ‫و ﯾﺎ ﻏﻠﻂ ﺳﺨﻦ ﮔﻔﺘﻦ و ﻧﻮﺷﺘﻦ آن‬ ‫‪ .۶-۱‬ﻧﺨﺴﺖ آنﮐﻪ ﻣﺠﻤﻌﯽ از رﺳﺎﻧﻪﻫﺎی ﺟﻤﻌﯽ ﻣﺘﻌﻬﺪ‬ ‫‪ .۸‬ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺎری ﮐﻪ از اﯾﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺑﻪ ﺑﻌﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﮐﺮد اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫‪ .۲‬ﺑﺎﯾﺪ ﺑﭙﺬﯾﺮﯾﻢ ﮐﻪ در زﻣﺎن ﻣﺎ‪ ،‬ﻣﺎﻟﮑﺎن‬ ‫ﺮ درد ﺑﭙﺬﯾﺮﻧﺪ‬ ‫رﺳﺎﻧﻪﻫﺎ‪ ،‬اﯾﺮاﻧﯽوار‪ ،‬دﻟﯿﺮاﻧﻪ‪ ،‬ﻣﺘﻌﻬﺪاﻧﻪ و از ﺳ ِ‬ ‫ﺷﻮد ﺗﺎ از اﯾﻦ ﭘﺲ اﻧﺪﯾﺸﻪ و ﻋﻤﻠﻤﺎن در ﻣﻮرد زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ‬ ‫ﻧﻪﻓﻘﻂ از آن ﺟﻬﺖ ﮐﻪ ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻣﺘﮑﻠﻢ‬ ‫واژهﻫﺎی ﺑﯿﮕﺎﻧﻪای ﺟﻠﻮﮔﯿﺮی ﮐﻨﻨﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﻓﺎرﺳﯽ آن ــ ﻫﺮﭼﻨﺪ‬ ‫ﺑﻮدن ﺗﻌﺒﯿﺮﻫﺎ‪ ،‬درﻫﻢرﯾﺨﺘﮕﯽ دﺳﺘﻮر‬ ‫رﻧﺠﯿﺪه ﺧﺎﻃﺮ ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ‪.‬‬ ‫ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ اﯾﻦ زﺑﺎن ﺑﯿﺶ از ﮔﺬﺷﺘﻪاﻧﺪ‪،‬‬ ‫ﺑﻪ اﯾﻦ زﺑﺎن‪ ،‬در ﮐﺸﻮر ﺟﻮان اﯾﺮان‬ ‫ﯾﺎ در آﺳﯿﺎی ﻣﺮﮐﺰی و دﯾﮕﺮ ﻧﻘﺎط‪،‬‬ ‫داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺳﻪ اﻗﺪام اﺳﺎﺳﯽ را وﺟﻬﻪی ﻫﻤﺖ ﺳﺎﺧﺖ‪:‬‬ ‫و ﻋﻼﻗﻪﻣﻨﺪ ﺗﺸﮑﯿﻞ ﺷﻮد‪ ،‬و ﻫﻤﻪی دﺳﺖاﻧﺪرﮐﺎران اﯾﻦ‬ ‫ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﻗﻮت و ﻗﺪرت و ﺑﻪ ﻫﺮ ﻗﯿﻤﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺷﻮد‪ ،‬از ورود‬ ‫ﻧﺎرﺳﺎ ــ وﺟﻮد دارد‪.‬‬ ‫‪ .۶-۲‬ﻫﻤﮕﺎن ﺑﺎ واژهﺳﺎزی ﻣﻦدرآوردی ــ ﺣﺘﺎ ﺑﻪﻋﻨﻮان‬ ‫ﺳﻠﺐ ﻧﻤﯽﮐﻨﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻫﻤﮕﺎن دﺳﺖﺑﻪدﺳﺖ ﻫﻢ ﺑﺪﻫﻨﺪ ﺗﺎ ﻋﻘﺐاﻓﺘﺎدﮔﯿﻬﺎ ﺟﺒﺮان‬ ‫ﺑﻪروز ﺑﺎﺷﺪ‬ ‫ﺑﺨﺸﯽ از ﻣﻘﺎﻟﻪ »زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ آﺋﯿﻨﻪدار ﻫﻮﯾﺖ ﻣﻠﯽ ﻣﺎ« ﮐﻪ در ﮐﺘﺎب‬ ‫»زﻧﺪﮔﯽﻧﺎﻣﻪ و ﺧﺪﻣﺎت ﻋﻠﻤﯽ و ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﻣﺮﺣﻮم دﮐﺘﺮ ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ« ﭼﺎپ‬ ‫ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬
‫] ������[‬ ‫]ا���� ��د��آزاد[‬ ‫] د��ن[‬ ‫‪۷۲‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫‪۷۳‬‬ ‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫ﺳﺮدﺑﯿﺮ‪ :‬آﻗﺎ ﯾﮑﯽ از دوﺳﺘﺎی ﻣﻦ ﮐﻪ‬ ‫ﺟﺪا ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﻪ در اﺷﺘﺒﺎﻫﻪ‪ .‬اﮔﻪ ﯾﻪ ﻧﻔﺮ ﯾﻪ دﻟﯿﻞ‬ ‫ﻃﺮاح‪ :‬ﺑﺒﺨﺸﯿﺪ ﻣﻦ دﺧﺎﻟﺖ ﻣﯽﮐﻨﻢ وﻟﯽ‬ ‫ﻫﻤﻪی "ﻣﯽ"ﻫﺎ ﺳﺮﻫﻤﻪ؟‬ ‫ً‬ ‫وﯾﺮاﺳﺘﺎر‪ :‬دﻟﯿﻠﺸﻮ ﮐﻪ ﻗﺒﻼ ﻣﻔﺼﻞ ﺗﻮﺿﯿﺢ‬ ‫ﻫﻤﻮن ﻟﺤﻈﻪ ﻗﺒﻮل ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬ﺗﻮ ﺷﻤﺎرهی ﺑﻌﺪم‬ ‫ﻗﺮارداد اﻧﺴﺎﻧﯿﻪ و وﺣﯽ اﻟﻬﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﻦ‬ ‫وﯾﺮاﺳﺘﺎره ﭘﺮﺳﯿﺪه ﭼﺮا ﺗﻮ اﯾﻦ ﺷﻤﺎرهی ﺟﺪﯾﺪ‬ ‫دادم‪.‬‬ ‫ﻗﺎﻧﻊﮐﻨﻨﺪه واﺳﻪ ﺟﺪا ﻧﻮﺷﺘﻦ "ﻣﯽ" ﺑﻬﻢ ﺑﮕﻪ‪،‬‬ ‫ﻣﯽﮔﻢ اﺷﺘﺒﺎه ﮐﺮدم‪.‬‬ ‫ﺳﺮدﺑﯿﺮ‪ :‬ﻋﺎﻟﯿﻪ‪.‬‬ ‫ﺳﺮدﺑﯿﺮ‪ :‬ﺑﻠﻪ‪ .‬وﻟﯽ ﻣﯽﺧﻮام ﺑﺪوﻧﻰ ﻛﻪ ﯾﻪ‬ ‫وﯾﺮاﺳﺘﺎر‪ :‬ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﺧﻮاﻫﺸﺎً‪ ،‬از‬ ‫ﻣﻮﺿﻮع ﺳﺆال ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬وﻟﯽ اﻧﺘﻈﺎر ﻧﺪاﺷﺘﻪ‬ ‫ﻧﻮﯾﺴﻰ‬ ‫ﺳﺮى ﭼﺸﻢ ﺗﯿﺰﺑﯿﻦ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ دوﮔﺎﻧﻪ‬ ‫ِ‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻈﺮم اﻟﺒﺘﻪ ﮐﻪ رﺳﻢاﻟﺨﻂ زﺑﺎن ﯾﻪ ﻗﺎﻋﺪه و‬ ‫ِ‬ ‫ﺿﺪ اﯾﺮان و دﺷﻤﻦ‬ ‫ﻗﺒﻮل ﻧﺪارم ﮐﻪ ﯾﻪ ﻋﺪه آدم‬ ‫زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ ﺗﻮ ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن ﻧﺸﺴﺘﻪن و ﺑﺎ ﺟﺪا‬ ‫ﮐﺮدن "ﻣﯽ" و ﺑﻘﯿﻪی اﺟﺰای زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ در‬ ‫ﻣﺎ رو ﺗﻮ اﯾﻦ ﻣﺪت ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪهن‪.‬‬ ‫وﯾﺮاﺳﺘﺎر‪ :‬ﺑﻠﻪ ﺣﺘﻤﺎً‪ .‬اﻧﺘﻈﺎرﺷﻢ ﺑﺎﯾﺪ‬ ‫ﻫﻤﻮن دوﺳﺖ وﯾﺮاﺳﺘﺎرﺗﻮن راﺟﻊ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ‬ ‫ﺣﺎل ﺧﻮﻧﺪن ﻓﺎﺗﺤﻪی اﯾﻦ زﺑﺎن ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬ﺗﻮی‬ ‫ﺑﺎﺷﯿﺪ ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﻣﯽﮔﻦ »ﺧﺐ ﺟﺪا ﻧﻮﺷﺘﻦ "ﻣﯽ"‬ ‫اﺳﺘﺜﻨﺎﻫﺎی زﯾﺎدی ﻫﺴﺖ‪ ،‬ﮐﻤﺎ اﯾﻦﮐﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮم‪،‬‬ ‫ﺗﻐﯿﯿﺮش واﮐﻨﺶﺑﺮاﻧﮕﯿﺰه‪ .‬ﺣﺘﺎ اﮔﻪ اونﭼﯿﺰی ﮐﻪ‬ ‫دﻟﯿﻞ ﻣﻨﻄﻘﯽ ﻗﺒﻮل ﮐﻨﻢ‪.‬‬ ‫ﻣﯽداﺷﺘﯿﻢ‪ .‬وﻗﺘﯽ ﯾﻪ ﭼﯿﺰی ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽﺷﻪ‪،‬‬ ‫ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه درﺳﺖ ﻧﺒﺎﺷﻪ‪.‬‬ ‫"ﻣﻰ" ﺟﺪا ﻏﻠﻂ ﻧﺒﻮد‪.‬‬ ‫ﺳﺮدﺑﯿﺮ‪ :‬اﻟﺒﺘﻪ‬ ‫ِ‬ ‫ﺳﻠﯿﻘﻪی ﺗﻮ ﻧﺒﻮد‪.‬‬ ‫وﯾﺮاﺳﺘﺎر‪ :‬ﻫﯿﭻ ﺗﻐﯿﯿﺮی ﺑﺮ اﺳﺎس‬ ‫ﺷﯿﻮهﻧﺎﻣﻪی ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎﻧﻪ« ﺣﺮﻓﺸﻮﻧﻮ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان‬ ‫ﺳﺮدﺑﯿﺮ‪ :‬اﻟﺒﺘﻪ اﯾﻦ اﻧﺘﻈﺎرم دارم وﻟﻰ‬ ‫اﯾﻨﻢ ﮐﻪ ﺑﺮ اﺳﺎس ﺷﯿﻮهﻧﺎﻣﻪی ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن ﮐﺎر‬ ‫ﺑﺰﻧﻢ‪.‬‬ ‫ﻣﯽﺷﻪ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﺗﺼﻮر ﮐﻨﯿﺪ ﯾﻪ ﺧﺎرﺟﯽ ﺑﺎ ﯾﻪ ﺳﺮی‬ ‫ﻧﯿﺴﺖ ‪.‬‬ ‫وﯾﺮاﺳﺘﺎر‪ :‬ﺑﺬارﯾﺪ‬ ‫درﺳﺖ ﺑﺎﺷﻪ‪ ،‬ﺑﺎﯾﺪ "ب" رو ﻫﻢ ﺟﺪا ﺑﻨﻮﯾﺴﯿﻢ ﮐﻪ‬ ‫ﻋﻼﻣﺖ »ء« اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽﺷﻪ؛ ﯾﻌﻨﯽ اﯾﻦﺟﻮری‬ ‫"ب" ﭘﯿﺸﻮﻧﺪ ﻓﻌﻠﻨﺪ؛ ﺟﺰو ﻻﯾﻨﻔﮏ اون ﻓﻌﻠﻨﺪ‪ .‬اﮔﺮ‬ ‫ِ‬ ‫ﺳﺮﻫﻢﻧﻮﯾﺴﯽ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻫﻢ ﻫﺴﺖ‪ .‬ﻣﻦ ﻣﻮاﻓﻖ‬ ‫ﻣﺸﺨﺺ و ﻫﻤﺎﻫﻨﮓ واﺳﻪ ﻧﻮﺷﺘﻦ دارﯾﻢ‪.‬‬ ‫ﺳﻠﯿﻘﻪی ﻣﻦ اﻧﺠﺎم ﻧﺸﺪه‪ .‬ﺟﺪا ﮐﺮدن "ﻣﯽ"‬ ‫ً‬ ‫ﻣﺜﻼ ــ ﻣﺎﺿﯽ اﺳﺘﻤﺮاری‪ ،‬ﻣﺜﻞ ﺟﺪاﮐﺮدن‬ ‫ﺗﻮی ــ‬ ‫ﻧﺘﯿﺠﻪش ﻣﯽﺷﻪ ﺑﻪﻧﻮﯾﺴﯿﻢ‪ .‬ﻫﻢ "ﻣﯽ" و ﻫﻢ‬ ‫اﻟﺒﺘﻪ ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪی ﮐﻤﺘﺮ‪ ،‬اﯾﻦ اﺳﺘﺜﻨﺎﻫﺎ ﺗﻮی‬ ‫ﺗﺼﻤﯿﻤﺶ ﺑﺎ ﺧﻮدﺗﻪ‪ .‬ﭼﻮن ﺑﻪ ﻧﻈﺮم اﯾﻦ ﻛﻪ‬ ‫ً‬ ‫اﺻﻼ درﺳﺖ‬ ‫ﯾﻪﺗﻨﻪ ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎﻧﻮ ﻧﻔﻰ ﻣﯽﻛﻨﻰ‬ ‫ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن ﻣﯽﮔﻪ واﺳﻪ ﮐﻠﻤﻪﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ »ﻫﺎی‬ ‫"ب" ﺗﻮی ﻣﻀﺎرع اﻟﺘﺰاﻣﯿﻪ‪ .‬اﮔﻪ ﺟﺪا ﮐﺮدن "ﻣﯽ"‬ ‫ﻫﺮدو ﺷﯿﻮهی ﺟﺪاﻧﻮﯾﺴﯽ و ﺳﺮﻫﻢﻧﻮﯾﺴﯽ‬ ‫ﯾﻪ‬ ‫ﻣﺜﺎل‬ ‫ﻏﯿﺮﻣﻠﻔﻮظ« ﺧﺘﻢ ﻣﯽﺷﻦ‪ ،‬در ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻀﺎف‪ ،‬از‬ ‫"ﺧﺎﻧﮥ ﻣﻦ"‪" ،‬ﻧﺎﻣﮥ او"‪ .‬اﯾﻦ ﺑﻪ ﻧﻈﺮﺗﻮن درﺳﺘﻪ؟ ﯾﺎ‬ ‫اون ﺑﺨﺶ »واژهﻫﺎ و ﺗﺮﮐﯿﺒﺎت و ﻋﺒﺎرات ﻣﺄﺧﻮذ‬ ‫ﮐﻨﯿﻢ‪ .‬دﻟﯿﻠﻢ ﻫﻢ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ اﯾﻦﻃﻮری ﯾﻪ روﯾﻪی‬ ‫اﯾﻦﻃﻮری ﺧﻮﻧﺪن ﻣﻄﻠﺐ واﺳﻪ ﺑﻘﯿﻪ راﺣﺖﺗﺮ‬ ‫ﻣﺘﻦ ﻣﻮاﺟﻪ ﻣﯽﺷﻪ ﮐﻪ ﻫﺮﮐﺪوم ﯾﻪ ﻣﺪل ﻧﻮﺷﺘﺎر‬ ‫دارن‪ ،‬ﺧﺐ ﮔﯿﺞ ﻣﯽﺷﻪ دﯾﮕﻪ‪.‬‬ ‫وﯾﺮاﺳﺘﺎر‪ :‬ﻣﻨﻢ‬ ‫از‬ ‫ﻋﺒﺎرت‬ ‫"دﺷﻤﻦ‬ ‫زﺑﺎن ﻓﺎرﺳﯽ" اﺳﺘﻔﺎده ﻧﮑﺮدم‪ .‬ﺣﺮﻓﻢ اﯾﻨﻪ ﮐﻪ‬ ‫اﺳﺎﺗﯿﺪ ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﻣﺮاﻋﺎت ﻣﺴﺎﺋﻞ‬ ‫ﺟﺪا ﮐﺮدن ﯾﻪﮐﺪوم ــ ﯾﻌﻨﯽ "ب" ــ ﻣﺠﺎز ﻧﯿﺴﺖ‪،‬‬ ‫ﻋﺮﺑﯽ« ﺷﯿﻮهﻧﺎﻣﻪ رو ﺑﺒﯿﻨﯿﺪ‪ .‬ﻣﻤﻠﻮ از ﺗﻨﺎﻗﺾ‬ ‫از‬ ‫ِ‬ ‫ﺑﺎﺷﻪ‪ .‬از اون ﻃﺮف ﻫﯿﭻ دﻟﯿﻞ ﻣﻨﻄﻘﯽ و زﺑﺎﻧﯽای‬ ‫ﻓﺎرﺳﯽ رو ﻓﺪای رﺳﻢ ﻧﮕﺎرش ﻋﺮﺑﯽ ﻣﯽﮐﻨﻪ‪ .‬اﻧﻘﺪ‬ ‫ﺳﺮدﺑﯿﺮ‪ :‬ﺧﻮب ﻣﺎ ﻫﻢ در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﻛﻠﻰ‬ ‫ً‬ ‫ﻗﺒﻼ ﻫﻢ‬ ‫ﺑﺤﺚ ﻛﺮدﯾﻢ و ﮔﻔﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﭼﺮا درﺳﺘﻪ‪.‬‬ ‫ً‬ ‫اﺧﯿﺮا ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻛﺮده‪.‬‬ ‫ﺗﻮ "ﻣﻰ" رو ﺟﺪا ﻣﯽﻧﻮﺷﺘﻰ؛‬ ‫ﻣﯽﮔﻪ »اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ« اﺷﮑﺎل ﻧﺪاره وﻟﯽ »ﻋﯿﺴﺎ«‬ ‫اﺷﮑﺎل داره‪ .‬اﺻﻠﻨﻢ ﻣﻌﻠﻮم ﻧﯿﺴﺖ ﻃﺒﻖ ﭼﻪ‬ ‫درﺳﺘﯽ‬ ‫اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﯾﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪس ﮐﻪ ﻣﻦ ﺑﻪ‬ ‫ِ‬ ‫اﮔﻪ دﻗﺖ ﻛﻨﯽ ﻣﯽﺑﯿﻨﯽ ﻛﻪ ﺗﻮی ﺑﯿﺴﺖ ﺗﺎ‬ ‫ﻗﺎﻋﺪهای‪ ،‬ﭼﻮن ﻫﺮدوﺗﺎﺷﻮن اﻟﻒ ﻣﻘﺼﻮره دارن‪.‬‬ ‫اﯾﻦ درﺳﺖ ﮐﻪ آدم ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ اﺳﺎﺗﯿﺪ اﺣﺘﺮام‬ ‫ﻃﺮاح‪ :‬وﺟﻮد اﺳﺘﺜﻨﺎ ﻫﻢ دﻟﯿﻞ ﻗﺎﻃﻊ‬ ‫ﺑﺬاره‪ ،‬وﻟﯽ ﺧﺪا ﻏﯿﺮ از ﺣﺲ اﺣﺘﺮام ﺑﻪ ﺑﺰرﮔﺘﺮ و‬ ‫ﻫﻢ اﺳﺘﺜﻨﺎﻫﺎ ﻓﺮاووﻧﻪ‪ ،‬وﻟﯽ ﮐﺴﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬ ‫ﻧﻤﯽﺷﻪ ﺟﺪاﮐﺮدن اونﯾﮑﯽ ــ ﯾﻌﻨﯽ "ﻣﯽ" ــ ﻣﺠﺎز‬ ‫واﺳﻪ ﺟﺪاﮐﺮدن "ﻣﯽ" وﺟﻮد ﻧﺪاره‪.‬‬ ‫ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺎ در واﻗﻊ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﺗﻮ اﺣﺘﺮام ﮔﺬاﺷﺘﯿﻢ‪.‬‬ ‫ﺷﻤﺎرهی ﮔﺬﺷﺘﻪ‪ ،‬ﻓﻘﻂ ﯾﻜﯽ دو ﺷﻤﺎرهس ﻛﻪ‬ ‫اﯾﻦ ﺗﻐﯿﯿﺮ اﺗﻔﺎق اﻓﺘﺎده‪.‬‬ ‫وﯾﺮاﺳﺘﺎر‪ :‬ﻣﻦ ﯾﺎدم ﻧﻤﯽآد ﻫﯿﭻﮐﺪوم از‬ ‫ﻣﺨﺎﻟﻔﺎی ﭼﺴﺒﻮﻧﺪن "ﻣﯽ" دﻟﯿﻠﯽ آورده ﺑﺎﺷﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻓﻘﻂ راﺟﻊ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺣﺮف زدﯾﻢ ﮐﻪ ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن‬ ‫اﯾﻦﻃﻮری ﮔﻔﺘﻪ و ﭼﻮن اﺳﺎﺗﯿﺪ ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن‬ ‫ﺑﻬﺘﺮ از ﻣﺎ ﻣﯽدوﻧﻨﺪ‪ ،‬ﻻﺟﺮم درﺳﺖ ﻣﯽﮔﻦ‪.‬‬ ‫و ﻣﺤﺎﻓﻈﻪﮐﺎرﯾﻪ‪ .‬ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن داره زﺑﺎن و ﺧﻂ‬ ‫اﺳﺘﺜﻨﺎ درﺳﺖ ﮐﺮده و ﺗﺎﺑﻊ ﻣﺼﻄﻠﺤﻬﺎ ﺷﺪه ﮐﻪ‬ ‫ً‬ ‫ً‬ ‫ﻣﺜﻼ‬ ‫اﺻﻼ ﻧﻤﯽﺷﻪ ﻓﻬﻤﯿﺪ ﭼﯽ درﺳﺘﻪ ﭼﯽ ﻏﻠﻂ‪.‬‬ ‫ﺑﺎﺗﺠﺮﺑﻪﺗﺮ‪ ،‬ﻋﻘﻞ ﻫﻢ ﺑﻪ ﻣﻦ داده‪ .‬ﭼﺮا ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺳﺆال‬ ‫ﮐﺮد ﮐﻪ »اﺳﺎﺗﯿﺪ ﺑﺰرﮔﻮار ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن! دﻟﯿﻠﺘﻮن‬ ‫اﯾﺪﺋﻮﻟﻮژﯾﮏ‪ ،‬ﻗﻮاﻋﺪی رو ﺑﻪ وﺟﻮد آوردن ﮐﻪ‬ ‫ﺗﻐﯿﯿﺮ دادﻧﺸﻮن‪ ،‬ﺑﺮاﺑﺮ ﺗﺤﺮﯾﻒ وﺣﯽ ﺧﺪا ﻗﻠﻤﺪاد‬ ‫ﻣﯽﺷﻪ‪ .‬در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﺗﻮی ﻣﻮاردی ﮐﻪ ﻣﺼﻄﻠﺢ‬ ‫ﺷﺪه‪ ،‬ﻫﻤﻮن ﺗﻐﯿﯿﺮو ﻣﯽﭘﺬﯾﺮن‪ .‬و ﻧﻪ واﺳﻪ اون‬ ‫ﻗﺎﻋﺪه دﻟﯿﻞ زﺑﺎﻧﯽ دارﻧﺪ و ﻧﻪ ﺑﺮای اﺳﺘﺜﻨﺎ‪ .‬و ﺗﺎزه‬ ‫ﺷﯿﻮهﻧﺎﻣﻪی ﻓﺮﻫﻨﮕﺴﺘﺎن ﺷﮏ ﮐﻨﻢ‪.‬‬ ‫ﺑﺮای رد ﻗﺎﻋﺪه ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﺗﻮی ﺳﺮﻫﻢﻧﻮﯾﺴﯽ‬ ‫اوﻧﺎ ﮐﻞ ﻗﺎﻋﺪهی ﺗﻮ رو ﻧﻤﯽﺗﻮﻧﻪ زﯾﺮ ﺳﺆال‬ ‫ﺑﺒﺮه‪ .‬ﺑﻪ ﻫﺮﺣﺎل ﻣﯽﺗﻮﻧﯿﻢ اﯾﻦ ﺗﺠﺮﺑﻪ رو ﺗﻮی‬ ‫واﺳﻪ اﯾﻦ ﺷﯿﻮهی ﻧﮕﺎرش ﭼﯿﻪ؟ ﭼﺮا "ﺻﻠﻮة" رو‬ ‫ﻣﺠﺎزﯾﻢ "ﺻﻼت" ﺑﻨﻮﯾﺴﯿﻢ‪ ،‬وﻟﯽ ﻣﺠﺘﺒﯽ ﺣﺘﻤﺎً‬ ‫ﺑﺮﺧﻮردﯾﻢ ﺑﻪ راهﺣﻞ ﺑﻬﺘﺮ ﺑﺮﺳﯿﻢ‪.‬‬ ‫اﺳﻤﺎﻋﯿﻞ و ﻫﺎرون رو ﻗﺒﻮل ﻣﯽﮐﻨﯿﺪ وﻟﯽ ﻣﺮﺗﻀﺎ‬ ‫اﯾﻦ زﺑﻮن و ﺧﻂ ﻓﺎرﺳﯽ‪ ،‬ﺑﺎ ﻋﺮﺑﯽ آﻣﯿﺨﺘﻪس و‬ ‫ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺎ "ی" ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﺸﻪ؟ ﭼﺮاﻣﻨﺘﻬﺎ و ﻣﻘﺘﺪا و‬ ‫ﻧﺸﺮﯾﻪ اداﻣﻪ دﻫﯿﻢ ﺗﺎ وﻗﺘﯽ ﺑﻪ ﯾﻪ ﮐﻠﻤﻪی ﺟﺪﯾﺪ‬ ‫ﺳﺮدﺑﯿﺮ‪ :‬اﯾﻨﻢ ﯾﺎدﻣﻮن ﻧﺮه ﮐﻪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل‬ ‫ﺳﺮدﺑﯿﺮ‪ :‬ﭘﺲ ﺑﺤﺜﺎى ﻣﻦ و ﻃﺮاﺣﻮ ﯾﺎدت‬ ‫رو ﻧﻪ؟ ﭼﺮا ﺑﺎﯾﺪ "ﻣﯽ" رو ﺟﺪا ﻧﻮﺷﺖ؟« ﻫﯿﭻﮐﺲ‬ ‫ﮔﺎﻫﯽ از دﺳﺘﻮرات اون زﺑﻮن ﭘﯿﺮوی ﻣﯽﮐﻨﻪ‪.‬‬ ‫اﯾﺮان "ﻣﻰ" رو ﺟﺪا ﻣﯽﻧﻮﯾﺴﻦ اﺷﺘﺒﺎه ﻣﯽﻛﻨﻦ‪.‬‬ ‫آﻫﻦ‪ ،‬آدﻣﻮ ﺑﻪ ﺳﮑﻮت دﻋﻮت ﻣﯽﮐﻨﻦ‪ ،‬ﭼﻮن‬ ‫ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﮕﺮدم و ﺗﻮ ﻣﺘﻮن ﺑﭽﺮﺧﻢ‪ .‬دو روز دﯾﮕﻪ‬ ‫رﻓﺘﻪ‪ .‬اﻻن ﺑﺎ ﻣﻨﻄﻖ ﺗﻮ ﻫﻤﻪی وﯾﺮاﺳﺘﺎراﯾﻰ ﻛﻪ ﺗﻮ‬ ‫ﻓﻘﻂ ﻣﺎ ﺗﻮ ﺻﺮاط ﻣﺴﺘﻘﯿﻤﯿﻢ؟‬ ‫وﯾﺮاﺳﺘﺎر‪ :‬ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻦ ﻫﺮﮐﺲ ﮐﻪ "ﻣﯽ" رو‬ ‫ﺟﻮاﺑﯽ ﻧﻤﯽده ﻓﻘﻂ ﻋﯿﻦ ﻗﺒﯿﻠﻪﻫﺎی ﻗﺒﻞ از ﻋﺼﺮ‬ ‫"دﻻﯾﻠﯽ ﻫﺴﺖ" ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﯽﺷﻪ‪ ،‬اﻣﺎ "ﻧﺒﺎﯾﺪ در‬ ‫وﺟﻮد اون دﻻﯾﻞ ﺷﮏ ﮐﺮد"‪.‬‬ ‫وﯾﺮاﺳﺘﺎر‪ :‬ﭘﺲ ﺑﻪ ﻣﻦ اﺟﺎزه ﺑﺪﯾﺪ ﮐﻪ‬ ‫ﻧﺘﯿﺠﻪ رو اﻋﻼم ﻣﯽﮐﻨﻢ‪.‬‬ ‫ﺳﺮدﺑﯿﺮ‪ :‬درود!‬
‫]���هی ���[‬ ‫]���ی �������ن[]‬ ‫َ���ی �ـ� �ـ�زاده[‬ ‫»����«‬ ‫������ و‬ ‫از ����ی‬ ‫��د‬ ‫دل��دم‬ ‫ﻫﻀﻢ ﮐﻼﻡ ‪ ///‬ﺍﺯ‬ ‫ﯾﮏ ﮐﻼﻡ‪ ،‬ﹺ‬ ‫ﺟﯿﺒﻢ ﺑﺮﮔﻪﺍی ﺩﺭﺁﻭﺭﺩﻡ ﮐﻪ ﺑﺎ‬ ‫ﺧﻂ ﺧﻮﺩﻡ‪ ،‬ﻧﺎﻡﹺ ﺻﺪ ﺭﻣﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮ‬ ‫ﺟﻬﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ‪.‬‬ ‫ﻧﻈﺮﻡ ﺑﻪ ﺭﻣﺎﻥ "ﮊﺍﻣﺒﻮﻥ ﺑﺮﺍی‬ ‫ﺩﻭﻧﻔﺮ ﺟﻠﺐ ﺷﺪ‪ .‬ﮐﺎﻏﺬ ﺭﺍ ﺗﺎ‬ ‫*‬ ‫ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺭﻓﺘﻢ‪.‬‬ ‫* ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻠﺘﻔﺖ ﺷﺪﻡ ﺑﺮﺍی ﭼﻪ ﮐﺎﺭی ﺍﺯ‬ ‫ﻣﻨﺰﻝ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪﻡ؛ ﻧﺎﻡ ﺍﯾﻦ ﺭﻣﺎﻥ ﺑﺎ‬ ‫ﺩﺳﺘﺨﻂﻫﻤﺴﺮﻡﺑﻮﺩ‪.‬‬ ‫‪۷۴‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫ﺟﻨﺒﻨﺪﮔﺎﻥ ﺁﻥﺗﺎﯾﻢ ‪ ///‬ﺩﺭ ﺻﺒﺤﯽ ﺁﻓﺘﺎﺑﯽ‪ ،‬ﮊﻧﺮﺍﻟﯽ‬ ‫ﺳﺎﺣﻞ ﺑﺮﮐﻪی‬ ‫ﺑﺎﺯﻧﺸﺴﺘﻪ‪ ،‬ﺑﻪ ﻗﺼﺪ ﻣﺎﻫﯿﮕﯿﺮی‪ ،‬ﻗﺪﻡ ﺑﻪ ﹺ‬ ‫ﻣﻌﺮﻭﻓﯽ ﮔﺬﺍﺷﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﺷﻨﯿﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻫﯿﭻﮐﺲ ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ‬ ‫ﺷﮑﺎﺭﹺ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺎﻫﯽ ﺁﻥﺟﺎ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﺳﺖ‪ .‬ﮐﺮﻣﯽ ﺩﺭ ﺳﺎﺣﻞ‬ ‫ﺩﯾﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺑﺮﺍی ﺻﯿﺪ ﺩﻋﻮﺕ ﺑﻪ ﻫﻢﮐﺎﺭی ﻧﻤﻮﺩ‪ .‬ﮐﺮﻡ‬ ‫ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪ :‬ﻣﺘﻮﺟﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺷﻤﺎ ﺷﺪﻡ؛ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﯿﺪ ﺍﺯ‬ ‫ﻣﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻃﹸﻌﻤﻪ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﮐﻨﯿﺪ ﻭ ﺣﺘﻤﺎﹰ ﻣﯽﺩﺍﻧﯿﺪ‬ ‫ﮐﻪ ﻣﻦ ﺗﻨﻬﺎ ﮐﺮﻡ ﺍﯾﻦ ﺳﺎﺣﻞ ﻫﺴﺘﻢ ﻭ ﺿﻤﻨﺎﹰ ﻫﻮﺱ ﺷﻤﺎ‬ ‫ﺑﺮﺍی ﺧﻮﺭﺩﻥ ﻣﺎﻫﯽ ﺭﺍ ﺩﺭﮎ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ .‬ﭘﺲ ﻟﻄﻔﺎﹰ ﺷﻤﺎ‬ ‫ﻫﻢ ﻣﺮﺍ ﺩﺭﮎ ﮐﻨﯿﺪ‪ .‬ﺑﻨﺪﻩ ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺍﺳﺖ ﮐﺎﺭﻣﻨﺪ ﺍﺩﺍﺭﻩی‬ ‫ﺯﻣﯿﻦﺷﻨﺎﺳﯽ ﻫﺴﺘﻢ‪ ،‬ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻫﻢ ﺩﺭﺳﺖ ﺑﻪﻣﻮﻗﻊ ﺩﺭ‬ ‫ﻣﺤﻞ ﮐﺎﺭﻡ ﺣﺎﺿﺮ ﺷﺪﻩﺍﻡ‪ .‬ﺍﻻﻥ ﻫﻢ ﺩﯾﺮﻡ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺎﯾﺪ‬ ‫ﺑﺮﻭﻡ‪ .‬ﻫﻤﯿﻦﺟﺎ ﻣﻨﺘﻈﺮﻡ ﺑﺎﺷﯿﺪ ﺗﺎ ﺑﺮﮔﺮﺩﻡ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﮐﺮﻡ‬ ‫ﺧﻮﺵﻗﻮﻟﯽ ﻃﺮﻑ ﻫﺴﺘﯿﺪ‪ «.‬ﮊﻧﺮﺍﻝ ﮐﻪ ﺧﻮﺩﺵ ﻫﻢ ﻓﺮﺩ‬ ‫ﺁﻥﺗﺎﯾﻤﯽ ﺑﻮﺩ ﻭ ﮐﺮﻡ ﺭﺍ ﺑﯽﻣﻬﺮﻩﺍی ﻓﻬﻤﯿﺪﻩ ﯾﺎﻓﺖ‪،‬‬ ‫ﮔﻔﺖ‪ :‬ﺑﺎﺷﺪ ﻗﺒﻮﻝ ﺍﺳﺖ‪«.‬ﺍﻧﮕﺸﺖ ﺷﺴﺘﺶ ﺭﺍ ﻧﺸﺎﻥ‬ ‫ﺩﺍﺩ ﻭ ﺭﻭی ﺗﺨﺘﻪﺳﻨﮕﯽ ﻧﺸﺴﺖ ﻭ ﺳﯿﮕﺎﺭی ﺁﺗﺶ ﺯﺩ‪.‬‬ ‫ﮐﺮﻡ ﻫﻢ ﺭﻓﺖ‪ .‬ﺧﯿﻠﯽ ﺯﻭﺩ ﺳﺮﻭﮐﻠﻪی ﻣﺎﻫﯽ ﭘﯿﺪﺍ ﺷﺪ‬ ‫ﻭ ﺻﯿﺎﺩ ﺳﺮ ﺻﺤﺒﺖ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺍﻭ ﺑﺎﺯ ﮐﺮﺩ‪» :‬ﻭﺍﻗﻌﺎﹰ ﺍﯾﻦﺟﺎ ﺑﻪ‬ ‫ﺟﺰ ﺷﻤﺎ ﻣﺎﻫﯽ ﺩﯾﮕﺮی ﻧﯿﺴﺖ؟« ﻣﺎﻫﯽ‪» :‬ﺧﻮﺵ ﺁﻣﺪﯾﺪ‬ ‫ﻗﺮﺑﺎﻥ‪ .‬ﺧﯿﺮ ﻣﻦ ﺍﯾﻦﺟﺎ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺴﺘﻢ‪ «.‬ﻣﺎﻫﯿﮕﯿﺮ ﺍﺩﺍﻣﻪ‬ ‫ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻣﻦ ﮊﻧﺮﺍﻟﯽ ﻫﺴﺘﻢ ﮐﻪ ﮐﺮﻡ ﻧﺪﺍﺭﻡ‪ ،‬ﺍﻣﺎ ﻣﯽﺧﻮﺍﻫﻢ‬ ‫ﺻﯿﺪﺗﺎﻥ ﮐﻨﻢ‪ «.‬ﻣﺎﻫﯽ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﺷﮑﺎﻟﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ‪ ،‬ﻣﻦ ﺷﻤﺎ‬ ‫ﺭﺍ ﺩﺭﮎ ﻣﯽﮐﻨﻢ‪ ،‬ﭼﻮﻥ ﻣﺎ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺳﺮﺷﺎﺭی ﺍﺯ ﺍﻣﮕﺎ‪٣‬‬ ‫ﻫﺴﺘﯿﻢ‪ «.‬ﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﺷﺪ ﻫﺮﺩﻭ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﮐﺮﻡ ﺑﻤﺎﻧﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﺳﺮﻇﻬﺮ ﮐﺮﻡ ﺧﺴﺘﻪ ﻭ ﮐﻮﻓﺘﻪ ﺍﺯ ﺗﻮی ﻣﺎﺳﻪﻫﺎ‬ ‫ﺑﯿﺮﻭﻥ ﺁﻣﺪ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﺍﻣﯿﺪﻭﺍﺭﻡ ﺩﯾﺮ ﻧﮑﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﻢ‪ ،‬ﻣﻦ‬ ‫ﺁﻣﺎﺩﻩﺍﻡ‪ «.‬ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﺧﻮﺍﺹ ﮔﻮﺷﺖ ﻣﺎﻫﯽ ﺭﺍ ﺑﺮﺍی ﺧﻮﺩ‬ ‫ﺑﺮﺷﻤﺮﺩ ﻭ ﮔﻔﺖ‪» :‬ﻣﻦ ﻫﻢ ﺣﺎﺿﺮﻡ‪ «.‬ﻭ ﻫﺮﺩﻭ ﺑﻪ ﻟﺒﻬﺎی‬ ‫ﻣﺎﻫﯽ ﻧﮕﺎﻩ ﮐﺮﺩﻧﺪ‪ .‬ﻣﺎﻫﯽ‪» :‬ﺍﻻﻥ؟ ﭼﺮﺍ ﺍﻻﻥ؟ ﮔﺮﻓﺘﯿﺪ‬ ‫ﻣﺎﺭﻭ؟*ﻣﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮﻭﻡ ﺳﺮ ﮐﺎﺭﻡ‪ .‬ﺑﻨﺪﻩ ﻣﻨﺸﯽ ﯾﮏ‬ ‫ﺧﺮﭼﻨﮓ ﺑﺪﻋﻨﹸﻖ ﺩﺭ ﺍﻋﻤﺎﻕ ﺑﺮﮐﻪ ﻫﺴﺘﻢ ﻭ ﻫﺮﮔﺰ ﺩﯾﺮ ﺑﻪ‬ ‫ﻣﺤﻞ ﮐﺎﺭﻡ ﻧﺮﺳﯿﺪﻩﺍﻡ‪ .‬ﺷﻤﺎ ﺑﺎ ﻣﺎﻫﯽ ﻭﻗﺖﺷﻨﺎﺳﯽ ﻃﺮﻑ‬ ‫ﻫﺴﺘﯿﺪ‪«.‬ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﮐﻪ ﻭی ﺭﺍ ﺁﺑﺰ ﹺی ﻣﻨﻀﺒﻄﯽ ﯾﺎﻓﺖ‪،‬‬ ‫ﮔﻔﺖ‪»:‬ﻧﻤﯽﺧﻮﺍﻫﻢ ﺳﻮﺍﺑﻖ ﮐﺎﺭی ﺷﻤﺎ ﺭﺍ ﺧﺪﺷﻪﺩﺍﺭ‬ ‫ﮐﻨﻢ‪ .‬ﺑﺮﻭﯾﺪ ﺍﻣﺎ ﻗﻮﻝ ﺑﺪﻫﯿﺪ ﺗﺎ ﻏﺮﻭﺏ ﺑﺮﮔﺮﺩﯾﺪ‪ .‬ﻣﻨﺸﯽ‬ ‫ﻗﻮﻝ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺭﻓﺖ‪.‬‬ ‫ﺑﺎﻻﺧﺮﻩ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﺻﻮﺭﺗﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺎﻫﯽ ﻫﻢ‬ ‫ﺑﺮﮔﺸﺖ‪ .‬ﻭ ﻫﺮﺳﻪ ﺟﻨﺒﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﻧﻘﻄﻪی ﺣﺴﺎﺳﯽ ﺍﺯ‬ ‫ﺩﺍﺳﺘﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ‪ ...‬ﻧﺎﮔﻬﺎﻥ ﮊﻧﺮﺍﻝ ﯾﺎﺩ ﭼﯿﺰی ﺍﻓﺘﺎﺩ؛‬ ‫ﺍﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﻗﻮﻝ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﻮﺩ ﺣﺘﻤﺎﹰ ﺳﺮﺷﺐ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ‬ ‫ﺑﺮﮔﺮﺩﺩ‪ .‬ﺑﺎ ﻋﺠﻠﻪ ﻭﺳﺎﯾﻠﺶ ﺭﺍ ﺟﻤﻊ ﮐﺮﺩ ﻭ ﺗﺼﻤﯿﻢ‬ ‫ﮔﺮﻓﺖ ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﺑﺎﺯﮔﺸﺖ‪ ،‬ﻣﺎﻫﯽ ﮐﻨﺴﺮﻭﺷﺪﻩ ﺑﺨﺮﺩ ﻭ ﺑﺎ‬ ‫ﺧﻮﺩﺵ ﻣﯿﮕﻔﺖ‪ :‬ﻭﻗﺖﺷﻨﺎﺳ ﹺﯽ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻫﻢ‪ ،‬ﻓﻘﻂ‬ ‫**‬ ‫ﻭﻗﺖ ﺁﺩﻡ ﺭﺍ ﺗﻠﻒ ﻣﯽﮐﻨﺪ!‬ ‫ﭘﺎﻭﺭﻗﯽ‪:‬‬ ‫* ﭘﯿﺮﻣﺮﺩ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﺍﺩ‪» :‬ﻧﻪ ﻫﻨﻮﺯ‪«.‬‬ ‫** ﺑﻌﺪﻫﺎ ﮐﺮﻡ ﺳﺎﺣﻞ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﮐﺎﺭﻣﻨﺪ ﻧﻤﻮﻧﻪی ﺳﺎﻝ‪،‬‬ ‫ﺑﺮﻧﺪﻩی ﯾﮏ ﺳﻔﺮ ﺗﻔﺮﯾﺤﯽ ﺑﻪ ﺍﻋﻤﺎﻕ ﺧﺎﮎ ﺷﺪ‪.‬‬ ‫‪۷۵‬‬
‫]�������دی[ ] آرش �����ر [‬ ‫�����ور زی‬ ‫�������‬ ‫ﻓﻀﺎی ﻋﮑﺲ ﮐﻪ در ﺑﻌﺪازﻇﻬﺮ ﯾﺎ ﻏﺮوب ﯾﮑﯽ از روزﻫﺎی ﺳﺎل ‪ ،۱۳۵۸‬در ﻣﺤﯿﻂ داﺧﻠﯽ‬ ‫ﺷﺒﺴﺘﺎن )ﺷﻤﺎل ﻏﺮﺑﯽ( ﯾﺎ ﺳﺎﻟﻦ )ﺟﻨﻮب ﻏﺮﺑﯽ( ﻣﺠﻤﻮﻋﻪی ﺣﺴﯿﻨﯿﻪی ارﺷﺎد ﮔﺮﻓﺘﻪ‬ ‫ﺷﺪه‪ ،‬داﺧﻠﯽ‪ ،‬و واﺟﺪ ﻧﻮرﻫﺎی ﻣﺼﻨﻮﻋﯽ اﺳﺖ؛ ﻧﻮری ﺷﺒﯿﻪ ﭼﺮاغ ﯾﺎ ﻻﻣﭙﻬﺎی ﻣﻬﺘﺎﺑﯽ‬ ‫ﺳﻔﯿﺪ‪ .‬ﺗﺎﺑﺶ ﻧﻮر از ﺳﻤﺖ راﺳﺖ ﻋﮑﺲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ﺑﯿﺸﺘﺮ و ﻣﺘﻤﺮﮐﺰﺗﺮ اﺳﺖ و‬ ‫اﯾﻦ ﻧﺸﺎن ﻣﯽدﻫﺪ ﻣﻨﺒﻊ ﻧﻮ ِر ﻣﺼﻨﻮﻋﯽ در ﺳﻤﺖ راﺳﺖ ﻋﮑﺲ ﺑﻮده اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻠﺰوﻣﺎت‬ ‫و ﻣﻘﺘﻀﯿﺎت ﻋﮑﺲ ﺷﺎﻣﻞ دﯾﻮارﻫﺎ و ﮐﺎﺷﯽﮐﺎرﯾﻬﺎ‪ ،‬ﻣﯿﺰ ﭼﻮﺑﯽ‪ ،‬ﻣﯿﮑﺮوﻓﻦ‪ ،‬ﺗﺎﺑﻠﻮ‪ ،‬ﺻﻨﺪﻟﯽ‬ ‫و اﺣﺘﻤﺎﻻً ﻟﺒﺎﺳﯽ اﻧﺪاﺧﺘﻪﺷﺪه ﺑﺮ ﻟﺒﻪی ﺻﻨﺪﻟﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ‪ .‬وﺟﻮد ﻣﯿﮑﺮوﻓﻦ و ﺳﯿﺴﺘﻢ‬ ‫ﺑﻠﻨﺪﮔﻮی اﻟﮑﺘﺮﯾﮑﯽ ــ ﮐﻪ در ﻋﮑﺲ ﻏﺎﯾﺐ اﺳﺖ ــ ﻧﺸﺎﻧﮕﺮ اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﻀﺎی داﺧﻠﯽ‪،‬‬ ‫وﺳﯿﻊ و ﺷﺎﯾﺪ ﻣﺨﺎﻃﺒﺎن ﮐﺜﯿﺮﻧﺪ‪ .‬ﻣﯿﺰ و ﻣﯿﮑﺮوﻓﻦ و ﺻﻨﺪﻟﯽ در ﺧﺪﻣﺖ ﺳﺨﻨﺮان و‬ ‫اﯾﺮاد ﺑﺤﺚ اﺳﺖ و ﺗﺎﺑﻠﻮ ﮐﺎرﮐﺮدی ﻣﻌﻨﺎﺳﺎز و ﻫﻮﯾﺖﺑﺨﺶ در ﻓﻀﺎ دارد‪ .‬ﻋﮑﺲ از ﻧﻤﺎی‬ ‫ﻣﺘﻮﺳﻂ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه و ﻧﺸﺎﻧﮕﺮ راﺑﻄﻪی اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻟﺤﺎظ زاوﯾﻪی دﯾﺪ ﻣﻮﺿﻊ‬ ‫ﻋﮑﺎس ﭘﺎﯾﯿﻦﺗﺮ از ﺳﺨﻨﺮان و ﺗﺎﺑﻠﻮی ﻧﻘﺎﺷﯽ اﺳﺖ و اﯾﻦ اﻣﺮ ﮔﻮﯾﺎی آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﻋﮑﺎس‬ ‫ﺧﻮد را در ﺑﺮاﺑﺮ ﺳﯿﺎﺳﯿﻮن و ﻣﻘﺎﻣﺎت ﻓﺮودﺳﺖ ﻣﯽﺑﯿﻨﺪ و ﻣﺸﺎرﮐﺖﮐﻨﻨﺪﮔﺎن در ﻋﮑﺲ‬ ‫ﻗﺪرت ﻧﻤﺎدﯾﻨﯽ ﺑﺮ ﻋﮑﺎس و ﻣﺨﺎﻃﺒﺎن ﻋﮑﺲدارﻧﺪ‪ .‬ﻋﮑﺲ ﺳﯿﺎهوﺳﻔﯿﺪ اﺳﺖ و ﺑﯿﺸﺘﺮ‬ ‫رﻧﮓﺑﻨﺪی ﺗﯿﺮه ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽآﯾﺪ‪ ،‬ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻧﺎﺷﯽ از ﮐﻨﺘﺮاﺳﺖ ﻧﻮرﻫﺎی ﻣﺼﻨﻮﻋﯽ و‬ ‫ﺳﺎﯾﻪﻫﺎی اﺷﯿﺎ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬از ﻫﻤﯿﻦرو ﻣﺪاﻟﯿﺘﻪی ﻋﮑﺲ ﺑﺎﻻ ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﺑﻪ ﻟﺤﺎظ ﻗﺎبﺑﻨﺪی و ﺑﺮ‬ ‫ﺣﺴﺐ اﻫﻤﯿﺖ‪ ،‬ﻋﻨﺎﺻﺮ و ﻣﺸﺎرﮐﺖﮐﻨﻨﺪﮔﺎن در ﮐﺎﻧﻮن و ﺳﻤﺖ ﭼﭗ ﺗﺼﻮﯾﺮ ﻗﺮارﮔﺮﻓﺘﻪاﻧﺪ‪.‬‬ ‫از ﺣﯿﺚ ﺑﺮدار ﻧﮕﺎه ﻧﯿﺰ ﻣﯽﺗﻮان ﮔﻔﺖ ﻋﮑﺲ از ﻧﻮع ﻋﮑﺴﻬﺎی رواﯾﯽ‪/‬ﮔﺬرا‪/‬ﺗﻌﺎﻣﻠﯽ اﺳﺖ‬ ‫‪۷۶‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫ﮐﻪ ﺳﺨﻨﺮان ﺑﺮدار ﻧﮕﺎﻫﯽ ﻣﺸﺨﺺ ﺑﻪ ﺳﻮی ﻣﺴﺘﻤﻌﯿﻦ‬ ‫دارد‪.‬‬ ‫ﻣﺸﺎرﮐﺖﮐﻨﻨﺪﮔﺎن در ﻋﮑﺲ دو ﻧﻔﺮﻧﺪ؛ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ‬ ‫ﻣﯽرﺳﺪ؛ ﻓﺮﯾﻢ‪ ،‬اﻣﺮوزی و ﺷﯿﮏ اﺳﺖ‪ .‬ﭘﯿﺮاﻫﻨﺶ ﻧﯿﺰ‬ ‫ﺳﭙﯿﺪ و ﺑﺮاق‪.‬‬ ‫ﻣﯽﺗﻮان ﮔﻔﺖ ﺣﺴﯿﻨﯿﻪ ﻓﻀﺎﯾﯽ دﯾﻨﯽ و ﺳﯿﺎﺳﯽ‬ ‫‪۷۷‬‬ ‫ﮐﻪ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ اﻫﻤﯿﺖ ﻣﺤﺘﻮاﯾﯽﺷﺎن دارد‪ .‬آﯾﺎت ﻗﺮآن‬ ‫ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ در ارﺗﻔﺎع ﺑﺎﻻﯾﯽ از زﻣﯿﻦ‪ ،‬ﮐﺎﺷﯽﮐﺎری ﺷﺪه ﮐﻪ‬ ‫دﻻﻟﺖ ﺑﺮ ﺣﺮﻣﺖ و ﺗﺒﺮک آن دارد‪ .‬آﯾﺎت و ﺟﻤﻼت دﯾﻨﯽ و‬ ‫ﺣﻀﻮری واﻗﻌﯽ دارد و ﻣﺸﺎرﮐﺖﮐﻨﻨﺪهی دﯾﮕﺮ در ﻗﺎب‬ ‫اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ اﻓﺰون ﺑﺮ ﮐﺎرﮐﺮد اﯾﻤﺎﻧﯽ‪ ،‬اﻋﺘﻘﺎدی‬ ‫ﻣﺬﻫﺒﯽ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺮ اﺳﺎس ﯾﮏ ﺳﺎﺧﺘﺎر ﻋﻤﻮدی‪ ،‬ﻓﺮاﺗﺮ‬ ‫در ﻗﺎب ﻋﮑﺲ‪ ،‬اﻣﺎم ﺧﻤﯿﻨﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﻗﺎﻟﺐ ﺗﻤﺜﺎل‬ ‫ﺑﻪﻃﻮرﮐﻞ و ﺑﻪﺧﺼﻮص ﺣﺴﯿﻨﯿﻪی ارﺷﺎد‪ ،‬ﭘﺲ از اﻧﻘﻼب‬ ‫ﻧﺼﺐاﻟﻌﯿﻦ ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪاران و ﻋﻤﻮم ﻣﺮدم ﺑﺎﺷﺪ‪.‬‬ ‫ﺗﮑﻨﯿﮏ رﻧﮓ و روﻏﻦ روی ﺑﻮم‪ ،‬و در ﻗﻄﻊ ﺑﺰرگ ﮐﺸﯿﺪه‬ ‫ﺑﻪ ﮐﺎﻧﻮن اﺟﺘﻤﺎع ﻣﺆﻣﻨﺎن اﻧﺪﯾﺸﻤﻨﺪ ﻣﻌﺘﻘﺪ و اﻧﻘﻼﺑﯽ‬ ‫ﻓﺮم ﻗﺎب ﻋﻤﻮدی اﺳﺖ ﮐﻪ ﻧﻮﻋﯽ راﺑﻄﻪی ﺳﻠﺴﻪﻣﺮاﺗﺒﯽ و‬ ‫و ﭘﯿﻮﻧﺪﻫﺎی دﯾﻨﯽ‪ .‬دﮐﺘﺮ ﺳﺎرا ﺷﺮﯾﻌﺘﯽ‪ ،‬ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎس‬ ‫وﺟﻪ ﻧﻤﺎدﯾﻦ ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬ﻣﺸﺎرﮐﺖﮐﻨﻨﺪهی ﻧﺨﺴﺖ‬ ‫ﻧﻘﺎﺷﯽ‪ ،‬ﺑﺮ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺗﺮﺳﯿﻢ ﺷﺪه اﺳﺖ‪ .‬ﺗﺎﺑﻠﻮی ﻧﻘﺎﺷﯽ ﺑﺎ‬ ‫ﺷﺪه ﮐﻪ ﻧﺸﺎﻧﮕﺮ اﺑﻬﺖ و ﻋﻈﻤﺖ ﺳﻮژه اﺳﺖ‪ .‬ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ‬ ‫ﻣﺒﺘﻨﯽ ﺑﺮ ﻗﺪرت را دﻻﻟﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ‪ .‬ﭘﺮﺗﺮه ﻣﻘﺘﺪر و ﻣﺼﻤﻢ‬ ‫اﺳﺖ و در ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﻧﻮرﭘﺮدازی ﻗﺮار دارد‪ ،‬ﮔﻮﯾﯽ ﺣﺮﮐﺘﯽ‬ ‫ﺑﻪ ﺳﻤﺖ روﺷﻨﺎﯾﯽ و ﻧﻮر دارد‪ .‬ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﻪ دﯾﻮار ﮐﺎﺷﯽﮐﺎری‬ ‫ﺷﺪه ﻧﺼﺐ ﺷﺪه‪ ،‬و از آنﺟﺎ ﮐﻪ در ﭘﺮﺳﭙﮑﺘﯿﻮ اﺳﺖ‪،‬‬ ‫ﻧﻮﻋﯽ ﭘﺸﺘﻮاﻧﻪ و ﻣﺮﺟﻊ ﺳﯿﺎﺳﯿﻮن ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬ ‫ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺗﺎﺑﻠﻮ ﺑﻪ ﻟﺤﺎظ ﺳﻄﺤﯽ‪ ،‬زﯾﺮ آﯾﺎت ﻗﺮآن ﻗﺮار‬ ‫ﺮ ﺳﯿﺎﺳﯽ از اﻣﺮ دﯾﻨﯽ دارد‪.‬‬ ‫ﮔﺮﻓﺘﻪ ﮐﻪ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ ﺗﺒﻌﯿﺖ اﻣ ِ‬ ‫در ﻋﮑﺲ »ﺣﺴﻦ ﺣﺒﯿﺒﯽ« در ﻣﻘﺎم ﯾﮏ ﺳﺨﻨﺮان‪،‬‬ ‫و ﻧﻪ ﺧﻄﯿﺐ‪ ،‬ﺣﺎﺿﺮ اﺳﺖ‪ .‬او در زﻣﺮهی ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪاراﻧﯽ‬ ‫ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽﺷﻮد ﮐﻪ ﺑﺮای ﯾﮏ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ اﺣﺘﻤﺎﻻً‬ ‫ِ‬ ‫ﺳﯿﺎﺳﯽ ــ دﯾﻨﯽ‪ ،‬ﺑﻪ ﻣﮑﺎﻧﯽ ﻣﺬﻫﺒﯽ‪ ،‬ﺑﻪ »ﺣﺴﯿﻨﯿﻪی‬ ‫ارﺷﺎد«* دﻋﻮت ﺷﺪه اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﻓﻀﺎ اﺻﻮﻻً ﭼﻨﺪ ﻣﻨﺒﻌﯽ‪ ،‬و از اﯾﻦ ﻧﻈﺮﮔﺎه ﺗﺪاﻋﯽﮔﺮ‬ ‫و ﻋﺒﺎدی‪ ،‬وﺟﻪ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﻧﯿﺰ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬ﺣﺴﯿﻨﯿﻪﻫﺎ‬ ‫اﺳﻼﻣﯽ اﻓﺰون ﺑﺮ داﺷﺘﻦ ﻣﻮﺿﻌﯽ دﯾﻨﯽ و اﺳﻼﻣﯽ‪ ،‬ﺑﺪل‬ ‫ﻋﻼوه ﺑﺮ ﻗﺪﺳﯿﺖ ﻓﻀﺎ‪ ،‬ﻧﻮﻋﯽ ﺳﺎدﮔﯽ ﻧﯿﺰ در ﻗﺎب‬ ‫ﻣﯽﺷﻮﻧﺪ؛ ﻣﺤﻠﯽ ﺑﺮای ﮔﻔﺖوﮔﻮﻫﺎی ﺳﯿﺎﺳﯽ و اﺧﻮت‬ ‫ﺳﻨﺘﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﻧﺸﺎن و آذﯾﻦ و وﺳﺎﯾﻠﯽ‪ ،‬ﺟﺰ ﺑﻪﺿﺮورت‪،‬‬ ‫در ﻣﺸﺎﻫﺪهی دﯾﻦ در ﺷﻬﺮ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﯽآﯾﺪ‪ .‬ﻣﮑﺎن‬ ‫ﻣﺸﺮوع دﯾﻦ‪ ،‬ﻣﺸﺨﺼﺎً ﻣﺴﺠﺪ اﺳﺖ‪ ،‬اﻣﺎ اﻣﺮوز ﺑﺎ‬ ‫ﻣﯿﻞ ﺑﻪ ﻣﺮدﻣﯽﺑﻮدن ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪاران اﻧﻘﻼﺑﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﺑﺎ‬ ‫ﺳﯿﺎﺳﯽ ﭘﺮﺗﺤﻮل و ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﯾﻦ‬ ‫در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺣﯿﺎت‬ ‫ِ‬ ‫از ﻣﺴﺎﺟﺪ ﺑﻪ ﺳﺎﻟﻦ ﻫﻤﺎﯾﺶ‪ ،‬ﯾﺎ ﺳﺎﻟﻦ ﻣﺮاﺳﻢ ﺧﺘﻢ‬ ‫ﻣﯽﺗﻮان ﺣﺪس زد ﻋﮑﺲ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻣﻘﻄﻌﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﺑﺎ زﻣﯿﻨﻪﻫﺎﯾﯽ ﻋﺮﻓﯽ‪ ،‬ﯾﮑﯽ دﯾﮕﺮ از ﻣﻮاردی اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﺗﻐﯿﯿﺮ ﮐﺎرﮐﺮد ﻣﺴﺎﺟﺪ ﻣﻮاﺟﻬﯿﻢ؛ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪای ﮐﻪ ﺑﺴﯿﺎری‬ ‫ﺗﻐﯿﯿﺮ ﯾﺎﻓﺘﻪاﻧﺪ و ﮐﺎرﮐﺮدﻫﺎی ﻣﺸﺨﺺ دﯾﻨﯽ‪ ،‬ﭼﻮن ﻧﻤﺎز‬ ‫ﺧﻮاﻧﺪن‪ ،‬دﻋﺎ‪ ،‬وﻋﻆ و ﻣﺪاﺣﯽ‪ ،‬اﻟﺰاﻣﺎً در ﻣﮑﺎن ﻣﺸﺮوع‬ ‫دﯾﻦ اﻧﺠﺎم ﻧﻤﯽﺷﻮد‪ .‬اﯾﻦ ﺟﺎﺑﻪﺟﺎﯾﯽ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮ‬ ‫ﺟﺎﯾﮕﺎه و ﺗﺮﮐﯿﺐ اﻣﺮ دﯾﻨﯽ ﺑﺎ زﻣﯿﻨﻪﻫﺎﯾﯽ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫ً‬ ‫ﮐﺎﻣﻼ از ﺣﻮزهی دﯾﻨﯽ ﻣﺘﻤﺎﯾﺰ ﺑﻮد‪.‬‬ ‫ﺗﺎ دﯾﺮوز‬ ‫ﻣﯽﺗﻮان ﮔﻔﺖ ﺑﺎ وﻗﻮع اﻧﻘﻼب اﺳﻼﻣﯽ اﻣﺎﮐﻦ ﻣﻘﺪس‬ ‫دﯾﻨﯽ ــ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ‪ ،‬ﺗﺤﻮﻟﯽ ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ‪ .‬از‬ ‫دﺧﻮل ﻓﻀﺎﻫﺎی دﯾﮕﺮ در آن‪ ،‬ﯾﺎ ﺑﻪﻋﮑﺲ‪ ،‬ﻧﺸﺎﻧﮕﺎن ﺧﺮوج‬ ‫ﺣﺰب‪ ،‬دﻓﺘﺮی ﺳﯿﺎﺳﯽ ﯾﺎ ارﮔﺎﻧﯽ دوﻟﺘﯽ ﻧﯿﺴﺖ‪ ،‬ﺑﻠﮑﻪ‬ ‫ﺳﻮی دﯾﮕﺮ ﻣﯽداﻧﯿﻢ اﻧﺴﺎن ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﻋﺎﻣﻞ ﻣﻌﻨﺎدﻫﻨﺪه‬ ‫ﺣﺴﯿﻨﯿﻪی ارﺷﺎد ﻫﺴﺘﯿﻢ‪ .‬اﯾﻦ ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪار در ﻣﺤﻞ‬ ‫در ﻣﮑﺎﻧﯽ ﻣﻘﺪس ﺣﻀﻮر ﯾﺎﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬اﻧﻘﻼب اﺳﻼﻣﯽ‬ ‫ﺑﻪﺻﻮرت ﻫﻢزﻣﺎن "دال"ﻫﺎﯾﯽ دﯾﻨﯽ و ﺳﯿﺎﺳﯽ در ﮐﻠﯿﺖ‬ ‫ﺑﻪ ﻣﻜﺎن اﺳﺖ و از ﻋﻮاﻣﻞ ﺗﺄﺛﯿﺮﮔﺬار در رﻓﺘﺎر اﻧﺴﺎن‬ ‫ﻣﻌﻨﺎﯾﯽ و اﺳﺘﻌﺎری ﺧﻮد داﺷﺖ‪ ،‬ﺑﻪﮔﻮﻧﻪای ﮐﻪ دﯾﺎﻧﺖ‬ ‫اﯾﻦﺟﺎ ﺷﺎﻫﺪ ورود ﺳﯿﺎﺳﺖ )ﯾﮏ ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪار ﻣﺴﻠﻤﺎن(‬ ‫ﺳﯿﺎﺳﺖ و ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻋﯿﻦ دﯾﺎﻧﺖ ﺗﻠﻘﯽ ﺷﺪﻧﺪ‪ .‬از اﯾﻦ‬ ‫در اﻣﺎﻛﻦ ﻋﻤﻮﻣﯽ‪ ،‬ادراﻛﯽ اﺳﺖ ﻛﻪ او از ﻣﻜﺎن دارد‪ .‬در‬ ‫ﺑﻪ ﻣﮑﺎﻧﯽ دﯾﻨﯽ ﻫﺴﺘﯿﻢ‪ .‬ﻣﯽداﻧﯿﻢ ﺣﺴﯿﻨﯿﻪ ﺑﻪﻣﺜﺎﺑﻪ‬ ‫و ﺳﯿﺎﺳﺖ ﭘﯿﻮﻧﺪی ﻣﺴﺘﺤﮑﻢ ﯾﺎﻓﺘﻨﺪ و دﯾﺎﻧﺖ ﻋﯿﻦ‬ ‫ﻣﻨﻈﺮ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺳﯿﺎﺳﺖ اﻣﺮی دﯾﻨﯽ اﻃﻼق ﻣﯽﺷﻮد‪.‬‬ ‫ﻣﮑﺎﻧﯽ دﯾﻨﯽ و ﻣﻘﺪس‪ ،‬ﻫﻢ ﺧﻮد رﺳﺎﻧﻪ ﻗﻠﻤﺪاد ﻣﯽﺷﻮد‪،‬‬ ‫ﻣﻮﺿﻌﯽ ﮐﻪ ﺧﻮد را در ﻗﺎﻧﻮنﮔﺬاری‪ ،‬ﺷﺮﯾﻌﺖ اﺳﻼﻣﯽ‪،‬‬ ‫ﺧﻮد ﻣﺴﺘﻘﺮ ﺳﺎﺧﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬رﺳﺎﻧﻪﻫﺎی ﺳﻨﺘﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ‬ ‫ﻣﺘﺠﻠﯽ ﻣﯽﺳﺎزد‪ .‬در اﯾﻦ اﯾﻤﺎژ ﮔﻮﯾﯽ ﻗﻠﻤﺮو دﯾﻦ‪،‬‬ ‫ﻫﻢ رﺳﺎﻧﻪای ﺳﻨﺘﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﻨﺒﺮ وﻋﻆ را در ﺣﯿﻄﻪی‬ ‫ﻣﺴﺠﺪ‪ ،‬ﺣﺴﯿﻨﯿﻪ‪ ،‬ﺗﮑﺎﯾﺎ‪ ،‬ﻣﺪارس و ﻣﺠﺎﻟﺲ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﺑﺮ‬ ‫ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰی و ﺳﯿﺎﺳﺖﮔﺬارﯾﻬﺎی ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ‬ ‫ﺳﯿﺎﺳﺖ را ﻧﯿﺰ در ﺑﺮﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﭘﺎﯾﻪی ارﺗﺒﺎﻃﺎت ﺷﻔﺎﻫﯽ ﻗﻮام ﭘﯿﺪا ﮐﺮدهاﻧﺪ‪ .‬ارﺗﺒﺎط از‬ ‫اﮔﺮﭼﻪ ﺣﺴﯿﻨﯿﻪی ارﺷﺎد ﯾﮑﯽ از ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺑﻨﺎﻫﺎی‬ ‫در اﯾﻦﺟﺎ ﻣﻨﺒﺮی وﺟﻮد ﻧﺪارد‪ ،‬اﻣﺎ ﺳﺨﻨﺮان ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ‬ ‫اﯾﺮاﻧﯽ را در ﺧﻮد ﺟﺎ داده‪ ،‬اﻣﺎ ﻓﻀﺎ و روح ﻣﮑﺎن وﺟﻪ‬ ‫رﺳﻤﯽ را دارد‪ ،‬ﻧﻪ ﺷﺨﺼﯿﺘﯽ ﮐﻪ وﻇﯿﻔﻪ و ﺗﮑﻠﯿﻔﯽ را اﻧﺠﺎم‬ ‫اﺳﺖ‪ .‬ﮐﺎﺷﯽﮐﺎرﯾﻬﺎ ﺑﻪﻋﻨﻮان ﯾﮑﯽ از ﻧﻤﻮدﻫﺎی ﻫﻨﺮ‬ ‫ﺳﻨﺘﯽ رودررو و ﯾﮏﺳﻮﯾﻪ )ﮔﻮﯾﻨﺪه ــ ﺷﻨﻮﻧﺪه( اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﻧﻮع‬ ‫ِ‬ ‫ﻧﻘﺶ واﻋﻆ و ﻧﺎﺻﺢ ﻫﻢ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ‪ .‬او ﺷﺄن ﯾﮏ ﻣﺪﻋﻮ‬ ‫ﻣﯽدﻫﺪ‪.‬‬ ‫ﺳﻮژهی ﻋﮑﺲ ﮐﻪ ﮔﻮﯾﯽ در ﺣﺎل اﯾﺮاد ﯾﮏ‬ ‫ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ اﺳﺖ‪ ،‬در وﺿﻌﯿﺖ ﻧﺸﺴﺘﻪ ﻗﺮار دارد‪.‬‬ ‫دﺳﺘﺎﻧﺶ در ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ ﻣﺴﻠﻄﯽ روی ﻣﯿﺰ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ‬ ‫ﻣﺬﻫﺒﯽ ﻣﺪرن در اﯾﺮان اﺳﺖ‪ ،‬ﮐﻪ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻣﻌﻤﺎری ﻣﺪرن‬ ‫ﺳﻨﺘﯽ ﻫﻢ دارد و ﻟﺒﺮﯾﺰ از ﻧﺸﺎﻧﮕﺎن دﯾﻨﯽ و ﻣﺬﻫﺒﯽ‬ ‫ﺗﺰﺋﯿﻨﯽ دﯾﻨﯽ‪ ،‬آﮐﻨﺪه از ﻧﻘﺶوﻧﮕﺎر ﺳﻨﺘﯽ و ﺧﻄﻮط‬ ‫ﺧﻮﺷﻨﻮﯾﺴﯽ اﺳﺖ‪ .‬ﺧﻮﺷﻨﻮﯾﺴﯿﻬﺎ ﺑﻪ ﺧﻂ ﺛﻠﺚ و‬ ‫ﺣﺎوی ﻋﺒﺎراﺗﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ در ﻗﺎﻟﺐ ﮐﺘﯿﺒﻪ ﺑﺎ ﮐﺎﺷﯽﮐﺎری‬ ‫ِ‬ ‫ﺳﺒﮏ ﺗﻬﺮان ﺑﺎ ﻧﻘﻮش اﺳﻠﯿﻤﯽ و ﮔﻠﻬﺎی ﺧﺘﺎﯾﯽ‬ ‫ﻫﻔﺖرﻧﮓ‬ ‫و اﯾﻦ اﻣﺮ ﻣﺆﯾﺪ آن اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻓﻀﺎ و ﮔﻔﺘﺎرش ﺗﺴﻠﻂ‬ ‫ﻋﺠﯿﻦ ﺷﺪهاﻧﺪ‪.‬‬ ‫اﺳﺖ؛ ﮔﻮﯾﯽ در ﻧﺸﺴﺘﯽ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰیﺷﺪه ﺣﻀﻮر ﯾﺎﻓﺘﻪ‬ ‫دﯾﻨﯽ و ﻗﺮآﻧﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﻋﺒﺎرت ﺳﻮم‪ ،‬ﺟﻤﻠﻪای اﻣﺮی و‬ ‫دارد‪ .‬ژﺳﺘﺶ ﺑﯿﺎﻧﮕﺮاﻧﻪ و آﺳﻮده اﺳﺖ‪ .‬ﭘﻮﺷﺶ او رﺳﻤﯽ‬ ‫در ﻋﮑﺲ ﺳﻪ ﻋﺒﺎرت دﯾﺪه ﻣﯽﺷﻮد‪ :‬دو ﻋﺒﺎرت‪،‬‬ ‫دﺳﺘﻮری ﻧﺎﻇﺮ ﺑﺮ ﺳﮑﻮت ﻫﻨﮕﺎم ﺗﻼوت ﻗﺮآن اﺳﺖ‪ .‬آﯾﻪی‬ ‫اﺳﺖ‪ .‬ﮐﺖوﺷﻠﻮاری اﺗﻮﮐﺸﯿﺪه ﺑﻪ ﺗﻦ دارد و ﭘﻮﺷﺶ و‬ ‫آراﯾﺶ ﻣﺘﻌﺎرﻓﯽ اﺧﺘﯿﺎر ﮐﺮده اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻮﻫﺎی او ﺗﻘﺮﯾﺒﺎً‬ ‫ﻗﺮآﻧﯽ ﺳﻤﺖ ﭼﭗ‪ ،‬آﯾﻪی ‪ ۱۳۹‬ﺳﻮرهی آلﻋﻤﺮان** اﺳﺖ‬ ‫اﻧﻘﻼﺑﯽ‪ ،‬ﻓﺎﻗﺪ رﯾﺶ اﺳﺖ اﻣﺎ ﺳﺒﯿﻞ دارد ﮐﻪ اﯾﻦ اﻣﺮ‬ ‫دارد‪ .‬آﯾﻪای ﮐﻪ در ﮐﺎﻧﻮن ﻋﮑﺲ دﯾﺪه ﻣﯽﺷﻮد ﻧﯿﺰ آﯾﻪی‬ ‫ﻣﻨﻈﻢ اﺳﺖ و ﺻﻮرت ﺗﺮاﺷﯿﺪهای دارد‪ .‬از ﻧﻈﺮ ﻧﺸﺎﻧﻪی‬ ‫ﻣﻌﺮف ﺳﻮﯾﻪی ﻣﺮداﻧﮕﯽ ﻫﻮﯾﺖ او و ﻫﻮﯾﺖ ﺳﯿﺎﺳﯽ‪/‬‬ ‫اﺟﺘﻤﺎﻋﯽاش اﺳﺖ‪ .‬ﻋﯿﻨﮏ او ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻓﺮاﺗﺮ از زﻣﺎﻧﻪ‬ ‫در ﻋﮑﺲ وﺟﻮد ﻧﺪارد‪ .‬وﺳﺎﯾﻞ ﭘﺬﯾﺮاﯾﯽ روی ﻣﯿﺰ‬ ‫دﯾﻦ ﺑﺮ اﯾﻦ ﺑﺎور اﺳﺖ ﺟﺎﺑﻪﺟﺎﯾﯽ و ﺗﺮﮐﯿﺐ اﻣﺮ دﯾﻨﯽ‬ ‫اﺳﺖ؛ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﮐﻪ ﺣﺎوی ﺗﺪاﺧﻞ ﻓﻀﺎﻫﺎی ﮔﻮﻧﺎﮔﻮن در‬ ‫ﻓﻀﺎ از ﺧﻮد ﺑﻪ ﻓﻀﺎﻫﺎی دﯾﮕﺮ اﺳﺖ‪) .‬ﮐﺎﺷﯽ‪ (۱۳۸۸ ،‬از‬ ‫ﻋﮑﺲ ﺣﮑﻢﻓﺮﻣﺎ اﺳﺖ‪ .‬ﻗﺎب ﺧﻠﻮت اﺳﺖ‪ .‬ﺳﺒﮏ ﻣﮑﺎن‬ ‫ﻧﯿﺴﺖ‪ .‬ﺳﺨﻨﺮان ﺳﯿﺎﺳﯽ در ﻣﻮﺿﻊ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺎﻻﺗﺮی‬ ‫ﻫﻤﯿﻦرو در ﻋﮑﺲ ﺷﺎﻫﺪ ﺣﻀﻮر ﯾﮏ ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪار در‬ ‫ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ اﺳﺖ‪ .‬ﻫﻤﻮاره در ﯾﮏ ﻓﻀﺎ‪ ،‬ﻋﻼﺋﻢ و ﻧﺸﺎﻧﮕﺎﻧﯽ از‬ ‫از اﺷﺨﺎص ﺳﯿﺎﺳﯽ و دوﻟﺘﯽ‪ ،‬ﻧﺼﺐ و ﺣﮏﺷﺪهاﻧﺪ ﺗﺎ‬ ‫ﮐﻪ دﻻﻟﺖ ﺑﺮ راﺑﻄﻪی اﯾﻤﺎن و اﻃﺎﻋﺖ اﻟﻬﯽ و ﭘﯿﺮوزی‬ ‫‪ ۱۳‬ﺳﻮرهی ﺣﺠﺮات‬ ‫***‬ ‫اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻼک ارزش اﻧﺴﺎﻧﻬﺎ را‬ ‫ﺗﻘﻮاﯾﺸﺎن ﻣﯽداﻧﺪ‪ .‬اﻧﺪازهی ﻋﺒﺎرﺗﻬﺎ ﻧﯿﺰ درﺷﺖ اﺳﺖ‬ ‫ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻃﺒﺎن ﻧﻨﺸﺴﺘﻪ اﺳﺖ و اﯾﻦ اﻣﺮ ﮔﻮا ِه‬ ‫ﺳﯿﺎﺳﺘﻤﺪار و ﻧﻮع ﭘﻮﺷﺶ و ﭘﯿﺮاﯾﺶ ﺳﺮ و ﺻﻮرت او‪،‬‬ ‫ﻣﺮﺣﻮم ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻫﻨﻮز از دوﺳﺘﺎن ﻣﻠﯽ ــ ﻣﺬﻫﺒﯽ ﻓﺎﺻﻠﻪ‬ ‫ﻧﮕﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد‪.‬‬ ‫ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﮐﻪ دﮐﺘﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ ﻧﺎﻣﺰد اوﻟﯿﻦ دورهی‬ ‫اﻧﺘﺨﺎﺑﺎت رﯾﺎﺳﺖﺟﻤﻬﻮری در ﺳﺎل ‪ ١٣۵٨‬ﺑﻮد‪ ،‬ﻋﮑﺲ‬ ‫ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﯾﮏ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ اﻧﺘﺨﺎﺑﺎﺗﯽ ﺑﺎﺷﺪ‪ ،‬ﯾﺎ اﯾﻦ‬ ‫ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮان ﻓﺮض ﮐﺮد او در ﺣﺎل ﻣﻌﺮﻓﯽ و ﮔﻔﺘﺎری در‬ ‫ﺑﺎب ﮐﺘﺎب ﺗﺎزهﺗﺄﻟﯿﻒﺷﺪهاش‪» ،‬دو ﺳﺮﭼﺸﻤﻪی اﺧﻼق و‬ ‫دﯾﻦ« اﺳﺖ‬ ‫ﻣﻨﺎﺑﻊ‬ ‫ــــ ﺷﺮﯾﻌﺘﯽ‪ ،‬ﺳﺎرا‪» ،۱۳۸۸ ،‬دﯾﻦ در ﺷﻬﺮ«‪ ،‬ﻣﺘﻦ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ در ﮔﺮوه‬ ‫ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎﺳﯽ دﯾﻦ‪ ،‬اﻧﺠﻤﻦ ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎﺳﯽ اﯾﺮان‬ ‫ــــ ﻏﻼﻣﺮﺿﺎ ﮐﺎﺷﯽ‪ ،‬ﻣﺤﻤﺪﺟﻮاد‪» ،۱۳۸۸ ،‬ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻓﻀﺎ‪ ،‬ﻣﯿﺰﮔﺮدی ﺑﺎ‬ ‫ﻋﻨﻮان روشﺷﻨﺎﺳﯽ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ«‪ ،‬اراﺋﻪﺷﺪه در ﮔﺮوه‬ ‫روشﺷﻨﺎﺳﯽ و روﺷﻬﺎی ﺗﺤﻘﯿﻖ در ﻋﻠﻮم اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ اﻧﺠﻤﻦ‬ ‫ﺟﺎﻣﻌﻪﺷﻨﺎﺳﯽ اﯾﺮان‬ ‫‪ http://tarikhirani.ir/fa/news/30/bodyView/3768‬ــــ‬ ‫‪ http://wikifeqh.ir‬ــــ‬ ‫ﭘﺎﻧﻮﯾﺲ‬ ‫* ﺣﺴﯿﻨﯿﻪ ارﺷﺎد‪ ،‬ﻣﺆﺳﺴﻪای ﺑﺎ اﻫﺪاف ﻋﻠﻤﯽ‪ ،‬دﯾﻨﯽ‪ ،‬آﻣﻮزﺷﯽ‪،‬‬ ‫ﺗﺒﻠﯿﻐﯽ و ﭘﮋوﻫﺸﯽ در ﻋﺮﺻﻪی اﻧﺪﯾﺸﻪی دﯾﻨﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در اواﯾﻞ‬ ‫دﻫﻪی ‪ ۱۳۴۰‬ﺧﻮرﺷﯿﺪی ﺗﺄﺳﯿﺲ ﺷﺪ‪ .‬ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎی ﻋﻠﻤﯽ ﺣﺴﯿﻨﯿﻪی‬ ‫ارﺷﺎد در ﺳﻪ ﺑﺨﺶ ﭘﮋوﻫﺶ‪ ،‬آﻣﻮزش و ﺗﺒﻠﯿﻎ ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﺷﺪه ﺑﻮد‪.‬‬ ‫ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ اﻫﺪاف اﯾﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺷﺎﻣﻞ اﺣﺪاث ﻣﺴﺠﺪ و رواق ﺑﺮای‬ ‫ﺑﺮﮔﺰاری ﺳﺨﻨﺮاﻧﯿﻬﺎی دﯾﻨﯽ‪ ،‬ﺧﻄﺎﺑﻪﻫﺎی ﻣﺬﻫﺒﯽ و ﻋﻠﻤﯽ و اﺧﻼﻗﯽ‪،‬‬ ‫و ﺗﺮوﯾﺞ و ﻧﺸﺮ ﺗﻌﺎﻟﯿﻢ و ﺗﺸﺮﯾﺢ اﻫﺪاف دﯾﻦ اﺳﻼم‪ ،‬ﺗﺄﺳﯿﺲ‬ ‫ﻣﺮاﮐﺰ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺗﯽ و ﺗﺮﺑﯿﺘﯽ اﺳﻼﻣﯽ‪ ،‬ﺗﺄﻣﯿﻦ ﻣﺮاﮐﺰ ﺗﺤﻘﯿﻘﺎﺗﯽ ﻋﻠﻤﯽ‬ ‫اﺳﻼﻣﯽ و ﻧﺸﺮ ﻣﻄﺒﻮﻋﺎت دﯾﻨﯽ ﺑﻪ ﺷﻤﺎر ﻣﯽرود‪ .‬ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن‬ ‫ﺣﺴﯿﻨﯿﻪی ارﺷﺎد در آذر ‪ ۱۳۴۶‬ﮔﺸﺎﯾﺶ ﯾﺎﻓﺖ و ﺳﺨﻨﺮاﻧﯿﻬﺎی دﯾﻨﯽ‬ ‫در آن آﻏﺎز ﺷﺪ‪ .‬ﺷﻬﺮت اﯾﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪی دﯾﻨﯽ ــ ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﺑﻪ ﺧﺎﻃﺮ‬ ‫ً‬ ‫ﺧﺼﻮﺻﺎ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯿﻬﺎ و ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎی‬ ‫ﺳﺨﻨﺮاﻧﯿﻬﺎی اﻧﺠﺎمﺷﺪه در آن‪،‬‬ ‫ﺳﯿﺎﺳﯽ و ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ﻣﺤﻤﺪﺗﻘﯽ ﺷﺮﯾﻌﺘﯽ‪ ،‬ﻋﻠﯽ ﺷﺮﯾﻌﺘﯽ‪ ،‬ﻣﺤﻤﺪ‬ ‫ﻣﻔﺘﺢ‪ ،‬ﻋﻠﯽاﮐﺒﺮ ﻫﺎﺷﻤﯽ رﻓﺴﻨﺠﺎﻧﯽ‪ ،‬ﻣﺤﻤﺪﺟﻮاد ﺑﺎﻫﻨﺮ و‪ ...‬ﺑﻮده‬ ‫اﺳﺖ‪ .‬در ﺳﺎل ‪ ۱۳۵۱‬ﺳﺎواک ﺣﺴﯿﻨﯿﻪی ارﺷﺎد را ﺗﻌﻄﯿﻞ ﮐﺮد‪ .‬ﺑﻪ‬ ‫دﻧﺒﺎل ﭘﯿﺮوزی اﻧﻘﻼب اﺳﻼﻣﯽ‪ ،‬ﺣﺴﯿﻨﯿﻪی ارﺷﺎد ﭘﺲ از ﭼﻨﺪﯾﻦ‬ ‫ﺳﺎل ﺗﻌﻄﯿﻠﯽ در ﻓﺮوردﯾﻦﻣﺎه ‪ ۱۳۵۸‬ﺑﺎ ﺣﻀﻮر ﺟﻤﻊ ﮔﺴﺘﺮدهای از‬ ‫ﻣﺮدم و ﻣﺴﺌﻮﻻن دوﻟﺖ ﻣﻮﻗﺖ ﺑﺎزﮔﺸﺎﯾﯽ ﺷﺪ‪ .‬ﭘﺲ از ﺑﺎزﮔﺸﺎﯾﯽ‬ ‫ﻣﺠﺪد‪ ،‬اﯾﻦ ﺣﺴﯿﻨﯿﻪ ﻣﺤﻞ ﺑﺮﮔﺰاری ﺟﻠﺴﻪﻫﺎی ﺗﺪوﯾﻦ ﭘﯿﺶﻧﻮﯾﺲ‬ ‫ﻗﺎﻧﻮن اﺳﺎﺳﯽ و ﺳﺨﻨﺮاﻧﯿﻬﺎی ﺟﺮﯾﺎﻧﻬﺎی ﻓﮑﺮی دﯾﻨﯽ ﺑﻮد‪.‬‬ ‫ﺣﺴﯿﻨﯿﻪی ارﺷﺎد ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻓﻌﺎل و ﮐﺎﻧﻮﻧﯽ ﺳﯿﺎﺳﯽ و دﯾﻨﯽ اﺳﺖ‬ ‫و ﺳﺨﻨﺮاﻧﯿﻬﺎﯾﯽ از ﺳﻮی ﺟﺮﯾﺎن روﺷﻨﻔﮑﺮی و ﻧﻮاﻧﺪﯾﺸﯽ دﯾﻨﯽ در‬ ‫آن اﻧﺠﺎم ﻣﯽﺷﻮد‪ .‬اﯾﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺑﻪ ﻃﻮر ﮐﻞ ﮐﺎرﮐﺮدﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ‬ ‫ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ ــ دﯾﻨﯽ و ﭼﻨﺪﻣﻨﻈﻮره دارد‪.‬‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ﻻﺗ ِﻬ ُﻨﻮا وَ َ‬ ‫** وَ َ‬ ‫ﻻﺗ ْ‬ ‫ن إِ ْن ُﮐ ْﻨ ُﺘ ْﻢ ُﻣ ْﺆ ِﻣ َ‬ ‫ﺤ َﺰ ُﻧﻮا وَ أ ْﻧ ُﺘ ُﻢ ْاﻷ ْﻋ َﻠ ْﻮ َ‬ ‫ﻨﯿﻦ )و ﺳﺴﺖ‬ ‫ﻧﺸﻮﯾﺪ و ﻏﻤﮕﯿﻦ ﻧﮕﺮدﯾﺪ و ﺷﻤﺎ ﺑﺮﺗﺮﯾﺪ اﮔﺮ اﯾﻤﺎن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ‪(.‬‬ ‫َ‬ ‫َ‬ ‫ﯿﻢ َ‬ ‫ﺧ ِﺒ ٌ‬ ‫*** إِ �ن أ ْﮐﺮَ َﻣ ُﮑ ْﻢ ِﻋ ْﻨ َﺪﷲِ أ ْﺗ َﻘ ُﺎﮐ ْﻢ إِ �ن ﷲَ َﻋ ِﻠ ٌ‬ ‫ﯿﺮ )ﮔﺮاﻣﯽﺗﺮﯾﻦ ﺷﻤﺎ‬ ‫ﻧﺰد ﺧﺪاوﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﻘﻮاﺗﺮﯾﻦ ﺷﻤﺎ اﺳﺖ‪(.‬‬
‫] آ������ [‬ ‫] ��� ر و حا����[‬ ‫]د��� ��� ا��ا��������[‬ ‫ﺧﺪاﯾﺎ ﺑﻪ ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﮔﯿﺘﻰ ﻓﺮوز‬ ‫ﺑﻪ ﭘﺮﺗﻮ ﻓﺸﺎﻧﯿﺶ در ﻧﯿﻤﺮوز‬ ‫ﺑﻪ ﻣﺎه و ﺑﻪ ﺑﺎزﯾﮕﺮﯾﻬﺎى ﻣﺎه‬ ‫ﮐﻪ ﺗﺎرﯾﮏ و روﺷﻦ ﮐﻨﺪ ﺑﺰﻣﮕﺎه‬ ‫ﺑﻪ ﺻﺒﺢ درﺧﺸﺎن ﮐﻪ آرد اﻣﯿﺪ‬ ‫ز دل ﺗﯿﺮﮔﯿﻬﺎ ﮐﻨﺪ ﻧﺎﭘﺪﯾﺪ‬ ‫ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﺷﺐ ﮔﺎهِ راز و ﻧﯿﺎز‬ ‫ﮐﻪ ره ﺳﻮى ﻣﺸﮑﻮى ﯾﺎر اﺳﺖ ﺑﺎز‬ ‫ﺑﻪ ﺑﺤﺮ ﻣﻌﻠﻖ ﺑﺴﯿﻂ زﻣﯿﻦ‬ ‫ﺑﻪ ﭘﺮوردﮔﺎر ﻫﻤﺎن و ﻫﻤﯿﻦ‬ ‫ﺑﻪ ﺟﺎن و ﺑﻪ ﺟﺎﻧﻰ ﮐﻪ ﺟﺎن آﻓﺮﯾﺪ‬ ‫ﺧﺪاﯾﻰ ﺳﺨﻦ در زﺑﺎن آﻓﺮﯾﺪ‬ ‫‪۷۸‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫ﺑﻪ روح ادﯾﺒﺎ ِن اﯾﻦ ﻣﺮز و ﺑﻮم‬ ‫ﮐﻪ از ﺣﺪ ﭼﯿﻦ ﺗﺎ ﺑﻪ اﻗﺼﺎى روم‬ ‫ﭘﯿﺎم ﺧﺮد‪ ،‬ﺳ ّﺮ دل‪ ،‬راز ﻋﺸﻖ‬ ‫ﻧﺸﺎﻧﻬﺎى ﺷﻬﺮ ﭘﺮآواز ﻋﺸﻖ‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻈﻢ و ﺑﻪ ﻧﺜﺮ درى ﮔﻔﺘﻪاﻧﺪ‬ ‫ُدر ﻟﻔﻆ را ﺑﺲ ﻧﮑﻮ ﺳﻔﺘﻪاﻧﺪ‬ ‫ﺑﻪ ﺷﻌﺮ ﺗﺮ رودﮐ ِﻰ ﻋﺰﯾﺰ‬ ‫ﮐﻪ »آﻣﻮ« ﺷﺪ از ﻧﻐﻤﻪاش ﻣﺸﮏ ﺑﯿﺰ‬ ‫ﺑﻪ اﯾﻤﺎن ﻓﺮدوﺳﻰ ﭘﺎﮐﺰاد‬ ‫ﮐﻪ دل را ﺑﻪ ﻣﻬﺮ ﻋﻠﻰ ﮐﺮد ﺷﺎد‬ ‫ﺑﻪ زﻫﺪ ﻧﻈﺎﻣﻰ ﺟﺎدو ﺳﺨﻦ‬ ‫»ﺳﺨﻨﺪان ﭘﺮورده ﭘﯿﺮ ﮐﻬﻦ«‬ ‫ﺑﻪ ﻋﺮﻓﺎن ﭘﺮﻣﺎﯾﻪى ﻣﻮﻟﻮى‬ ‫ﻧﻮاﺑﺨﺶ ﻧﻰ ﺑﺎ دم ﻋﯿﺴﻮى‬ ‫ﺑﻪ ﭘﯿﻐﺎم ﭘﯿﺮ ﻧﺼﯿﺤﺖﮔﺰار‬ ‫اﻣﯿﺮ ﺳﺨﻦ ﺳﻌﺪى ﻧﺎﻣﺪار‬ ‫ﺑﻪ ﻋﺸﻘﻰ ﮐﻪ ﺣﺎﻓﻆ از او ﻧﺎم ﯾﺎﻓﺖ‬ ‫ﺑﻪ دورى ﮐﻪ از ﮔﺮدﺷﺶ ﮐﺎم ﯾﺎﻓﺖ‬ ‫ﺟﻬﺎن را ﺳﺮاﺳﺮ ز ﻟﻔﻆ درى‬ ‫ﻋﻄﺎ ﮐﻦ ﻧﺸﺎط زﺑﺎنآورى‬ ‫ﻓﺰون ﮐﻦ ﺑﻪ ﻋﺎﻟﻢ ﺷﮑﺮﺧﻨﺪ را‬ ‫رواﯾﻰ ده اﯾﻦ ﭘﺎرﺳﻰ ﻗﻨﺪ را‬ ‫ﺳﺨﻦ ﭘﺮوران را ﻫﻤﻰ ﯾﺎر ﺑﺎش‬ ‫ﺗﻮ ﺧﻮد ﭘﺎرﺳﻰ را ﻧﮕﻬﺪار ﺑﺎش‬ ‫‪۷۹‬‬ ‫ﺧﺪاﯾﺎ ﺑﻪ ﮔﺮدان ﺳﭙﻬ ِﺮ ﺑﻠﻨﺪ‬ ‫ﺑﻪ ﻣﺮدان ﺻﺎﺣﺒﺪ ِل دردﻣﻨﺪ‬ ‫ﺑﻪ ﻧﻮن و ﻗﻠﻢ‪ ،‬روﺷﻨﺎن ﻓﻠﮏ‬ ‫ﺗﻘﺪﯾﺲ ﺟﻤ ِﻊ ﻣﻠﮏ‬ ‫ﺑﻪ ﺗﺴﺒﯿﺢ و‬ ‫ِ‬ ‫ﺧﺮدﺑﺎورى ﻋﺸﻖورزى ﻧﺎب‬ ‫ﺑﻪ اﯾﺮاﻧﯿﺎن ﺑﺨﺶ از ﺷﯿﺦ و ﺷﺎب‬ ‫ﺧﺮد را ﺑﯿﺎور ﺑﻪ دﯾﺪارِ ﻋﺸﻖ‬ ‫ﻧﻤﺎ ﻏﺮﻓﻪ اﯾﺮان در اﻧﻮار ﻋﺸﻖ‬ ‫ﺟﻬﺎن ﺳﺎز آﮔﻪ ز ﭘﯿﻐﺎم او‬ ‫ز داد و دﻫﺶ‪ ،‬ﺣﮑﻤﺖ ﻋﺎم او‬ ‫ز ﻣﯿﺮاﺛﺶ از ﻋﻠﻢ و ﻓﻦ و ﻫﻨﺮ‬ ‫ﮐﻪ ﻣﺎﻧﺪهﺳﺖ ﺑﺮﺟﺎ در اﯾﻦ ﺑﻮم و ﺑﺮ‬ ‫رﻗﻢ ﭼﻮن زدى ﻣﺎﻧﺪﮔﺎرىِ او‬ ‫ﺑﻪ دور ﻓﻠﮏ ﭘﺎﯾﺪارىِ او‬ ‫ﺑﺮ و ﺑﻮﻣﺶ آراﺳﺘﻰ ﭼﻮن ﺟﻨﺎن‬ ‫ﻧﻤﻮدى ﺟﻮاﻧﻰ او ﺟﺎودان‬ ‫دﻣﺎوﻧﺪ رﻣﺰى ﺷﺪ از ﺻﻮﻟﺘﺶ‬ ‫درﻓﺶ وى از ﻋﺰت و ﺷﻮﮐﺘﺶ‬ ‫ز ﻟﻄﻒ ﺗﻮ اﯾﺮان ﭘﺮآوازه ﮔﺸﺖ‬ ‫ﮐﻬﻦ ﮔﻔﺘﻪﻫﺎﯾﺶ ﻫﻤﻪ ﺗﺎزه ﮔﺸﺖ‬ ‫درﯾﻦ ﺳﺮزﻣﯿﻦ ﻣﺮدم اى ﺑﻰﻧﯿﺎز‬ ‫ﻋﺰﯾﺰﻧﺪ و آزاده و ﺳﺮاﻓﺮاز‬ ‫ادﯾﺒﻨﺪ و ﺑﺎذوق و اﻫﻞ ﻧﻈﺮ‬ ‫ﺑﻪ ﻫﺮ ﺧﻄﻪاى ﻫﺴﺖ زاﯾﺸﺎن اﺛﺮ‬ ‫ﺳﺨﻨﻬﺎﯾﺸﺎن ﺟﻤﻠﻪ ﻧﻐﺰ اﺳﺖ و ﻧﺎب‬ ‫درﺧﺸﻨﺪه ﻣﺎﻧﻨﺪهى آﻓﺘﺎب‬ ‫ﺑﻪ ﺟﺎﻧﻨﺪ و دل در ﭘ ِﻰ راﺳﺘﻰ‬ ‫ﮔﺮﯾﺰﻧﺪهاﻧﺪ از ﮐﮋى ﮐﺎﺳﺘﻰ‬ ‫ﭘﯿﺎمآور ﺻﻠﺢ و ﻣﻬﺮﻧﺪ و داد‬ ‫ﺟﻬﺎن را ﺑﺪﯾﻦﮔﻮﻧﻪ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﺷﺎد‬ ‫ﺗﻮ اى ﻧﺎزﻧﯿﻦ ﻣﯿﻬﻦ اى ﺧﺎك ﭘﺎك‬ ‫ز اﻧﻮار ﺣﻖ ﭼﻬﺮهات ﺗﺎﺑﻨﺎك‬ ‫ﻣﻨﻢ ﻣﺮ ﺗﻮ را ﻣﯿﻬﻦ ﻣﺎم‪ ،‬ﭘﻮر‬ ‫ز ﻣﻬﺮ ﺗﻮ دارم ﺳﺮى ﭘﺮ ز ﺷﻮر‬ ‫ﺗﻮ اى ﺑﻬﺮهور از ﻋﻨﺎﯾﺎت رب‬ ‫دﻋﺎﮔﻮت ﻫﺴﺘﻢ ﺑﻪ ﻫﺮ روز و ﺷﺐ‬ ‫دو دﺳﺖ ﻧﯿﺎﯾﺶ ﻓﺮاز آورم‬ ‫ﺑﻪ درﮔﺎه اﯾﺰد ﻧﯿﺎز آورم‬ ‫»ﺧﺪاﯾﺎ ﻧﮕﻬﺪار اﯾﻦ ﻣﻬﺮ ﺷﻬﺮ‬ ‫ز اﻫﺮﯾﻤﻨﺎن و از آﺳﯿﺐ دﻫﺮ‬ ‫ُﮐﻠﻪﮔﻮﺷﻪاش را ﺑﻪ ﺧﻮرﺷﯿﺪ ﺳﺎى‬ ‫ﺑﻪ ﺷﺎدان دﻟﺶ ﺷﺎدىِ ﺟﺎنﻓﺰاى«‬ ‫ﻣﺮا ﺣﻖ ﮔﺰارى ﺑﯿﺎﻣﻮز ﻧﯿﺰ‬ ‫ﮐﻪ ﮔﻮﯾﻢ ﺑﺪﯾﻦ ﺧ ّﻄﻪى ﻣﺸﮏ ﺑﯿﺰ‬ ‫»اﯾﺎ ﮔﺎﻫﻮار ﻋﺰﯾﺰا ِن ﻣﻦ‬ ‫ﺗﻮ اى اﯾﺰدى ﻣﺮز‪ ،‬اﯾﺮان ﻣﻦ‬ ‫ﺟﻬﺎن ﺗﺎ ﺟﻬﺎن اﺳﺖ آﺑﺎد ﺑﺎش‬ ‫ﺑﺮ و ﺑﻮم ﻣﺮدان آزاد ﺑﺎش«‬
‫‪۸۰‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪۸۱‬‬ ‫ﺳﻌﯿﺪ ﻋﺰتاﻟﻠﻬﯽ ﻣﺘﻮﻟﺪ ﻣﻬﺮ ‪ ۱۳۷۵‬اﺳﺖ و ﺑﺎ ‪ ۱۹۰‬ﺳﺎﻧﺘﯽﻣﺘﺮ ﻗﺪ‪،‬‬ ‫ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﺑﺎزی در ﭘﺴﺘﻬﺎی ﻫﺎﻓﺒﮏ دﻓﺎﻋﯽ و ﻧﻔﻮذی را دارد‪ .‬او رﮐﻮرد‬ ‫ﺟﻮانﺗﺮﯾﻦ ﺑﺎزﯾﮑﻦ ﺗﺎرﯾﺦ ﻟﯿﮓ ﺑﺮﺗﺮ ﮐﺸﻮرﻣﺎن را در ﻟﯿﮓ ‪ ۹۳‬ــ ‪ ۹۲‬از‬ ‫آن ﺧﻮد ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺑﺎزﯾﻬﺎی درﺧﺸﺎﻧﺶ ﯾﮑﯽ از ﺳﺘﺎرهﻫﺎی ﻟﯿﮓ ﺑﺮﺗﺮ‬ ‫اﯾﺮان ﺷﺪ‪ .‬ﻣﺪرﺳﻪی ﻓﻮﺗﺒﺎل ﻗﺎﯾﻘﺮان ﺟﺎﯾﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺳﻌﯿﺪ ﻧﻮﻧﻬﺎل‬ ‫را ﭘﺮورش داد و ﺑﻪ ﻟﻄﻒ ﻋﻼﻗﻪی واﻓﺮ ﺧﺎﻧﻮاده ﺑﻪ ﻓﻮﺗﺒﺎل‪ ،‬او را ﺗﺎ‬ ‫] ���� ����ی[‬ ‫] �����ر ���ا�� [‬ ‫]���� و ���ی �������� [‬ ‫ﺗﯿﻢ اول ﺷﻬﺮ ﯾﻌﻨﯽ ﻣﻠﻮان رﺳﺎﻧﺪ‪ .‬ﺳﻌﯿﺪ ﮐﻪ ﻣﺮاﺣﻞ ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ را‬ ‫ﺑﺎ ﮐﻤﮏ ﭘﺪرش‪ ،‬از ﺑﺎزی در ﺗﯿﻤﻬﺎی ﻣﺤﻼت ﺗﺎ ﭘﯿﺸﺎﻧﯽ ﻟﯿﮓ ﺑﺮﺗﺮ‬ ‫ﻓﻮﺗﺒﺎل اﯾﺮان‪ ،‬ﭘﻠﻪﭘﻠﻪ ﻃﯽ ﮐﺮده ﺑﻮد‪ ،‬ﭘﺲ از درﺧﺸﺶ ﺑﺎ ﺗﯿﻢ ﻣﻠﯽ‬ ‫ﺟﻮاﻧﺎن ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﮐﺎﭘﯿﺘﺎن‪ ،‬در ﺟﺎم رﯾﺎﺳﺖﺟﻤﻬﻮری ﻗﺰاﻗﺴﺘﺎن‪ ،‬ﺑﺎ‬ ‫دو ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد از »روﺑﯿﻦﮐﺎزان« روﺳﯿﻪ و »اﺗﻠﺘﯿﮑﻮﻣﺎدرﯾﺪ« روﺑﻪرو‬ ‫ﺷﺪ‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺎزی در ﺗﯿﻢ اﺗﻠﺘﯿﮑﻮ ‪ C‬را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮد؛ ﺗﯿﻤﯽ ﮐﻪ آن را ﺑﺎ‬ ‫ﻋﻨﻮان ﺟﻮاﻧﺎن اﺗﻠﺘﯿﮑﻮ ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﻫﺎﻓﺒﮏ ﺑﻠﻨﺪﻗﺪ و ﺑﺎﺗﮑﻨﯿﮏ اﯾﻦ روزﻫﺎی ﻓﻮﺗﺒﺎل اﯾﺮان‪ ،‬ﮐﻪ ﺑﻌﺪ‬ ‫از ﺟﺪاﯾﯽ از اﺗﻠﺘﯿﮑﻮﻣﺎدرﯾﺪ‪ ،‬ﺑﺎ اﻧﺘﺨﺎب ﺑﺎﺷﮕﺎه »روﺳﺘﻮف« ﺣﻀﻮر‬ ‫در ﻓﻮﺗﺒﺎل روﺳﯿﻪ را ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮد‪ ،‬اﻣﺎ ﺑﺮای ﻓﺮار از ﻧﯿﻤﮑﺖﻧﺸﯿﻨﯽ‬ ‫ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻗﺮﺿﯽ‪ ،‬ﺑﻪ »آﻧﮋیﻣﺎﺧﺎچﮐﺎﻻ« و ﺑﻌﺪﺗﺮ ﺑﻪ ﺑﺎﺷﮕﺎه »آﻣﮑﺎر‬ ‫ﭘﺮم« رﻓﺖ‪ ،‬ﺑﺎ ﻧﻤﺎﯾﺶ ﻗﺎﺑﻞ ﻗﺒﻮل ﺧﻮد‪ ،‬در اﻧﺘﻈﺎر ﺳﮑﻮی ﭘﺮﺷﯽ‬ ‫اﺳﺖ ﺗﺎ ﻣﺜﻞ رﻓﻘﺎی ﺟﻮاﻧﺶ ﺑﺎ اﻧﺘﻘﺎل ﺑﻪ ﯾﮏ ﺑﺎﺷﮕﺎه درﺟﻪ ﯾﮏ‬ ‫اروﭘﺎﯾﯽ ﺑﻪ آرزوﯾﺶ ﺑﺮﺳﺪ‪.‬‬ ‫ﮐﺎرﻟﻮس ﮐﯽروش ﺛﺎﺑﺖ ﮐﺮده ﮐﻪ ﻧﮕﺎﻫﯽ ﺟﺪی ﺑﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﺴﻞ‬ ‫در ﺗﯿﻢ ﻣﻠﯽ اﯾﺮان دارد و ﺑﺎ دﻋﻮت از ﺳﻌﯿﺪ در ﺳﺎل ‪ ۱۳۹۳‬ﻧﺸﺎن‬ ‫داد ﺑﺮای ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ در روﺳﯿﻪ ﺣﺴﺎب وﯾﮋهای روی ﺟﻮاﻧﺎن ﺑﺎز ﮐﺮده‬ ‫اﺳﺖ‪ .‬ﺳﻌﯿﺪ ﮐﻪ ﺑﺎزی اول ﺗﯿﻢ ﻣﻠﯽ در ﺟﺎم ﺟﻬﺎﻧﯽ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﺮاﮐﺶ‬ ‫را ﺑﻪ دﻟﯿﻞ ﻣﺤﺮوﻣﯿﺖ از دﺳﺖ داده‪ ،‬اﻧﺘﻈﺎر دارد ﺗﺎ ﺑﺎ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ‬ ‫ﻣﻨﺎﺳﺒﯽ ﮐﻪ در دو ﺑﺎزی ﺑﻌﺪی ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﯽآورد‪ ،‬ﺧﻮدی ﻧﺸﺎن‬ ‫دﻫﺪ و ﭼﺸﻤﻬﺎ را ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺧﻮد ﮐﻨﺪ؛ ﭼﻨﺎن ﮐﻪ اﯾﻦ روزﻫﺎ در ﺗﯿﻢ‬ ‫آﻣﮑﺎ ِر اﻧﺘﻬﺎی ﺟﺪوﻟﯽ ﺑﺎ ﺟﺪﯾﺖ ﺗﻤﺮﯾﻦ‪ ،‬و از ﮐﻮﭼﮏﺗﺮﯾﻦ ﻓﺮﺻﺘﻬﺎ‬ ‫ﺑﺮای ﺑﺮﮔﺰﯾﺪهﺷﺪن اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽﮐﻨﺪ‪.‬‬ ‫ﭘﺪر ﺳﻌﯿﺪ‪» ،‬ﻧﺎدر ﻋﺰتاﻟﻠﻬﯽ« ﺑﺎزﯾﮑﻦ ﺑﺎﺳﺎﺑﻘﻪی ﻓﻮﺗﺒﺎل و‬ ‫ﺳﺮﻣﺮﺑﯽ ﺗﯿﻢ ﻣﻠﯽ ﻧﻮﺟﻮاﻧﺎن و ﺟﻮاﻧﺎن اﯾﺮان و ﺳﺮﻣﺮﺑﯽ اﺳﺒﻖ‬ ‫ﻣﻠﻮان ﺑﻨﺪراﻧﺰﻟﯽ‪ ،‬ﮐﻪ ﻓﻮﺗﺒﺎل را ﺑﺎ ﺗﻤﺎم وﺟﻮد ﻣﯽﺷﻨﺎﺳﺪ‪ ،‬ﺑﻪ ﺧﻮﺑﯽ‬ ‫ﻧﺎﻇﺮ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﻓﺮزﻧﺪش اﺳﺖ ﺗﺎ او را در ﭘﯿﻤﻮدن راﻫﯽ ﮐﻪ ﻋﻠﯿﺮﺿﺎ‬ ‫ﺟﻬﺎﻧﺒﺨﺶ اﻧﺘﺨﺎب ﮐﺮدهﺑﻮد‪ ،‬ﯾﺎری رﺳﺎﻧﺪ؛ راﻫﯽ آرام‪ ،‬ﺑﯽﺣﺎﺷﯿﻪ و‬ ‫ﻣﻮﻓﻘﯿﺖآﻣﯿﺰ‪.‬‬ ‫از اﻣﺮوز ﺧﻮد را آﻣﺎدهی ﺑﻬﺎر ﭘﺮﺣﺎدﺛﻪ و ﮔﺮم ﺟﺎم ﺟﻬﺎﻧﯽ‬ ‫ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ ﺗﺎ دﻗﯿﻘﻪای ﮐﻪ ﮐﯽروش ﺳﻌﯿﺪ را ﺑﺮای ﺣﻀﻮر در ﻣﯿﺪان‬ ‫ﺑﺰرگ روﺳﯿﻪ ﻓﺮاﺑﺨﻮاﻧﺪ و ﻫﻮادران ﺑﯽﺷﻤﺎر ﺗﯿﻢ ﻣﻠﯽ ﭘﺎﺳﺦ‬ ‫اﻧﺘﻈﺎرﺷﺎن را از ﺳﺎﻗﻬﺎی او ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ‬
‫ﮐــﻼﻫــﯽ ﻧﯿﻢﮔﺮد‪ ،‬ﮐــﻮﭼﮏ‬ ‫و ﻃﺮحدار ﺑــﻪ ﺳــﺮ دارد‪.‬‬ ‫ﻟﺒﺎس‬ ‫ﺗﻦﭘﻮش اﺻﻠﯽاش‬ ‫ِ‬ ‫ﺑﻠﻨﺪ و ﺟﻠﻮﺑﺎزی اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫از ﺑﺎﻻ ﺗﺎ ﮐﻤﺮ‪ ،‬ﺑﺎ ردﯾﻔﯽ از‬ ‫ﺑﻨﺪﯾﻨﮑﻬﺎی ﮐﻮﭼﮏ ﺑﺴﺘﻪ‬ ‫ﺷﺪه‪ ،‬اﻣﺎ اداﻣﻪی ﻟﺒﺎس‬ ‫از ﮐﻤﺮ ﺗﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﺎز اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﺑﺮ روی اﯾــﻦ ﻟﺒــﺎس‪ ،‬دو‬ ‫ﺷــﺎل را‪ ،‬ﺑــﻪ ﺻﻮرﺗﯽ ُﺷﻞ‪،‬‬ ‫ﺑﻪ ﮐﻤــﺮ ﺑﺴﺘﻪ اﺳﺖ‪ .‬در‬ ‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮ‪ ،‬ﻣﻮﻫﺎی ﺑﺴﯿﺎر‬ ‫ﺑﻠﻨــﺪ و ﺑﺎﻓﺘﻪاش‪ ،‬ﺗﺎ ﺳﺎق‬ ‫ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﻣــﯽرﺳﺪ‪ .‬ﮐﻔﺶ‬ ‫ﻗﺮﻣﺰرﻧﮕﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﭘﺎ دارد‪.‬‬ ‫‪۸۲‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫ﮐﻼﻫــﯽ ﻧﯿــﻢﮔﺮد‪ ،‬ﮐــﻮﭼﮏ‬ ‫و ﻃﺮحدار ﺑﻪ ﺳﺮ دارد‪.‬‬ ‫ﻟﺒﺎس‬ ‫ﺗﻦﭘﻮش اﺻﻠﯽاش‬ ‫ِ‬ ‫ﺑﻠﻨﺪ و ﺟﻠﻮﺑﺎزی اﺳﺖ ﮐﻪ‬ ‫از ﺑﺎﻻ ﺗﺎ ﮐﻤﺮ‪ ،‬ﺑﺎ ردﯾﻔﯽ از‬ ‫ﺑﻨﺪﯾﻨﮑﻬﺎی ﮐــﻮﭼﮏ ﺑﺴﺘﻪ‬ ‫ﺷﺪه‪ ،‬اﻣﺎ اداﻣﻪی ﻟﺒــﺎس‬ ‫از ﮐﻤﺮ ﺗﺎ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﺑﺎز اﺳﺖ‪.‬‬ ‫ﺑــﺮ روی اﯾــﻦ ﻟﺒــﺎس‪ ،‬دو‬ ‫ﺷــﺎل را‪ ،‬ﺑــﻪ ﺻﻮرﺗﯽ ُﺷﻞ‪،‬‬ ‫ﺑﻪ ﮐﻤــﺮ ﺑﺴﺘــﻪ اﺳﺖ‪ .‬در‬ ‫ﭘﺸﺖ ﺳﺮ‪ ،‬ﻣﻮﻫﺎی ﺑﺴﯿﺎر‬ ‫ﺑﻠﻨﺪ و ﺑﺎﻓﺘﻪاش‪ ،‬ﺗﺎ ﺳﺎق‬ ‫ﭘﺎﻫﺎﯾﺶ ﻣــﯽرﺳﺪ‪ .‬ﮐﻔﺶ‬ ‫ﺳﺒﺰ رﻧﮕﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﭘﺎ دارد‪.‬‬ ‫��ر�� ���س‬ ‫در ا��ان ]‪[۲‬‬ ‫]���������[‬ ‫]د��� ����ر�� �����ز [‬ ‫] ����� �� ��د�����[‬ ‫‪۸۳‬‬
‫]���‬ ‫�‬ ‫��ت[ ]�����ر ���ه[‬ ‫ﻣﻦ ﺑﺎ دﮐﺘﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ‬ ‫در ﻓﺮاﻧﺴﻪ آﺷﻨﺎ ﺷﺪم‪.‬‬ ‫اﯾﺸﺎن ﺑﺮای ﮔﺮوﻫﻬﺎی‬ ‫ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺳﯿﺎﺳﯽ ﮐﻪ در‬ ‫ﭘﺎرﯾﺲ ﺑﻮدﻧﺪ در »ﺧﺎﻧﻪ‬ ‫ی اﯾﺮان« واﻗﻊ در ﺷﻬﺮک‬ ‫داﻧﺸﮕﺎﻫﯽ ﭘﺎرﯾﺲ‬ ‫ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ﻣﯽﮐﺮدﻧﺪ‪ .‬در‬ ‫اﯾﻦ ﺳﺨﻨﺮاﻧﯿﻬﺎ‪ ،‬ﻫﻤﻪی‬ ‫اﻗﺸﺎر ﺣﻀﻮر داﺷﺘ‬ ‫ﻨﺪ‪ .‬اوﻟﯿﻦﺑﺎر ﮐﻪ اﯾﺸﺎن‬ ‫را دﯾﺪم در ﺟﺮﯾﺎن ﯾﮏ‬ ‫ﺳﺨﻨﺮاﻧﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ د‬ ‫ﮐﺘﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ در راﺑﻄﻪ ﺑﺎ »‬ ‫ﻣﻮﻟﻮی‪ ،‬ﺷﺎﻋﺮ ﻣﺘﻌﻬﺪ ﻋﺼﺮ‬ ‫ﺧﻮد« ﺻﺤﺒﺖ ﻣﯽ‬ ‫ﮐﺮد و ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ازدﺣﺎم ﺟ‬ ‫ﻤﻌﯿﺖ‪ ،‬ﻣﻦ ﮐﻪ دﯾﺮ رﺳﯿﺪه‬ ‫ﺑﻮدم‪ ،‬ﻧﺎﮔﺰﯾﺮ‪ ،‬در اﻧﺘ‬ ‫ﻬﺎی ﺳﺎﻟﻦ اﯾﺴﺘﺎده ﮔﻮش‬ ‫ﻣﯽﮐﺮدم‪ .‬اﺣﺘﻤﺎﻻ ﺳﺎل ‪٤٩‬‬ ‫ﯾﺎ ‪ ٥٠‬ﺑﻮد‪ .‬ﻣﻦ در‬ ‫ﻣﺪرﺳﻪی ﻋﺎﻟﯽ ﻋﻠﻮم اﻗﺘﺼﺎ‬ ‫دی و اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﮐﻪ واﺑﺴﺘﻪ‬ ‫ﺑﻪ داﻧﺸﮕﺎه ﺳﻮرﺑﻦ‬ ‫ﺑﻮد‪ ،‬در رﺷﺘﻪی اﻗﺘﺼﺎد‬ ‫و ﻋﻠﻮم اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ درس‬ ‫ﻣﯽﺧﻮاﻧﺪم‪ .‬ﻣﺎ اوا‬ ‫ﺳﻂ ﺳﺎل ‪ ٥٠‬ازدواج ﮐﺮدﯾﻢ‪.‬‬ ‫ً‬ ‫او در اﯾﺮان ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ ﺑﻮد‬ ‫و ﻇﺎﻫﺮا ﺑﻪﺧﺎ‬ ‫ﻃﺮ ﻓﻌﺎﻟﯿﺘﻬﺎی ﺳﯿﺎﺳﯽای‬ ‫ﮐﻪ‬ ‫داﺷ‬ ‫ﺖ‪،‬‬ ‫ﯾﮏ‬ ‫ﯾﺎ‬ ‫دو‬ ‫ﺑﺎر ﺳﺎواک‬ ‫ﺑﻪ ﻣﻨﺰل ﭘﺪری اﯾﺸﺎن‬ ‫آﻣﺪه ﺑﻮد‪ .‬دﮐﺘﺮ ﺣﺒﯿﺒﯽ‬ ‫در اﻧﺘﺸﺎر ﭘﯿﺎم داﻧﺸﺠﻮ‬ ‫در داﻧﺸﮕﺎه ﺗﻬﺮان‪،‬‬ ‫ﻧﻘﺶ و ﻣﮑﺎﺗﺒﺎﺗﯽ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ‬ ‫»دﮐﺘﺮ ﻣﺼﺪق« داﺷﺖ ﮐﻪ‬ ‫ﻣﻮﺟﻮد اﺳﺖ‪ .‬ﻣﻬﺎﺟ‬ ‫ﺮت اﯾﺸﺎن ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﺑﻮد‪،‬‬ ‫وﻟﯽ ﺑﻪﻫﺮﺣﺎل ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ‬ ‫ﺑﻮدﻧﺪ‪ .‬اﯾﺸﺎن دوره‬ ‫ی دﮐﺘﺮای ﺣﻘﻮق ﺧﻮد را‬ ‫در ﭘﺎرﯾﺲ ﮔﺬراﻧﺪﻧﺪ‪ .‬آن‬ ‫زﻣﺎن ﻓﻮقﻟﯿﺴﺎﻧﺲ‬ ‫ﻧﺒﻮد‪ ،‬از ﻟﯿﺴﺎﻧﺲ ﺑﻪ د‬ ‫ﮐﺘﺮا ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ‪ ،‬ﮐﻪ اﻟﺒﺘﻪ دو‬ ‫ﺳﺎل از دﮐﺘﺮا را در اﯾﺮان ﻃﯽ ﮐﺮده ﺑﻮدﻧﺪ و ﺿ ً‬ ‫ﻤﻨﺎ ﻫﻢزﻣﺎن داﻧﺸﮑﺪهی‬ ‫ادﺑﯿﺎت ﻫﻢ ﻣﯽرﻓﺘﻨﺪ‬ ‫‪۸۴‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫ﻗـﻬــﻮه ‪ ///‬ﻣﺠﻠﻪی ﻣﺼــﻮّ ر‬ ‫ِ‬ ‫ﮐــﯿــﻔــﯿــﺖ زﻧــﺪﮔــﯽ‬ ‫ﺑــﺮای‬ ‫‪۸۵‬‬
‫ﻗﻨﺎدی ﻫﺎﻧﺲ‬ ‫ﺷــﻌﺒﻪ ی ‪ :۱‬ﮐﺮﯾﻢﺧﺎن زﻧﺪ‪ ،‬آﺑﺎن ﺟﻨﻮﺑﯽ‪ ،‬ﮐﻮﭼﻪی ﻋﻘﯿﻠﯽ‬ ‫ﭘﻼک ‪ ،۳‬ﺗﻠﻔﻦ ‪۸۸۹۰۹۸۰۶‬‬ ‫ﺷﻌﺒﻪی ‪ :۲‬وﻧﮏﭘﺎرک‪ ،‬ﺗﻠﻔﻦ ‪۸۸۰۳۲۴۶۲‬‬ ‫‪hanscakeshop‬‬ ‫ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ و ﺻﻠﺢ ﺳﺮآﻏﺎز اﯾﻨﺠﺎﺳﺖ‬ ‫ﮐﺎﻓﻪ ﭘﯿـﻮر‬ ‫ﻗﺎﺋﻢﻣﻘــﺎم ﻓﺮاﻫﺎﻧــﯽ‪ ،‬ﭘﺎﯾﯿﻦﺗــﺮ از‬ ‫ﻣﯿــﺪان ﺷــﻌﺎع‪ ،‬ﭘــﻼک ‪ ،۱۰۲‬ﻃﺒﻘﻪی‬ ‫ﺳــﻮم‪ ،‬ﮐﺪﭘﺴــﺘﯽ ‪۱۵۸۵۹۹۶۴۱۵‬‬ ‫ﺗﻠﻔــﻦ ‪ ۸۸۸۲۰۰۷۲‬و ‪۸۸۳۰۲۰۱۷‬‬ ‫‪۸۸۶۰۳۹۹۰‬‬ ‫ﮐﺮدﺳﺘﺎن‪ ،‬ﺧﯿﺎﺑﺎن ‪ ۶۴‬ﻏﺮﺑﯽ‬ ‫ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنﻫﺎی آ‪ .‬اس‪ .‬پ‪.‬‬ ‫واﺣﺪ ‪۳۵‬‬ ‫‪pure_vegetarian_cuisine‬‬ ‫ﺑﺮﻧﺪهی ﺟﺎﯾﺰهی ﻣﻌﺘﺒﺮ ﻣﻌﻤﺎری‬ ‫‪Architizer A+Award 2015‬‬ ‫ﮐﺎﻓﻪ اﺳﭙﺮﯾﺲ‬ ‫‪۸۸۹۱۴۳۷۷‬‬ ‫ﺧﯿﺎﺑﺎن اﺳﺘﺎد ﻧﺠﺎتاﻟﻠﻬﯽ‪ ،‬ﭘﺎﯾﯿﻦﺗﺮ از ﮐﺮﯾﻢﺧﺎن‪ ،‬ﭘﻼک ‪۲۵۷‬‬ ‫‪esprisscafe‬‬ ‫‪۸۶‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬
‫‪۸۸‬‬ ‫ﺷــﻤــﺎرهی ‪ /// ۲۳‬ﺑﻬﻤﻦ ‪۱۳۹۶‬‬

آخرین شماره های ماهنامه قهوه

ماهنامه قهوه شماره 28

ماهنامه قهوه شماره 28

شماره : ۲۸
تاریخ : ۱۳۹۷/۰۵/۱۰
ماهنامه قهوه شماره 27

ماهنامه قهوه شماره 27

شماره : ۲۷
تاریخ : ۱۳۹۷/۰۴/۱۰
ماهنامه قهوه شماره 26

ماهنامه قهوه شماره 26

شماره : ۲۶
تاریخ : ۱۳۹۷/۰۳/۱۵
ماهنامه قهوه شماره 25

ماهنامه قهوه شماره 25

شماره : ۲۵
تاریخ : ۱۳۹۷/۰۲/۱۰
ماهنامه قهوه شماره 24

ماهنامه قهوه شماره 24

شماره : ۲۴
تاریخ : ۱۳۹۷/۰۱/۱۵
ماهنامه قهوه شماره 22

ماهنامه قهوه شماره 22

شماره : ۲۲
تاریخ : ۱۳۹۶/۱۰/۱۵
ثبت نشریه در مگ لند

شما صاحب نشریه هستید ؟

با عضویت در مگ لند امکانات متنوعی را در اختیار خواهید داشت
ثبت نام ناشر
لطفا کمی صبر کنید !!